Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


B-wing

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przejdź do wersji kanonicznej.
Przeglądasz legendarną wersję tego artykułu.


LottDodZrodla.png
To oburzające. Nie macie dowodów!

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł.


To hasło nie posiada kompletu źródeł dla zawartych w nim informacji. Jeśli znasz ich pochodzenie, skoryguj/dodaj ich spis w sekcji Źródła oraz zweryfikuj ich prawdziwość. Następnie poproś Strażników o usunięcie szablonu.

Bwing.jpg
B-wing
Podstawowe dane
Pełna nazwa: Myśliwiec szturmowy typu B Slayn & Korpil
Producent: Slayn & Korpil
Rodzaj: Myśliwiec kosmiczny/Bombowiec
Specyfikacja techniczna
Długość: 16,9 m
Silniki: 4 silniki jonowe Quadex Kyromaster
Prędkość w atmosferze: 950 km/h
Prędkość w kosmosie: 40 - 91 MGLT
Hipernapęd: Klasy 2 Slayn & Korpil HYd-997
Uzbrojenie:
Kadłub: Wzmacniany stopami tytanowymi
Osłony:
Różne
Załoga: 1 pilot
Ładowność: 45 kg
Cena: 220000 cr
Przynależność:



B-wing to rebeliancki i republikański ciężki jednoosobowy myśliwiec szturmowy zbudowany w verpińskich koloniach Slayn & Korpil.

Historia

Historia tego myśliwca zaczęła się, gdy siły rebelianckie w bardzo krótkim czasie doznały wielu klęsk ze strony imperialnych fregat eskortowych. Okazało się, że jednostki Sojuszu nie były w stanie atakować konwojów chronionych przez okręty przeznaczone specjalnie do walki z myśliwcami. Ponieważ od powodzenia takich ataków zależała duża część zaopatrzenia Sojuszu, admirał Gial Ackbar w krótkim czasie przekonał Radę o konieczności budowy nowego statku, przeznaczonego do zadań szturmowych i mogącego zastąpić wysłużone Y-wingi. Przy współpracy Verpinów, insektoidów z systemu Roche, zbudowano nowy myśliwiec, którego podstawowymi zaletami były duża siła ognia i odporność na uszkodzenia.

Historia bojowa B-winga obfitowała w ciekawe wydarzenia. Pierwsze dwa prototypy ledwo udało się uratować z ataku sił Imperium (Projekt Shantipole). W czasie jednej z pierwszych misji, przed maszyną tego typu w panice uciekło pół dywizjonu maszyn typu TIE. Klęską zakończył się natomiast rajd na pas asteroid Fara, gdy wysłany bez eskorty myśliwskiej prosto w pułapkę dywizjon B-W został rozproszony i wycięty w pień przez myśliwce typu TIE.[źródło?]

Charakterystyka

Jedną z bardziej charakterystycznych cech tego myśliwca była jego wyjątkowo zmienna geometria i różne ustawienia skrzydeł, w zależności od danej fazy lotu. Istniały trzy główne ustawienia: podczas lądowania, myśliwiec ten składał swoje skrzydła, a większa część kadłuba przesuwała się na bok kabiny; podczas lotu tranzytowego maszyna leciała pionowo z rozłożonymi skrzydłami (kabina znajdowała się wtedy na górze); podczas lotu bojowego zaś cały kadłub przesuwał się na bok bez składania skrzydeł. Dzięki nowatorskiemu systemowi żyrostabilizacji, cała maszyna obracała się wokół nieruchomego w locie kokpitu. Było to jednak niezwykle skomplikowane urządzenie i często ulegało uszkodzeniu.

Systemy celownicze tej maszyny należały niemal do dzieł sztuki i znacznie ułatwiały atakowanie rozmaitych celów. Z drugiej strony jednak były one bardzo delikatne i podatne na uszkodzenia w przypadku trafienia bezpośredniego. Komputer celowniczy mógł być ustawiony na skupienie całego ognia na jednym celu lub na wielu, w zależności od sytuacji, w której znajdował się myśliwiec. Pilot miał również możliwość "oświetlenia" celu promieniem laserowym, aby znać dokładną odległość do niego i mieć prawie 100% szanse, że nie chybi. Miało to jednak pewną istotną wadę: myśliwiec zostawał natychmiast namierzony.

W standardowej konfiguracji B-wing uzbrojony był w trzy działa jonowe (jedno w module na końcu płata i dwa na końcach pylonów), działo laserowe, dwie wyrzutnie torped protonowych (jedna w module na końcu płata i jedna nad silnikiem) oraz dwa autoblastery. Całe uzbrojenie miało budowę modułową, więc istniała możliwość przezbrojenia myśliwca bez problemów w ciągu kilku godzin.

Do istotnych wad tego myśliwca, oprócz delikatnego systemu celowniczego i żyrostabilizacji, można było zaliczyć stosunkowo słaby hipernapęd klasy 2 (myśliwce typu X i Y były dwa razy szybsze). Pomimo wielu nowinek technicznych, komputer nawigacyjny myśliwca miał dość małą pojemność, pozwalającą mu na zapamiętanie jedynie dwóch skoków w nadprzestrzeń.

Zastosowanie

B-wing doskonale sprawdzał się w misjach szturmowych. Nie miał jednak większych szans w walce z dużo od siebie zwrotniejszymi myśliwcami (np. TIE Interceptor), przez co wymagał silnej eskorty. Z drugiej strony, grupa tych maszyn tworzyła istny walec, mogący zniszczyć formację myśliwców wroga bez większych strat własnych. Pojedyncza maszyna kosztowała 220 tys. kredytów i dlatego, podobnie jak A-wing, B-W był dosyć rzadko stosowany w pierwszych etapach wojny. Później sukcesywnie przezbrajano w nowe maszyny wszystkie grupy do tamtej pory wyposażone w Y-wingi.

Warianty

B-W powstawał w dwóch podstawowych podtypach:

  • Szturmowym, uzbrojonym w trzy działka jonowe, dwa autoblastery i ciężkie działo laserowe, zdolne wyrządzić dużą krzywdę nawet silnie opancerzonym celom, lub mogące strzelać (pełniącym rolę wskaźnika celu) ogniem ciągłym o znikomej sile
  • Myśliwskim, z trzema standardowymi działkami laserowymi o równej mocy plus działkami jonowymi.

Ponadto w czasach Nowej Republiki stworzono wersję rozwojową tej maszyn - B-wing E.

Źródła

Ossus mini 2.png
Zobacz kolekcję grafik dotyczących
B-wingów.
SluisVanSigil50.jpg
Pierwotna wersja tego artykułu pochodzi z zasobów Stoczni Sluis Van. Artykuł umieszczony za wiedzą i zgodą Zarządu Stoczni.





Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!