Co tam na Ossusie nowego? Czytaj na blogu!
Wilhuff Tarkin
Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
|
|
| |
| Wilhuff Tarkin |
|---|
| Data urodzenia | 64 BBY |
| Data śmierci | 0 ABY |
| Planeta pochodzenia | Eriadu |
| Rasa | Człowiek |
| Wzrost | 180 cm |
| Kolor włosów | Czarne |
| Kolor oczu | Brązowe |
| Przynależność |
Wilhuff Tarkin - pochodzący z planety Eriadu imperialny wielki moff, twórca Doktryny Tarkina oraz dowódca pierwszej Gwiazdy Śmierci. Odznaczał się dużą inteligencją oraz bezwzględnością i był jednym z dostojników imperialnych najbliżej związanych z Palpatine'em - jego pozycja dorównywała, a momentami nawet przewyższała pozycję Lorda Vadera.
Spis treści |
Rodzina
Wilhuff Tarkin był synem senatora i generała Republiki - Ranulpha Tarkina. Miał młodszego brata - Gideona Tarkina, a jego kuzynem był Ranulph Tarkin. Wilhuff był skoligacony z rodem Mottich przez małżeństwo z Lady Tarkin.
Biografia
Czasy Starej Republiki
Urodzony około roku 64 BBY i wychowywany przez ojca Wilhuff już za młodu stał się bezduszny i bezwzględny, zaś wpływy ojca pomagały mu w karierze osobistej i wojskowej. Nie mając jeszcze dwudziestu lat, młody Tarkin ożenił się z przedstawicielką rodu Motti, a już krótko po swoich 31 urodzinach został młodszym gubernatorem Eriadu, a później dowódcą Republikańskich Sił Bezpieczeństwa. Poznał się w tym okresie z Raithem Sienarem, a wkrótce stał się jednym z najbliższych współpracowników zyskującego coraz większą popularność senatora Palpatine'a.
W 29 BBY wraz ze Sienarem Tarkin wziął udział w wyprawie, która miała na celu przejęcie kontroli nad Zonamą Sekot. Wyprawa to zakończyła się niepowodzeniem, a żywa planeta uciekła do Nieznanych Terytoriów. Krótko po tym wydarzeniu Tarkin przedstawił przyszłemu Imperatorowi propozycję skonstruowania stacji bojowej zdolnej niszczyć planety.
W służbie Imperium
Jednym z bardziej znanych incydentów z udziałem Tarkina była masakra ghormańska, gdzie z jego rozkazu okręt imperialny z Wilhuffem na pokładzie wylądował bezpośrednio w tłumie demonstrantów protestujących przeciwko podatkom imperialnym, co pociągnęło za sobą znaczącą liczbę ofiar śmiertelnych. Wkrótce po tym wydarzeniu Imperator mianował Tarkina moffem Sektora Seswenna. Tarkin był też odpowiedzialny za masakry w sektorze Atravis.
Kilka lat później Tarkin sformułował i spisał podstawy doktryny swojego imienia ("Należy rządzić za pomocą strachu, jaki wzbudza siła, nie zaś samą siłą"), która stała się jedną z najważniejszych zasad w Imperium. Zaproponował także stworzenie nadsektorów celem sprawniejszego tępienia wystąpień przeciwko Nowemu Ładowi. Nadsektorami zawiadywać mieli wielcy moffowie - pierwszy taki tytuł przypadł Tarkinowi, jako wielkiemu moffowi Nadsektora Zewnętrznych Rubieży.
Imperator powierzył też Tarkinowi zawiadywanie budową Gwiazda Śmierci. Tarkin wyszkolił kadrę, która zajęła się budową tej stacji, znalazł też idealne miejsce do prac nad prototypem Gwiazdy - Otchłań, w której z jego rozkazu zbudowano Laboratorium Otchłani. Administratorem laboratoriów Wilhuff mianował Twi'leka Tola Sivrona, a dowódcą - swoją protegowaną i kochankę, Daalę, którą awansował do stopnia admirała.
Gdy w roku 5 BBY Gideon Tarkin zginął podczas buntu na Erhynradd, Tarkin zaadoptował jego osieroconą córkę, Rivoche - a jej kaprysy szybko ukrócił, dla przykładu przesiedlając jej ulubioną służącą i całą jej rodzinę na planetę więzienną. Wkrótce Rivoche trafiła dzięki Tarkinowi do elitarnej akademii na Clær.
Podczas zniewalania mieszkańców Mon Calamari Tarkin zdobył własnego niewolnika - Ackbara, który często przebywał w jego towarzystwie, także podczas narad wojskowych i politycznych. Kiedy na krótko przed bitwą o Yavin siły rebelianckie przygotowały zasadzkę na Tarkina, a ten wyszedł cało tylko dzięki pomocy admirała Mottiego, Ackbar uciekł i zaczął wykorzystywać zdobytą wiedzę przeciw Imperium.
Dowódca Gwiazdy Śmierci
Gdy budowa Gwiazdy Śmierci dobiegła do końca, Tarkin miał plan obalenia Imperatora, który ukrywał w głębokiej tajemnicy. Imperator jednak przewidział plany Tarkina i na Gwiazdę Śmierci wysłał swojego ucznia - Dartha Vadera oraz pułkownika Wullfa Yularena.
Jedynym z pierwszych posunięć Tarkina było wypróbowanie mocy superlasera. Superlaser wycelowano w więzienną planetę Despayre, która została unicestwiona wraz z osadzonymi na jej powierzchni więźniami.
Wkrótce po zniszczeniu planety na Gwiazdę Śmierci przybyła schwytana księżniczka Leia Organa. Leia była poddawana torturom ze strony Dartha Vadera, lecz nie chciała podać lokalizacji tajnej bazy Rebeliantów. Aby złamać księżniczkę, Tarkin postanowił unicestwić Alderaan - planetę, na której się wychowała. Leia pod wpływem tej groźby wskazała jako miejsce bazy planetę Dantooine (jak się później okazało, była to nieprawda). Niezależnie od "sukcesu" swojego przesłuchania, Tarkin rozkazał zniszczyć Alderaan jako przykład dla innych buntowniczych planet galaktyki.
Siły imperialne wysłały na Dantooine patrol, który wykazał, że na tej planecie nie ma rebeliantów - znaleziono jedynie pozostałości bazy. Tarkin zarządził egzekucję Leii. Planom tym przeszkodzili Luke Skywalker oraz Han Solo, którzy uratowali księżniczkę i uciekli Sokołem Millennium. Jednak przed odlotem na Sokole umieszczono nadajnik, dzięki któremu Imperium dowiedziało się o położeniu bazy Rebeliantów w układzie Yavin.
Bitwa o Yavin
- "Ewakuować się? W momencie naszego triumfu? Chyba przeceniacie ich szanse."[1]
- — Wilhuff Tarkin
Gdy Gwiazda Śmierci wyszła z nadprzestrzeni w układzie Yavin i rozpoczęła manewr celem zniszczenia księżyca z bazą buntowników, Rebelianci wysłali przeciwko niej eskadry myśliwców kosmicznych. Tarkin, będąc przekonanym o niezniszczalności stacji, zlekceważył to zagrożenie i nie wydał polecenia zniszczenia maszyn wroga przez własne myśliwce - chociaż mógł zrobić to dzięki przygniatającej przewadze liczebnej w tego typu jednostkach bojowych. Zlekceważył także informację o możliwym powodzeniu ataku oraz zignorował sugestie ewakuacji. W rezultacie zginął, kiedy Luke Skywalker zniszczył stację bojową przy użyciu torpedy protonowej.
Po śmierci
Przez pewien czas oficjalna wersja propagowana przez proimperialne media głosiła, że Tarkin zginął w katastrofie promu kosmicznego w stoczniach na Tallaanie.
Imieniem Tarkina nazwano po jego śmierci jedną z superbroni zaprojektowanych przez Bevela Lemeliska, a także miasto na Phelarionie. Niektóre imperialne bazy czy inne instalacje wojskowe także otrzymywały nazwy związane z Wilhuffem.
