Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


Misja Dartha Vadera na Mustafarze

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Śmierć Nute'a Gunraya z rąk Dartha Vadera.

Misja Dartha Vadera na Mustafarze miała miejsce w roku 19 BBY, w tym samym momencie, gdy proklamowano Imperium Galaktyczne (w tym czasie wykonywany był też Rozkaz 66.). Misja ta miała na celu wyeliminowanie Rady Przywódców Konfederacji Niezależnych Systemów, którzy ukryli się na wulkanicznej planecie Mustafar. Zadanie to zostało powierzone przez Palpatine'a Anakinowi Skywalkerowi, który przeszedł na Ciemną stronę Mocy. To wydarzenie uznawane jest za koniec wojen klonów.

Historia

Misja

"Mustafar jest najbezpieczniejszą planetą w galaktyce. Twierdza, która czeka tam na was, może wytrzymać nawet atak całej Marynarki Republiki"[1]
Generał Grievous do Nute'a Gunray'a.
Rada Przywódców na Utapau.

Koniec wojen klonów był już bliski. Separatyści stracili swoich głównych liderów, czyli Generała Grievousa i Hrabiego Dooku, bitwa o Coruscant zakończyła się zwycięstwem Republiki, a z każdym dniem Separatyści tracili kolejne planety. Przed śmiercią Grievous przeniósł jednak Radę Przywódców Konfederacji z Utapau na Mustafar, do nowo zbudowanej bazy, gdzie członkowie Rady mieli być bezpieczni.

Sidious powiadamia Radę o przybyciu Vadera.

Tymczasem Wielki Kanclerz Palpatine okazał się być Sithem, którego poszukiwali Jedi. Podczas próby aresztowania zamordował czwórkę mistrzów i wydał Rozkaz 66, który miał na celu eliminacje wszystkich Jedi w Galaktyce. Zdobył także nowego ucznia, Anakina Skywalkera, który przeszedł na Ciemną stronę Mocy i stał się Darthem Vaderem. Palpatine jako Sidious przewodził Separatystom i wszczął wojny klonów, by jako Kanclerz poszerzać swoją władzę, by w końcu mianować się dyktatorem, jednakże ten fakt znał jedynie Skywalker - Separatyści nie mieli o tym pojęcia. Nic dziwnego zatem, że nie podejrzewali pułapki, gdy skontaktował się z nimi Sidious mówiąc, że wojna jest skończona i poprosił o wyłączenie droidów. Obiecał im także wspaniałą nagrodę, którą miał dostarczyć jego uczeń, Lord Vader. Chwilę po zakończeniu rozmowy, do pomieszczenia wkroczył uczeń Sidiousa, pałając żądzą mordu, ale członkowie Rady wpuścili go, wierząc, że za chwilę otrzymają obiecaną nagrodę. Chwilę później dostrzegli, że pod kapturem kryje się twarz Anakina Skywalkera.

Uwaga: Poniższe informacje pochodzą z Legend (EU), które nie należą do kanonu.
Nute Gunray: "Wojna... Wojna jest skończona. Lord Sidious obiecał nam... Obiecał, że nie będziemy niepokojeni..."
Darth Vader: "Zakłócenia zniekształciły przekaz. Obiecał, że nie będziecie niepokrojeni."[1]
Śmierć Separatystów z ręki Lorda Vadera.

Wkrótce Vader rozpoczął rzeź. Pozamykał wszystkie drzwi, by uniemożliwić ucieczkę członkom Rady i przemierzał pomieszczenia bazy, mordując każdego, kogo napotkał na swej drodze. Zabijał zarówno członków Rady jak i neimoidiańskich strażników, niszczył także bojowe droidy.

Arcyksiążę Geonosis, Poggle Mniejszy, zginął jako jeden z pierwszych z Rady, poprzez odcięcie kończyn, a następnie głowy. Shu Mai zginęła poprzez wbicie klingi miecza świetlnego w jej czaszkę. Vader następnie skierował się ku sąsiedniej sali konferencyjnej, gdzie ukrywali się Nute Gunray, Rune Haako i Wat Tambor. Drzwi do niej okazały się być zamknięte, ale nie był to problem dla Lorda Sithów i pod silnym ciosem jego pięści drzwi wpadły do środka. Pierwszy zginął Rune Haako. Skywalker zabił go nie zważając na jego prośby o litość. Tambor próbował przekupić Sitha, ale ten pozostał niewzruszony i zabił go bezlitośnie. Jako ostatni z Rady zginął Gunray. Misja była zakończona. Vader połączył się wkrótce z Sidiousem i poinformował go, że dowództwo Separatystów już nie istnieje. Palpatine pochwalił go, ale nakazał mu ostrożność, ponieważ wyczuwał zagrożenie w Mocy.

Po zakończeniu misji

"Zatem rzecz skończona. Przywróciłeś pokój i sprawiedliwość w galaktyce, Lordzie Vader."[1]
Darth Sidious do Darth Vadera po zakończeniu misji.

Wkrótce po zakończeniu rozmowy z Sidiousem, Vader zauważył, że na planecie ląduje statek z Naboo. Wiedząc, że to przybyła jego żona, pospieszył jej na spotkanie. Spotkanie nie przebiegło jednak w miłej atmosferze. Padmé oskarżyła męża o to, że przeszedł na ciemną stronę i zabił dzieci w Świątyni. Skywalker nie zaprzeczył, a jedynie stwierdził, że Jedi to zdrajcy i wszyscy muszą zginąć - w tym Obi-Wan Kenobi, dawny mentor Anakina. Chwilę później ze statku wyszedł Kenobi, który skrył się tam, wiedząc, że Padmé poleci na spotkanie mężowi. Vader oskarżył żonę, że to ona sprowadziła Kenobiego na Mustafar by ten go zabił. Nie chciał słuchać jej wyjaśnień i poddusił ją Mocą, ale zdołał się opamiętać i nie zabił jej. Wkrótce doszło do pojedynku między Skywalkerem a Vaderem, w wyniku którego baza Separatystów została mocna uszkodzona. Sam pojedynek wygrał Kenobi, ale Skywalker nie zginął, choć został trwale okaleczony i od tej pory nosił zbroję, która podtrzymywała go przy życiu.

Osiem lat później Vader musiał powrócić na planetę, gdyż okazało się, że nie wypełnił swojej misji całkowicie i masakrę przeżył jeden z członków Rady, Gizor Dellso. Dążył on do odbudowania Konfederacji, jednak Vader wraz z 501 Legionem udali się na Mustafar i zdołali go zabić.[2]

Ciekawostki

  • W grze Revenge of the Sith, która ukazała się jedynie na konsole, jest misja, w której gracz jako Anakin Skywalker ma zabić przywódców Separatystów, ale ma ona nieco inny przebieg niż pokazano to w filmie. Przede wszystkim ukazana jest śmierć większej ilości Separatystów, baza jest o wiele bardziej rozbudowana, a główną zmianą jest śmierć Nute'a Gunray'a. Neimoidianinowi udaje się uciec na lądowisko i wsiąść na pokład swojego statku i otwiera ogień w kierunku Sitha. Vader jednak odbija jego strzały i strąca statek do lawy. To wydarzenie nie jest jednak kanoniczne.[3]
  • W roku 36 ABY Luke Skywalker zdołał obejrzeć hologramy z Mustafar. Odnalazł je w pamięci R2-D2 który z niewiadomych przyczyn dokonał wtedy nagrania. Były to jednak głównie zapisy rozmowy z Padmé.[4]

Ofiary

Śmierć Wata Tambora.

Przypisy

Źródła

Kanoniczne

Legends