Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


Krążownik MC75

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
MC75.jpg
Krążownik MC75
Podstawowe dane
Pełna nazwa: Krążownik kalamariański MC75
Producent: Mon Calamari Independent engineering
Model: Krążownik kalamariański
Rodzaj: Krążownik
Specyfikacja techniczna
Długość: 1204,44 m
Wysokość: 435,56 m
Silniki: 12 silników podświetlnych KDY Gemon-15
Prędkość w atmosferze: 650 km/h
Hipernapęd: Posiada
Uzbrojenie:
Osłony: Posiada
Różne
Załoga: 3225 osób
Przynależność: Sojusz dla Przywrócenia Republiki



Krążownik MC75 był typem kalamariańskiego krążownika służącym we flocie Sojuszu Rebeliantów. Producentem była niezależna kalamariańska inżynieria.

Charakterystyka

MC75 były napędzane przez 12 silników Gemon-15 produkcji Kuat Drive Yards. Wyróżniającą się cechą były wyraźnie widoczne stateczniki wystające z kadłuba okrętu. Górny zawierał zespół sensorów stale informujących dowódcę krążownika o sytuacji na polu bitwy, natomiast w dolnym umieszczono mostek kapitański i odbiorniki. Jako hangar wykorzystano wielkie atrium konstrukcji, a tuż obok niego znajdował się projektor promienia. Jednakże ten wyraźnie widoczny otwór wcale nie był słabym punktem krążownika, gdyż pole magnetyczne utrzymywało odpowiednie ciśnienie i atmosferę, a pole siłowe zatrzymywało wrogi ostrzał. Windy towarowe przewoziły pilotów z wewnętrznych pokładów do stref bojowych. Kadłub MC75 posiadał wzmocniony pancerz ze zmodyfikowanym kołnierzem, gdzie znajdowało się główne uzbrojenie i generatory pola, które ulokowano również na przedzie i rufie okrętu. Struktura konstrukcji umożliwiała rozpraszanie ciepła. Krążownik MC75 był wysoki na 435,56 metrów oraz długi na 1204,44 metry. Załogę stanowiło 3225 istot. W atmosferze mógł osiągać prędkość 650 km/h. Uzbrojenie stanowiło 20 dział laserowych służących do obrony punktowej, 12 turbolaserów, 4 ciężkie działa jonowe, 12 wyrzutni torped protonowych i 6 emiterów promienia ściągającego.[1]

Historia

W czasach pokoju te konstrukcje służyły jako budynki w oceanach Kalamaru. Przedstawiciele Imperium Galaktycznego uważali je wyłącznie za budowle miejskie. Jednakże były to również zakamuflowane okręty kosmiczne, gdyż Kalamarianie wyciągnęli wnioski z wojen klonów i nie zamierzali ponownie dostać się w niewolę. Gdy imperialna okupacja dała im się we znaki, odlecieli z Kalamaru tymi statkami-miastami do systemu Telaris, gdzie w bazach kosmicznych przerobiono je na okręty wojenne, które miały być kręgosłupem rebelianckiej floty i walczyć z gwiezdnymi niszczycielami Imperium. Jednym z pierwszych krążowników MC75, które były gotowe do walki był Profundity, który trafił pod dowództwo admirała Raddusa.[1] To właśnie on był okrętem flagowym floty Sojuszu podczas bitwy o Scarif, która poskutkowała zdobyciem przez Rebelię planów Gwiazdy Śmierci. Podczas batalii Profundity został poważnie nadwyrężony i nie był w stanie odeprzeć ataku gwiezdnego niszczyciela o nazwie Devastator, który wszedł do akcji pod sam koniec bitwy. W wyniku jego ostrzału ten MC75 został poważnie uszkodzony i padł ofiarą abordażu, lecz plany superbroni Imperium zostały wywiezione na pokładzie koreliańskiej korwety Tantive IV.[2]

Znane jednostki tego typu

Przypisy

Źródła






Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!