Nowy wpis na blogu Ossusa!

Zekk

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.

Zekk

Data urodzenia	7 ABY
Planeta pochodzenia	Ennth
Rasa	Człowiek
Kolor włosów	Czarne
Kolor oczu	Zielone
Przynależność	Drugie Imperium Akademia Ciemnej Strony Nowy Zakon Jedi Nowa Republika Sojusz Galaktyczny

Zekk - czuły na Moc mężczyzna urodzony na planecie Ennth w 7 ABY. Jako młody chłopak zaprzyjaźnił się z Jainą i Jacenem Solo, ale wkrótce wstąpił do Akademii Ciemnej Strony i stał się Najciemniejszym Rycerzem. Udało mu się jednak zawrócić z tej drogi i rozpocząć szkolenie Jedi w Prakseum Jedi Luke'a Skywalkera.

Wraz z innymi członkami Zakonu walczył z pozagalaktycznymi Yuuzhan Vongami, którzy rozpoczęli inwazję i podbijali każdą planetę na ich drodze, nieubłaganie zbliżając się do Coruscant. W roku 27 ABY Zekk był jednym z członków grupy uderzeniowej Anakina Solo wysłanej w misję na światostatek Baanu Raas nad Myrkrem.

W czasie wojny rojów stał się Dwumyślnym. Brał także udział w wielu bitwach drugiej galaktycznej wojny domowej w roku 40 ABY.

Biografia

Młodość

W wieku 9 lat stracił rodziców w katastrofie naturalnej, nawiedzającej jego rodzinną planetę co 8 lat.

Peckhum zaopiekował się chłopcem i zabrał go na Coruscant, gdzie chłopiec zaprzyjaźnił się z Jainą i Jacenem Solo. Gdy jego przyjaciele przylecieli z Prakseum Jedi na wakacje do rodziny, przyszli do niego razem z Lowbaccą i Tenel Ka. Po wspólnych wyprawach w głąb Coruscant, bliźnięta Solo zaprosiły Zekka na obiad dyplomatyczny, w którym miała wziąć udział ambasador planety Alfa Karnak.

W trakcie obiadu Zekk pomylił kwiatki z sałatką. Gdy tylko uczta dobiegła końca uciekł bez słowa. Błąkając się po Coruscant trafił na szukających kandydatów do Akademii Ciemnej Strony Tamith Kai, Garowyn i Vilasa, którzy ogłuszyli go i zabrali na stację Akademii. Okazało się bowiem, iż Zekk był wrażliwy na Moc. Początkowo był nastawiony buntowniczo w stosunku do władców Akademii Ciemnej Strony, jednak z czasem przyzwyczaił się i zapragnął nauczyć się władać Mocą, niekonieczne ze złych pobudek. Pomógł zwerbować Zagubionych i został protegowanym Brakissa. Nie mógł się jednak dogadać z Vilasem, z którym rywalizował cały czas. Z tego też powodu stoczyli ze sobą pojedynek na śmierć i życie, który Zekk wygrał, zdobywając tytuł Najciemniejszego Rycerza.

Najciemniejszy rycerz

Zekk po ciemnej stronie.

Jego pierwszym zadaniem było poprowadzenie ataku na Kashyyyk, skąd siły Akademii Ciemnej Strony ukradły komputery taktyczne. Tam też, po raz pierwszy jako Mroczny Jedi, spotkał Jainę, której kazał się trzymać z dala od Akademii na Yavinie 4. Po okrzykniętej sukcesem akcji, chociaż okupionej śmiercią Vonndy Ra i Garowyn, Akademia Ciemnej Strony udała się do układu Yavin, gdzie przypuściła atak na Prakseum Jedi. Zekk objął dowództwo nad Mrocznymi Jedi, chociaż zastosowana taktyka opierała się na wyszukiwaniu pojedynczych Jedi i toczeniu z nimi indywidualnych pojedynków. W międzyczasie zauważył ostrzeliwany "Piorunochron" i poczuł żal, iż nie może nic zrobić, by go uratować. Wtedy też uratował Raynara Thula, którego uniósł w powietrze i cisnął w przybrzeżne błoto przepływającej w pobliżu rzeki, wyrywając go spod ostrzy mieczy świetlnych swoich Mrocznych Jedi.

Nawrócenie

Pod koniec dnia, gdy bitwa już dogasała, został sam. Sponiewierany dotarł w końcu do pustej świątyni i przeczuwając, że niedługo nastąpi wybuch, zagrodził drogę ściągającym po zwycięskiej bitwie Jedi. Z tłumu wystąpiła Jaina, która chciała go nawrócić na jasną stronę Mocy, jednak Zekk się opierał, przekonany o ostateczności swojego wyboru. Wkrótce też nastąpił wybuch, a spadające kamienie i gruz przygniotły chłopca. Następnego dnia, razem z Tenel Ka, Lowbaccą, Peckhumem, Jainą i Jacenem został zabrany na GemDiver, gdzie jego rany fizyczne zostały uleczone w zbiorniku bacty.

Dalsze życie

Zekk bał się paść ponownie w objęcia ciemnej strony Mocy, dlatego też po wyzdrowieniu udał się na Ennth, pomimo propozycji pozostania w Prakseum, gdzie mógłby zgłębiać jasną stronę. Przybył na swoją planetę akurat w trakcie trwającego kataklizmu. Postanowił zostać łowcą nagród.

Być może chciała tak Moc, możliwe, że zawdzięczał to szczęściu, ale zlecenia Zekka zawsze wydawały się łączyć z Bornanem Thulem. O mało nie przypłacił ich życiem po kilku spotkaniach z Bobą Fettem, którym okazała się być Ailyn Vel w przebraniu. Poinformował o tym swoich przyjaciół z Akademii, Jainę, Jacena, Lowbaccę Tenel Ka i Raynara Thula. Razem powstrzymali Sojusz Różnorodności. Wtedy też Zekk znalazł w sobie wystarczająco dużo wiary by zacząć szkolić się na Jedi.

Z początku Zekk napotykał trudności, jednak Luke Skywalker zasugerował mu by zaczął od używania Mocy w sposób dla niego znajomy. Zekk wygrał Wyścigi Łamaczy Blokad na Ord Mantell. Tam też spotkali Anję Gallandro i zostali wplątani w odrodzenie Czarnego Słońca.

Wojna z Yuuzhan Vongami

Zekk i Jaina.

Gdy na galaktykę najechali Yuuzhanie, Zekk początkowo działał jako obserwator Zakonu, monitorując postępy inwazji przybyszów, a także pomagał w ewakuacji uchodźców.

Dwa lata po rozpoczęciu inwazji wszedł w skład grupy uderzeniowej wysłanej na Myrkr w celu zlikwidowania zagrożenia, jakim były hodowane przez Yuuzhan voxyny. W trakcie działań zespół uwolnił dwójkę Mroczny Jedi, Welka i Lomi Plo. Mimo to miał co do nich wątpliwości. Potwierdziły się one, gdy oboje uciekli na pokładzie Tachionowego Skoku, którym zespół zamierzał uciec. Porwali przy okazji rannego Raynara Thula i M-TD.

Gdy młodzi Jedi udali się na Hapes, Zekk mógł tylko patrzeć, jak Jaina stacza się powoli w ciemność. Wiedział, że próba zawrócenia jej z tej ścieżki mogła skutkować czymś wręcz przeciwnym. Udał się później z całą grupą na Borleias, gdzie brał udział w bitwie.

Na rok przed końcem wojny Zekk został oficjalnie mianowany rycerzem Jedi. Wziął wkrótce potem udział w zwycięskiej bitwie o Ebaq 9, podobnie jak inni nowo mianowani Jedi. W rozstrzygającej bitwie wziął udział na sekotańskim statku, próbując nie dopuścić do skażenia Zonamy Sekot Alphą Red na zlecenie Nasa Choki.

Mroczne Gniazdo

Pięć lat po pokonaniu Yuuzhan Vongów przez Sojusz Galaktyczny, Zekk zaangażował się w konflikt pomiędzy Chissami a Killikami. Podobnie jak inni Jedi, którzy ocaleli z misji na Myrkr, udał się w Nieznane Regiony w odpowiedzi na zew Mocy. Tam też odkryli, że Raynarowi udało się przeżyć. Zekk i Jaina długo przebywali wśród Killików, zostając ostatecznie Dwumyślnymi. Dzięki temu oboje zawiązali ze sobą umysłową więź, tak bliską, że Zekk rozwinął w stosunku do Jaggeda Fela podobne uczucia, co Jaina.

Dzięki pomocy Tenel Ka i Floty Hapańskiej pomogli Killikom w obronie Qoribu przed Chissami. Później pomogli wytropić piratów szmuglujących czarną membrozję na krótko przed rozpoczęciem wojny rojów. Zekk razem z Jacenem, Jainą, Tahiri, Lowbaccą i Tesarem udali się na terytorium Chissów i myśląc, iż Chissowie są wrogami, zniszczyli ich bazę. Odkryli później, że zostali oszukani przez Jacena. Gdy Luke Skywalker zwołał Konklawe Jedi na Ossusie, Zekk z Jainą pozostali z Killikami by pomóc im w walkach z Chissami w bitwie o Tenupe. Musieli pracować razem ze zdrajczynią, Alemą Rar, by zniszczyć broń Chissów przeciwko Killikom, pasożyty.

Pod koniec wojny rojów oboje zostali uratowani ze schronu na Tenupe i wywiezieni na pokładzie Sokoła Millennium, w którym się ukryli. Gdy wojna dobiegała końca, oboje dochodzili do siebie w szpitalu i martwili się o Jaga Fela. I chociaż zostali "rozłączeni", część nabytej więzi pozostała.

Oboje później zaprzeczali, by cokolwiek ich łączyło, jednak otaczający ich przyjaciele widzieli co innego.

Druga galaktyczna wojna domowa

W roku 40 po bitwie o Yavin Zekk i Jaina byli w zespole uderzeniowym wysłanym by złapać panią premier Aidel Saxan. Zekk został poważnie ranny i ocalał dzięki wysiłkom Jainy i Koliry Hu’lya. Oboje służyli później w bitwie o Tralus, w Eskadrze Hardpoint.