Co tam na Ossusie nowego? Czytaj na blogu!
Drednot Rendili
Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Drednot Rendili, pancernik Rendili (ang. Rendili Dreadnaught-class Heavy Cruiser) - ciężki okręt kosmiczny wykorzystywany przede wszystkim przez floty Starej Republiki i Imperium.
Klasa ta powstała na kilkadziesiąt lat przed wojnami klonów. Przez dłuższy czas pancerniki były najsilniejszymi okrętami swoich czasów i trzonem sił Starej Republiki - słynna zaginiona Flota Katańska składała się z 200 jednostek właśnie tego typu. Pomimo późniejszego pojawienia się niszczycieli typu V, Imperial, oraz krążowników kalamariańskich, duża część pancerników pozostała w służbie, przy czym zadecydował tu przede wszystkim rachunek ekonomiczny - do mniej wymagających zadań taniej było zmodyfikować istniejące już jednostki, niż budować nowe.
Drednoty w galaktycznej wojnie domowej
W ramach remontu generalnego przystosowującego go do służby w Marynarce Imperialnej drednoty otrzymały lepsze i sprawniejsze napędy nadświetlne, co pozwoliło oszczędzić miejsca zużywanego dotychczas na zapasy żywności, paliw i innych materiałów "nieodnawialnych" koniecznych do sprawnego funkcjonowania okrętu. Dzięki temu możliwe stało się przebudowanie części ładowni na hangary, mogące pomieścić cały dywizjon myśliwców.
Ciekawą kwestię stanowi uzbrojenie drednota. Z jednej strony, większość jego artylerii w czasach Imperium miało już swoje najlepsze lata za sobą, a jej moc rzadko wystarczała do przebicia osłon i pancerzy nowoczesnych jednostek liniowych. Z drugiej jednak strony, pozostałe 10 baterii turbolaserowych będących na uzbrojeniu zmodyfikowanego pancernika to w zasadzie najsilniejsza broń instalowana na seryjnie budowanych okrętach liniowych do czasu wejścia do służby niszczycieli typu Gwiezdny Niszczyciel typu Imperial-II. Tak więc jednak ten stary drednot potrafi użądlić zaskakująco mocno.
Dość dużym minusem tego typu jednostek są duże wymagania jeśli chodzi o liczebność załogi. Układy podporządkowania zainstalowane na okrętach Floty Katańskiej pozwalały wprawdzie zredukować załogę do 2204 osób, ale po niewyjaśnionym zaginięciu wszystkich 200 pancerników szybko zrezygnowano z tego rozwiązania. Ze względu na niezbyt zachwycające parametry techniczne, jak również konieczność ręcznej obsługi większości urządzeń, pancerniki z zasady nie były wysyłane do zadań bojowych przeciw najnowocześniejszym jednostkom nieprzyjaciela. Zamiast tego Imperium używało ich w mniej niebezpiecznych rejonach, z reguły na Rubieżach, do pacyfikacji planet o niskim poziomie rozwoju, do eskorty konwojów, a czasami do transportu szczególnie wartościowych ładunków, których nie można przewozić zwykłym frachtowcem.
