{{Postać
|foto.jpg = Kallus lata.jpg
|Imię = Kallus
|Data urodzenia = Przed inwazją na Naboo
|Data śmierci =
|Planeta pochodzenia = [[Coruscant]]
|Rasa = [[Ludzie|Człowiek]]
|Wzrost =
|Kolor włosów = jasnobrązowy
|Kolor oczu = brązowy
|Przynależność = <ul><li>[[Imperium Galaktyczne]] <ul><li>[[Imperialne Biuro Bezpieczeństwa]]</li></ul>
}}
'''Kallus''' to [[agent]] z [[Imperialne Biuro Bezpieczeństwa|Biura Bezpieczeństwa]] [[Imperium Galaktyczne|Imperialnego]]. Urodził się przed inwazją na [[Naboo]].

== Biografia ==
Kallus miał zwalczyć "iskrę rewolucji". Około [[5 BBY]] przybył na [[Lothal]]. Kiedy spostrzegł, że rebeliantów już nie ma przygotował na nich pułapkę. Aresztował [[Ezra Bidger|Ezrę Bidgera]], który mówił, że się nazywa "Jabba z Nal Hutty", w celu zwabienia załogi ''[[Ghost]]a''. Pułapka jednak się nieudała. Jakiś czas później, też na Lothal [[C3PO]] wezwał jego i siły Imperialne na "ratunek".

==Źródła==
[[Rebelianci]]:
* ''[[Rebelianci: Iskra rebelii]]'' {{1st}}
* ''[[Droidy w kłopotach]]''

[[de:Kallus]]
[[en:Kallus]]
[[es:Kallus]]
[[it:Kallus]]
[[ru:Каллус]]

Alexsandr Kallus

2014-11-01T11:56:22Z

Darth Hubert:

Alexsandr Kallus

2014-11-01T11:55:06Z

Darth Hubert: Nowa strona

{{Postać
|foto.jpg = Kallus lata.jpg
|Imię = Kallus
|Data urodzenia = Przed inwazją na Naboo
|Data śmierci =
|Planeta pochodzenia = [[Coruscant]]
|Rasa = [[Ludzie|Człowiek]]
|Wzrost =
|Kolor włosów = jasnobrązowy
|Kolor oczu = brązowy
|Przynależność = <ul><li>[[Imperium Galaktyczne]] <ul><li>[[Imperialne Biuro Bezpieczeństwa]]</li></ul>
}}
'''Kallus''' to [[agent]] z [[Imperialne Biuro Bezpieczeństwa|Biura Bezpieczeństwa]] [[Imperium Galaktyczne|Imperialnego]]. Urodził się przed inwazją na [[Naboo]].

== Biografia ==
Kallus miał zwalczyć "iskrę rewolucji". Około [[5 BBY]] przybył na [[Lothal]]. Kiedy spostrzegł, że rebeliantów już nie ma przygotował na nich pułapkę. Aresztował [[Ezra Bidger|Ezrę Bidgera]], który mówił, że się nazywa "Jabba z Nal Hutty", w celu zwabienia załogi ''[[Ghost]]a''. Pułapka jednak się nieudała. Jakiś czas później, też na Lothal [[C3PO]] wezwał jego i siły Imperialne na "ratunek".

==Źródła==
[[Rebelianci]]:
* [[Rebelianci: Iskra Rebelii]] {{1st}}
* [[Droidy w kłopotach]]

Palpatine

2014-10-30T17:29:45Z

Darth Hubert:

{{Era|rep|imp|new|polecany}}
{{DoPoszerzenia|informacje z serialu ''[[Wojny klonów (serial 3D)|The Clone Wars]]'' i książki ''[[Darth Plagueis (książka)|Darth Plagueis]]}}
{{postać
|foto.jpg = Palpatine2.jpg
|Imię = Sheev Palpatine Darth Sidious
|Data urodzenia = [[82 BBY]] ([[Klony Palpatine'a|klony]] - [[10 ABY]])
|Data śmierci = [[4 ABY]], [[II Gwiazda Śmierci]] ([[Klony Palpatine'a|klony]] - [[10 ABY]], [[11 ABY]])
|Planeta pochodzenia = [[Naboo]] ([[Klony Palpatine'a|klony]] - [[Byss]])
|Rasa = [[Ludzie|Człowiek]]
|Wzrost = 173 cm, wcześniej 178 cm
|Kolor włosów = Rude, siwe
|Kolor oczu = Niebieskie (po [[Ciemna strona Mocy|ciemnej stronie]]: żółte)
|Przynależność = <ul><li>[[Sithowie]]</li><li>[[Republika Galaktyczna]]</li><li>[[Konfederacja Niezależnych Systemów]]</li><li>[[Imperium Galaktyczne]]</li></ul>
}}
'''Sheev'''<ref>Imię Palpatine'a po raz pierwszy pojawiło się w wydanej w [[2014]] roku powieści [[James Luceno|Jamesa Luceno]] pod tytułem ''[[Tarkin (powieść)|Tarkin]]''. Tytuł ten należy do nowego kanonu, a imię ''Sheev'' nigdy nie pojawiło się w [[Expanded Universe]], znanym obecnie jako ''Legends''.</ref> '''Palpatine''' był pochodzącym z planety [[Naboo]] politykiem, a jednocześnie [[Mroczny Lord Sithów|Mrocznym Lordem Sithów]] o imieniu '''Darth Sidious''' i pierwszym Imperatorem [[Imperium Galaktyczne|Imperium Galaktycznego]].

Prowadząc podwójne życie jako uczeń spadkobiercy [[Zasada Dwóch|doktryny Bane'a]], [[Darth Plagueis|Dartha Plagueisa]] a zarazem zwiększający swoje wpływy polityk, Palpatine został z czasem [[senator]]em [[Republika Galaktyczna|Republiki Galaktycznej]], a następnie, ze względu na wotum nieufności wobec [[Finis Valorum|Finisa Valoruma]], [[Wielki Kanclerz Republiki|Wielkim Kanclerzem]]. W tym czasie Sidious zamordował swojego mistrza i zajął jego miejsce, zaczynając interesować się losem młodego [[Anakin Skywalker|Anakina Skywalkera]]. Po porażce ucznia, [[Darth Maul|Dartha Maula]], Palpatine zaczął szkolić w tajnikach [[Ciemna strona Mocy|ciemnej strony]] [[Hrabia|hrabiego]] [[Dooku]]. Razem z nim doprowadził do wybuchu konfliktu znanego jako [[wojny klonów]], w rzeczywistości stojąc na czele obu stron konfliktu. W roku [[19 BBY]] wojna została zakończona wraz z wcieleniem w życie Wielkiego Planu Sithów - [[Jedi|Zakon Jedi]] został zniszczony, a Palpatine objął pełnię władzy w nowo powstałym Imperium, jednocześnie sprowadzając na ciemną stronę Skywalkera, któremu nadał imię Darth Vader.

Przez kolejne dwadzieścia trzy lata Palpatine niepodzielnie rządził [[Galaktyka|galaktyką]], aż do czasu [[Bitwa o Endor|śmierci]] poniesionej z rąk odkupionego przez [[Luke Skywalker|syna]] Vadera. Korzystając z [[Transfer esencji|transferu esencji]] Sheev ocalił od śmierci swoją świadomość, w kolejnych latach kilkakrotnie powracając do życia w sklonowanych ciałach. Poniósł jednak ostateczną klęskę w roku [[11 ABY]].

== Biografia ==
=== Wczesne życie ===
==== Początki ====
Palpatine urodził się na [[Naboo]] w [[82 BBY]], a jego wczesne dzieciństwo, dom, z którego pochodził i inne szczegóły z tego okresu są albo przeinaczane, albo gloryfikowane, a najczęściej pozostają tajemnicą. Nie wiadomo również nic o jego dojrzewaniu i wczesnych latach, co pozwala snuć domysły, że już wtedy był szkolony przez Mrocznego Lorda Sithów, [[Darth Plagueis|Dartha Plagueisa]]. Imperialne historie o jego młodości i pierwszych szlachetnych uczynkach były w zasadzie stuprocentową propagandą i ciężko było wyłowić z nich jakieś wartościowe informacje. Ponieważ jego rodzina zniknęła w tajemniczych okolicznościach, kiedy został [[senator]]em, co mogło służyć jako zasłona dymna dla jego tożsamości [[Lord Sithów|Lorda Sithów]], niektórzy też uważali, iż to Palpatine jest fałszywą tożsamością Dartha Sidiousa, że nie urodził się on na Naboo i sfabrykował swoją historię, a naprawdę jest kimś, o kim nic nie wiadomo i którego prawdziwa tożsamość ma pozostać zagadką.

Co wiadomo na pewno, to informacje podane oficjalnie: Palpatine urodził się w jedenastym dniu ósmego miesiąca roku 82 BBY, w szlachetnej i zamożnej rodzinie na Naboo. Za swój dom zawsze uważał [[Theed]] nad [[rzeka Solleu|rzeką Soleu]] i miał przynajmniej jednego brata albo siostrę. Na tym jednak kończą się oficjalne, a co za tym idzie - najpewniej sprawdzone - informacje. Nie do końca wiadomo, dlaczego, mimo iż Palpatine był wrażliwy na [[Moc]], nie podjął się szkolenia [[Jedi]], a raczej czemu go na nie nie oddano. Nieznane są też szczegóły dotyczące pierwszego kontaktu Palpatine'a z jego przyszłym mentorem, Darthem Plagueisem. Możliwe, że jako wyjątkowo zdolny i ambitny młodzieniec (czy wręcz dziecko) Palpatine sam zainteresował się dziedzictwem [[Sithowie|Sithów]] i [[ciemna Strona Mocy|ciemną stroną Mocy]], nie ma jednak na to dowodów. Faktem jednak pozostaje, że w pewnym momencie jego życia Mroczny Lord Sithów rasy [[Muunowie|Muun]], Darth Plagueis, podjął się jego szkolenia.

==== Szkolenie u Mrocznego Lorda Sithów ====
[[Plik:Palpatinemlody.jpg|thumb|left|200px|Szkolenie u [[Darth Plagueis|Dartha Plagueisa]].]]
Szkolenie pod okiem Plagueisa było ciężkie i bezkompromisowe. Poza tym, że Palpatine zdobywał rozległą wiedzę z wielu dziedzin i poznawał historię oraz tradycje Sithów, musiał przejść ciężkie i bolesne próby, miał zostać złamany i wykuty od nowa. Uczeń został w trakcie tego szkolenia pozbawiony pewności siebie, zmuszony do stawienia czoła swojemu największemu lękowi, zabrano mu największą radość z życia i zabroniono osiągnąć to, czego najbardziej pragnął. Dopiero po takich przejściach mógł wyzbyć się tego, co można określić człowieczeństwem czy niewinnością, a nabrać całych pokładów nienawiści, gniewu, chciwości i pragnienia władzy. I stać się naczyniem na wszelkie negatywne emocje, pojemnym i szczelnym. A następnie nauczyć się je kontrolować. Stopniowo i całkowicie. Najpierw zacząć kontrolę od siebie, potem opanować innych, kilka osób, grupę, tłum, planetę, rasę, kilka ras, aż wreszcie całą galaktykę. Taki był też ostateczny plan Sithów. Wreszcie to Plagueis, starym zwyczajem Sithów, nadał Palpatine'owi nowe imię: ''Darth Sidious''. Od tej chwili Palpatine zmienił się tak, jak to zwykle bywało w przypadku Sithów; imię ''Darth Sidious'' i jego czarny płaszcz z kapturem stały się prawdziwą tożsamością tej istoty, a jej poprzedni wygląd i imię oraz historia tylko przykrywką dla kogoś, kto był już uosobieniem idei Lorda Sithów.

Pierwsze rozdźwięki między mistrzem a uczniem nastąpiły, gdy Plagueis, który do tej pory poszukiwał sposobu na zatrzymanie śmierci, zaczął się zastanawiać nad możliwością koncentrowania [[midichloriany|midichlorianów]], która pozwalałaby tworzyć nowe życie. Chociaż sposób na życie wieczne był poszukiwany od dawna, tak przez Jedi, jak i Sithów, tworzenie nowych istot inteligentnych było ewenementem; najpewniej ktoś zrodzony z czystych midichlorianów byłby teoretycznie uosobieniem potęgi Mocy. I takiego kogoś planował stworzyć Darth Plagueis. Dla Palpatine'a było jasne, że jego mentor planował w ten sposób zastąpić jego samego; pomimo ogromnych postępów i możliwości Sidiousa, jego mentor wciąż nie był w pełni zadowolony. Poczucie odtrącenia zrodziło chęć zdrady i zemsty, która wkrótce się dokonała. Czując, że projekty Plagueisa do niczego go nie zaprowadzą i że nauczył się już od niego wszystkiego, czego mógł, Sidious zabił swojego mistrza we śnie i sam przejął tytuł Mrocznego Lorda Sithów.

==== Mistrz mroku ====
Darth Sidious nauczył się ważnej rzeczy, zabijając Plagueisa: zdrada była nieodłącznym elementem drogi Sitha, walka o władzę i potęgę jego naturą. Dlatego niejako obowiązkiem Sitha, przewidzianym zresztą w [[Zasada Dwóch|regule dwóch]] [[Darth Bane|Dartha Bane'a]], jest zajęcie miejsca mistrza, najpewniej poprzez zdradę. Stąd też Sidious bacznie obserwował swoich późniejszych uczniów i rejestrował każdy niepokojący go sygnał z ich strony, nie chciał im też dawać okazji do zdrady. Dlatego na przykład nigdy w ich obecności nie sypiał.
[[Plik:YoungDarthMaul.jpg|thumb|right|150px|Nowy uczeń Dartha Sidiousa.]]

Od razu wziął sobie na ucznia młodego [[Zabrakowie|Zabraka]] z [[Iridonia|Iridonii]], któremu nadał imię [[Darth Maul]] i stworzył z niego swojego bezwzględnego i bezapelacyjnie lojalnego ucznia. Powtórzył z nim mniej więcej wszystkie te kroki, które sam przechodził od okiem Plagueisa, wzbogacając o jeszcze surowsze i bardziej łamiące wolę elementy. Maul jednak przeszedł wszystkie próby, chociaż nie bez bólu, i ostatecznie starł się ze swoim mistrzem, który pokazał mu prawdziwą potęgę ciemnej strony. To i świadomość, że Sidious jest jedyną istotą, dla której cokolwiek znaczył, wykształciły u Maula bezwzględną lojalność i niemal bałwochwalcze uwielbienie dla Mrocznego Lorda Sithów. Sidious celowo tak wykształcił swojego ucznia, chociaż zdawał sobie sprawę, że Maul nie do końca nadaje się na kogoś, kto poniósłby dalej tradycje i wiedzę Sithów. Ale sądził też, że nie będzie takiej potrzeby, że to jego ręce dokonają zapowiedzianej przez Dartha Bane'a zemsty na Jedi. Maul miał być tylko użytecznym narzędziem, które mu w tym pomoże.

==== Zjednywanie odłamów kultu Sithów ====
Zanim jednak Sidious podjął się walki o władzę czy chociażby pretendowanie do niej, musiał pozbyć się ewentualnych przeciwności, usunąć w cień zbędne elementy układanki, by łatwiej i lepiej przewidzieć kolejne posunięcia swoje i innych. Wchodziły w to także pewne odłamy od oryginalnych Sithów, których kilka pojawiło się przez około 1000 lat ukrywania się. Większość tych odprysków od [[Zakon Sithów|Zakonu Sithów]] nie była groźna, jednak z niektórymi trzeba było się rozprawić albo podporządkować swojej woli. Jedną z takich grup była skoncentrowana wokół wierzeń Sithów grupa niewrażliwych na Moc najemników z [[układ Thyrsus|układu Thyrsus]], znanych jako [[Słoneczna Gwardia]]. Sidious przekonał ich, by służyli jego sprawie, dzięki czemu stali się oni zalążkiem czerwonych gwardzistów, którzy wiele lat później mieli zostać [[Imperialna Gwardia|Imperialną Gwardią]]. Inną taką grupą byli kultyści z [[Dromund Kaas]], założeni przez renegata Sithów, [[Darth Millennial|Dartha Millenniala]] wieleset lat wcześniej. Sidious wiedział, że ich pojecie o Mocy jest słabe lub żadne, jednak pewne aspekty tego kultu [[Mroczna Moc|Mrocznej Mocy]] były interesujące. Po rozmówieniu się z przywódcą kultystów, [[Kadann]]em, Sidious nakłonił ich do współpracy. Po wprowadzeniu [[Nowy Ład|Nowego Ładu]] mieli oni stać się [[Prorocy ciemnej strony|Prorokami Ciemnej Strony]] i przejąć doradczą rolę u boku Sidiousa.

=== Kariera polityczna ===
==== Wybór na senatora ====
[[Plik:Palpatine1.jpg|thumb|left|150px|Palpatine wkrótce po wybraniu na senatora.]]
Oficjalna kariera polityczna Palpatine'a jest łatwiejsza do prześledzenia, niż konkrety dotyczące szkolenia Sithów. Na Naboo służba publiczna zazwyczaj dotyczy młodzieży w wieku 12-20 lat, i takąż też pełnił Palpatine w latach [[70 BBY]] - [[62 BBY]], jednak w przeciwieństwie do większości swoich rówieśników pragnął ją kontynuować. Wtedy po raz pierwszy też przedłużył swój urząd poza normalną kadencję. Ponieważ uznał politykę za swoje powołanie, a służbę publiczną (w przeciwieństwie do innych, widzących w niej tylko konieczność i lepiej czujących się w kulturalnych dziedzinach) za obowiązek, jeszcze przez 10 lat, do [[52 BBY]], zajmował się nią na szczeblu lokalnym, wspinając się powoli po szczeblach kariery. Niewiele wiadomo i o tym okresie, jednak potwierdzać zdaje się informacja, jakoby nie był wziętym politykiem; nie wykorzystał wielu okazji, przegrał więcej wyborów, niż wygrał i ogólnie nie był utożsamiany ze zręcznym politykiem, który mógłby zagrażać czyjemukolwiek statusowi. Nie do końca wiadomo, ile z tych porażek było normalnych, a ile zaaranżowanych przez niego, pewne jest natomiast, że chciał uchodzić za polityka z drugiej ligi.

Zmieniło się to w 52 BBY wraz z zamachem na senatora [[Vidar Kim|Vidara Kima]], dokonanym przez nieznanego sprawcę, najpewniej wynajętego przez Sidiousa, czy może nawet Plagueisa, pragnącego wciągnąć swojego ucznia w arkana wielkiej polityki. Na Naboo odbyły się wybory na kolejnego senatora, które wygrał Palpatine, zostając tym samym przedstawicielem tej planety i trzydziestu pięciu innych, składających się na [[sektor Chommell]]. Zawarł też przyjaźń z [[Ronhar Kim|Ronharem Kimem]], synem zabitego senatora i rycerzem Jedi. Ich sojusz miał trwać ponad 30 lat, a Kim - chociaż nieświadomie - przysłużył się Sithowi w kilku kwestiach: przede wszystkim dzięki niemu Sidious mógł dowiedzieć się więcej o znienawidzonych Jedi, a także w swoim czasie wykorzystując jego obecność udało mu się przeforsować pomysł wprowadzenia Czerwonej Gwardii do oficjalnej służby oraz później, już w czasie [[wojny klonów|wojen klonów]], powołując się na jego śmierć na [[Merson]], by wzmocnić swoją propagandę.

Już w [[Senat Galaktyczny|Senacie]] Palpatine był zręcznym i doskonałym manipulatorem. Zdawał sobie doskonale sprawę, jakie błędy popełniają młodzi i niedoświadczeni przedstawiciele Rubieży, a także jak ich widzą wytrawni arystokraci i starsi stażem senatorowie ze [[Światy Jądra|Światów Środka]]; postarał się zatem wyglądać dokładnie tak, jak tego od niego oczekiwali, aby nie wzbudzać ich podejrzeń i nie montować sobie zawczasu opozycji. Jeśli podejmował jakieś akcje, to w taki sposób, by jego potencjalni wrogowie ich nie widzieli, a odwracał od nich uwagę innymi, nieudolnymi próbami przeforsowania pewnych kwestii, na które reagowali z litościwym uśmiechem. Nie mieli się na baczności i reagowali bardzo przewidywalnie. W rzeczy samej fakt, że go nie doceniali, był największym atutem Palpatine'a; mógł dzięki niemu wdrożyć pewne projekty w życie za plecami przeciwników i świadków, którzy orientowali się dopiero wtedy, gdy już było za późno. Rzadko też ktokolwiek wiązał zmiany z osobą samego Palpatine'a. Ten cały czas uważał, by sprawiać wrażenie cichego i mało ambitnego polityka, którym można było manewrować wedle woli.
[[Plik:Palpatine2.jpg|thumb|right|200px|Palpatine.]]

==== Gry polityczne ====
Dzięki swojemu wizerunkowi prostodusznego, uczciwego, trochę naiwnego, ale i ciepłego polityka Palpatine mógł pozyskiwać sojuszników w zasadzie wszędzie, starając się, aby cały czas podtrzymywać swój wizerunek. W miarę, jak stwarzał wokół siebie aurę osoby nie wadzącej nikomu, lojalnej i uczciwej, zdobywał coraz więcej przyjaciół i sojuszników, tak wśród pomniejszych senatorów, jak i kluczowych postaci republikańskiej sceny politycznej, dowódców wojskowych, przedstawicieli korporacji, a nawet [[mistrz Jedi|mistrzów Jedi]]. Pokazywał się również w towarzystwie [[Caamasjanie|caamasjańskiej]] delegacji, by uwiarygodnić swój wizerunek jako osoby trzymającej się zasad moralnych. Nawiązał kontakt z młodym [[komandor]]em działającym w [[Departament Sprawiedliwości|Departamencie Sprawiedliwości]], [[Terrinald Screed|Terrinaldem Screedem]], którego idee i pomysły znalazły poklask i odbicie w poglądach Palpatine'a. Głodny władzy i ambitny gubernator [[Eriadu]], a także porucznik i później komandor, [[Wilhuff Tarkin]], odnalazł w Palpatinie sprzymierzeńca w realizacji swoich zapatrywań, a także idealną dźwignię do dalszej kariery. Senator z Naboo pozyskał również zaufanie [[Crueya Vandron|Crueyi Vandrona]], szlachcica z [[sektor Senexa|sektora Senexa]], jednego ze swoich przyszłych doradców, a także [[Jorus C'baoth|Jorusa C'baotha]], mistrza Jedi, z którym spotkał się po raz pierwszy podczas [[demilitaryzacja Ando|demilitaryzacji Ando]] około [[43 BBY]], gdzie był wysłany razem z komisją senacką. Buta i arogancja C'baotha zaintrygowały Palpatine'a, który odtąd spędzał więcej czasu z mistrzem Jedi, rozmawiając o polityce, filozofii i sprawach Republiki. Jorus C'baoth stał się drugim, obok Ronhara Kima, przyjacielem Palpatine'a wśród Jedi. Senator złożył nawet w [[41 BBY]] oficjalną prośbę do [[Rada Jedi|Rady Jedi]] o przydzielenie mu mistrza Jedi jako osobistego doradcy, na co Rada wyraziła zgodę. C'baoth był doradcą Palpatine'a do [[39 BBY]], kiedy to został wysłany do [[sektor Elrood|sektora Elrood]], by zbadać niepokojące wizje o odradzaniu się tam ciemnej strony Mocy (chociaż jej najgroźniejszego użytkownika miał przez 2 lata tuż koło siebie). Cały czas jednak utrzymywali ze sobą kontakt, a w ich rozmowach często przewijał się pewien temat dotyczący nieokreślonej przyszłości: [[Stowarzyszenie ExGal]], mała grupa naukowców badających możliwość podróżowania poza galaktykę. Pomysły tego stowarzyszenia - jak się później miało okazać - miały znaczące reperkusje.
[[Plik:Palpatine01.jpg|thumb|left|180px|Imperator Palpatine]]

Poza tym Palpatine miał jeszcze dwóch istotnych współpracowników: [[Sate Pestage|Sate'a Pestage'a]], o którym można powiedzieć, że znał Palpatine'a najlepiej i był w zasadzie jego przyjacielem, oraz [[Kinman Doriana|Kinmana Dorianę]], młodego mężczyznę, który był pomocnikiem i posłańcem senatora, a także tajnym agentem Dartha Sidiousa w Senacie (nie wiedział wszakże, że Palpatine i Sidious to jedna i ta sama osoba, co miało z jednej strony uwiarygodnić Palpatine'a, z drugiej było zabezpieczeniem na wypadek odkrycia szpiegowskiej działalności Doriany). Ci dwaj byli jego pomocnikami i asystentami także w późniejszych latach, jak również za czasów Imperium.

W pewnym momencie wszyscy zaczęli zdawać sobie sprawę, że Palpatine jest bardzo popularnym politykiem. Jego teksty i przemowy były często cytowane, a on sam zajmował się pisaniem rzeczy dość szeroko komentowanych przez politologów i znawców militarystyki. W parze z jego rosnącym autorytetem moralnym sprawiało to, iż opinia publiczna zaczęła go postrzegać jako osobę rozsądną, wpływową i nieprzekupną, a także inteligentną, kulturalną i skromną. Sam Palpatine podtrzymywał ten osąd, niezwykle rzadko odwołując się do swoich wpływów i sprawiając mimo wszystko wrażenie mało aktywnego, a więc stosunkowo niegroźnego. Wiele czasu poświęcał medytacjom i rozmyślaniom w swoich apartamentach, wypełnionych powściągliwymi dziełami sztuki, skromnych, lecz schludnych i zadbanych. Wielu jednak prosiło go często o radę, a byli to tak inni senatorowie, jak i przedstawiciele administracji, na przykład [[Sei Taria]]. Z innymi wchodził w coraz bardziej zażyłe przyjaźnie, jeśli przyjaźnią można nazwać wzajemne stosunki Palpatine'a i Tarkina; jest to jednak słowo najbliższe temu, co ich łączyło. To Tarkin pomógł Palpatine'owi przygotować grunt pod zamach na [[Dyrektoriat Federacji Handlowej]] na [[szczyt handlowy na Eriadu|szczycie handlowym]] w [[33 BBY]], który to szczyt również był zaaranżowany przez Palpatine'a. Zamach ten pozwolił przejąć władzę w [[Federacja Handlowa|Federacji]] cichemu protegowanemu Dartha Sidiousa, [[Nute Gunray|Nute'owi Gunrayowi]]. Kilka lat potem Tarkin na życzenie swojego "przyjaciela" obserwował [[Świątynia Jedi|Świątynię Jedi]] i zbierał o niej informacje.

W tym czasie też Palpatine w tajemnicy przelał z kont w [[Bank Aargau|Banku Aargau]] kilka milionów [[kredyty|kredytów]] na konta rodziny [[Najwyższy Kanclerz Republiki|Najwyższego Kanclerza Republiki]], [[Finis Valorum|Finisa Valoruma]], sugerując przy tym, że pieniądze te zostały skradzione przez terrorystyczny [[Front Mgławicy]]. Kiedy zaś owa suma znalazła się na koncie Valorumów i została odkryta przez politycznych przeciwników Kanclerza, jak senator [[Orn Free Taa]], Valorum popadł w niełaskę, jego sprawę zaś zaczął badać [[Sąd Najwyższy]]. Wielu polityków też się od niego odwróciło.

W międzyczasie Palpatine jako Darth Sidious nawiązał współpracę z [[Vilmarh Grahrk|Vilmarhem Grahrkiem]], który miał namówić rasę [[Yinchorri]] do agresji przeciwko Jedi i ataku na Świątynię. Wyposażył ich również w [[Cortosis]]. Chociaż agresja Yinchorri tak w Świątyni, jak i przeciwko rycerzom i mistrzom Jedi na planecie [[Yinchorr]] przyniosła śmierć kilku z nich, Jedi bez większych problemów rozwiązali problem.

==== Wybór na Kanclerza ====
[[Plik:Darth Sidious.jpg|thumb|right|190px|Darth Sidious.]]
W roku [[32 BBY]] wiele się miało zmienić. Palpatine, popularny i lubiany, ale uznawany za niegroźnego senatora, wniósł o rozpatrzenie sprawy [[blokada Naboo|blokady Naboo]]. Przybył na salę Senatu wraz z [[królowa|królową]] planety, [[Padmé Naberrie|Amidalą]], która z narażeniem życia uciekła z obleganego świata. Tak naprawdę blokadę zaaranżował Darth Sidious, nakłaniając do niej Nute'a Gunray'a i Federację Handlową, twierdząc, że byłaby to idealna metoda wymuszenia na Republice zmian w opodatkowaniu szlaków nadprzestrzennych. Królową zabrali z planety dwaj Jedi, [[Qui-Gon Jinn]] i [[Obi-Wan Kenobi]], którzy po perypetiach dowieźli ją na Coruscant i pozostawili pod opieką senatora Palpatine'a. W międzyczasie starli się z Darthem Maulem, którego Sidious wysłał w pościg za Amidalą, a gdy ta znalazła się już na Coruscant, posłał go na Naboo, by asystował Federacji w przejmowaniu kontroli nad planetą.

[[Plik:Palpi senator.jpg|thumb|left|250px|Senator Palpatne w 32 BBY.]]
Królowa pragnęła nakłonić Senat do wystosowania restrykcji wobec Federacji Handlowej i zmuszenia jej do odwołania blokady i okupacji. Chociaż jej pojawienie się trochę mieszało mu szyki, Palpatine postanowił to wykorzystać i nakłonił królową, że najlepszym sposobem na uratowanie Naboo jest wybór nowego Kanclerza, ale żeby mogło się to dokonać, Amidala powinna złożyć wniosek o [[wotum nieufności]] dla sprawującego wtedy ten urząd Valoruma. Tak też się stało i wniosek przeszedł, zaś Senat miał w najbliższym czasie wybrać nowego Najwyższego Kanclerza Republiki. Część senatorów, która chciała stabilizacji i silnego, zdolnego przeprowadzić reformy Kanclerza, zaproponowała [[Bail Antilles (Alderaan)|Baila Antillesa]] z [[Alderaan]]u, ci zaś, dla których odpowiednia stabilizacja oznaczała pracę tylko na własny interes i służącą korupcji stagnację, opowiedziała się za [[Ainlee Teem|Ainlee Teemem]] z [[Malastare]].

[[Plik:Amidala and Palpatine.jpg|thumb|right|240px|Wraz z królową Amidalą na posiedzeniu senatu]]
Niektórzy jednak, tak jak Orn Free Taa z [[Ryloth]], nie uznawali ani jednej, ani drugiej kandydatury; oni postawili na Palpatine'a. Ponieważ skupiał on w sobie sympatię obu frakcji, zwyciężył i został mianowany Najwyższym Kanclerzem Republiki. Obiecując postawienie Republiki na nogi, osiągnął niebywały sukces polityczny. Jako Darth Sidious poniósł jednak pewną porażkę: jego poplecznicy z Federacji Handlowej przegrali [[bitwa o Naboo|bitwę o Naboo]], a Darth Maul zginął w walce z Jedi, ujawniając im, że Sithowie wciąż istnieją w galaktyce. Sidious czuł, że ta strata była konieczna, żeby osiągnąć inne cele, jednak czas poświęcony na szkolenie Maula, który okazał się czasem zmarnowanym, wpędzał go w irytację. Wiedział jednak, że musi się pilnować, tym bardziej, że Jedi mogli teraz mieć się na baczności. A o nowego ucznia się nie martwił; odkrył bowiem nową szansę w odnalezionym na [[Tatooine]] przez Qui-Gona Jinna [[Anakin Skywalker|Anakinie Skywalkerze]]. Dowiedział się, że było to dziecko najprawdopodobniej zrodzone z czystych midichlorianów, i ta wiedza pobudziła w nim struny z dawna zapomnianej już urazy do Dartha Plagueisa i wspomnienie jego planów stworzenia sobie nowego ucznia. W tym również przewidywania co do jego potęgi. Palpatine obiecał sobie, że w swoim czasie uczyni młodego Skywalkera swoim uczniem, bowiem mógł on znakomicie przysłużyć się sprawie Sithów. Wiedział, że ma czas na realizację swoich planów: Republika była bowiem teraz w jego rękach.

==== Zacieranie śladów ====
Przedtem jednak Palpatine musiał zatrzeć wszelkie ślady swojej działalności, a najważniejszym z nich był ''[[Scimitar]]'', [[Sith Infiltrator]] Dartha Maula, oraz jego [[droid]], [[C-3PX]]. Sam statek przewieziono na Coruscant w celu dokonania inspekcji, ale jego zabezpieczenia zabiły pierwszych techników usiłujących się do niego dobrać. Kiedy zaś wezwano mistrza Jedi [[Saesee Tiin]]a, by przeprowadził inspekcję, odkrył on, że tak komputer pokładowy, jak i pamięć droida, zostały wyczyszczone, nie pozostawiając jakichkolwiek śladów mogących doprowadzić Jedi do Sidiousa. Senatorowie z [[Kuat]] wyrazili chęć dalszego badania statku, jednak w drodze do stoczni [[Kuat Drive Yards]] ''Scimitar'' zniknął w tajemniczych okolicznościach. Dopiero później się okazało, że został w sekrecie przeniesiony do jednego z hangarów w [[Theed]]. C-3PX zaś był badany przez [[Raith Sienar|Raitha Sienara]], który przeprogramował go i przystosował do nowych zadań. Od tej pory C-3PX imał się różnych zadań, był łowcą nagród, szpiegiem a nawet zabójcą, ale żadne z nich nawet pośrednio nie wiązało się z Darthem Sidiousem.

==== Nowy uczeń ====
Strata Maula wymogła na Sidiousie poszukiwania kolejnego ucznia. Było kwestią co najmniej oczywistą, że w chwili, gdy pełnił urząd Najwyższego Kanclerza, możliwość wytrenowania kolejnego Sitha od maleńkości była wykluczona; nie było poza tym na to czasu. Sidious potrzebował kogoś, kto już znał tajniki Mocy, a kogo można było z łatwością przeciągnąć na ciemną stronę; kogoś siłą rzeczy dorosłego. Miał kilku kandydatów i testował ich równocześnie, szukając najodpowiedniejszego. Jednym z nich była [[Vergere]], rycerz Jedi, która usiłowała zabić Palpatine'a, ale zawiodła i uciekła z galaktyki. Innym zaś [[Dooku]], znany i szanowany mistrz Jedi, który jednak zdradzał oznaki niepokorny i wielokrotnie nie zgadzał się z Radą Jedi, jak w kwestii Sithów chociażby. Stwierdził, że trzeba znaleźć i zniszczyć drugiego Sitha za wszelką cenę, zanim dojdzie do upadku Republiki. On i jego przyjaciel, mistrz [[Sifo-Dyas]], czuli bowiem, że wskutek korupcji i stagnacji jest ona tego bliska. Jednak w przeciwieństwie do Sifo-Dyasa, Dooku przejawiał więcej arogancji; podobnie, jak inni Jedi, wierzył w przepowiednię o [[Wybraniec|Wybrańcu]], jednak gdy inni uznawali za niego Anakina Skywalkera, Dooku dochodził do przekonania, że on sam nim jest. Do tego dochodziła swego rodzaju fascynacja Sithami. Dooku mógł uważać, że należy ich wyplenić, ale wpierw chciał ich poznać. Oddalając się w ten sposób od tego, czym Jedi zwykli być i jak myśleć, Dooku szybko wpadł pod wpływ Sidiousa, który skontaktował się z nim i wymienił poglądy, następnie zdołał przekonać mistrza Jedi, że mają wspólne cele i że powinni razem dążyć do ich osiągania. Nakłonił go też do poznania ścieżek ciemnej strony i przyjęcia nauk Sithów. Zaintrygowany Dooku przyjął propozycję. Jego głównym testem miało być zamordowanie przyjaciela, Sifo-Dyasa, który równocześnie wdrażał własny plan ocalenia Republiki poprzez stworzenie dla niej armii [[klon]]ów.

Dooku, znany już wtedy pod imieniem Darth Tyranus, był dla Sidiousa tylko użytecznym narzędziem, podobnie, jak Maul w swoim czasie. Tyranus miał jednak inne talenty i kwalifikacje, niż Maul, i nowy plan zemsty Sithów zakładał wykorzystanie jego spokoju, cierpliwości, a także talentów politycznych i dyplomatycznych. Brał pod uwagę też ogromne bogactwo, jakim dysponował Dooku jako [[hrabia]] [[Serenno]]. Nawet nieprzewidzianą komplikację, jaką było zamówienie armii klonów przez Sifo-Dyasa, Sithowie potrafili obrócić na swoją korzyść. Plan wywołania wojny wymagał jednak dwóch silnych, politycznych przywódców po obu stronach frontu: i do tego Dooku nadawał się doskonale. Sidious jednak cały czas planował, że kiedyś zastąpi Tyranusa innym, bardziej wszechstronnym i obiecującym uczniem, którego potęga byłaby bez porównania większa. Miał bowiem cały czas oko na Anakina Skywalkera.

=== Urząd Kanclerza ===
==== Zmiany i reformy ====
[[Plik:Palpatine4.jpg|thumb|right|250px|Kanclerz Palpatine.]]
Główne pomieszczenia i jego rezydencja mieściły się wciąż w budynku [[Pięćsetka Republiki|Pięćsetki Republiki]], miał też biuro w budynku Senatu Galaktycznego, z którego usunął wszelkie ślady po Finisie Valorumie, i urządził je w podobny sposób, w jaki udekorował swego czasu apartament mieszkalny. Dominowała wciąż czerwona kolorystyka i dzieła sztuki, które - chociaż zamaskowane - były w praktyce reliktami kultury Sithów, pochodzącymi sprzed tysięcy lat, jak chociażby [[płaskorzeźba Massasich|płaskorzeźby Massasich]], przedstawiające walkę Jedi i Sithów, [[kielich Sithów]], a także statuły [[czterech mędrców Dwartii]] z wczesnego okresu Republiki. Wiele z tych dzieł sztuki było zarekomendowanych przez [[Mas Amedda|Masa Ameddę]], przewodniczącego obrad Senatu, interesującego się także historią i kulturą Sithów. Kazał wnieść również duży fotel podobny do tronu, wykonany z czarnego materiału znanego jako [[lanthanide]]. Fotele tego typu miały mu służyć przez kolejne cztery dekady, i były instalowane wszędzie, gdzie tylko Palpatine uznał to za stosowne. Ponadto była tam jeszcze [[statua Siltros]], wykonana z [[neuranium]], w której wnętrzu znajdował się [[miecz świetlny]] Sitha. Inne, zapasowe miecze poukrywane były w jego skrytkach, tak w samym budynku Pięćsetki Republiki, jak i w kryjówce w przemysłowej części Coruscant, znanej jako [[Roboty]].

Palpatine wprowadził również własną ochronę, znaną jako Czerwona Gwardia. Byli oni jednostką niezależną od [[Straż Senacka|Straży Senackiej]], powstałą z jednej strony za namową [[kapitan]]a [[Prid Shan|Prida Shana]], który widząc degenerację Republiki, dostrzegał ją również w Straży Senackiej, i miał świadomość, że nie podoła ona ochronie Kanclerza przed potencjalnymi zagrożeniami. Naciskał więc na jej lepsze przeszkolenie i przygotowanie, a także ciągłe pilnowanie Palpatine'a, który nie krył zażenowania obecnością tak ścisłej obstawy. Wymiana Strażników Senatu na Czerwonych Gwardzistów odbyła się jednak po incydencie, w którym główną rolę odegrał Ronhar Kim, będący świadkiem próby zamachu na życie Kanclerza, dokonanej przez dwóch Strażników mających go rzekomo chronić. Kim, który ocalił Palpatine'a, przyłączył się do sugestii obserwującego zajście senatora [[Viento]], że Kanclerz powinien mieć osobną ochronę. Palpatine niechętnie na to przystał, chociaż miał już w zanadrzu gotowy projekt swojej prywatnej Gwardii. Do tego doszedł wcześniejszy głos kapitana Shana, w rezultacie czego Senat zezwolił na powstanie Czerwonej Gwardii. Jej wygląd był wzorowany tak na szatach Straży Senackiej, jak i na pancerzach [[Straż Śmierci|Straży Śmierci]] i kontrolowanej przez Sidiousa Słonecznej Gwardii. Chociaż pojawiały się głosy krytyczne mówiące o tym, że nikt Czerwonych Gwardzistów tak naprawdę nie kontroluje i nie do końca wiadomo, skąd się biorą, tym niemniej były one nieliczne i z czasem przycichły.

Palpatine tymczasem obiecał liczne reformy i część pomniejszych rzeczywiście forsował, ale nic konkretnego nie zmienił. Zasłaniał się słabością urzędu Kanclerza i korupcją w Senacie, którą chce ukrócić i stara się to robić, jednak niewiele ma po temu możliwości. W oczach obywateli i polityków pozostał jednak widoczny jako dobry i postępowy Kanclerz, umiejący rządzić silną ręką. Rzeczywiście, skandali korupcyjnych było mniej, co nie znaczy, że przekupstwo nie kwitło; istniało ono, ale po cichu. A obywatelom na rubieżach Republiki żyło się wciąż tak samo. Także w tym okresie, już po [[29 BBY]], gubernator i komandor Wilhuff Tarkin, z którym Palpatine się przyjaźnił, zaprezentował mu projekt ogromnego sztucznego obiektu mobilnego, zasilanego nowym typem reaktora, zdolnego generować ponadto ogromne ilości energii. Projekt ten spodobał się Palpatine'owi i postanowił on go wykorzystać, jeśli tylko nadarzy się okazja. Już wtedy bowiem przejawiał pewne cechy megalomanii, chociaż świadom swojej roli skrzętnie je ukrywał.

==== Reelekcja Kanclerza Palpatine'a ====
W [[28 BBY]] odbyły się kolejne wybory Najwyższego Kanclerza, które Palpatine wygrał ponownie. Z jednej strony zawdzięczał to obietnicom kolejnych zmian i swojemu wizerunkowi, z drugiej zaś faktowi, że nie było wtedy na scenie politycznej równie charakterystycznego i silnego przywódcy. Następna elekcja, zaplanowana na rok [[24 BBY]], nigdy się nie odbyła; wynikało to ze zmiany [[konstytucja Republiki|konstytucji]] (za którą znów stały manipulacje i zręczne zabiegi), która zezwalała Palpatine'owi służyć Republice tylko i wyłącznie do odwołania. Tym samym wybory w 28 BBY były ostatnimi, jakie miały miejsce w Republice przed jej upadkiem.

W [[27 BBY]] do skutku doszedł projekt, jaki w umyśle Jorusa C'baotha zrodził się podczas długich rozmów z Palpatinem, mianowicie koncepcja wyprawy międzygalaktycznej. ''[[Outbound Flight]]'' - bo tak nazywał się złożony z sześciu [[drednot Rendili|pancerników]] pojazd wyprawy - miał pewne problemy z wystartowaniem i zebraniem funduszy, ale wyprawa C'baotha na [[Barlok]] i rozwiązanie tamtejszego sporu górników [[Brolfi]] z [[Sojusz Korporacyjny|Sojuszem Korporacyjnym]] (przy niemałej pomocy Kinmana Doriany, pracującego na zlecenie Sidiousa) skutecznie przekonało Senat do wydania [[poprawka 4213.0410|poprawki 4213.0410]], przyznające pełne fundusze projektowi ''Pozagalaktyczny Lot''. Rada Jedi też postanowiła wesprzeć projekt, w rezultacie czego na pokładzie statku miało znaleźć się w sumie sześciu mistrzów Jedi i dwunastu rycerzy, wliczając w to Obi-Wana Kenobiego. A Kenobi miał zabrać swojego [[padawan]]a, Anakina Skywalkera.

Wszystko przebiegało zgodnie z planem Sidiousa; chciał on się bowiem pozbyć za jednym zamachem i osiemnastu Jedi, i szans na to, że gdzieś poza Republiką będą jeszcze jacyś wrogowie Sithów. Wysłał więc grupę uderzeniową złożoną z dwóch [[krążownik klasy Lucrehulk|krążowników klasy Lucrehulk]] Federacji Handlowej, dziewięciu krążowników eskortowych i sześciu [[krążownik klasy Hardcell|krążowników klasy Hardcell]] [[Unia Technokratyczna|Unii Technokratycznej]]. Był to już bowiem okres formowania się ruchu separatystycznego i Sithowie mieli do swojej dyspozycji pewne siły wchodzących w skład przyszłej [[Konfederacja Niezależnych Systemów|Konfederacji Niezależnych Systemów]] korporacji. Całością dowodził [[Neimoidianie|neimoidiański]] [[wicelord]] [[Siv Kav]], a wyprawą z ramienia Sidiousa kierował Kinman Doriana. Jedyną komplikacją był fakt, iż potencjalny przyszły uczeń Mrocznego Lorda Sithów, Anakin Skywalker (z którym Palpatine wielokrotnie rozmawiał i którym wykazywał szczególne zainteresowanie), też był na pokładzie ''Pozagalaktycznego Lotu'', jednak Kanclerz załatwił to samodzielnie, lecąc na [[Roxuli]], ostatni przystanek wyprawy przed odlotem w [[Nieznane Regiony]], i osobiście prosząc Kenobiego i Skywalkera, by zajęli się tamtejszym lokalnym problemem. ''Outbound Flight'' zaś ruszył dalej bez nich.

Kolejnym problemem, którego Sidious nie przewidział, a z którym dość szybko się uporał, był fakt, iż cała grupa uderzeniowa pod dowództwem Doriany została zniszczona przez patrol z [[Przestworza Chissów|Przestworzy Chissów]] i jego dowódcę, komandora [[Mitth'raw'nuruodo]]. Cały plan Sidiousa skazany byłby na klęskę, gdyby nie Kinman Doriana, który zdołał przekonać komandora Chissów, że Mroczny Lord Sithów chce dla galaktyki jak najlepiej, a technologia ''Pozagalaktycznego Lotu'' nie może wpaść w ręce [[Przybysze z Dali|Przybyszów z Dali]], o których słyszał a'propos kampanii Republiki na [[Zonama Sekot|Zonamie Sekot]] 2 lata wcześniej. Mitth'raw'nuruodo dał wiarę tym argumentom, popartym jeszcze podczas audiowizualnego kontaktu z samym Darthem Sidiousem (Chissowie bowiem mieli już wcześniej kontakt z najeźdźcami z innej galaktyki). Tym samym siły Chissa zobligowały się do zniszczenia ''Pozagalaktycznego Lotu'', co też zrobiły. Tak czy inaczej, plan Sidiousa się powiódł.

=== Tendencje separatystyczne ===
==== Powstanie ruchu separatystycznego ====
Tymczasem Darth Tyranus, w ścisłej współpracy ze swoim mistrzem, zrobił kilka posunięć, które zadecydować miały o losie galaktyki. Przede wszystkim przejął od Sifo-Dyasa jego koncepcję armii dla Republiki, zatrudnił też łowcę nagród, [[Jango Fett]]a, jako materiał wzorcowy dla klonów. Ponadto zaczął zbierać sojuszników wśród planet niezadowolonych z korupcji w Republice i ogólnie pragnących zerwać z nią kontakty, a także bogatych i chciwych korporacji, szukających zysku ponad regułami ustanowionymi przez republikańskie prawo. Z tych członków powstała w 24 BBY Konfederacja Niezależnych Systemów, z nim, Tyranusem - pod prawdziwym nazwiskiem, jako hrabia Dooku - na czele. Ruch separatystyczny dał o sobie znać dokładnie tuż przed końcem teoretycznej kadencji Kanclerza, by odwrócić uwagę wszystkich od jej przeminięcia i skoncentrować ją na kwestiach większej wagi, jak chociażby groźba wojny domowej. Groźba ta była coraz realniejsza, w miarę jak coraz więcej światów przyłączało się do Dooku, i to pomimo zapewnień Kanclerza, że pragnie przeprowadzić negocjacje z Separatystami w sposób pokojowy, a także powstania [[Komitet lojalistów|komitetu lojalistów]], a więc senatorów, którzy chcieli tego samego.

[[Plik:Spotkanie.jpg|thumb|left|320px|Jako kanclerz, Palaptine często spotykał się na audiencjach z Jedi]]
W rzeczy samej i Dooku, i Palpatine sabotowali wszelkie przejawy dobrej woli i próby pojednania, nieraz zaogniając sytuację. Palpatine jawił się w tym wszystkim jako bezsilny, ale i niewinny osobnik, zapewniając, że robi wszystko, co w jego mocy, by zapobiec otwartemu konfliktowi. W [[22 BBY]] w szeroko nadawanym poprzez [[HoloNet]] orędziu Najwyższy Kanclerz nawoływał o pokojowe rozwiązania, zapraszał Dooku do rozmów o wspólnym ratowaniu Republiki z kryzysu, na ich miejsce wybrał również neutralną planetę - [[Bothawui]]. Separatyści jednak nie odpowiedzieli, co jeszcze potwierdziło ich wizerunek jako nieracjonalnych buntowników, odcinających się od wszelkich prób zażegnania konfliktu i uparcie dążących do rozwiązań zbrojnych. Dawało to też argument do ręki tych, którzy optowali za stworzeniem [[Wielka Armia Republiki|Wielkiej Armii Republiki]]. Chociaż projekt był wciąż atakowany przez jego przeciwników (których mimo wszystko było więcej), kilka losowych wypadków, jak na przykład zabójstwo senatora [[Aks Moe|Aksa Moe]] z Malastare, przyczyniło się do uświadomienia co poniektórym senatorom, iż mają wiele do stracenia, ze swoim życiem na czele. A ponieważ żadna organizacja terrorystyczna nie przyznała się do zamachu, naturalną siłą rzeczy winę zrzucono na Separatystów.

Wtedy też miała miejsce nieudana próba zamachu na życie senator z Naboo, Padmé Amidali, byłej królowej. Palpatine zasugerował Jedi, żeby przydzielili ochronę pani senator, optując za Obi-Wanem Kenobim i Anakinem Skywalkerem. Po kolejnej próbie zamachu, za którą stała łowczyni nagród rasy [[Clawdite]], [[Zam Wesell]], Obi-Wan podjął się śledztwa, mającego wyjaśnić przyczyny zamachu, Anakin zaś odbył podróż na Naboo wraz z Amidalą, gdzie w [[Varykino]] - tak, jak Palpatine przewidywał, znając naturę Skywalkera z ich licznych spotkań i rozmów - wywiązał się romans między byłą królową a padawanem Jedi. Jawne łamanie [[kodeks Jedi|kodeksu Jedi]] i trzymanie wszystkiego w tajemnicy zbliżało Anakina do ciemnej strony. Jeszcze bardziej pogrążyły go sny o matce oraz wizyta na Tatooine, gdzie dokonał on krwawej zemsty na [[Jeźdźcy Tusken|Jeźdźcach Tusken]] za jej śmierć. W międzyczasie zaś Obi-Wan odkrył zamówioną przez Sifo-Dyasa 10 lat wcześniej armię klonów na planecie [[Kamino]], skąd ruszył, śledząc Jango Fetta, do siedziby Separatystów na [[Geonosis]]. Odkryta tam przez niego fabryka droidów, w której powstawała armia Konfederacji zdawała się potwierdzać przypuszczenia, jakoby Separatyści szykowali się do wojny.

W obecnej sytuacji możliwe było tylko jedno wyjście: Mas Amedda zaproponował, żeby w tej sytuacji asystent senator Amidali i bohater bitwy o Naboo, poseł [[Jar Jar Binks]], wniósł o przyznanie Palpatine'owi specjalnych uprawnień na czas kryzysu. Kanclerz, pokorniejąc przed senatorami i przyznając, że bierze na siebie tę odpowiedzialność z najwyższym obrzydzeniem i wbrew swojej woli, zadecydował natychmiast o przeforsowaniu [[ustawa o powołaniu Wielkiej Armii Republiki|ustawy o powołaniu Wielkiej Armii Republiki]]. W rzeczywistości taki był jego plan; chociaż nie do końca przewidział, że Kenobi odkryje położenie planety Kamino i że znajdzie armię Separatystów przed czasem, ale potrafił ugrać to na swoją korzyść. Zwłaszcza, że generalnie wszystko inne przebiegało po jego myśli: Anakin związał się w tajemnicy z Padmé, a Jedi nie mieli innego wyjścia, jak tylko stanąć w obronie Republiki, przyjmując na siebie dowodzenie armią klonów. Pierwsza bitwa nowej wojny - [[wojny klonów]] - miała miejsce właśnie na [[bitwa o Geonosis|Geonosis]], gdzie Jedi wyruszyli z zamiarem uratowania schwytanego Kenobiego, a także Skywalkera i Amidali, którzy ruszyli mu na ratunek. Generalnie natomiast wszystko przebiegało zgodnie z planem Sidiousa.

==== Wojny klonów ====
To, do czego Darth Sidious przygotowywał się od ponad dziesięciu lat - a więc pierwsza w historii galaktyki wojna totalna, która przetoczyła się przez dziesiątki systemów i pochłonęła ogromną ilość ofiar - dokonało się. W dodatku jako Najwyższy Kanclerz Republiki mógł wprowadzać dekrety nadzwyczajne i forsować kolejne uprawnienia, takie, jak [[poprawka szybkiego reagowania]], pozwalająca mu na interweniowanie w lokalne sprawy poszczególnych systemów. Skupiał tym samym w swoich rękach coraz większą władzę, umiejętnie i przekonująco zasłaniając się bezpieczeństwem Republiki. Jako Darth Sidious natomiast tak sterował wydarzeniami, by konflikt był jak najbardziej wyniszczający i pochłonął jak najwięcej Jedi.

Jednym z jego bardziej radykalnych posunięć było usunięcie ze sceny politycznej autora systemów nadprzestrzennych, zainstalowanych w myśliwcach [[Z-95 Headhunter]], [[Seti Ashgad|Setiego Ashgada]]. Bezkompromisowy i charyzmatyczny Ashgad skupiał wokół siebie coraz wiecej niezadowolonych głosów, krytykujących nadmiar władzy Palpatine'a. Byli wśród nich także [[Bail Organa]] czy [[Fang Zar]], ale to Seti Ashgad był nazywany "złotoustym", a jego postawa i argumenty sugerowały, że jest równie wytrawnym i inteligentnym graczem, jak Palpatine. Stąd też Najwyższy Kanclerz miał na niego baczenie i pozbył się go przy najbliższej okazji. Otóż Seti Ashgad zniknął w tajemniczych okolicznościach w [[21 BBY]], przy okazji dyskusji o wprowadzeniu monitoringu w Senacie Galaktycznym. Ashgad był jednym z tych, którzy najgłośniej oponowali przeciwko temu rozwiązaniu, ale na głosowaniu w tej sprawie już go nie było. Prawda była taka, że agenci Sidiousa porwali go i wywieźli do kolonii karnej na [[Nam Chorios]], gdzie Ashgad przebywał przez kilka kolejnych dekad. Nie wiadomo, dlaczego nie został zabity, lecz prawdopodobnie Mroczny Lord Sithów uznał, że jeszcze się do czegoś przyda.
[[Plik:Sidious.jpg|thumb|right|200px|Darth Sidious]]

Również Bail Organa przeżył próbę zamachu na swoje życie, również w tym samym roku, przy okazji dyskusji nad [[ustawa o zwiększeniu bezpieczeństwa i posłuszeństwa|ustawą o zwiększeniu bezpieczeństwa i posłuszeństwa]], kiedy to jego statek napadli piraci. Byliby dokonali zamachu, gdyby nie grupa [[Delta-7 Aethersprite|myśliwców Jedi]], która ruszyła na pomoc i przepędziła piratów, niektórych zaś pojmała. Operacja ta jednak zaogniła dyskusje nad ustawą i wymusiła rozpatrzenie jej w trybie przyspieszonym. Bail Organa spotkał się w międzyczasie ze swoim starym przyjacielem a byłym Kanclerzem, Finisem Valorumem, który obserwując wszystko z dystansu dostrzegł machinacje Palpatine'a i jego dążenie do dyktatury (chociaż jego tożsamości jako Lorda Sithów nie przejrzał), i przed tym dążeniem ostrzegł Organę. Ten zaś stwierdził, że zagłosuje za ustawą, która ''de facto'' będzie krępować Palpatine'a, narazi go bowiem na obostrzenia i krytykę. Najwyższy Kanclerz wiedział jednak doskonale, kto naprowadził Baila Organę na ten sposób myślenia. Już wcześniej zadecydował, że Valorum musi być usunięty. Jego obecność i głos mogły bowiem zaszkodzić pozycji Palpatine'a.

Valorum zginął na pokładzie transportowca publicznego ''[[Gwiazda Iskinu]]'', wskutek zamachu terrorystycznego, wywołanego przez zabójczynię rasy [[Anzatowie|Anzati]] o nazwisku [[Sajé Tasha]]. Tashę wynajął senator Viento na zlecenie [[Sora Bulq|Sory Bulqa]], który z kolei zrobił to na życzenie Dartha Tyranusa albo samego Dartha Sidiousa. Tak czy inaczej - trop prowadził do Separatystów, a więc jak najdalej od Palpatine'a. Tasha wprawdzie wpierw zabiła Valoruma i wypiła jego "zupę", jednak żeby zatrzeć ślady, upozorowała atak terrorystyczny i wysadziła w powietrze cały okręt, który następnie spadł na [[Jrade Plaza]], zabijając tysiące ludzi. Palpatine upiekł tym samym kilka pieczeni na jednym ogniu, bowiem ten atak terrorystyczny wsunął mu do ręki kolejny argument za wprowadzeniem ustawy o zwiększeniu bezpieczeństwa i posłuszeństwa.

Wkrótce potem nowy senator z Malastare, [[Ask Aak]], przewrażliwiony na punkcie bezpieczeństwa głównie ze względu na los, jaki spotkał jego poprzednika, wystąpił przed Senatem, by zaproponować i przepchnąć propozycję [[ustawa o zoptymalizowaniu bezpieczeństwa i posłuszeństwa|ustawy o zoptymalizowaniu bezpieczeństwa i posłuszeństwa]]. Wtedy też senator Organa otwarcie zaoponował, powołując się na wartości Republiki i zdrowy rozsądek. Po wszystkim (chociaż ustawa przeszła) Palpatine pogratulował Organie natchnionej mowy i wyraził przekonanie, że jeśli będą współpracować, Republika nie zginie. W praktyce wiedział jednak, że ma w nim wroga; rozmowy z Valorumem i spojrzenie na wszystko z dystansu, wraz ze zniknięciem Setiego Ashgada i śmiercią byłego Kanclerza uświadomiły Bailowi, że nie wszystko jest tak, jak powinno. Palpatine wiedział o tym i planował zwalczać opozycję Organy politycznymi metodami; zniknięcie w krótkim czasie trzeciego polityka może wywołać podejrzenia i insynuacje. A na to w danej chwili nie mógł sobie pozwolić.

Palpatine wyznaczał również [[gubernator]]ów, administrujących światami odbitymi z rąk Separatystów. Po wyzwoleniu [[Esseles]] wyznaczył [[Griff Takel|Griffa Takela]], który na dobrą sprawę przejął obowiązki senatora [[Gabrial Atanna|Gabriala Atanny]]. Po wyzwoleniu [[Brentaal]]a funkcję gubernatora przejął [[Jerrod Maclain]], zaś senator z tego sektora, [[Arcel Mosbree]], został aresztowany pod zarzutem współpracy z Separatystami. Opozycja twierdziła wtedy, że prędzej czy później Palpatine wprowadzi odpowiadających bezpośrednio przed nim gubernatorów na wszystkich planetach, i nie była daleko od prawdy. W [[19 BBY]], na krótko przed końcem wojny, przez Senat przeszedł [[dekret o powołaniu gubernatorów sektorów]], dzięki któremu władza w każdym sektorze Republiki przechodziła w ręce ludzi odpowiedzialnych bezpośrednio przed Palpatinem, omijając Senat. Opozycja widziała w tym oczywiste zwiększenie władzy Kanclerza, który zasłaniał się potrzebą koordynacji działań obronnych już na poziomie sektorów czy systemów. Niektóre planety otrzymały nawet garnizony klonów, oficjalnie w ramach zwiększenia bezpieczeństwa, w praktyce jednak chodziło o zdławienie ewentualnych zamieszek i opozycji.

Jako Darth Sidious Palpatine wciąż kierował działaniami Separatystów za pośrednictwem Dartha Tyranusa, który na jego polecenie [[bitwa o Kamino|zaatakował Kamino]], by przedłużyć wojnę, a także polecił mu wyszkolić grupę [[Mroczny Jedi|Mrocznych Jedi]] do pomocy. Co prawda jeden z nich, [[Quinlan Vos]], będąc agentem Republiki zdołał odkryć położenie bazy Sidiousa w Robotach, jednak ten ślad został wykorzystany przez Jedi dopiero w 19 BBY, kiedy to Anakin Skywalker i Obi-Wan Kenobi podczas [[bitwa o Cato Neimoidię|bitwy o Cato Neimoidię]] znaleźli [[mechostołek]], za pomocą którego wicekról Nute Gunray przez bez mała 13 lat kontaktował się z Darthem Sidiousem. Ślad prowadził do Robót właśnie, a następnie do budynku Pięćsetki Republiki, co potwierdziło tylko przypuszczenia Jedi, zasiane przez Dartha Tyranusa jeszcze na Geonosis, jakoby drugi Sith był wysoko postawionym członkiem rządu, być moze kimś z otoczenia samego Kanclerza. Ronhar Kim nawet miał plan, by przebadać senatorów pod względem ilości midichlorianów we krwi, by wykryć Sitha, jednak nie zdecydował się na wprowadzenie jej w życie po rozmowie z Palpatinem, nie wiedząc, że jego "przyjaciel" jest tym Sithem, którego chciał odnaleźć. Wkrótce potem zginął w [[bitwa o Merson|bitwie o Merson]], a kwestia nie przedostała się do szerszych kręgów. Jedi zaś podejrzewali Sate'a Pestage'a, nie przyszło im jednak do głowy, że Mrocznym Lordem Sithów może być sam Najwyższy Kanclerz. Wtedy byli jednak na jego tropie i Sidious musiał działać szybko; jako Palpatine polecił Jedi ofensywę i zdobycie światów należących do "[[triada zła|triady zła]]", jako Darth Sidious zaś nakazał przywódcy wojsk Separatystów, [[generał]]owi [[Grievous]]owi, atak na Coruscant dzięki tajnemu szlakowi nadprzestrzennemu, prowadzącemu przez [[Głębokie Jądro]]. Celem ataku miało być porwanie Najwyższego Kanclerza Republiki. Grievous nie wiedząc, że Darth Sidious i Palpatine to jedna i ta sama osoba, wykonał polecenie. Podczas [[bitwa o Coruscant|bitwy o Coruscant]] Gievousowi udało się porwać Kanclerza i umieścić go na pokładzie swojego okrętu flagowego, ''[[Invisible Hand]]'', gdzie czekał na niego Darth Tyranus. Wtedy jednak pojawili się Obi-Wan Kenobi i Anakin Skywalker, którzy zabili Tyranusa i odbili Kanclerza, zmuszając Grievousa do ucieczki.

W rzeczy samej śmierć Dooku była zaplanowana przez Sidiousa. Zginął on bowiem z ręki Anakina Skywalkera, któremu Palpatine już od wielu lat powoli, acz metodycznie zatruwał umysł i serce, sugerując mu wielokrotnie, że jest dla niego kimś więcej, niż [[Jedi|Zakon Jedi]]. Sprowadzając go także powoli na ścieżki ciemnej strony. Gdy Anakin na oczach Sidiousa zabił Tyranusa z zimną krwią, udowodnił, że ma w sobie mrok, który można wykorzystać, by uczynić z niego Sitha. I to było w późniejszym okresie głównym celem Sidiousa; wiedział on bowiem, iż młody Skywalker stanowi klucz do jego zwycięstwa i wypełnienia się zemsty Sithów.

==== Narodziny Dartha Vadera ====
[[Plik:Palpatine06.jpg|thumb|left|270px|Darth Sidious z mieczem świetlnym]]
Wojna odegrała swoją rolę. Jedi zostali przetrzebieni, w galaktyce spadło do nich zaufanie, a przedłużający się konflikt zmęczył populację i doprowadził do zwiększenia strachu i nieufności wśród obywateli Republiki i nie tylko. W dodatku właściwie absolutna władza była już w rękach Palpatine'a. Wszystkie pomniejsze cele zostały osiągnięte, Darth Sidious mógł zatem przejść do tego, co było celem Sithów od tysiąca lat: ostatecznej zemsty na Jedi. A do tego potrzebny był mu nowy uczeń.

Dzięki wstawiennictwu Palpatine'a Anakin Skywalker wszedł w skład Rady Jedi, zastępując w niej [[Even Piell|Evena Piella]]. Nie został jednak wyniesiony do rangi mistrza, co sprawiło, iż stracił on na jakiś czas respekt i zaufanie dla pozostałych Jedi. Palpatine to wykorzystał, podobnie, jak jego obawy przed utratą Padmé czy też fakt, iż Rada Jedi - nieufnie nastawiona wobec reform Palpatine'a - poleciła Skywalkerowi szpiegować Kanclerza. Nieufność i atmosfera zdrady byłą wyczuwalna w powietrzu, co Palpatine wykorzystał; znał on Anakina na tyle dobrze, że wiedział, iż w danej sytuacji jest mu bliższy, niż Zakon Jedi, przed którym Skywalker miał już wcześniej inne priorytety. Opowiedział mu także [[Tragedia Dartha Plagueisa Mądrego|historię]] [[Darth Plagueis|Dartha Plagueisa]].

[[Plik:Mace-Vaapad.jpg|thumb|right|290px|W pojedynku z Mace'm Windu]]
Kanclerz postawił więc wszystko na jedną kartę i wyjawił młodemu Jedi, że jest Mrocznym Lordem Sithów. Reszta zależała od Anakina, który co prawda doniósł mistrzowi Jedi [[Mace Windu|Mace'owi Windu]], że Palpatine jest Lordem Sithów, jednak potem ruszył, by ocalić Kanclerza przed śmiercią. Faktem było bowiem, że gdy jego tożsamość przestała być tajemnicą, Palpatine ukazał się swoim adwersarzom w pełnej krasie; wydobył wpierw miecz świetlny ze statuły z neuranium i oczekiwał grupy Jedi, przybyłej z zamiarem aresztowania go. Nie zamierzał tanio sprzedać skóry i rzeczywiście, objawił się swoim przeciwnikom jako potężny i wymagający wojownik, w krótkim czasie pokonał prominentnych szermierzy Zakonu, a więc [[Saesee Tiin]]a, [[Agen Kolar|Agena Kolara]] i [[Kit Fisto|Kita Fisto]], nawiązał też równorzędną walkę z samym Macem Windu. Mistrz Jedi okazał się jednak zbyt potężnym przeciwnikiem nawet dla Mrocznego Lorda Sithów; udało mu się rozbroić Palpatine'a, który jednak użył [[błyskawica Mocy|błyskawic Mocy]], aby w desperackim akcie zapewnić sobie przewagę. Nie na wiele się to zdało, Windu jedynie utwierdził się w zdaniu, że Lorda Sithów trzeba wyeliminować. I zrobiłby to, gdyby nie Anakin, który wpadł akurat do gabinetu Kanclerza i - nie chcąc dopuścić do śmierci Palpatine'a - zareagował gwałtownie, odcinając Mace'owi Windu rękę. Darth Sidious od razu wykorzystał sytuację, posyłając mistrza Jedi daleko za okno przy użyciu błyskawic Mocy. Dopiero wtedy Anakin zdał sobie sprawę, czego tak naprawdę dokonał i kim się stał. Stwierdził też, że nie ma już czego szukać w Zakonie; zgodził się więc podjąć naukę na ścieżkach ciemnej strony pod przewodnictwem Dartha Sidiousa, oraz uzyskał od Palpatine'a obietnicę uratowania Padmé, gdyby groziła jej śmierć (powołując się zresztą na trochę przeinaczoną przez siebie legendę o swoim mistrzu, Plagueisie). Zgodnie ze zwyczajem Sithów otrzymał też nowe imię, które przez bez mała 23 lata miało zastępować mu jego własne. Od tamtej chwili miał się nazywać [[Anakin Skywalker|Darth Vader]].

[[Plik:Palpatine05.jpg|thumb|right|210px|Darth Sidious ukazuje swą potegę]]
Sama walka z Macem Windu była dla Sidiousa tym, na co czekał od dawna. Gdy jego plan przyniósł oczekiwane rezultaty, nie mógł powstrzymać się od euforii; pokazał Jedi, kto jest górą, i przeciągnął na swoją stronę Wybrańca, zrodzonego w zasadzie z czystej Mocy. Walka z Jedi wymagała jednak od niego ogromnego nakładu energii i wyzwolenia pokładów ciemnej strony, które zdeformowały jego organizm i wyrządziły mu ogromne szkody. Nie przejął się tym; twarz Palpatine'a od dawna była dla niego tylko maską, pod którą ukrywał swoje prawdziwe intencje, i w pewnym sensie rad się jej pozbył. Swoją zdeformowaną twarz wykorzystał potem jako dowód na zdradę Jedi i próbę dokonania zamachu stanu, która ostatecznie zdyskredytowała Zakon w oczach społeczeństwa galaktyki.

==== Rozkaz 66 i proklamacja Imperium ====
Aby wypełnić swój plan do końca, Darth Sidious musiał wykonać jeszcze dwie rzeczy: oficjalnie oskarżyć Jedi o zamach na niego i próbę przejęcia władzy, a także sprawić, by nie mogli stawić mu oporu, czyli ich fizycznie eksterminować. W tym celu posłużył się poleceniem wpisanym do wpojonego klonom zestawu dyrektyw jako [[rozkaz 66]]. Część [[Żołnierze-klony|szturmowców-klonów]] musiała przejść uprzednio dodatkowe szkolenie na Kamino, podczas którego indoktrynowano ich w ten sposób, by nie oponowali przeciwko wykonaniu rozkazu, pozostałe potraktowały to, jako kolejne odgórne polecenie, a nauczone posłuszeństwa nie umiały mu się przeciwstawić.

Rozkaz ten dotyczył eliminacji znajdujących się w pobliżu Jedi, co w praktyce oznaczało, iż żołnierze odwracali się od swoich dowódców, zabijając ich. Palpatine nadał ten rozkaz na szerokim paśmie, a klony wykonały go niezwłocznie. Tego dnia zginęły tysiące Jedi, zaskoczone przez swoich dotychczas posłusznych i lojalnych szturmowców-klonów. Pozostali jeszcze Jedi w Świątyni, ale to już było zadanie Dartha Vadera; na czele [[501 Legion|501. Legionu]] [[Atak na Świątynię Jedi (19 BBY)|ruszył]] on na Świątynię, mordując niemalże wszystkich tam obecnych, włącznie z [[Adept Jedi|młodzikami]]. Z całej [[Czystka Jedi|masakry]] przeżyła tylko niecała setka Jedi, wliczając w to Obi-Wana Kenobiego i [[wielki mistrz Zakonu Jedi|wielkiego mistrza Zakonu]], [[Yoda|Yodę]].

[[Plik:Swiatlo przeciw ciemnosci.jpg|thumb|left|240px|Światło przeciw ciemności]]
Dzień po masakrze Jedi Palpatine zarządził wezwanie wszystkich senatorów do Senatu na nadzwyczajne posiedzenie. Przedstawił na nim nagranie z rozmowy z Macem Windu tuż przed walką, którą zresztą tak pokierował, iż nie mogło być wątpliwości, że mistrzowie Jedi przybyli go zabić. Pokazał również swoją zdeformowaną twarz jako dowód na to, iż władali mocą zdolną to uczynić. Opinia publiczna była zszokowana postawą Jedi, ale już wcześniej pojawiały się głosy nieufności i podejrzliwości wobec Zakonu; teraz miały one wziąć górę. Palpatine wykorzystał falę oburzenia, by zrobić z siebie zarazem męczennika, jak i wybawcę galaktyki, który zakończy wojnę klonów i przywróci ład. Rzeczywiście, znając położenie ostatniej kryjówki przywódców Separatystów na [[Mustafar]], wysłał tam Dartha Vadera, który miał się z nimi rozprawić. Wszystko to posłużyło mu jako wygodne narzędzie do wprowadzenia ostatniej decyzji jako Najwyższy Kanclerz: tego dnia, w 19 BBY, Palpatine przeorganizował Republikę w [[Imperium Galaktyczne]], mające oficjalnie zapewnić ład i bezpieczeństwo. W praktyce zaś było historycznym nawiązaniem do [[Imperium Sithów]], a także oficjalnym usankcjonowaniem absolutnej i dyktatorskiej władzy Palpatine'a, który mianował się [[Imperator]]em.

[[Plik:Palpatine10.jpg|thumb|right|260px|Palpatine przed Centrum Rekonstrukcji Chirurgicznej ImPal]]
Jedi jednak nie zamierzali tanio sprzedać swojej skóry. Obi-Wan Kenobi poleciał za swoim byłym uczniem na Mustafar, gdzie po zaciekłym pojedynku pokonał i okaleczył Dartha Vadera. Darth Sidious natomiast starł się z Yodą w salach Senatu, odniósł jednak nad nim zwycięstwo, chociaż niepełne, ponieważ Yoda umknął. Później, jak się miało okazać wiele lat potem, obaj z Obi-Wanem postanowili rozdzielić i ukryć dzieci Dartha Vadera, które stanowiły nową nadzieję galaktyki pogrążonej w mroku. Palpatine natomiast po zwycięskim pojedynku niezwłocznie ruszył na Mustafar, gdzie odnalazł konającego Vadera i przywiózł na Coruscant, do [[Centrum Rekonstrukcji Chirurgicznej ImPal]], by dosztukować mu kończyny i zamknąć ciało w czarnej zbroi, która odtąd miała być jego wizytówką. Tam też przekonał się, że jego uczeń, Wybraniec, najpotężniejszy z Jedi, po okaleczeniu stał się słabszy, niż można było się spodziewać. Cały czas jednak był bardzo potężny i nadawał się na Sitha. By wywołać w Vaderze gniew i frustrację, a także nierozerwalnie związane z ciemną stroną cierpienie, Sidious zasugerował, że to Vader stał za śmiercią Padmé Amidali (co w pewnym sensie było prawdą, chociaż Palpatine nie mógł o tym wiedzieć; Amidala zmarła, gdyż straciła chęć życia po przejściu swojego męża na ciemną stronę). Gniew i bezsilność Dartha Vadera uradowały Sidiousa; czuł kipiące w nim pokłady nienawiści i wiedział, że są one niewyczerpane, bowiem Vader nienawidził samego siebie.

=== Imperator galaktyki ===
==== Początki Imperium ====
[[Plik:Palpatine03.jpg|thumb|left|180px|Darth Sidious]]
Jako imperator, Palpatine stworzył rozbudowany aparat przymusu państwowego, łącząc [[młodzieżówka republikańska|młodzieżówkę republikańską]] i [[COMPOR]] w jeden organizm represyjny, znany jako [[COMPNOR]] pod przewodnictwem [[Crueya Vandron|Crueyi Vandron]] i [[Ishin Il-Raz|Ishina Il-Raza]], oraz podlegającą mu [[ISB|służbę bezpieczeństwa]]. W parze z dalszym rozwojem środków represyjnych: Wielka Armia Republiki została przekształcona w [[Armia Imperialna|Armię]] i [[Flota Imperialna|Flotę Imperialną]] - znakomite i lojalne narzędzia terroru. By zdusić jakąkolwiek chęć oporu, Imperator zlecał i promował wykorzystanie szturmowców przeciw własnej ludności cywilnej. Oddziały szturmowe przeszły reformę i od początków Imperium coraz mniej w nich było klonów, coraz więcej natomiast poborowych. [[Wywiad Republiki|Wywiad klonów]] przekształcono w [[Wywiad Imperialny]], na czele którego stał [[Armand Isard]]. Największe zmiany zaszły na Coruscant; planetę przemianowano na [[Centrum Imperialne]], a [[sektor Coruscant]] na [[Sektor Imperialny]]. Senat Galaktyczny został mianowany [[Senat Imperialny|Senatem Imperialnym]], wcześniejsze [[Galactic City]] stało się [[Imperial City]], w środku którego stanął [[Pałac Imperialny]], najwyższa budowla na planecie. [[Koalicja dla Rozwoju]] jako podgrupa COMPNOR-u miała monitorować i kontrolować wszelkie aspekty życia obywateli, zaś ISB przeciwdziałać ewentualnej niesubordynacji we Flocie, co wiązało się również z powołaniem instytucji oficerów politycznych.

[[Plik:VaderiSidious.jpg|thumb|right|320px|Darth Sidious wraz ze swym nowym uczniem]]
Reżim autorytarny z początku jednak był słaby, a w każdym razie łatwy do obalenia w razie stanowczej opozycji. Jeszcze przed [[proklamacja Imperium|proklamacją Imperium]] powstała tzw. [[petycja dwóch tysięcy]], na której widniały podpisy senatorów i polityków domagających się od Palpatine'a oddania wyjątkowych uprawnień zaraz po zakończeniu wojny. Petycję podpisali między innymi Fang Zar i Bail Organa, ale także Mon Mothma czy Padmé Amidala. Sympatyzował z nią także senator [[Garm Bel Iblis]]. Kiedy jednak niektórzy sygnatariusze zaczęli znikać, a Palpatine obwołał się Imperatorem, wielu senatorów ze strachu ogłosiło poparcie dla niego. Tym niemniej bez mała dwa tysiące politycznych przeciwników było jednak siłą, z którą w jakiś sposób należało się liczyć. Dlatego też pomimo, iż skupiał w swoich rękach całą władzę, Palpatine zachował Senat, by stwarzać pozory demokracji. Jasne było jednak, że nie ma on już żadnego znaczenia. Władza zaś dostała się w ręce doradców i [[Wewnętrzny Krąg|dworu Palpatine'a]], w szczególności Sate'a Pestage'a, który został mianowany [[wielki wezyr Imperatora|wielkim wezyrem]], oraz Wilhuffa Tarkina, wtedy jeszcze gubernatora. Ten ostatni był autorem tzw. [[doktryna Tarkina|doktryny Tarkina]], będącej obowiązującą myślą polityczną i militarną w Armii Imperialnej i wykładaną w akademiach wojskowych. Wiele z jej założeń weszło w życie w ramach polityki Imperium, a najważniejsze z nich to teza o wyższości rasy ludzkiej nad innymi, która miała usprawiedliwiać i sankcjonować niewolnictwo na terytoriach Imperium, a także zasada rządzenia przy pomocy strachu, która inklinowała się z posiadaniem potężnej broni i groźbą jej użycia. Tym samym Tarkin przeforsował u Imperatora projekt budowy [[superbroń|superbroni]], znanej jako [[Gwiazda Śmierci]]. Samą politykę Imperium określano zaś mianem [[Nowy Ład|Nowego Ładu]].

[[Plik:Palpatine12.jpg|thumb|left|230px|Imperator u steru władzy]]
Początkowa euforia ludności zmęczonej wojną była krótkotrwała; pojawiły się zalążki oporu, które należało zlikwidować. [[Mon Calamari]] sprzeciwiło się Imperatorowi, za co zostało zniewolone, a [[Kalamarianie]] uznani za rasę niższą, niewolniczą. Podobny los spotkał [[Wookiee]]ch, jako idealnych niewolników. Planeta [[Caamas]], znany ośrodek humanistyczny i polityczny, został przy pomocy grupki [[Bothanie|Bothan]] spopielony, a znakomita większość przedstawicieli rasy [[Caamasjanie|Caamasjan]] zginęła. Chociaż nie było wiadomo, kto dopuścił się tej zbrodni, ludzie wiedzieli swoje. Wszelkie bunty i przejawy oporu też z reguły kończyły się zbrojnym stłumieniem. Często działo się tak nawet bez wyraźnego rozkazu Imperatora, który oddalał się od opinii publicznej i otwartych salonów, zajmując się swoimi sprawami. Otoczony pochlebcami i orszakiem, zdawał się nie wiedzieć, jak ciemiężeni bywają obywatele Imperium. Niespecjalnie go to zresztą obchodziło.

==== Mroczne sprawy ====
Palpatine bowiem koncentrował się od tej chwili na kilku niespecjalnie pilnych, ale absorbujących go kwestiach. Pierwszą z nich było dalsze szkolenie Dartha Vadera w ścieżkach ciemnej strony, który to Vader grał pierwsze skrzypce w rozpoczętej przez rozkaz 66 [[Czystka Jedi|Czystce Jedi]]. Na Jedi polowali tak szturmowcy, jak i szkolona przez Vadera [[Inkwizycja]] czy jego prywatny uczeń, [[Hethrir]], mianowany [[Pełnomocnik Sprawiedliwości|Pełnomocnikiem Sprawiedliwości]]. O samym Vaderze Palpatine rozpuścił w pewnym okresie plotkę, jakoby samodzielnie pokonał pięćdziesięciu Jedi, co było kłamstwem. Na Jedi polowała też w tajemnicy pierwsza superbroń Imperatora, ''[[Oko Palpatine'a]]'', która miała zniszczyć kryjówkę członków Zakonu na [[Belsavis]], a także czasem nieliczni prywatni agenci Sidiousa, znani jako [[Ręka Imperatora|Ręce Imperatora]]. Wykorzystał też byłego Jedi [[Ferus Olin|Ferusa Olina]] do zniszczenia centralnego komputera na planecie [[Samaria]], miał również cichą nadzieję na przeciągnięcie Olina na ciemną stronę. Wyniszczenie i wykorzenienie Zakonu Jedi było warunkiem dopełnienia się zemsty, i obaj: Sidious i Vader, o tym wiedzieli. Przez kolejne bez mała 18 lat Vader zapamiętale ścigał Jedi po galaktyce, która już niemal o nich zapomniała.

Drugim, równie ważnym zmartwieniem Palpatine'a była zaszczepiona mu jeszcze przez Dartha Plagueisa tęsknota za nieśmiertelnością. Imperator nie był głupi; wiedział, że pomimo potęgi Mocy nie jest w stanie żyć wiecznie, jak planował jego mistrz. Dodatkowo Palpatine nagminnie nadużywał Mocy, czy to podczas zakrojonych na szeroką skalę [[medytacja bojowa|medytacji bojowych]], czy nieraz brutalnej kontroli umysłów swoich poddanych, a to sprawiało, iż jego cielesna powłoka była coraz bardziej zdeformowana i zniszczona. W tajnym laboratorium na [[Byss]], gdzie niewolnicy z [[Utapau]], [[Gamorr]]a i [[Toydaria|Toydarii]] wznieśli dla niego [[cytadela na Byss|cytadelę]], zgłębiał on tajniki ciemnej strony i rozwijał swoją wiedzę o niej, poszerzając ją o to, co mógł wyciągnąć z [[holokron Jedi|holokronów Jedi]], a także z licznych wizyt w grobowcach Sithów na [[Korriban]]. Na podstawie tej wiedzy rozpoczął pisanie ''[[Kompendium ciemnej strony]]'', skończył jednak tylko dwie z trzech zaplanowanych ksiąg. Poszerzał też systematycznie swoją wiedzę w różnych dziedzinach, co pozwoliło mu wysnuć teorię, jakoby był w stanie przenieść swoją świadomość z ciała do ciała i w ten sposób umożliwić sobie życie wieczne. W tym też celu rozkazał [[kapitan]]owi [[Alima|Alimie]] wydobyć botaniczne sekrety od [[Momaw Nadon|Momawa Nadona]], [[Ihtorianie|Ithorianina]] opiekującego się przyrodą na [[Ithor]]ze. Wśród nich były również tajemnice [[klonowanie|klonowania]], które Ithorianie wykorzystywali do ratowania zagrożonych gatunków roślin (klonowanie było już wtedy zakazane w galaktyce, a Kamino nie dostarczało już dłużej klonów Imperium). Dzięki nim, a także [[cylinder Spaarti|cylindrom Spaarti]] z [[Cartao]], Palpatine rozpoczął hodowlę swoich klonów, które w założeniu miały zapewnić mu nieśmiertelność.

==== Bunty ====
[[Plik:Palpatine07.jpg|thumb|right|260px|Darth Sidious w akcji]]
W [[1 BBY]] Palpatine przeżył nieudaną próbę zamachu na jego życie, dokonaną przez [[Wielki moff|Wielkiego Moffa]] [[Trachta|Trachtę]], który był zdania, że archaiczny kult Sithów nie powinien rządzić galaktyką. Jego plan się jednak nie powiódł z jednej strony dlatego, iż współkonspiratorzy zaczęli walczyć między sobą, a z drugiej zaś, ponieważ nie docenił potęgi Mrocznego Lorda Sithów, który - chociaż już stary - nadal dysponował ogromną Mocą.

Poza tym jednak jedyną opozycją, jaka działała jawnie, były nieśmiałe głosy sprzeciwu w Senacie Imperialnym; Palpatine jednak zwykł je ignorować; gubernatorowie, [[Moff]]owie i Wielcy Moffowie na dobrą sprawę w praktyce rządzili w Imperium, jurysdykcja Senatu była więc tylko formalnością, której Imperator pozbył się w [[0 BBY]], jak tylko dowiedział się o ukończeniu budowy Gwiazdy Śmierci. Ta superbroń była spełnieniem megalomanii Palpatine'a, pragnącego władzy absolutnej. Zdolność do niszczenia planet była tak przerażająca, że utrzymałaby wiele systemów w ryzach samą świadomością jej istnienia. Senat nie był już potrzebny, Imperator zamierzał zapewnić sobie posłuszeństwo poprzez strach i terror. Niektórych, zbyt głośno go krytykujących senatorów, jak następczynię Mon Mothmy [[Canna Omonda|Cannę Omondę]] z Chandrili, pojmał Wywiad przy udziale Wielkiego Inkwizytora [[Halmere|Halmere'a]]. Omonda została stracona w [[1 ABY]], za zbrodnie przeciwko Imperium. Jeden z asystentów Palpatine'a, [[Ars Dangor]], w wystąpieniu [[HoloNet]]owym powołał się na ciężkie czasy i zagrożenie ze strony buntowników, których porównał do Separatystów; użył wiec tej samej retoryki, której słuchali ludzie przez 19 lat istnienia Imperium, i wielu z nich uwierzyło, że rozwiązanie Senatu było konieczne.

W międzyczasie Imperator nie zapominał również o zagrożeniu ze strony Przybyszów z Dali, jak dotąd mglistym, lecz mogącym pozbawić go jego potęgi. Wcześniej jednak zamierzał zaprowadzić swój porządek w galaktyce i zdusić wszelkie przejawy oporu, który zaczął przybierać zbrojną, chociaż jeszcze nie do końca skoordynowaną formę. Zalążki konkurencyjnej siły politycznej i militarnej zaczęły się jednak pojawiać, a to dzięki zorganizowanemu przez Baila Organę, Mon Mothmę i Garma Bel Iblisa [[Sojusz dla Przywrócenia Republiki|Sojuszowi Rebeliantów]].

=== Galaktyczna wojna domowa ===
==== Zniszczenie Gwiazdy Śmierci ====
Gwiazda Śmierci była ukończona. Darth Vader, który uprzednio zajmował się próbą odzyskania jej planów z rąk Rebeliantów, przybył na stację bojową, by reprezentować na niej wolę Palpatine'a. Komendantem Gwiazdy Śmierci został zaś jej pomysłodawca, Wilhuff Tarkin. Jej pierwsze zadanie było proste: dać pokaz siły. Sprawić, by ludzie zaczęli się bać potęgi Imperium. Imperator dał w tej kwestii wolną rękę Tarkinowi, wiedział, że jako twórca Doktryny Strachu, najlepiej wypełni on swoje zadanie. By wzbudzić lęk, a przy okazji przekonać pojmaną Rebeliantkę, [[Leia Organa|Leię Organę]], by podała lokalizację bazy Rebelii, Tarkin zniszczył jej rodzinny świat, [[Alderaan]]. Następnie Tarkin odkrył jednak lokalizację bazy Sojuszu, która mieściła się na [[księżyc]]u [[Yavin 4|Yavin IV]], i tam poleciał Gwiazdą Śmierci, by przypieczętować tryumf Imperium. Tutaj jednak i jego, i Vadera, i nawet Imperatora, czekała niespodzianka; Rebelia wykorzystała skradzione wcześniej plany, by znaleźć słaby punkt stacji, który umożliwił jej zniszczenie. Decydujący strzał oddał [[Luke Skywalker]], syn Dartha Vadera.

Palpatine był na poły wściekły i zaintrygowany. Wściekły, ponieważ tak naprawdę po raz pierwszy coś poszło niezgodnie z planem i nie można było przekuć tego za bardzo na swoją korzyść, a zafascynowany, ponieważ sprawca tak niepomyślnego obrotu spraw, Luke Skywalker, miał na tyle ogromny potencjał, iż mógł zastąpić Dartha Vadera u jego boku. Sam Vader miał podobne plany, przy czym to on miał zasiąść na tronie Imperatora; nie jest jednak do końca pewne, czy Palpatine wiedział o tych zamiarach. Na pewno miał nadzieję w pewnym sensie, że kiedyś się pojawią; zdrada była nieodłączną częścią natury Sithów. Nie przeszkadzało mu to jednak ukarać Vadera za stratę Gwiazdy Śmierci, pozbawiając go na jakiś czas dłoni; miało to go jednak tylko upokorzyć, nic więcej. Gorsza kara czekała głównego konstruktora stacji, [[Bevel Lemelisk|Bevela Lemeliska]]. Imperator zamknął go w klatce z [[piraniożuk]]ami, które rozrywały jego ciało na strzępy, a na krótko przed śmiercią Palpatine, korzystając z wiedzy zawartej w holokronie, który zabrał od nieżyjącej Jedi [[Ashka Boda|Ashki Body]], przenosił świadomość mężczyzny do jego sklonowanego ciała, cały proces powtarzając kilkukrotnie. Ponieważ jednak Lemelisk wciąż był mu potrzebny, pozostawił go przy życiu.

==== Plany i zamiary ====
[[Plik:Palpatine04.jpg|thumb|left|300px|Hologram Imperatora Palpatine'a]]
Rebelia nie miała dla Palpatine'a żadnego znaczenia; mógł wykorzystywać jej obecność, by usprawiedliwiać przed opinią publiczną co bardziej drastyczne ruchy i rozbudowę Floty. Ale popularność, jaką zyskał czyn Skywalkera, a za nim Sojusz Rebeliantów, była co najmniej niepokojąca. Palpatine wiedział doskonale, że Luke może być równie cennym sprzymierzeńcem, jak niebezpiecznym wrogiem; i w rzeczy samej się go obawiał. Zwłaszcza, że w pełni wyszkolony mógłby mu zagrozić. Dlatego z jednej strony pozwalał Vaderowi na próby przeciągnięcia syna na ciemną stronę (o czym zapewnił go po [[bitwa o Hoth|biwie o Hoth]] w [[3 ABY]]), z drugiej zaś planował zamach na jego życie. Wysłał więc jedną ze swoich Rąk Imperatora, [[Mara Jade Skywalker|Marę Jade]], by zaczaiła się na niego i uśmierciła. Mara wyszła z założenia, że Luke będzie chciał odbić swojego przyjaciela, [[Han Solo|Hana Solo]] z rąk [[Huttowie|Hutta]] [[Jabba Desilijic Tiure|Jabby]], dlatego udała się na Tatooine, do jego [[Pałac Jabby|pałacu]], gdzie udawała jedną z tancerek. Nie udało jej się jednak wykonać rozkazu. Kiedy stało się dla Palpatine'a jasne, że Luke zrobi wszystko, by przeciągnąć ojca z powrotem na [[jasna strona Mocy|jasną stronę]], Darth Sidious zaniechał chęci zamachu; planował zaś ściągnąć Skywalkera nad księżyc [[Endor]], pokazać mu śmierć jego przyjaciół i zmusić do zabicia Dartha Vadera, człowieka, którego kochał tak samo, jak nienawidził. Wtedy obiecałby mu potęgę, która kiedyś skusiła Anakina Skywalkera, i przeciągnął młodego Luke'a na ciemną stronę.

[[Plik:Palpatine08.jpg|thumb|right|240px|Przybycie Palpatine'a na pokład drugiej Gwiazdy śmierci]]
Jako mistrz strategii Palpatine pragnął upiec kilka pieczeni na jednym ogniu; nad Endorem miała zostać zniszczona także cała [[Flota Rebelii]], albowiem to właśnie tam Imperator pragnął powetować sobie wszelkie straty, jakich doznał nad Yavinem IV. To tam budowano wtedy [[Gwiazda Śmierci II|Gwiazdę Śmierci II]], większą i bardziej śmiercionośną od poprzedniczki, w dodatku - o czym nie wiedzieli Rebelianci - będącą przynętą. Przynętą, której nie mogli zignorować. Nie wiedzieli tylko, że stacja jest w gotowości bojowej, i że może bez problemu zetrzeć ich flotę w pył. Zanim jednak nastąpiło wydarzenie, znane jako [[bitwa o Endor]], Palpatine polecił budowę platformy testującej nowy superlaser, znanej jako ''[[Tarkin (superbroń)|Tarkin]]'', a także musiał zmierzyć się z kolejną próbą zdrady, tym razem przeprowadzoną przez [[wielki admirał|wielkiego admirała]] [[Demetrius Zaarin|Demetriusa Zaarina]]. Próbę tę udaremnił jednak Darth Vader na spółkę z Thrawnem, który został po tym wydarzeniu awansowany do stopnia wielkiego admirała i wysłany w Nieznane Regiony, by katalogować je i przygotować na odparcie inwazji Przybyszów z Dali. Palpatine był pewien, że Rebelia zostanie stłamszona pod Endorem, i mógł się zająć innymi, równie ważnymi kwestiami. Jego machinacje i intrygi, w które wciągał między innymi [[Czarne Słońce]], służyły tylko i wyłącznie celom podrzędnym, jak zwykł je traktować. Kolejną, poza wyprawą Thrawna i pułapką nad Endorem, a pilną sprawą, było zniknięcie z Coruscant Proroków Ciemnej Strony, którzy służyli Palpatine'owi przez cały czas jego rządów. Kadann nie miał tej pewności w zwycięstwo, co Palpatine, i jako jedyny na dworze był zdania, że bitwa o Endor zakończy się klęską. Dlatego też opuścił Imperium i wraz z Prorokami (poza [[Cronal]]em, który pozostał na swojej służbie) zaszył się na [[Bosthirda|Bosthirdzie]], gdzie chciał wszystko przeczekać. Palpatine wysłał za nim Inkwizycję na Dromund Kaas, ale tam nikogo nie było, postanowił więc przełożyć karę dla Proroków na później. Zbliżała się bitwa o Endor.

==== Śmierć Palpatine'a ====
[[Plik:Palpatine09.jpg|thumb|left|240px|Imperator triumfuje]]
Bitwa o Endor miała miejsce w [[4 ABY]] i była z punktu widzenia Palpatine'a majstersztykiem strategii. [[Generator tarcz]] Gwiazdy Śmierci na powierzchni Endoru był chroniony przez legion doborowych szturmowców, na Flotę Rebelii zaś czekała [[Eskadra Śmierci]] Dartha Vadera na czele flotylli okrętów Imperium, wspomaganej medytacją bojową Imperatora. Gwiazda Śmierci miała aktywny superlaser i mogła siać spustoszenie w szeregach wroga. A w odpowiedniej chwili w sali tronowej, z której Palpatine osobiście oglądał przebieg bitwy, pojawił się Darth Vader z Lukiem Skywalkerem. Darth Sidious zdołał obudzić gniew w młodym Jedi, zmuszając go do walki z ojcem; po pojedynku wygranym ostatecznie przez Luke'a młody Skywalker zrozumiał, jak wiele łączy go z ojcem, i odrzucił ciemną stronę, co tylko wywołało furię Palpatine'a.[[Grafika:Emplightning.jpg|thumb|right|230px|Imperator używa błyskawic mocy przeciwko Luke'owi.]] Luke wtedy jeszcze nie umiał bronić się przed błyskawicami Mocy i upadł w agonii, ale wtedy na pomoc przyszedł mu Vader. Czarny Lord nienawidził samego siebie przez tyle lat, ale widok syna, który nie popełnił jego błędów i miał siłę, by odrzucić mrok, pozwolił mu zacząć sądzić, że możliwa była inna droga i że to nie on jest architektem swojego upadku. Tym samym znalazł siłę, by wrzucić Palpatine'a do szybu reaktora, zabijając go. Sam jednak odniósł przy tym śmiertelne rany i wkrótce potem zmarł w ramionach syna, po jasnej stronie Mocy.
[[Plik:First Death.jpg|thumb|left|290px|Śmierć Imperatora]]
Po śmierci Palpatine'a została uwolniona jego ogromna furia i wściekłość, które stworzyły miejsce silne Mocą w okolicach jego śmierci. Ponieważ w tym samym czasie przestała działać medytacja bojowa, a żołnierze Rebelii na powierzchni Endoru, przy pomocy mieszkających tam [[Ewoki|Ewoków]], zdołali zniszczyć generator tarcz Gwiazdy Śmierci II, dzięki czemu nalot myśliwski doprowadził do eksplozji samej stacji bojowej. Flota Imperialna przestała walczyć mężnie, i jeden z dowódców, [[kapitan]] [[Gilad Pellaeon]], wydał rozkaz do odwrotu. Zwycięstwo Rebeliantów było całkowite i druzgocące dla Imperium. Bitwa o Endor stanowiła przełomowy moment w [[galaktyczna wojna domowa|Galaktycznej Wojnie Domowej]].

=== Odrodzenie ===
==== Zbieranie sił ====
[[Plik:Odrodzony Palpatine EA.jpg|thumb|right|200px|Odrodzony Imperator.]]
Palpatine jednak nie zginął. Jego świadomość, uwolniona od [[Zagęszczenie Mocy|zagęszczenia Mocy]], jakim była druga Gwiazda Śmierci, błąkała się po galaktyce, aż trafiła na [[Jeng Droga|Jenga Drogę]], Rękę Imperatora i pilota jego osobistego promu, ''[[Cień Imperatora|Cienia Imperatora]]'', w którego ciało wszedł i skontaktował się z Satem Pestagem. Pestage przyleciał po swojego pana i zabrał go na Byss, gdzie świadomość Imperatora po raz pierwszy wstąpiła w ciało jego klona.

Imperium było już wtedy w rozsypce, a poszczególni [[lord]]owie walczyli ze sobą o jego strzępy. Rebelia przekształciła się w [[Nowa Republika|Nową Republikę]] i odzyskiwała coraz więcej planet, sukcesywnie pokonując kolejnych samozwańczych władców Imperium. Palpatine patrzył na to i czekał, zbierając siły oraz konstruując nowe plany. Zbierał nad Byss ogromną flotę, a także budował kolejne superbronie, zaprojektowane tym razem przez [[Umak Leth|Umaka Letha]]: [[Niszczyciele Światów]], a w późniejszym okresie [[Działo Galaktyczne]]. W tajemnicy zbudował też sobie na [[Kuat]] superniszczyciel klasy [[Eclipse]], dwa razy dłuższy, niż standardowe jednostki tej klasy. Wyszkolił także korpus [[Mroczna Elita|Mrocznej Elity]], oraz rozkazał Inkwizytorowi [[Jerec]]owi szukać miejsca zwanego [[Dolina Jedi|Doliną Jedi]] (która to wyprawa się nie powiodła tak, jak Palpatine oczekiwał). Gdy wszystko było gotowe, z Nieznanych Regionów powrócił Thrawn, któremu Darth Sidious pozwolił działać, wiedząc, jak dobrym jest taktykiem. Nie wiadomo, czy Thrawn kontaktował się z Palpatinem i czy wiedział o jego sposobie na przeżycie własnej śmierci, jednak wydaje się to mało prawdopodobne. Faktem jest natomiast, iż Thrawn w [[9 ABY]] odbił połowę galaktyki z rąk Nowej Republiki, zmuszając ją później do otwartej kontrofensywy ze Światów Środka w stronę Rubieży, pozostawiając centralne regiony, jak Coruscant, w zasadzie niechronione. Czyli dokładnie takie, jakie chciał je widzieć Imperator.

==== Kontrofensywa ====
Atak był szybki i druzgocący. Palpatine w błyskawicznym tempie podporządkował sobie wszelkie siły Imperium, które rozproszyły się po samozwańczych lordach. Jedynie [[Ysanna Isard]] nie zdołała się podporządkować, gdyż w międzyczasie zginęła w walce z [[Eskadra Łotrów|Eskadrą Łotrów]]. Darth Sidious nie tracił czasu i nie przebierał w środkach, jego działania unifikacyjne w większości przypadków były zdominowane przez użycie Mocy, niektórzy też przyłączali się do niego z poczucia lojalności, albo ze strachu. I tak zjednoczone Imperium pod panowaniem Imperatora Palpatine'a odbiło w [[10 ABY]] Coruscant i zmusiło Nową Republikę do ukrywania się.
[[Plik:Nowo narodzony.jpg|thumb|left|180px|[[Klon]]y Sidiousa]]

Plan Palpatine'a miał trzy płaszczyzny, które realizował równolegle. Gdy tylko odbito Coruscant, Imperator odpuścił kontrolę nad umysłami swoich podwładnych; zaraz rzucili się oni do walki między sobą, tym samym eliminując potencjalnych zdrajców i karierowiczów. Ci lojalni natomiast zostali wysłani nad Mon Calamari, gdzie rozegrała się [[bitwa o Mon Calamari|bitwa]] z udziałem Niszczycieli Światów. Imperator miał zamiar ukarać planety, które sprzeciwiły mu się w przeszłości, by nałożyć jarzmo strachu na pozostałe systemy. Ostatnią zaś kwestią było ponowne starcie z Lukiem Skywalkerem, który przez 6 lat wiele się nauczył. Wiele też widział i znał okropieństwa wojny, czuł, że może zapobiec rzezi, którą nieuchronnie sprowadziłaby na nich jego walka z Palpatinem. Postanowił więc, że zboczy trochę ze ścieżki światła i przejdzie na stronę Imperatora, by zniszczyć jego Imperium od środka. Ta brzemienna w skutkach decyzja sprawiła, że to ''de facto'' Skywalker dowodził siłami atakującymi Mon Calamari.

Palpatine w międzyczasie musiał przenieść się do kolejnego ciała, bo poprzednie nie było już w stanie dźwigać brzemienia, jakie sobie nałożył. Wtedy jednak Luke Skywalker uderzył; zniszczył wszystkie klony Palpatine'a poza jednym, z którym stoczył zaciekły pojedynek. Przegrał go jednak i musiał ugiąć się pod wolą Imperatora. Wspólnie polecieli do rzekomo tajnej kryjówki Floty Rebelii przy księżycu [[Da Soocha V]], gdzie Luke został zmuszony do walki z Leią Organą Solo. Leia jednak zdołała odciągnąć go od ciemnej strony i wspólnie stawili oni czoła Palpatine'owi; Luke tym razem go pokonał, odcinając mu dłoń. Darth Sidious nie powiedział jednak ostatniego słowa: wywołał [[burza Mocy|burzę Mocy]], która zaczęła niszczyć Flotę Rebelii. Luke i Leia użyli jednak Mocy, by przekierować burzę Mocy Palpatine'a na jego własny okręt, w związku z czym Eclipse został zniszczony, a kolejny klon Palpatine'a zginął na jego pokładzie.

==== Ostatni klon ====
[[Plik:Luke vs klon.jpg|thumb|right|260px|Odrodzony Imperator w pojedynku ze Skywalkerem]]
Ponieważ niemalże regułą stało się, że po śmierci Palpatine'a jego dzieło sypało się w gruzy, i tym razem jego dawni poplecznicy, w tym Mroczni Jedi z Mrocznej Elity, rzucili się do walki o sukcesję. Palpatine jednak przeżył, gdy jego świadomość wsiąkła w ciało ostatniego, wadliwego klona, który był naumyślnie uszkodzony przez [[Lekarz Palpatine'a|lekarza Imperatora]], współpracującego z byłym Imperialnym Gwardzistą, [[Carnor Jax|Carnorem Jaxem]] i jego mistrzynią, byłą Ręką Imperatora, [[Lumiya|Lumiyą]]. Ponieważ to ciało starzało się błyskawicznie, Imperator musiał szybko znaleźć zastępstwo. Stwierdził, że najbardziej będzie się do tego nadawał [[Anakin Solo]], najmłodsze dziecko Hana Solo i Leii Organy Solo. Wysłał też swoich Mrocznych Jedi za Lukiem Skywalkerem, walczącym o odrodzenie Zakonu Jedi; zajął się tym [[Sedriss]], najwierniejszy uczeń Dartha Sidiousa. Mroczny Lord Sithów stwierdził, że Skywalker nigdy do niego nie przystanie, miał znacznie silniejszą wolę od ojca. Dlatego postanowił go zgładzić. Nowa Republika zaś miała zasmakować nowej superbroni Imperium, Galaktycznego Działa, które najpierw zniszczyło księżyc Da Soocha V, potem zaś polowało na Republikanów, gdzie się tylko dało. Przeciwnicy Imperatora nie byli w stanie mu zagrozić, nie mieli bowiem czasu na przegrupowanie się. Na innych frontach jednak Palpatine ponosił porażki; Sedriss zginął na [[Ossus]], zabity przez pradawnego mistrza Jedi [[Ood Bnar|Ooda Bnara]], zaś Leia i Han umykali pościgowi i odnaleźli dwójkę innych Jedi, pamiętających okres Czystki: [[Vima-Da-Boda|Vimę-Da-Bodę]] i [[Empatojayos Brand|Empatojayosa Branda]]. Wspólnie zaś schronili się na planecie [[Onderon]].

Nadszedł rok [[11 ABY]]. Palpatine wiedział, że jego ciało się rozpada, był nawet na Korribanie, by znaleźć jakąś metodę, zdolną powstrzymać ten proces. Nie znalazł żadnej. Odleciał zatem swoim nowym okrętem [[Eclipse II]] na Onderon, by nie tracić czasu i jak najszybciej przejąć ciało małego Anakina. Udało mu się odnaleźć Leię i Hana, śmiertelnie ranić Branda i praktycznie pojmać dziecko, jednak Solo wykorzystał zamieszanie wokół Imperatora i strzelił mu w plecy. Duch Palpatine'a miał wniknąć w ciało Anakina, jednak powstrzymał go duch umierającego Branda, który związał ze sobą widmo Dartha Sidiousa i razem z nim odszedł w niebyt. W ten sposób Mroczny Lord Sithów i jeden z największych i najpotężniejszych tyranów w [[historia|historii]] galaktyki zakończył żywot.

Po jego śmierci Imperium całkowicie się już porozpadało na mini imperia, Eclipse II i Galaktyczne Działo zostały szybko zniszczone, podobnie, jak planeta Byss. W ciągu kilku tygodni Nowa Republika zdołała też odbić Coruscant. Nie zmieniało to jednak faktu, że galaktyka musiała się długo podnosić ze szkód, jakie spowodował, i opłakiwać tryliardy ofiar jego reżimu, a także aktów ludobójczych, za którymi stał. Imperium, które powołał, przetrwało jednak jeszcze wiele lat, chociaż nie zawsze i nie wszędzie zgadzało się z tym, co było jego priorytetem: absolutna władza i dominacja nad wszelkim życiem, oraz nieskończona potęga. To było zawsze głównym celem Imperatora i wszystko, co robił, miało być temu podporządkowane.

=== Dziedzictwo ===
Jedną ze spuścizn po Palpatinie była napisana przez niego we wczesnym okresie istnienia Imperium ''[[Władza absolutna]]'', będąca zbiorem jego prywatnych notatek. Opisywał w niej ważniejsze rzeczy związane ze swoją działalnością w okresie istnienia Republiki Galaktycznej, zarówno jako polityka jak i lorda Sithów. Inne fragmenty były podsumowaniem jego życiowych spostrzeżeń związanych z m.in z postrzeganiem Jedi, Sithów, Zasady Dwóch i wielu innych aspektów związanych z Mocą. Ze względu swojej osobistej formy i opisania zakulisowych działań książka była dostępna najwyżej bardzo wąskiemu gronu osób związanych z Palpatine'm. Po wielu zawirowaniach jej egzemplarz w roku [[24 ABY]] trafił w ręce Luke'a Skywalkera. Dawny przeciwnik Imperatora przeanalizował ją, w niektórych miejscach dopisując swoje spostrzeżenia z lektury. <ref name=BOSSFTDS>''[[Book of Sith: Secrets from the Dark Side]]''</ref>

== Historyczne i współczesne pierwowzory ==
Postać Palpatine'a został stworzona w oparciu o rysy kilku współczesnych i historycznych władców, znanych z despotyzmu, tyranii, lub dążeń do posiadania władzy absolutnej:
* [[:plwiki:Richard Nixon|Richard Nixon (37. prezydent USA)]]
* [[:plwiki:Adolf Hitler|Adolf Hitler]]
* [[:plwiki:Ludwik XIV|Ludwik XIV Burbon, król Francji, twórca absolutyzmu francuskiego]]
* [[:plwiki:Oktawian August|Oktawian August, twórca systemu cesarstwa rzymskiego]]

== Ciekawostki ==
[[Plik:Yoda i Palpatine.jpg|thumb|right|200px|Wizja na Dagobah.]]
*Po raz pierwszy, epizodycznie, Palpatine pojawia się w filmie ''[[Imperium kontratakuje]]'', odgrywany przez nieznaną aktorkę z nałożonym obrazem oczu szympansa i głosem [[Clive Revill|Clive'a Revilla]]. Począwszy od ''[[Powrót Jedi|Powrotu Jedi]]'', postać ta odgrywana jest w filmach przez [[Ian McDiarmid|Iana McDiarmida]].
*Na potrzeby przygotowanego w [[2004]] roku wydania DVD ''Imperium kontratakuje'' scenę z Palpatine'em nakręcono na nowo, tym razem z udziałem McDiarmida.
*Podczas wyborów prezydenckich w Polsce w roku 2005 w niektórych miastach kraju pojawiały się stylizowane na ogłoszenia wyborcze plakaty, zachęcające do głosowania na Palpatine'a oraz jego [[Rozkaz 66|listę nr 66]]. Był to komentarz do ówczesnej sytuacji społeczno-politycznej w Polsce, w szczególności do odczuwanej przez szerokie rzesze społeczeństwa potrzeby ukrócenia korupcji w urzędach i instytucjach państwowych.
*'''''Cos Dashit''''' - tak miało brzmieć imię i nazwisko Palpatine'a we wczesnych wersjach scenariusza. Jako, że imię Palpatine'a nie zostało podane aż do 2014 roku, niektórzy fani przyjmowali za nie ''Cos''. Były to jednak informacje [[kanon|niekanoniczne]]. Według książki ''[[Darth Plagueis (książka)|Darth Plagueis]]'' podobne imię, Cosigna, jest imieniem [[Cosigna Palpatine|ojca Palpatine'a]]. Jego imię zostało ostatecznie ujawnione w powieści [[James Luceno|Jamesa Luceno]] pod tytułem ''[[Tarkin (powieść)|Tarkin]]''. Tytuł ten należy do nowego kanonu, a imię ''Sheev'' nigdy nie pojawiło się w [[Expanded Universe]], znanym obecnie jako ''Legends''.
*W polskich tłumaczeniach wcześniej wydanych książek, tytuł Palpatine'a to nie ''Imperator'', a ''Cesarz''.
*W polskiej wersji językowej ([[nowa trylogia]], [[oryginalna trylogia]] i ''[[Wojny klonów (serial rysunkowy)|Wojny klonów]]'') głosu mu użyczyli [[Janusz Bukowski]] (Sidious) i [[Ryszard Nawrocki]] (Palpatine). W filmie ''[[Wojny klonów (film)|Wojny klonów]] oraz serialu [[Wojny klonów (serial 3D)|Wojny klonów]]'' głosu użyczył mu [[Grzegorz Wons]].
*Darth Sidious pojawił się na [[Dagobah]], w [[Jaskinia ciemnej strony na Dagobah|tamtejszej jaskini]], jako wizja [[Yoda|Yody]]. Widzenie pojawiło się, dzięki mrocznej energii, pozostawionej tam przez [[Mistrz bpfasshiańskich mrocznych Jedi|mrocznego Jedi]], który [[Pojedynek na Dagobah (700 BBY)|zginął]] tam [[700 BBY|wiele lat wcześniej]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Źródła ==
=== Kanoniczne ===
{{cytaty|Sheeva Palpatine'a}}
{{grafiki|Sheeva Palpatine'a|Palpatine}}
*''[[Mroczne widmo]]'' {{1stID|Darth Sidious}}
*''[[Atak klonów]]''
*{{N|Wojny klonów|film}}
*{{N|Wojny klonów|serial 3D}}
**''[[Rising Malevolence]]'' {{holo}}
**''[[Cloak of Darkness]]'' {{holo}}
**''[[Liberty on Ryloth]]''
**''[[Hostage Crisis]]''
**''[[Holocron Heist]]''
**''[[Cargo of Doom]]'' {{Holo}}
**''[[Children of the Force]]''
**''[[Lightsaber Lost]]'' {{Holo}}
**''[[Voyage of Temptation]]''
**''[[Duchess of Mandalore]]''
*''[[Darth Maul: Son of Dathomir 1]]''
*''[[Darth Maul: Son of Dathomir 2]]'' {{TWy}}
*''[[Darth Maul: Son of Dathomir 3]]''
*''[[Darth Maul: Son of Dathomir 4]]''
*''[[Zemsta Sithów]]''
*''[[Tarkin (powieść)|Tarkin]]'' {{1stID|Sheev Palpatine}}
*''[[Lords of the Sith]]''
*''[[Rebelianci: Iskra rebelii]]'' {{TWy}}
*''[[Imperium kontratakuje]]'' {{1st}}{{Holo}}
*''[[Powrót Jedi]]''
*{{SWC|data|emperor-palpatine-darth-sidious|Emperor Palpatine / Darth Sidious|20141006130552|06.10.2014}}

=== Legends ===
{{scroll box
|content=
*''[[Naznaczony]]''
*''[[Maska kłamstw]]''
*''[[Jedi Council: Acts of War]]''
*''[[Devaroniańskie spojrzenie]]''
*''[[Darth Maul (komiks)|Darth Maul]]''
*''[[Darth Maul: Łowca z mroku]]''
*''[[Mroczne widmo]]''
*''[[Mroczne widmo: Słownik obrazkowy]]''
*''[[Jango Fett: Łowy]]''
*''[[Bounty Hunter]]''
*''[[Zmrok]]''
*''[[Jedi Quest: Path to Truth]]'' / [[Jedi Quest (komiks)|''Jedi Quest'' (komiks)]]
*''[[Poza galaktykę]]''
*''[[Jedi Quest: The False Peace]]''
*[http://www.holonetnews.com HoloNetNews.com]
*''[[Atak klonów]]''
*''[[Atak klonów: Słownik obrazkowy]]''
*''[[Battlefront II]]''
*''[[Republic: The Battle of Kamino]]''
*{{N|Wojny klonów|serial rysunkowy}}
*{{N|Wojny klonów|komiks online}}
**''[[Prelude]]'' {{holo}}
**''[[Shakedown]]''
**''[[Procedure]]''
**''[[Agenda]]''
**''[[Transfer]]''
*{{N|Wojny klonów|serial 3D}}
**''[[Rising Malevolence]]'' {{holo}}
**''[[Cloak of Darkness]]'' {{holo}}
**''[[Liberty on Ryloth]]''
**''[[Hostage Crisis]]''
**''[[Holocron Heist]]''
**''[[Cargo of Doom]]'' {{holo}}
**''[[Children of the Force]]''
**''[[Lightsaber Lost]]'' {{holo}}
**''[[Voyage of Temptation]]''
**''[[Duchess of Mandalore]]''
*''[[Punkt przełomu (książka)|Punkt przełomu]]''
*''[[Spisek na Cestusie]]''
*''[[Więzy krwi]]''
*''[[Odds]]''
*''[[Secrets of the Jedi]]''
*''[[Próba Jedi]]''
*''[[Republic: The Dreadnaughts of Rendili]]''
*''[[Yoda: Mroczne spotkanie]]''
*''[[Obsesja]]''
*''[[Labirynt zła]]''
*''[[Reversal of Fortune]]''
*''[[Zemsta Sithów]]''
*''[[Revenge of the Sith: The Visual Dictionary]]''
*''[[Republic: Loyalities]]''
*''[[In His Image]]''
*''[[Czarny Lord: Narodziny Dartha Vadera]]''
*''[[Czystka]]''
*''[[The Last One Standing]]''
*''[[Two-Edged Sword]]''
*''[[Mroczne czasy: Ścieżka donikąd]]''
*''[[The Last of the Jedi: Death on Naboo]]''
*''[[The Last of the Jedi: A Tangled Web]]''
*''[[Evasive Action: Recruitment]]''
*''[[Zdrada]]''
*''[[Dzikie serce]]''
*''[[Misja Lorda Vadera]]''
*''[[Mandaloriańska zbroja]]''
*''[[Spisek Xizora]]''
*''[[Polowanie na łowcę]]''
*''[[Rogue Squadron III: Rebel Strike]]''
*''[[Opowieści łowców nagród]]''
*''[[Imperium kontratakuje]]'' {{1st}}
*''[[Cienie Imperium]]''
*''[[TIE Fighter (gra komputerowa)|TIE Fighter]]''
*''[[Opowieści z pałacu Jabby]]''
*''[[Powrót Jedi]]''
*''[[Mroczne Imperium]]''
*''[[Mroczne Imperium II]]''
*''[[Kres Imperium]]''
*''[[Karmazynowe Imperium]]''
*''[[A Guide to the Star Wars Universe]]''
*''[[Star Wars Sourcebook]]''
*''[[Galaxy Guide 5: Return of the Jedi]]''
*''[[Dark Empire Sourcebook]]''
*''[[Star Wars Trilogy Sourcebook - Special Edition]]''
*''[[The Emperor's Pawns]]''
*''[[Evil Never Dies: The Sith Dynasties]]''
*''[[Ilustrowany wszechświat Gwiezdnych wojen]]''
*''[[The New Essential Chronology]]''
}}

{{start box}}
{{succession box
|title=[[Senator]] z [[Naboo]]
|years=[[52 BBY]] - [[32 BBY]]
|before=[[Vidar Kim]]
|after=[[Padmé Naberrie]]
}}
{{succession box
|title=[[Wielki Kanclerz Republiki]]
|years=[[32 BBY]] - [[19 BBY]]
|before=[[Finis Valorum]]
|after=Brak
}}
{{end box}}

[[Kategoria:Ludzie|Palpatine, Sheev]]
[[Kategoria:Sithowie Zakonu Bane'a|Palpatine, Sheev]]
[[Kategoria:Mroczni Lordowie Sithów|Palpatine, Sheev]]
[[Kategoria:Władcy Imperium|Palpatine, Sheev]]
[[Kategoria:Mieszkańcy Naboo|Palpatine, Sheev]]
[[Kategoria:Wielcy Kanclerze|Palpatine, Sheev]]

[[de:Sheev Palpatine]]
[[en:Palpatine]]
[[es:Palpatine]]
[[fr:Palpatine]]
[[it:Palpatine]]
[[nl:Sheev Palpatine]]
[[ja:パルパティーン]]
[[ru:Палпатин]]

Ethan Adare

2014-10-27T15:30:15Z

Darth Hubert: /* Źródła */

{{era|leg}}
{{Postać
|foto.jpg =
|Imię = Ethan Adare
|Data urodzenia =
|Data śmierci =
|Planeta pochodzenia =
|Rasa = [[ludzie|człowiek]]
|Wzrost =
|Kolor włosów = biały
|Kolor oczu = brązowy
|Przynależność = <ul><li>[[Imperium Sithów Dartha Krayta]] <ul><li>[[Misja Imperialna]]</li></ul>
}}

'''Ethan Adare''' to [[Misja Imperialna|Misjonarz Imperilny]], który w [[137 ABY]] spotkał [[Delia Blue|Deliah Blue]] przedstawiającą się za [[Astraal Vao]], która także była misjonarzem. Pomagał Delii zdobyć napęd do zepsutego ''[[Mynock|Mynocka]]''.

==Źródła==
*[[Dziedzictwo 38: Tatooine, część 2]] {{1st}}
*[[Dziedzictwo 40: Tatooine, część 4]]

[[de:Ethan Adare]]
[[en:Ethan Adare]]

Ethan Adare

2014-10-27T15:29:47Z

Darth Hubert:

{{era|leg}}
{{Postać
|foto.jpg =
|Imię = Ethan Adare
|Data urodzenia =
|Data śmierci =
|Planeta pochodzenia =
|Rasa = [[ludzie|człowiek]]
|Wzrost =
|Kolor włosów = biały
|Kolor oczu = brązowy
|Przynależność = <ul><li>[[Imperium Sithów Dartha Krayta]] <ul><li>[[Misja Imperialna]]</li></ul>
}}

'''Ethan Adare''' to [[Misja Imperialna|Misjonarz Imperilny]], który w [[137 ABY]] spotkał [[Delia Blue|Deliah Blue]] przedstawiającą się za [[Astraal Vao]], która także była misjonarzem. Pomagał Delii zdobyć napęd do zepsutego ''[[Mynock|Mynocka]]''.

==Źródła==
*[[Dziedzictwo 38:Tatooine, część 2]] {{1st}}
*[[Dziedzictwo 40:Tatooine, część 4]]

[[de:Ethan Adare]]
[[en:Ethan Adare]]

2014-08-27T09:45:10Z

Darth Hubert: reoublika

{{Era|old|rep}}
{{DisambigR|Republiki Galaktycznej, dominującego rządu galaktycznego przez około 25000 lat|[[Republika (strona ujednoznaczniająca)|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{DoPoszerzenia}}
{{Rząd
|foto.jpg = SlonceBendu.jpg
|Rząd = Republika Galaktyczna
|Typ rządu = [[Republika federacyjna]]
|Dokument ustanawiający =
|Konstytucja =
|Szef Państwa = [[Wielki Kanclerz Republiki|Wielki Kanclerz]]
|Szef Rządu = Wielki Kanclerz
|Naczelny wódz = Wielki Kanclerz
|Organ wykonawczy = [[Senat Galaktyczny]]
|Organ ustawodawczy = Senat Galaktyczny
|Organ sądowniczy = [[Sąd Najwyższy]]
|Stolica = [[Coruscant]]
|Oficjalny język = [[Basic]]
|Religia =
|Święto narodowe = [[Dzień Republiki]]
|Hymn = [[Wszystkie Gwiazdy Świecą Jak Jedna]]
|Data założenia = Około [[25000 BBY]]
|Data fragmentacji =
|Data reorganizacji = [[19 BBY]]
|Data rozwiązania =
|Data przywrócenia =
}}
'''Republika Galaktyczna''' (później zwana '''Starą Republiką''' lub w skrócie po prostu '''Republiką''') to państwo o nominalnie demokratycznym ustroju, które przez blisko 25000 lat było dominującą siłą w [[Galaktyka|galaktyce]].

Początki Republiki datuje się na okres około [[25000 BBY|25000 lat]] przed bitwą o Yavin, kiedy to w wyniku pierwszych [[Wojny unifikacyjne|wojen unifikacyjnych]] powołano do istnienia demokratyczny organ władzy obejmującej swoim zasięgiem znaczną część znanej Galaktyki.

Republika ze zmiennym powodzeniem i licznymi kryzysami (np. [[wielka wojna Sithów]], [[wielka wojna nadprzestrzenna]], [[wojny mandaloriańskie]]) przetrwała aż do roku 19 [[BBY]], kiedy to [[Wielki Kanclerz Republiki]], [[Palpatine]], ogłosił przekształcenie jej w [[Imperium Galaktyczne]].

Po upadku Imperium do tradycji Starej Republiki często nawiązywała [[Nowa Republika]].

== Historia ==
=== Początki Republiki ===
[[Plik:SymbolStarejRepubliki4000bby.jpg|thumb|left|150px|Symbol Republiki wykorzystywany w okresie [[Wojna domowa Jedi|wojny domowej Jedi]].]]
Powstanie Republiki stało się możliwe dzięki rozwojowi nauki i techniki - około roku 25000 BBY naukowcom z [[Korelia|Korelii]] udało się na podstawie reliktów techniki [[Rakatanie|rakatańskiej]] skonstruować [[hipernapęd]] oparty już nie na [[Moc]]y, a na czystej technologii. Dzięki temu nastąpił gwałtowny rozwój i upowszechnienie podróży międzygwiezdnych, co w konsekwencji doprowadziło do zjednoczenia się [[Światy Jądra|Światów Jądra]] w demokratyczną Republikę ze stolicą na [[Coruscant]]. Wtedy to podpisano [[Konstytucja Galaktyczna|Konstytucję Galaktyczną]] - dokument, który położył kres [[wojny unifikacyjne światów jądra|wojnom unifikacyjnym światów jądra]] i ustanowił jednolity organizm państwowy.

W tym samym okresie rozsiane po całej Galaktyce stowarzyszenia zajmujące się studiowaniem Mocy założyły [[Zakon Jedi]]. Z początku byli to przede wszystkim filozofowie studiujący różne aspekty Mocy. Kiedy jednak na fali gwałtownej ekspansji i eksploracji wytyczono [[Perlemiański Szlak Handlowy]] od Coruscant aż po [[Ossus]]a, Jedi włączyli się do społeczności galaktycznej i przyjęli rolę strażników Republiki. Podczas gdy oni strzegli pokoju, między światami Republiki rozwijał się ruch handlowy, a zwiadowcy wytyczali nowe [[Trasa nadprzestrzenna|trasy nadprzestrzenne]] i odkrywali kolejne światy.

=== Pierwsza Wielka Schizma ===
Pokój nie trwał jednak wiecznie. Około [[24500 BBY|500 lat później]] miała miejsce [[Pierwsza Wielka Schizma]] - bunt [[Mroczny Jedi|Mrocznych Jedi]]. Dowodzeni przez wygnanego z Zakonu Jedi [[generał]]a [[Xendor]]a, pod wpływem [[Ciemna strona Mocy|ciemnej strony]] zbuntowali się przeciw "tradycyjnym" metodom używania Mocy i formując [[Legiony Lettow]] wypowiedzieli wojnę Republice, w której ostatecznie ponieśli klęskę.

Szacuje się, że również w [[24500 BBY]] całkowicie zabudowana została powierzchnia [[Nar Shaddaa]].

=== Rozwój i wojna tiońska ===
W następnych latach zwiadowcy republikańscy wytyczyli pierwszą część [[Szlak Koreliański|Szlaku Koreliańskiego]], co przyspieszyło cywilizowanie się obszarów "[[Plaster|Plastra]]" - wycinka Galaktyki położonego między Szlakiem Koreliańskim a Perlemiańskim. Praktycznie na zawsze już ten obszar pozostał najlepiej znany i najbardziej rozwinięty gospodarczo.

Wkrótce skolonizowano [[Kolonie]], a Ossus - którego okolice były wówczas znane jako [[Dzika Przestrzeń]] - stał się bastionem obronnym na styku z obszarami [[Hegemonia Tiońska|Hegemonii Tiońskiej]] i [[Przestrzeń Huttów|Przestrzenią Huttów]]. Dzięki temu Republika mogła rozwijać się nie niepokojona przez kolejne lata i stulecia, a kolejne układy planetarne przyłączały się do niej, szukając obrony przed różnej maści napastnikami.

Do Republiki sukcesywnie dołączały setki nowych światów, a hipernapęd był już niemal powszechny - powołano więc [[Biuro Obsługi Statków i Spedytorów|BOSS]], które zaczęło nadawać i przechowywać dane rejestracyjne o dopuszczonych do lotów jednostkach oraz ich [[transponder|kody transponderowe]]. Dzięki temu ogarnięto chaos wynikły ze wzmożonej liczby lotów zarówno lokalnych, jak i tych międzygalaktycznych. Od tej pory wszystkie dopuszczone do lotu wehikuły posiadały swoje kody identyfikacyjne, co znacznie usprawniło tranzyt międzyplanetarny.

Około roku [[24000 BBY]] wybuchła wojna między Republiką a Hegemonią Tiońską. Konflikt toczył się wzdłuż całej długości Szlaku Perlemiańskiego i spustoszył wiele planet, w tym stolice obu państw. Republika wygrała dzięki sprowokowaniu [[Huttowie|Huttów]] do ataku na [[Tion]] - wkrótce większość sektora tiońskiego przyłączyła się z własnej woli do Republiki.

=== Okres Wielkiego Rozwoju ([[20000 BBY]] - [[17000 BBY]]) ===
W tym czasie Republika po raz kolejny wykonała "skok kolonizacyjny", zasiedlając [[Obszar Ekspansji]]. Ze względu na specyfikę nadprzestrzeni, kolonizacja odbywała się przede wszystkim w obrębie stożka Plastra oraz jego boków, podczas gdy niezbadane pozostawały obszary [[Głębokie Jądro|Głębokiego Jądra]] i te położone za nimi, a także i enklawy wewnątrz terenów republikańskich. Ekspansja zatrzymała się ze względu na tarcia wewnętrzne - mieszkańcy planety [[Alsakan]] spróbowali ustanowić ją nową stolicą Galaktyki, co zakończyło się walkami. Nie doszło wprawdzie do wojny domowej na skalę galaktyczną, jednak kolonie alsakańskie i coruscańskie w Obszarze Ekspansji toczyły niemalże regularną wojnę. Między rokiem 17000 BBY a [[3000 BBY]] miało mieć miejsce 17 powstań zwanych [[konflikty alsakańskie|konfliktami alsakańskimi]].

W roku [[15500 BBY]] zwiadowcy republikańscy napotkali przedstawicieli rasy [[Duinuogwuini|Duinuogwuinów]] i powodowani strachem wobec "potworów" otworzyli do nich ogień, co zaowocowało pojawieniem się "Gwiezdnych Smoków" nad Coruscant. Konflikt zakończył się dzięki negocjacjom [[Najwyższy Kanclerz Republiki|Kanclerza]] [[Fillorean]]a z duinuogwoińskim mędrcem [[Borz'Mat'oh|Borz'Mat'ohem]]. Wkrótce ci dwaj założyli [[Uniwersytet Coruscański]].

Około tego roku Jedi skonstruowali pierwsze, ceremonialne miecze świetlne.

W [[15000 BBY]] [[Huttowie]] przejęli planetę [[Evocar]], która od tej pory znana była jako [[Nal Hutta]].

W [[12000 BBY]] założono [[Muzeum Galaktyczne na Coruscant]].

=== Okres ''Pius Dea'' ([[12000 BBY]] - [[11000 BBY]]) ===
Sekty i ruchy religijne zdominowały Republikę w tym okresie, czyniąc ją państwem wyznaniowym. Kanclerz [[Contispex]] i jego następcy zainicjowali serię wypraw i toczyli wojny z zewnętrznymi sektami wyznaniowymi, co doprowadziło do podziałów między mieszkańcami centralnych rejonów Galaktyki a tymi zasiedlającymi [[Wewnętrzne Rubieże|ówczesne rubieże cywilizacji]].

Około [[10000 BBY]] wybuchł konflikt ze świeżo powstałym ekspansywnym [[Imperium Kumauryjskie|Imperium Kumauryjskim]], który doprowadził do jego upadku.

=== Okres ''Rianitus'' ([[9000 BBY]] - [[8000 BBY]]) ===
W tym okresie przez 275 lat stanowisko Kanclerza piastował Hutt [[Blotus]], wbrew stereotypom okazując się jedną z najszlachetniejszych istot obejmujących to stanowisko.

W [[7308 BBY]] ustanowiono [[Standardowy Kalendarz Galaktyczny]].

=== Okres ''Manderon'' (7000 BBY - [[5000 BBY]]) ===
Około roku [[7000 BBY]] miała miejsce [[Druga Wielka Schizma|kolejna schizma]], która zapoczątkowała czas przez potomnych nazwany okresem [[Stuletnia Ciemność|Stuletniej Ciemności]]. Zbuntowani Mroczni Jedi stworzyli przy użyciu Mocy armie zmutowanych stworów, które wykorzystywali podczas wojny - to właśnie podczas tego konfliktu stworzono potworne [[lewiatan]]y. Siły lojalne Republice oraz Jedi ostatecznie pokonały Mrocznych Jedi, których niedobitki umknęły na niezbadane obszary Galaktyki po [[bitwa na Corbos|bitwie na Corbos]] - ostatecznie trafiając na tereny zamieszkiwane przez [[Sithowie (rasa)|rasę Sithów]]. Przyjmując rolę bogów i władców wkrótce stworzyli [[Imperium Sithów]]. Przez następne stulecia utracili mapy nadprzestrzenne, które doprowadziły ich w ten obszar Galaktyki, co spowodowało ich zupełną izolację od Republiki.

Również w roku 7000 BBY [[Taungowie]], pod wodzą legendarnego [[Mandalor Pierwszy|Mandalora Pierwszego]], przemianowali się na [[Mandalorianie|Mandalorian]].

Około roku [[5500 BBY]] kupcy z [[sektor Tapani|sektora Tapani]] wytyczyli [[Rimmański Szlak Handlowy]], co sprowadziło kolejny okres gwałtownej ekspansji i eksploracji niedostępnych dotychczas obszarów.

=== Wielka wojna nadprzestrzenna ===
W roku 5000 BBY na terytorium Imperium Sithów przez przypadek trafili zwiadowcy Republiki. Jeden z [[Lord Sithów|lordów]], [[Naga Sadow]], wykorzystał ich wiedzę i technologię, by przejąć władzę nad Imperium i zaatakować światy Republiki. Rozpoczęła się [[wielka wojna nadprzestrzenna]] i tylko dzięki bohaterskiej postawie rycerzy Jedi udało się ją zakończyć, a Imperium Sithów zostało pokonane. Na cześć zwiadowców - [[Gav Daragon|Gava]] i [[Jori Daragon]] - którzy wzięli też udział w walkach, trasę nadprzestrzenną łączącą Republikę z obszarami dotychczasowego Imperium Sithów nazwano [[Szlak Daragonów|Szlakiem Daragonów]].

[[Plik:BiblioOssusJedi.jpg|thumb|right|150px|[[Wielka Biblioteka Jedi]] na [[Ossus]]ie wybudowana przez [[Mistrz Jedi|mistrza Jedi]] [[Odan-Urr|Odana-Urra]].]]
Kilka lat po konflikcie [[mistrz Jedi]] [[Odd Bnar]] rozpoczął na Ossusie budowę [[Wielka Biblioteka Jedi|Wielkiej Biblioteki Jedi]] - największego w historii centrum szkoleniowego dla adeptów Mocy. Niecałe tysiąc lat później na Coruscant ruszyła budowa [[Świątynia Jedi na Coruscant|Świątyni Jedi]].

W roku [[4800 BBY]] miały miejsce [[masakry gankijskie]]. [[Najemnicy]] [[Gankowie|gankijscy]] rozpętali przeciwko Republice wojnę, która została jednak powstrzymana przez Jedi.

W roku [[4400 BBY]] [[Freedon Nadd]] przeszedł na Ciemną Stronę Mocy i na [[Yavin IV|Yavinie IV]] obudził lorda [[Naga Sadow|Nagę Sadowa]]. Przejął od niego nauki Sithów, po czym uśmiercił swojego mistrza, a sam udał się na [[Onderon]] i przejął tam władzę, zapoczątkowując dynastię władców posługujących się Ciemną Stroną.

W roku [[4250]] miała miejsce [[Trzecia Wielka Schizma]]. Mroczni Jedi zostali wyparci z Coruscant do układu [[Vultar]], gdzie odnaleźli artefakty przypisywane [[Architekci|Architektom]]. Pragnąc wykorzystać je jako broń, uruchomili je, nie potrafili ich jednak kontrolować, co doprowadziło do [[kataklizm vultarski|kataklizmu vultarskiego]] - zniszczenia całego układu planetarnego.

W [[4015 BBY]] na Coruscant miała miejsce [[wielka rewolucja droidów]] sprowokowana przez [[droid-zabójca|droida-zabójcę]] [[HK-01]], stłumiona przez Jedi.

W [[3998]] na Onderonie wybuchło [[powstanie naddystów]], powstrzymane przez Jedi. Równocześnie [[Satal Keto]] i [[Aleema]] rozpoczęli działania skutkujące założeniem sekty [[Krathowie|Krathów]]. W [[3997 BBY]] przejęli władzę w [[układ Koros|układzie Cesarzowej Tety]]. W tym samym roku swoją podróż ku Ciemnej Stronie rozpoczął [[Exar Kun]].

=== Wielka wojna Sithów ===
Wszystkie te wydarzenia doprowadziły do wybuchu w [[3996 BBY]] [[wielka wojna Sithów|wielkiej wojny Sithów]]. Exar Kun i [[Ulic Qel-Droma]] poprowadzili siły wyznawców Ciemnej Strony, wspierane przez Krathów i [[Mandalorianie|Mandalorian]], przeciwko Republice i Zakonowi Jedi. Równocześnie Kun zaaranżował morderstwa wielu mistrzów Jedi, aby ułatwić sobie zadanie.
Republika poniosła druzgocącą porażkę na [[Raxus Prime]], doszło także do przerwanego przez Kuna procesu Ulica na Coruscant. Fala uderzeniowa z wysadzonej przez Sithów [[gromada Cron|gromady Cron]] zniszczyła Ossusa. Jedi udało się jednak nawrócić Ulica i zmontować skuteczny kontratak przeciwko Kunowi, osaczając i niszcząc jego siły na Yavinie, podczas gdy w [[bitwa o Onderon (3996 BBY)|bitwie o Onderon]] pokonano siły Mandalorian.

Po zniszczeniu Ossusa główną siedzibą Jedi stała się świątynia na Coruscant. Pokłosiem wielkiej wojny Sithów były też rozpoczęte w [[3993 BBY]] [[Wielkie Łowy]] - polowanie na [[terentatek]]i Kuna.

=== Wojny mandaloriańskie ===
W [[3986]] Ulic Qel-Droma na [[Rhen Var]] zjednoczył się z Mocą. Tymczasem już w [[3995 BBY]] stopniowo rozpoczął się konflikt, który miał przejść do historii pod nazwą [[wojny mandaloriańskie|wojen mandaloriańskich]]. Nowy [[Mandalor]] z siedziby na [[Dxun]]ie rozpoczął działania wojenne - najpierw podbijając kolejne niezależne, osłabione wojną z Sithami planety i układy, aż w końcu dysponował siłą zdolną niemal rzucić Republikę na kolana. Walki toczyły się do [[3960 BBY]], kiedy to [[Revan]] i [[Darth Malak|Malak]] ostatecznie pokonali Mandalorian w [[bitwa o Malachor V|bitwie o Malachor V]].

=== Wojna domowa Jedi ===
[[Plik:BitwaGwiezdnaKuznia2.jpg|thumb|left|200px|[[Bitwa o Gwiezdną Kuźnię]]]]
W [[3959 BBY]] Revan - już jako Darth Revan - wystąpił przeciwko Republice, wywołując [[wojna domowa Jedi|wojnę domową Jedi]]. Zakończyła się ona w [[3956 BBY]] nawróceniem Revana i zniszczeniem [[Gwiezdna Kuźnia|Gwiezdnej Kuźni]]. W następnych latach Zakon Jedi został niemal do cna zniszczony za sprawą skrytobójczych ataków Sithów, jednak dzięki [[Meetra Surik|Wygnanej Jedi]] zagrożenie z ich strony zostało powstrzymane i usunięte w roku [[3951 BBY]].

=== Konsolidacja ([[3900 BBY]] - [[3000 BBY]]) ===
[[Plik:Republika Galaktyczna.png|thumb|350px|right|Symbol Republiki z czasów [[wielka wojna galaktyczna|wielkiej wojny galaktycznej]] - wojny z [[Odrodzone Imperium Sithów|Imperium Sithów]].]]
Po tej serii konfliktów Republika długo podnosiła się z kolan i odbudowywała swoje planety.

Około roku [[3900 BBY]] [[królowa]] [[Tasia]] z [[Grizmallt]] zasponsorowała wyprawę trzech statków kolonizacyjnych, z których jeden miał ostatecznie odnaleźć i zasiedlić planetę [[Naboo]]. Wykorzystując zasiany przez wojny chaos, w [[sektor Kanz|sektorze Kanz]] tymczasowa gubernator [[Argazda|Argazdy]], [[Myrial]], podjęła [[zamieszki kanzyjskie|próbę stworzenia własnego imperium]], podbijając między innymi [[Lorrd]]. Jej domena odłączyła się od Republiki i pozostawała agresywnym państwem totalitarnym aż do roku [[3670 BBY]], kiedy to Jedi przywrócili tam demokrację.

Około roku [[3100 BBY]] gromada [[Hapes]] odcięła się od reszty Republiki.

W [[3000 BBY]] [[Freia Kallea]] wytyczyła [[Droga Hydiańska|Drogę Hydiańską]], co pozwoliło na szybszą kolonizację obszarów położonych poza Plastrem. Odkryto również [[Koreliańska Trasa Handlowa|Koreliańską Trasę Handlową]] - oba te wydarzenia wywołały drugi największy w historii okres kolonizacyjny, prowadząc do zasiedlenia [[Środkowe Rubieże|Środkowych]] i rozpoczęcia badania [[Zewnętrzne Rubieże|Zewnętrznych Rubieży]].

=== Okres ''Draggulch'' ([[2000 BBY]] - [[1000 BBY]]) - nowe wojny Sithów ===
W [[2000 BBY]] nastąpiła [[Czwarta Wielka Schizma|kolejna schizma]] i odrodzenie nauk Sithów, które doprowadziło do [[nowe wojny Sithów|nowych wojen Sithów]]. Równocześnie z walkami między Jedi a Sithami, Republikę dotknęła gwałtowna recesja związana z wyczerpaniem się dotychczas eksploatowanych zasobów naturalnych. Setki megakorporacji bankrutowały, na niektórych obszarach cywilizacja zaczęła zanikać, a obszary Republiki po raz pierwszy od tysiącleci zaczęły się kurczyć. Zakon Jedi miał poważne kłopoty z utrzymywaniem rozpadającego się państwa - doprowadziło to nawet do sytuacji, w której Jedi zostawali Kanclerzami.

[[Plik:Nowe wojny Sithow.jpg|200px|right|thumb|Koniec kampanii ruusańskiej.]]
W [[Bitwa o Mizrę|bitwie o Mizrę]] w [[1466 BBY]] połączone siły Jedi poniosły dramatyczną klęskę z rąk armii Sithów. Lata [[1100 BBY]] - 1000 BBY zostały nazwane ''[[Mroczny wiek Republiki|mrocznym wiekiem]]'' - załamała się [[holonet|komunikacja nadprzestrzenna]] między większością światów Republiki, [[plaga candoriańska]] uśmiercała populacje wielu miast i planet, odizolowane kolonie musiały samodzielnie walczyć o przetrwanie i rozpaczliwie broniąc się przed Sithami.

Stopniowo jednak Jedi udało się skonsolidować własne siły i wystąpić przeciwko Sithom. W 1000 BBY w [[Siódma bitwa na Ruusan|ostatniej z bitew na Ruusan]] Sithowie zostali pokonani i rozpoczął się okres naprawy i odbudowy Republiki - paradoksalnie nazywany często przez późniejszych historyków [[Era upadku Republiki|erą jej upadku]]. W tym też roku ocalały z pogromu [[Darth Bane]] wprowadził [[Zasada Dwóch|Zasadę Dwóch]], która przetrwała wieki. Dzięki niej Sithowie pozostali w ukryciu aż do przewrotu [[Palpatine|Palpatine'a]].

=== Ostatnie tysiąclecie ===
[[Plik:Bog1.jpg|200px|left|thumb|Bitwa o Geonosis, czyli początek wojen klonów.]]
Przez stulecia Republika pracowała nad odbudową infrastrukturę i powrotem do stanu sprzed ''Draggulch''. Był to jednak równocześnie okres narastającej biurokracji i komplikowania systemu parlamentarnego. Podziały między władzą a "szarymi mieszkańcami" w wielu rejonach coraz bardziej się pogłębiały, a Zakon Jedi, ufny w swoją siłę okazaną na Ruusan, zaczął mieć tendencje do inercji.

Tendencje te umiejętnie wykorzystał [[Palpatine|Darth Sidious]], aranżując powstanie [[Konfederacja Niezależnych Systemów|ruchu separatystycznego]] na niespotykaną wcześniej skalę, a równocześnie odpowiednio manipulując biurokracją Republiki, by zdobyć w niej praktycznie niepodzielną władzę: w [[32 BBY]] został mianowany [[Wielki Kanclerz Republiki|Kanclerzem]], w [[22 BBY]] za pośrednictwem [[Hrabia|hrabiego]] [[Dooku]] wywołał [[Wojny klonów]], a w końcu w roku [[19 BBY]] ogłosił przekształcenie Republiki w [[Imperium Galaktyczne]]. Wydał też [[rozkaz 66]], który zapoczątkował tzw. [[Czystka Jedi|Czystkę Jedi]], w której zginęli prawie wszyscy strażnicy pokoju Republiki.

== Zobacz także ==
*[[Era Starej Republiki]] jako chronologia najważniejszych wydarzeń tego okresu.
*[[Era Starej Republiki (era wydawnicza)|Era Starej Republiki]] jako era wydawnicza - spis źródeł traktujących o tym okresie.

== Źródła ==
*''[[Opowieści Jedi]]''
*''[[Knights of the Old Republic]]''
*''[[Knights of the Old Republic II: The Sith Lords]]''
*''[[Jedi vs. Sith]]''
*''[[Darth Bane: Droga zagłady]]''
*''[[Mroczne widmo]]'' {{1st}}
*''[[Atak klonów]]''
*''[[Zemsta Sithów]]''
*''[[Nowa nadzieja]]'' {{PPTW}}
*''[[Ilustrowany przewodnik po chronologii Gwiezdnych wojen]]''
*''[[The New Essential Chronology]]''

{{Ważniejsze rządy}}
{{start box}}
{{succession box
|title=Dominujący rząd w [[Galaktyka|Galaktyce]]
|years= ok. [[25000 BBY]] - [[19 BBY]]
|before= [[Bezkresne Imperium]]
|after=[[Imperium Galaktyczne]]
}}
{{end box}}

[[Kategoria:Republika Galaktyczna|*]]

[[de:Galaktische Republik]]
[[en:Galactic Republic]]
[[en:Galactic Republic]]
[[es:República Galáctica]]
[[es:República Galáctica]]
[[fr:République galactique]]
[[it:Repubblica Galattica]]
[[nl:Galactic Republic]]
[[ja:銀河共和国]]
[[ru:Галактическая Республика]]

Bezkresne Imperium

2014-08-27T09:42:12Z

Darth Hubert: yyyyyyyyyyyyyyyyyf

{{Era|legends|pre}}
{{Rząd
|foto.jpg =
|Rząd = Bezkresne Imperium
|Typ rządu =
|Dokument ustanawiający =
|Konstytucja =
|Szef Państwa =
|Szef Rządu =
|Naczelny wódz =
|Organ wykonawczy =
|Organ ustawodawczy =
|Organ sądowniczy =
|Stolica = [[Lehon]]
|Oficjalny język = [[Jeżyk Rakatan|Rakatański]]
|Religia =
|Święto narodowe =
|Hymn =
|Data założenia = [[49000 BBY]]
|Data fragmentacji =
|Data reorganizacji =
|Data rozwiązania = [[25200 BBY]]
|Data przywrócenia =
}}
'''Bezkresne Imperium''' to pierwszy znany rząd galaktyczny, Imperium stworzone przez [[Rakatanie|Rakatan]] na tysiące lat przed powstaniem [[Republika|Republiki Galaktycznej]]. Obejmowało swoim obszarem znaczną część znanej [[galaktyka|galaktyki]]. W szczytowym okresie swojego rozwoju miało we władaniu ponad pięćset planet, składało się z dziesięciu miliardów Rakatan i tryliona<ref name="trylion">Nie jest to jednak do końca pewne, gdyż trylion to 10^18 czyli 1 000 000 000 000 000 000, co oznaczałoby (nawet zakładając, że każdy z Rakatan zajmuje się niewolnictwem), że na jednego nadzorcę przypada około sto miliardów niewolników! Podejrzewa się, że jest to błąd w tłumaczeniu, jako że w krajach anglojęzycznych stosuje się krótką skalę (trylion to 10^12, czyli "tylko" 1 000 000 000 000). W takim przypadku wychodziłoby, że na jednego nadzorcę wypada tylko stu niewolników, co jest bardziej prawdopodobne.</ref> ich niewolników.

== Historia ==
{{DoPoszerzenia|wątki z serii komiksowej ''[[Dawn of the Jedi]]''}}
=== Początki ===
Twórcy imperium, humanoidalne istoty zwane Rakatanami, wyewoluowali na Lehonie. Byli wyjątkowo wrażliwi na Moc, toteż szybko nauczyli się nad nią panować. Niestety wkrótce ograniczyli się do jej [[ciemna strona Mocy|ciemnej strony]]. Z czasem zawładnęło nimi pragnienie jak największej władzy. Dzięki ciemnej stronie znacznie przyspieszyli swój rozwój technologiczny, wynaleźli m.in. [[hipernapęd]].

=== Powstanie ([[49000 BBY]]) ===
Powstanie Bezkresnego Imperium datuje się na rok [[49000 BBY]]. Rakatanie, dzięki znacznej przewadze technologicznej, zdążyli podbić dużą część znanej galaktyki i zniewolić wiele inteligentnych ras (w tym [[ludzie|ludzi]] czy [[Durosjanie|Durosjan]]). Przeprowadzali przesiedlenia zniewolonych ludów, przenosząc je na wiele nowych, niezamieszkanych planet, które uprzednio terraformowali. Opracowali i korzystali z technologii zasilanych ciemną stroną, dzięki którym mogli stworzyć potężne galaktyczne imperium. Zbudowali wielką flotę, jednak naturalne surowce ich planety nie były wystarczające do ich potrzeb, toteż w [[30000 BBY]] stworzyli oni [[Gwiezdna Kuźnia|Gwiezdną Kuźnię]], stację kosmiczną, symbol potęgi Bezkresnego Imperium. Mogła ona produkować całe floty gwiezdne jak i różnorodne sprzęty czy machiny wojenne, a zasilana była przez gwiazdę systemu jak i przez Moc Rakatan na niej przebywających. Wiadomo było jednak że Rakatanie poddali się pokusie coraz większej władzy i podbojów, toteż sama stacja zaczęła silnie emanować ciemną stroną Mocy. Na kilku światach zbudowano też [[Gwiezdna Mapa|Gwiezdne Mapy]], zawierające wskazówki jak dotrzeć do Gwiezdnej Kuźni.

=== Złoty wiek ([[30000 BBY]]) ===
Złota era Bezkresnego Imperium przypada na pięć tysięcy lat przed narodzinami Republiki Galaktycznej. W tym okresie Imperium miało w swoim władaniu ponad pięćset planet. Samych Rakatan było około dziesięć miliardów, natomiast ich niewolników – trylion<ref name="trylion" />. Znane rasy niewolnicze Bezkresnego Imperium to [[Wookiee]] (Rakatanie potrzebowali rasy "ogrodników" do opiekowania się planetą [[Kashyyyk]]), [[Selkathowie]], [[Kumumgaharowie]], [[Noghri]] a także rdzenni mieszkańcy sektora koreliańskiego oraz [[Sithowie (rasa)|lud Sithów]] z [[Korriban]].

=== Upadek Imperium ([[25200 BBY]]) ===
Rządy Bezkresnego Imperium w galaktyce odznaczały się okrucieństwem i brutalnością. Rakatanie władali w galaktyce około dwadzieścia pięć tysięcy lat ale w końcu nastąpił ich kres. W Imperium rozpętała się wojna domowa, prawdopodobnie z powodu zgubnego wpływu Gwiezdnej Kuźni na ich społeczeństwo - stała się ona tak wielkim skupiskiem ciemnej strony Mocy, że Rakatanie przestali nad nią panować. Nadszedł ostateczny cios - pojawił się śmiercionośny wirus, zabijający wyłącznie Rakatan. Z tego powodu należy przypuszczać, iż został on stworzony przez którąś ze zniewolonych ras, nie jest to jednak potwierdzona informacja. Epidemia wybiła prawie całą populację Rakatan. Z niewiadomych przyczyn (prawdopodobnie zarażeni mutacją jednego ze szczepów zarazy) stracili oni też kontakt z Mocą, na której podstawie zbudowali swoje Bezkresne Imperium.

Jako że cała ich technologia opierała się na ciemnej stronie Mocy, po straceniu wrażliwości na Moc Rakatanie przestali sprawować nad nią kontrolę. Około roku [[25200 BBY]] nastąpił ostateczny koniec Bezkresnego Imperium - wybuchły masowe powstania niewolników na setkach planet. Rakatanie, ścigani przez dawnych niewolników, zmuszeni byli schronić się na swojej ojczystej planecie Lehon. Szansę na przetrwanie dało im pole zakłócające, występujące w całym ich systemie - pierwotnie było przez nich stworzone by chronić Gwiezdną Kuźnię, a zasilane było z wierzchołka [[Świątynia Przodków|Świątyni Przodków]], umieszczonej na powierzchni Lehon. Teraz jednak pole zakłócające zaczęło chronić samych Rakatan, odcinając ich od galaktyki.

== Statystyki ==
=== Znane planety wchodzące w skład Bezkresnego Imperium ===
*[[Lehon]]
*[[Manaan]]
*[[Tatooine]]
*[[Dantooine]]
*[[Kashyyyk]]
*[[Korriban]]

Na wszystkich planetach znajdują się pozostałości po imperium Rakatan w postaci Gwiezdnych Map, zwykle znajdujących się w trudno dostępnych miejscach.

== Zobacz też ==
*[[Rakatanie]]
*[[Lehon]]
*[[Gwiezdna Kuźnia]]
*[[Świątynia Przodków]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Źródła ==
*''[[Knights of the Old Republic]]''

{{Ważniejsze rządy}}
{{start box}}
{{succession box
|title=Dominujący rząd w [[Galaktyka|Galaktyce]]
|years= [[49000 BBY]] - [[25200 BBY]]
|before= ''brak''
|after=[[Republika Galaktyczna]]
}}
{{end box}}

[[Kategoria:Bezkresne Imperium|*]]

[[de:Unendliches Reich]]
[[en:Infinite Empire]]
[[es:Imperio Infinito]]
[[ru:Бесконечная Империя]]

Wilhuff Tarkin/Legendy

2014-08-26T21:43:53Z

Darth Hubert: ukj

{{era|rep|imp|polecany}}
{{postać
|foto.jpg = Tarkin - tabelka.jpg
|Imię = Wilhuff Tarkin
|Data urodzenia = [[64 BBY]]<ref name="CI">''[[Planeta życia]]''</ref>
|Data śmierci = [[0 BBY]]<ref name="GWNN">''[[Nowa nadzieja]]''</ref>, [[Pierwsza Gwiazda Śmierci]]
|Planeta pochodzenia = [[Eriadu]]<ref name="TNEGTC">''[[The New Essential Guide to Characters]]''</ref>
|Rasa = [[Ludzie|Człowiek]]<ref name="TNEGTC" />
|Wzrost = 180 cm<ref name="TNEGTC" />
|Kolor włosów = Brązowe<ref name="SWIIIZS">''[[Zemsta Sithów]]''</ref>
|Kolor oczu = Niebieskie<ref name="GWNN">''[[Nowa nadzieja]]''</ref>
|Przynależność = <ul><li>[[Republika Galaktyczna]]<ref name="CW20">''[[Citadel Rescue]]''</ref></li><li>[[Imperium Galaktyczne]]<ref name="GWNN">''[[Nowa nadzieja]]''</ref></li></ul>
}}
'''Wilhuff Tarkin''' to pochodzący z [[Planeta|planety]] [[Eriadu]] [[Imperium Galaktyczne|imperialny]] [[Wielki Moff]], jeden z najbardziej wpływowych przywódców [[Imperium Galaktyczne|Imperium Galaktycznego]] w szczytowym okresie jego potęgi, twórca [[Doktryna Tarkina|doktryny]] nazwanej swoim imieniem oraz dowódca pierwszej [[Gwiazda Śmierci|Gwiazdy Śmierci]].

Urodził się i wychował na Eriadu, w [[sektor]]ze [[Sektor Seswenna|Seswenna]]. Będąc członkiem starej i wpływowej [[Ród Tarkin|rodziny]] polityków i wojskowych odznaczał się dużą inteligencją oraz bezwzględnością w dążeniu do celów. Nie przekroczywszy jeszcze trzydziestki, objął stanowisko wicegubernatora rodzinnego świata. Związał się wcześnie z [[senator]]em [[Palpatine|Palpatine'em]] zostając jednym z jego najbardziej zaufanych ludzi, wykonując przy tym misje ułatwiające mu w przyszłości przejęcie władzy nad [[Galaktyka|galaktyką]]. Przez kolejne kilka lat Tarkin obejmował kolejno stanowiska dyplomatyczne na [[Coruscant]], wykonując wiele misji dla Republiki, reprezentując Eriadu, a w niedługim czasie awansował też do stopnia [[komandor]]a w [[Republikańskie Siły Bezpieczeństwa Regionów Zewnętrznych|Republikańskich Siłach Bezpieczeństwa Regionów Zewnętrznych]]. W roku [[29 BBY]] na zlecenie Palpatine'a Tarkin wraz ze swoim przyjacielem [[Raith Sienar|Raithem Sienarem]] podjął nieudaną próbę przejęcia władzy nad [[Planeta|planetą]] [[Zonama Sekot]]. Dotkliwa porażka nie przeszkodziła w jego karierze. W tym też okresie zaprezentował przyszłemu [[Imperator]]owi wczesny projekt stacji bojowej wielkości księżyca, który stał się później Gwiazdą Śmierci. Tarkin kontynuował swoją karierę, zostając [[gubernator]]em Eriadu.

Podczas [[Wojny klonów|wojen klonów]] Tarkin kontynuował swoją pracę, równocześnie obejmując stanowisko dowódcze w [[Wielka Armia Republiki|Wielkiej Armii Republiki]]. W pewnym okresie konfliktu służył pod rozkazami [[Generał Jedi|generała Jedi]], [[Even Piell|Evena Piella]]. W toku działań wojennych, podczas jednej z bitew dostał się do niewoli, został jednak potem odbity przez siły Republiki. W dalszym toku wojny został mianowany dowódcą [[18 Armia Sektorowa|18 Armii Sektorowej]], będącej jedną z najsilniejszych formacji zbrojnych zmobilizowanych przez Republikę podczas tej wojny. W ostatnich tygodniach wojny Palpatine ustanowił stanowisko [[moff]]a, będącego zwierzchnikiem całych sektorów. Tarkin został jednym z pierwszych moffów.

Po proklamowaniu Imperium Galaktycznego Tarkin błyskawicznie stał się jedną z najbardziej wpływowych osób na kształtującym się dworze Imperatora. Kilka miesięcy później otrzymał z rąk Palpatine'a tytuł pierwszego Wielkiego Moffa, równocześnie niemal nieograniczoną władzę nad wchodzącymi w skład Imperium terytoriami [[Zewnętrzne Rubieże|Zewnętrznych Rubieży]]. W hierarchii imperialnej nierzadko przewyższał nawet osobę numer dwa w Imperium, ucznia Imperatora [[Anakin Skywalker|Dartha Vadera]]. W tym okresie objął pieczę nad tajnym projektem budowy Gwiazdy Śmierci, mającej zapewnić trwałe posłuszeństwo Galaktyki względem Imperium. Z czasem doprowadził do utworzenia ośrodka badawczego [[Laboratorium Otchłani]], dzięki czemu miał swój wkład w pracę nad wieloma tajnymi projektami wojskowymi. Równoległe z tym Tarkin umacniał władzę Imperium, pomagając Palpatinowi tłumić bunty i tworzyć ustrój nowego państwa. Stworzył doktrynę nazwaną swoim imieniem, zgodnie z którą władza miała być sprawowana nie przez użycie siły, a raczej strach przed jej brutalnym użyciem. Mniej więcej w tym czasie pomógł awansować do stopnia [[Admirał|admirała]] zdolnej [[oficer]], [[Natasi Daala|Natasi Daali]], która została też wtedy jego wieloletnią kochanką.

Po wielu opóźnieniach i perypetiach, w roku [[0 BBY]] Gwiazda Śmierci uzyskała w końcu zdolność bojową, a Tarkin pilnowany przez Dartha Vadera objął nad nią dowództwo. Chcąc zademonstrować potęgę Imperium i zastraszyć złowrogi [[Sojusz dla Przywrócenia Republiki]], podjął samowolną decyzję zniszczenia jednej z planet związanych ze skrytym wspieraniem buntowników. Wybór padł na [[Alderaan]], który był rodzinną planetą jednej z przywódczyń Sojuszu, [[Księżniczka|księżniczki]] [[Leia Organa|Organy]]. Następnie skierował stację bojową w kierunku księżyca [[Yavin IV]], gdzie znajdowała się jedna z głównych baz Rebelii. W wyniku [[Bitwa o Yavin|starcia]] Gwiazda Śmierci uległa zagładzie wraz z Tarkinem, który do końca nie wierzył, że coś może zagrozić projektowi jego życia.

== Biografia ==
=== Republika Galaktyczna ===
==== Młodość i początki kariery ====
:''Trzeba umieć się dostosować do nowych czasów. Ja w każdym razie się dostosowałem.''
:- Tarkin, rozmawiając ze swoim przyjacielem, [[Raith Sienar|Raithem Sienarem]].<ref name="PZ">''[[Planeta życia]]''</ref>
Wilhuff Tarkin przyszedł na świat w roku [[64 BBY]], na położonej na Zewnętrznych Rubieżach planecie Eriadu. Jakiś czas po nim przyszedł na świat jego młodszy brat, [[Gideon Tarkin|Gideon]], który wychowywał się razem z nim<ref name="GAORW">''[[Geonosis and the Outer Rim Worlds]]''</ref>. Los od początku mu sprzyjał, ponieważ urodził się w bogatej i wpływowej rodzinie, mającej od setek lat przeważający wpływ na to, co działo się na Eriadu, jak i w całym sektorze [[Sektor Seswenna|Seswenna]]. Członkowie rodu od pokoleń byli znani z świetnego wykształcenia i wielu wspaniałych karier, przede wszystkim w polityce i w wojsku, a czasami też w jednym i drugim naraz<ref name="TNEGTC" />. Dzięki dokonaniom ich rodziny Eriadu trwała w dobrobycie, zdobywając sobie nawet zaszczytny przydomek ''[[Coruscant Zewnętrznych Rubieży]]''<ref name="MK">''[[Maska kłamstw]]''</ref>. Mimo to członkowie rodu nie zawsze byli szczególnie lubiani, zwłaszcza jeśli idzie o rywalizujące z nimi wpływowe rodziny polityczne, takie jak np. [[Ród Valorum|rodzina Valorum]] i inne<ref name="MK" /><ref name="WWN">''[[Wojna w nadprzestrzeni]]''</ref>. W posiadaniu rodziny znajdowała się również część spółek handlowych, przynoszących duże zyski. To także ta rodzina przyczyniła się do tego, że Eriadu kilka dekad przed narodzinami Wilhuffa dołączyła do [[Republika Galaktyczna|Republiki Galaktycznej]], szybko zdobywając w niej ważną rolę. Można powiedzieć, że z racji prestiżu, jaki otaczał jego rodzinę, od początku było mu pisane uczestniczyć w ważnych wydarzeniach.

[[Plik:Tarkin DVLC.jpg|right|thumb|250px|Wilhuff Tarkin.]]
W dzieciństwie zdobył wysokie wykształcenie na prestiżowych uczelniach na Eriadu. Był również surowo wychowywany przez swojego ojca. Następnie, podobnie jak niewiele później jego brat, wstąpił do prestiżowej Akademii Wojskowej. Tam zdobył opinię nad wyraz inteligentnego i zdolnego ucznia, doskonałego taktyka i dobrą znajomość współczesnego uzbrojenia. Surowe wychowanie jakie odebrał w domu, a potem w akademii dopomogło temu, że w późniejszych latach Wilhuff nabrał cech człowieka bezwzględnie ambitnego, dążącego uparcie do celu. Wiele osób dostrzegało w nim też jednak bardzo pozytywne cechy, takie jak opinia człowieka oddanego wielkim ideom<ref name="MK">''[[Maska kłamstw]]''</ref>. Oprócz dużej wiedzy wojskowej, Tarkin zdobył opinię człowieka o doskonałych manierach, a nawet miał pewne skłonności ku poezji i filozofii<ref name="RES">''[[Rebellion Era Sourcebook]]''</ref>. Bardzo interesował się też bieżącą polityką. Akceptował zasady panujące w Republice, jednak w tych czasach zaczął wyrażać nadzieję na wielkie zmiany, w wyniku których skostniała Republika Galaktyczna zmieni się nie do poznania. Już za młodu nie przepadał specjalnie za istotami obcych, niehumanoidalnych ras, jednak potrafił to ukrywać, a w razie konieczności nawet z nimi współpracować<ref name="CI">''[[Planeta życia]]''</ref>. W roku [[44 BBY]] kiedy jeszcze przebywał w akademii, na jego rodzinę spadła ciężką strata w postaci śmierci wuja Wilhuffa, [[Ranulph Tarkin|Ranulpha]]. Ten był przywódcą [[Senat Galaktyczny|senackiej]] [[Frakcja Militarystów|Frakcji Militarystów]] i równocześnie senatorem rodzinnego sektora Seswenna. Ranulph zginął na [[Troiken|Troikenie]], będąc dowódcą stworzonych przez siebie [[Republikańskie Siły Bezpieczeństwa Regionów Zewnętrznych|Republikańskich Sił Bezpieczeństwa Regionów Zewnętrznych]], które przyczyniły się do [[Wojna nadprzestrzenna Starka|pokonania]] sił [[Przemytnicy|przemytniczych]], dowodzonych przez pirata [[Iaco Stark|Iaco Starka]]. Chociaż jego śmierć była dużą stratą, fakt że został potem ogłoszony ''bohaterem Troikena'' dopomógł spokrewnionym z nim osobom w kontynuowaniu kariery, jak na przykład [[Shayla Paige Tarkin|Shayla Paige Tarkin]], która jako następczyni Ranulpha została senatorem reprezentującym w senacie system Seswenna<ref name="HN531.49">''[[HoloNet News Vol. 53149]]''</ref>. Sam Wilhuff dopiero za jakiś czas miał bardziej skorzystać na sławie swojego krewnego.

Po zakończeniu nauki w akademii młody Wilhuff chciał rozpocząć karierę wojskową, jednak w tych czasach to nie było takie proste. Od czasów [[Reformacja Ruusańska|Reformacji Ruusańskiej]] Republika nie miała oficjalnych sił zbrojnych, a nie udawało się tego stanu rzeczy zmienić nawet zasiadającej w senacie Frakcji Militarnej, przewodzonej wcześniej przez Ranulpha Tarkina. Natomiast ciężko było zrobić szybką karierę w stosunkowo niedużych planetarnych siłach zbrojnych, nawet jeżeli to była rodzinna Eriadu. Zamiast tego Tarkin postanowił dołączyć do Republikańskich Sił Bezpieczeństwa, wtedy podlegającym już oficjalnie [[Departament Sprawiedliwości|Departamentowi Sprawiedliwości]]. W tej formacji takim osobom jak on było dużo łatwiej zrobić karierę wojskową, jak również użyć jej jako atutu w ewentualnej przyszłej karierze politycznej. W ciągu tego okresu pełnił obowiązki na Zewnętrznych Rubieżach, zwalczając działalność [[Piraci|grup pirackich]] w tych rejonach, w tym również na Eriadu. W tym czasie akademię ukończył również Gideon i poszedł w ślady starszego brata, czasami z nim współpracując<ref name="TNEGTC" />. Po kilku latach udanej służby w uznaniu zasług dostąpił stopnia [[komandor]]a Sił Bezpieczeństwa. Podczas służby w RSB kilkakrotnie podróżował na Coruscant, odwiedzając główną siedzibę swojej jednostki. Podczas jednej z takich wizyt, w [[39 BBY]] poznał obiecującego projektanta [[Statek kosmiczny|statków kosmicznych]], [[Raith Sienar|Raitha Sienara]], z którym się wtedy zaprzyjaźnił<ref name="CI" />. W tym czasie Republika poszukiwała firm, które zrealizowałyby kontrakt na rozmaite pojazdy kosmiczne - od sił Departamentu Sprawiedliwości, na planetarnych statkach dla senatu kończąc. Tarkin przyczynił się do udziału w tej inwestycji m. in. firmy przyjaciela, [[Republic Sienar Systems]], którego namówił do wystartowania w, wygranym ostatecznie, przetargu.

Wilhuff ożenił się po raz pierwszy jeszcze w bardzo młodym wieku. O jego małżonce zachowało się stosunkowo niewiele informacji. Wiadomo, że miał z nią przynajmniej jednego syna, [[Garoche Tarkin|Garoche'a]]. Tarkin starał się mu wpoić te same, nierzadko surowe zasady, jakie wpoił mu niegdyś jego ojciec. Liczył na to, że tak jak on zdobędzie wykształcenie wojskowe i za młodu wysłał go do akademii wojskowej. Mimo, że syn zrobił to czego chciał ojciec, to jednak nie w pełnił godził się ze wszystkimi jego poglądami. Starał się to jednak ukrywać, nie chcąc sprawić mu zawodu<ref name="DVLC">''[[Darth Vader and the Lost Command]]''</ref>.

[[Plik:Palpatine2.jpg|thumb|250px|left|Senator [[Palpatine]] z [[Naboo]] - przyjaciel, mentor, a także przyszły zwierzchnik Tarkina.]]
Także w tym okresie, komandor Tarkin poznał wtedy jeszcze mało znanego polityka, senatora [[Palpatine]] z [[Naboo]]. Ten ambitny człowiek zrobił wrażenie na niemal dwukrotnie młodszym od niego Wilhuffie, zresztą nie bez wzajemności. W niedługim czasie okazało się, że mają w wielu wypadkach zbieżne zdanie na wiele rzeczy. Obaj uważali skorumpowaną Republikę Galaktyczną za niezdolną do działania, a także do tego, że nie da się jej już naprawić i trzeba ją będzie zastąpić nowym systemem, który będzie mógł działać znacznie sprawniej. Zgadzali się również w tym, że to [[ludzie]] powinni objąć główne stery u władzy, marginalizując wpływy obcych ras. Trzeba też będzie oprzeć władzę na scentralizowanych siłach zbrojnych, mogących zapewnić porządek na ogromnych połaciach słabej Republiki. Palpatine uznał, że młody i niezwykle ambitny Tarkin będzie mógł mu być bardzo przydatny, w przyszłości, dlatego też zaprzyjaźnił się z nim. Ufał mu do tego stopnia, że zdradził mu prawdę o swojej drugiej, mroczniejszej osobowości. W istocie był [[Lord Sithów|Lordem Sithów]], [[Darth Sidious|Darthem Sidiousem]], dążącym do obalenia Republiki i stojącego mu na drodze do władzy [[Zakon Jedi|zakonu Jedi]]. Tarkin nie miał nic przeciwko temu, ponieważ zgadzał się w pełni z potrzebą przeformowania Republiki na odpowiednią modłę. Podzielał też raczej negatywną opinię o rycerzach Jedi, uznając ich za przeżytek panującego systemu. Tym samym dołączył wtedy do wewnętrznego kręgu Palpatine'a, do którego należeli też wtedy jego osobiści doradcy, [[Sate Pestage]], i [[Kinman Doriana]], z tym że przynajmniej ten ostatni jeszcze przez wiele lat nie znał drugiej tożsamości swojego przełożonego<ref name="PG">''[[Poza galaktykę]]''</ref>. Tarkin niemal od początku znał obie tożsamości senatora z Naboo. Zaczął też od tego momentu, co jakiś czas, wykonywać dla niego tajne zadania, mające mu ułatwić późniejsze przejmowanie władzy<ref name="TNEC">''[[The New Essential Chronology]]''</ref>.

Po kilku latach służby opuścił swoją jednostkę, pozostawiając za sobą opinię doskonałego organizatora i taktyka. Uznając, że przynajmniej na razie zaspokoił swoje ambicje wojskowe, Tarkin zdecydował się spełnić swoją drugą pasje, rozpoczynając karierę polityczną. W nadchodzących wyborach zaczął ubiegać się o stanowisko [[Wice gubernator Eriadu|zastępcy gubernatora]] Eriadu. Miał sporo talentu, ale bez wątpienia bardzo pomocne okazały się jego wpływy, w postaci swojej rodziny. Koniec końców, zdobył to odpowiedzialne stanowisko, stając się oficjalnie drugą najważniejszą osobą na swojej planecie. Przy okazji pełnił te same role co [[Gubernator Eriadu|gubernator]], wyręczając go w niektórych ważnych decyzjach<ref name="TNEGTC" />. W tym okresie Tarkin wraz z najbliższą rodziną przeniósł się do dużej [[Willa Tarkina na Eriadu|willi]], położonej na bogatych przedmieściach miasta. Niedługo później popadł w konflikt z tutejszymi krewnymi [[Najwyższy Kanclerz|Wielkiego Kanclerza]] [[Finis Valorum|Finisa Valoruma]], zarządzającymi jedną z tutejszych stoczni, [[Valorum Shipping and Transport]]<ref name="MK" />.

W roku [[33 BBY]] Wilhuff został w tajemnicy poproszony przez Palpatine'a o wykonanie pewnego zadania. Dążąc do zwiększenia siły, w tajemnicy z nim współpracującej [[Federacja Handlowa|Federacji Handlowej]], lord Sithów chciał zniszczyć dwie silne firmy konkurujące z tą spółką: [[Lommite Limited]] i [[InterGalactic Ore]]. W tym celu Tarkin miał udać się na [[Dorvalla|Dorvallę]], gdzie znajdowała się siedziba obydwu firm i współpracować w trakcie misji z uczniem Palpatine'a, budzącym grozę młodym [[Zabrakowie|Zabrakiem]], [[Darth Maul|Darthem Maulem]]. Zastępca gubernatora Eriadu udał się na Dorvallę pod pretekstem uzyskania dla swojej planety dostaw, wydobywanego na planecie, [[lommit]]u. W wyniku rozmów, zawarł kontrakt na dostarczenie na Eriadu transportów surowca, przygotowanych przez obie konkurujące ze sobą firmy. Kiedy Tarkin prowadził negocjacje z obiema firmami, Maul szykował się do dokonania sabotażu na transportowcach obu spółek, w wyniku czego uległy zniszczeniu w przestrzeni kosmicznej planety. Przy okazji sprowokował równolegle z tymi eksplozjami zamieszki, przez które ponieśli śmierć przewodniczący obu spółek. Efektem tych fatalnych splotów wydarzeń było wchłonięcie obu spółek przez Federację Handlową, która przejęła kontrolę handlową nad Dorvallą i innymi planetami, z którymi handlowały obie firmy. Machinacje, w których swój duży udział miał Tarkin, popchnęły ostatecznie jednego z liderów Federacji, [[Neimoidianie|Neimoidianina]] [[Nute Gunray|Nute'a Gunraya]] do pełnej współpracy z Palpatinem, którego oczywiście znał tylko jako Dartha Sidiousa<ref name="DMS">''[[Darth Maul: Saboteur]]''</ref>.

==== Szczyt na Eriadu ====
:''[[Wielki Kanclerz Republiki|Najwyższy Kanclerzu]]. To prawdziwy zaszczyt powitać pana na Eriadu.''
:- Tarkin, witając delegację Republiki pod kierownictwem kanclerza [[Finis Valorum|Valorum]], przybywającego do jego domu.<ref name="MK">''[[Maska kłamstw]]''</ref>
W tym czasie nastąpiły wydarzenia, które miały mieć bardzo duży wpływ dla Eriadu, jak i samego Tarkina. Szlaki handlowe, zmonopolizowane przez żądną zysków Federację Handlową, były atakowane przez, stające w obronie co biedniejszych światów, siły terrorystycznej organizacji [[Front Mgławicty|Frontu Mgławicy]]. Mimo iż sama organizacja była tępiona na terenie Eriadu, to jednak i na ojczystej planecie Wilhuffa znalazła się jej rozbudowana siatka, której dotychczas nie udało się zniszczyć miejscowym siłom porządkowym. Kryzys osiągnął punkt krytyczny, kiedy to bojownicy Frontu [[Starcie nad Dorvallą|zniszczyli]] znajdujący się w przestworzach Dorvalli [[frachtowiec]] Federacji ''[[Strumień przychodów]]'', kradnąc przy tym z jego pokładu przewożone bogactwa, zdeponowane w sztabkach [[aurodium]]. Federacja Handlowa zażądała prawa do zwiększenia swoich sił zbrojnych, natomiast światy, po cichu wspierające członków Frontu, domagały się pohamowania poczynań spółki handlowej, która swoimi działaniami doprowadziła do tego kryzysu. Chcąc ostudzić zapędy zarówno Frontu, jak i Federacji, Najwyższy Kanclerz Valorum, idąc za radą senatora Palpatine'a, postanowił opodatkować szlaki handlowe na Zewnętrznych Rubieżach. W zamyśle miało to pomóc ograniczyć zapędy Federacji, a także dofinansować rozwój światów zmuszonych do korzystania z usług Neimoidian. Sprawa była jednak bardziej skomplikowana, ponieważ projekt uchwały wywoływał istną burzę w senacie, mobilizując zarówno przeciwników, jak i zwolenników kanclerza Valoruma. Ten, widząc co się dzieje, postanowił posłuchać kolejnej rady Palpatine'a i przeprowadzić szeroko zakrojoną debatę nad nowym podatkiem. Dyskusja ta miała się odbyć na jednym z położonych na Zewnętrznych Rubieżach światów, bezpośrednio zainteresowanych sprawą podatku. Palpatine zaproponował planetę Eriadu, na co zgodził się Valorum, zresztą przy powszechnej akceptacji większości senackiej.

[[Plik:Valorum-infobox.jpg|right|thumb|250px||Najwyższy Kanclerz [[Finis Valorum]], za którego ochronę podczas szczytu na [[Eriadu]] odpowiadał Tarkin.]]
Kwestia zabezpieczenia [[Szczyt handlowy na Eriadu|szczytu]] handlowego była niezwykle trudną sprawą, z racji ogromu spraw, które należało wziąć pod uwagę przy jego organizacji. W spotkaniu mieli wziąć udział m.in reprezentanci Republiki, Federacji Handlowej, a także setki poselstw z bezpośrednio zainteresowanych sprawą opodatkowania światów Zewnętrznych Rubieży. W dodatku w negocjacjach miał brać udział cały [[Dyrektoriat federacji Handlowej|zarząd]] Federacji, jak i sam Najwyższy Kanclerz Republiki. Oczekiwano też zwiększonego zagrożenia ze strony bojowników Frontu Mgławicy, ponieważ jej przedstawiciele nie dostali możliwości reprezentowania swoich racji na obradach. W tej sytuacji zakładano, że członkowie organizacji być może będą skłonni spróbować zakłócić przebieg obrad.

Gubernator Eriadu uznał, że osobą która ma odpowiadać za koordynację działań powinien być jego zastępca. Tarkin zabrał się do wypełniania tego zadania z typową dla siebie energią. Niedługo po ogłoszeniu miejsca szczytu Wilhuff wziął udział w spotkaniach organizacyjnych, w którym uczestniczyli też funkcjonariusze [[Siły bezpieczeństwa Eriadu|sił bezpieczeństwa Eriadu]], Republiki, [[Gwardia Senacka|Gwardii Senackiej]], a także przedstawiciele Zakonu Jedi. W wyniku tego wspólnie rozplanowano przebieg szczytu, jak i stopień jego zabezpieczenia przez zainteresowane strony. To miało być największe międzygalaktyczne wydarzenie w dotychczasowej historii Eriadu, dlatego też środki przeznaczone na ochronę dygnitarzy były współmiernie duże. Siły bezpieczeństwa Eriadu zostały postawione w stan najwyższej gotowości. Na wiele dni przed rozpoczęciem szczytu pojawiły się też Republikańskie Siły Bezpieczeństwa i oddziały Gwardii Senackiej, szykując się do planowanej wizyty swoich reprezentantów. Zakon z kolei przeznaczył dwudziestu mistrzów Jedi i ich uczniów, z których najważniejsza była członkini [[Rada Jedi|rady Jedi]], mistrzyni [[Adi Gallia]]. Wszelkie statki lądujące w [[Port kosmiczny na Eriadu|porcie kosmicznym]] miały być w miarę dokładnie prześwietlane przez planetarne służby celne.

W dniu otwarcia konferencji, a równocześnie przyjazdu kanclerza Valoruma podjęte miały być najwyższe środki ostrożności. Z polecenia wice gubernatora oprócz konwoju kanclerskiego w tym czasie z kosmoportu wyjechało kilka innych, fałszywych konwojów z zakrytymi dachami limuzyn, by nie było widać, w którym naprawdę jedzie kanclerz. Mieszkańcy mieli pełne prawo oglądać przejazdy delegacji, ale jedynie z poziomu ulicy, w innym wypadku ryzykowali postrzelenie przez snajperów, pilnujących okien wysokich budynków na trasach przejazdu. Dodatkowo strażnicy pilnowali trasy przejazdy, zabezpieczając samą drogę, jak i wszystkie sąsiednie skrzyżowania. Sama główna część konferencji odbyła się w silnie chronionej [[Hala Seswenna|Hali Seswenna]], imponującej budowli przeznaczonej do tego typu imprez.

Chociaż Tarkin faktycznie dobrze się spisał z zadania zabezpieczenia szczytu, to jednak jego prawdziwa rola w tych wydarzeniach pozostaje tajemnicą. Cały szczyt zaproponowany przez Palpatine'a miał w rzeczywistości na celu skompromitowanie Finisa Valoruma, poprzez wplątanie go w fałszywe oskarżenia o korupcję w związku z opodatkowaniem szlaków handlowych. Senator z Naboo potajemnie kontaktował się z radykalnym dowódcą Frontu Mgławicy [[Havac]]iem, który szykował się do wyeliminowania członków dyrektoriatu Federacji Handlowej. Oficjalnie jednak Front Mgławicy starał się zabić Finisa Valoruma, i chociaż była to nieprawda, mistyfikacja udała się doskonale. Dokonano nawet [[Zamach na Coruscant (33 BBY)|zamachu]] przed gmachem senatu na Coruscant, w wyniku którego Valorum został tylko jedynie ranny. Rola Tarkina w tych wydarzeniach jest podejrzana z racji bliskiej współpracy z Palpatinem, który zaproponował przeprowadzenie szczytu właśnie na jego planecie, gdzie wszystko mogło przebiec pod kontrolą młodego Wilhuffa. Chociaż nic nie wskazuje na bezpośredni udział Tarkina w przygotowaniu tragicznych zdarzeń w trakcie szczytu, to jednak jego rola w późniejszych wydarzeniach każe podejrzewać, że mógł coś wiedzieć i świadomie nie zapobiec wydarzeniom.

Ciekawym faktem jest także to, że Palpatine zaproponował, by na czas szczytu Valorum zamieszkał w willi Tarkina, na co kanclerz chętnie się zgodził. Namiestnik gubernatora musiał zdawać sobie sprawę, że członkowie rodziny Valoruma mieszkający na Eriadu będą się spodziewali, że to u nich zamieszka kanclerz. Doskonale rozumiał, że potraktują to jako potwarz, natomiast sam kanclerz niewtajemniczony w niesnaski między swoją rodziną, a Tarkinem nie będzie początkowo o tym wiedział, co być może poróżni go później z krewnymi. Nie zrobił nic by odwieść go od tej decyzji, widząc w tym dla siebie podwójną korzyść - prestiż wynikający z wizyty u siebie przywódcy Republiki, a także osłabienie w przyszłości swoich przeciwników politycznych.

[[Plik:Eriadu.jpg|left|thumb|260px||[[Eriadu]], ojczysta planeta Wilhuffa Tarkina.]]
Na krótko przed początkiem szczytu doszło do niespodziewanego osłabienia sił pilnujących porządku na Eriadu. W związku z próbą schwytania autorów niedawnego zamachu na Coruscant, niewielkie siły Jedi i Departamentu Sprawiedliwości zaatakowały bazę Frontu na położonej niedaleko Eriadu planecie [[Asmeru]], w [[Sektor Seneksa|sektorze Seneksa]]. Interwencja zakończyła się niepowodzeniem i odcięciem na planecie zdziesiątkowanych sił interwencyjnych. W tej sytuacji Najwyższy Kanclerz i Rada Jedi zdecydowali o pospiesznym wysłaniu tam z Eriadu części sił, a w tym dziesięciu członków zakonu Jedi. Tarkin nie został jednak poinformowany o prawdziwym powodzie zniknięcia tych sił z Eriadu, co stanowiło dla niego spore zaskoczenie. Mimo tych utrudnień zdecydowano się nie odwoływać mającego się zacząć lada moment szczytu.

W dniu wizyty willa Tarkinów zaroiła się od masy gości, oczekujących wizyty najwyższego Kanclerza. Jednak nawet tutaj dawały o sobie znać ogromne środki ostrożności, podjęte na czas trwania szczytu handlowego. W mieszkaniu zainstalowany został sztab kryzysowy, mający być miejscem stacjonowania sił kontrolujących przebieg wizyty. Każda z osób czekających na kanclerza na czele w Wilhuffem została dokładnie przeskanowana. Wokół domu, a także na pobliskim jeziorze zgromadziły się duże siły, pilnujące bezpieczeństwa kanclerza. Sam Tarkin oczekiwał przyjazdu swojego gościa w głównej sali swojego mieszkania. Konwój z delegacją w końcu dotarł na miejsce, a Valorumowi towarzyszyła duża delegacja, wielu gwardzistów senackich, a także czworo rycerzy Jedi. Tarkin przywitał swojego gościa z całą szarmancją i dobrym wychowaniem, na jakie go było stać. Wyrażał swoją radość z tego, że tak ważna osobistość raczyła przybyć na jego planetę, celem omówienia spraw tak ważnych dla dalszej egzystencji Republiki. Wyrażał szczery podziw dla jego postawy, natomiast Valorum nie omieszkał odwdzięczać się tym samym, znając jego dotychczasową opinię o Wilhuffie jako idealiście i sprawnym organizatorze, zasłużonym dla rozwoju swojego ojczystego świata. Wilhuff złożył mu przy tym kondolencje z powodu niedawnego zamachu na Coruscant. Obaj zamienili ze sobą szczerą i uprzejmą rozmowę na temat kwestii opodatkowania szlaków handlowych, podczas której wymienili ze sobą nierzadko przeciwstawne komentarze, godząc się jednak, że najważniejsze w tej sprawie będzie osiągnięcie kompromisu. Tarkin poznał wtedy prawdziwe powody osłabienia sił bezpieczeństwa, kiedy do ich rozmowy włączyła się żona przywódcy rządzącego Seneksem rodu [[Vandron]], [[Theala Vandron|Theala]], która zrelacjonowała Valorumovi zakończoną dopiero co sukcesem akcję pacyfikacji tamtejszej bazy Frontu Mgławicy. Tarkin przy tej okazji wyraził podziw dla Najwyższego Kanclerza, chwaląc go za podjęcie szybkiej i zdecydowanej akcji przeciwko wrogom Republiki.

Dalsza część rozmowy przebiegała w towarzyskiej atmosferze. Obaj nawet jeśli miewali o sobie niepochlebne zdanie, doskonale to ukrywali. Zgodnie z planem Tarkin miał towarzyszyć kanclerzowi i gubernatorowi w drodze do Hali Seswenna, jadąc z nim w odkrytej limuzynie. Na krótko przed wyjazdem obaj wraz z kapitanem straży senackiej przeanalizowali przebieg trasy konwoju, ustalonej na krótko przed wyjazdem. Co prawda namiestnik gubernatora uważał, że przy zastosowanych środkach bezpieczeństwa trasa jest trochę zbyt przesadnie wydłużona, to jednak zgodził się na to, tym bardziej, że nie powinno to uniemożliwić im punktualnego dotarcia do miejsca szczytu. Niespodziewanie przed wyjazdem na miejscu pojawili się mistrzowie Jedi, Adi Gallia i [[Saesee Tiin]], którzy donieśli kanclerzowi złe wieści. Wyszkoleni zamachowcy dowodzeni przez Havaca, przedostali się przez sieć ochrony kosmoportu, obezwładniając przy tym oddział celników, który badał ich [[korelia]]ński frachtowiec, po czym w pełni uzbrojeni przedostali się do miasta. W tej chwili nie wiedziano gdzie się znajdują, spodziewano się że zechcą zaatakować Valoruma po drodze na szczyt, albo na terenie samej konferencji. Chociaż starano się ich jak najszybciej unieszkodliwić, to nie było to łatwe zadanie, dlatego też Jedi ponownie poprosili, by mogli dołączyć do ochrony kanclerza, na co kanclerz się nie zgodził, nakazując zachować pozory. Chcąc dbać o jego bezpieczeństwo, Tarkin wyprosił na Valorumie zgodę na włączenie na czas przejazdu pola ochronnego w ich pojeździe.

[[Plik:Tarkin senator z Eriadu.jpg|right|thumb|260px||Młody Tarkin.]]
Wszyscy trzej udali się w końcu na teren szczytu handlowego. Podczas przejazdu siłom porządkowym wraz z rycerzami Jedi udało się schwytać kilku zamachowców, ukrywających się na dachu jednego z budynków, znajdujących się niedaleko budynku obrad. Aresztowano ich, jednak mylnie uznano za głównych wykonawców zamachu, ponieważ w rzeczywistości mieli jedynie zameldować, którym z czterech wejść wejdzie delegacja Republiki. Niczym już niepokojeni, Tarkin wraz z delegacją z Coruscant przebił się przez tłumy demonstrantów do głównego budynku. Następnie zajął miejsce wraz z przedstawicielami Eriadu, pośrodku dużej sali konferencyjnej, w której zgromadziły się wszystkie delegacje. Cały szczyt zakończył się jednak wielką katastrofą zanim się na dobre rozpoczął. Zanim doszło do schwytania Havaca, ten zdążył uaktywnić podstawionego [[Droid bojowy typu OOM|droida]] dowodzącego ochroną dyrektoriatu Federacji handlowej. Wykonując jego rozkazy, roboty zabiły wszystkich sześciu członków dyrektoriatu, wyłączając Nute'a Gunraya, który chwilę wcześniej opuścił pod pretekstem salę obrad, wezwany potajemnie na rozmowę przez Dartha Sidiousa.

W wyniku tego tragicznego wydarzenia cały szczyt został odwołany, a sama dyskusja nad podatkiem została przeprowadzona dopiero przed głosowaniem w senacie, dwa miesięcy później. Natychmiast po odwołaniu szczytu śledztwo nad sprawą zamachu na Eriadu przejął osobiście sam Wilhuff Tarkin. Jednak pomimo jego całych zdolności organizacyjnych, badanie zostało przeprowadzone wyjątkowo fatalnie. Sami główni sprawcy zamachu - Havac i próbujący go powstrzymać [[najemnik]] [[Arwen Cohl]], zginęli na miejscu, natomiast schwytani na miejscu zdarzeń najemnicy byli mało znaczącymi płotkami, od których uzyskano niewiele informacji. Nie zdołano też przesłuchać Nute'a Gunraya, który dostarczył rzekomo podstawionego droida bojowego na miejsce zdarzeń. Ten, wraz z towarzyszącym mu wtedy ambasadorem Federacji przy Republice, [[Lott Dod|Lottem Dodem]] skorzystał z przywileju dyplomatycznego i odleciał pospiesznie z Eriadu, nie przesłuchany przez miejscowe służby. Rola Tarkina była jednak znacząca, ponieważ częściowo utrudnił śledztwo Departamentowi Sprawiedliwości, wysyłając do akcji swoje służby. W wyniku źle przeprowadzonej akcji wiele dowodód i świadków po prostu się rozpłynęło, a zlekceważeni republikańscy funkcjonariusze po prostu opuścili planetę, wiedząc, że tu już nic nie osiągną. Działania Tarkina z jednej strony sugerowały, że bał się odwetu Federacji Handlowej na handlującej z nią Eriadu, dlatego celowo utrudnił śledztwo, w wyniku którego mógł wyjść na jaw możliwy udział Neimoidian w przeprowadzeniu zamachu na pozostałych członków Dyrektoriatu. Nie ma jednoznacznych dowodów na to, że Tarkin wiedział o planach ataku ze strony senatora Palpatine'a, celowo ułatwiając drogę zamachowcom i zatarcie śladów. Mimo to w wyniku śledztwa udało się Tarkinowi rozbić miejscową siatkę Frontu Mgławicy, dopomagając w ostatecznym unieszkodliwieniu tej niebezpiecznej organizacji<ref name="MK">''[[Maska kłamstw]]''</ref>.

Pomimo zgrzytu jakim było to śledztwo, kariera Tarkina w ciągu kolejnych kilku lat nabrała rozpędu. Jakiś czas po zakończeniu szczytu Wilhuff wystartował w wyborach na senatora i zwyciężył. W okresie sprawowania urzędu na Coruscant zamieszkał w [[500 Republiki|głównym]] wieżowcu mieszkalnym [[Dzielnica Senacka na Coruscant|dzielnicy senackiej]], zajmując jedno z wyższych pięter budynku, gdzie odbywał wiele spotkań związanych ze swoją pracą. Równolegle z piastowaniem urzędu senatora, powrócił do służby w Republikańskich Sił Bezpieczeństwa, gdzie odpowiadał za sprawowanie kontroli nad rejonem Zewnętrznych Rubieży. Odnowił też wtedy swoje kontakty z Raithem Sienarem. Utwierdził też swoją pozycję jednego z najbliższych współpracowników Palpatine'a, teraz już Najwyższego Kanclerza Republiki. Ten zresztą kontynuował zlecanie mu tajnych zadań, kluczowych dla umocnienia zdobytej dopiero co władzy.

Jedno z takich zadań zostało zlecone jakiś czas po [[Inwazja na Naboo|bitwie o Naboo]], kiedy to jeden z mistrzów Jedi, Obi-wan Kenobi otrzymał zadanie szkolenia młodego [[padawan]]a [[Anakin Skywalker|Anakina Skywalkera]]. Darth Sidious bardzo interesował się postępami młodego chłopca, licząc na to, że ten w przyszłości zostanie jego nowym uczniem. Nakazał Tarkinowi szpiegowanie poczynań młodego Skywalkera. Jednocześnie miał doprowadzić do tego by przy okazji można było otrzymywać stałe informacje ze Świątyni Jedi. Wilhuff zabrał się za to zadanie tym chętniej, że czuł niechęć do Rycerzy Jedi. Po jakimś czasie uzyskał informację, że padawan bardzo chętnie grzebie po okolicznych śmietnikach zbierając porzucone roboty, celem ich naprawiania w ramach lubianego przez siebie hobby. Tarkin doprowadził do tego, że na drodze Anakina znalazł się zdezelowany robot podstawiony mu przez senatora z Eriadu. Wziął go to Świątyni i naprawił, nie wiedział jednak, że w środku zamontowano urządzenia szpiegujące. Dzięki jego pomocy, Sidious mógł otrzymywać stałe raporty ze Świątyni, zapoznając się przy tym z wieloma tajemnicami Zakonu. Sam dostarczony przez Tarkina robot nie wzbudzał podejrzeń z racji tego, że dzięki młodemu Skywalkerowi po Świątyni pałętały się dziesiątki innych naprawionych przez niego droidów. W późniejszym czasie Palpatine przynajmniej kilkakrotnie przy zlecaniu zadań zdradzał Wilhuffowi informacje, które były zastrzeżone jako wewnętrzny obieg w Świątyni Jedi.<ref name="CI">''[[Planeta życia]]''</ref>

==== Wyprawa na Zonamę Sekot ====
:''Owszem, zatrudniamy nieludzi tam, gdzie są użyteczni, przynajmniej na razie. Ale zapamiętaj moje słowa [[Raith Sienar|Raith]]. [[Ludzie]] są przyszłością.''
:- Tarkin do swojego przyjaciela, Raitha Sienara.<ref name="CI">''[[Planeta życia]]''</ref>
W [[29 BBY]] Tarkin wziął udział w mającej miejsce na Coruscant tajnej konferencji, na którą zostali zaproszeni jedynie najbardziej lojalni współpracownicy Wielkiego Kanclerza Palpatine’a. Ten podjął decyzję mającą w końcu doprowadzić do przynajmniej częściowego ukarania Federacji Handlowej za kryzys na Naboo. W ramach decyzji Kanclerza, siły Federacji miały w ciągu kilku miesięcy zostać całkowicie podporządkowane Republice Galaktycznej, a konkretnie woli senatu, co zaczęto niemal natychmiast wprowadzać w życie w kolejnych dniach. Już po zakończeniu konferencji Palpatine wyznaczył Tarkinowi specjalne zadanie. Przywódca Republiki opowiedział o położonej w [[Nieznane Regiony|Nieznanych Regionach]] planecie [[Zonama Sekot]], gdzie produkowano najszybsze statki w Galaktyce. Nie chcąc dopuścić do tego, by w przyszłości technologia wpadła w ręce swoich wrogów, Palpatine nakazał Tarkinowi zaatakować planetę celem zdobycia jej technologii wraz z przynajmniej jednym sprawnym statkiem, celem jego przetestowania. Aby zachować tajemnicę i nie pozostawić śladów prowadzących do Kanclerza, Wilhuff miał objąć dowodzenie nad niewielką armadą jednostek uderzeniowych Federacji Handlowej, nie zarejestrowaną jeszcze przez Republikę. Palpatine poinformował go o także tym, że jego przyjaciel, Raith Sienar zdobył niegdyś egzemplarz sekotańskiego statku i prawdopodobnie przetrzymuje go w tajemnicy na Coruscant. Ostrzegał też Tarkina przed tym, że w misji mogą przeszkadzać Jedi. Dowiedział się, że na Zonamę Sekot niedługo mają zostać wysłani Obi-Wan Kenobi i Anakin Skywalker celem zbadania sprawy zaginięcia tam rok wcześniej Mistrzyni Jedi [[Vergere]]. Kanclerz jednak podejrzewał, że być może Jedi chcą również zdobyć egzemplarz sekotańskiego statku. Z tym też łączyło się to, że najwyraźniej Jedi posiadali lepsze koordynaty dotyczące położenia tajemniczej planety, dlatego też zlecił Tarkinowi śledzenie koreliańskiego frachtowca serii YT, ''[[Kwiat Morza Gwiazd]]'', którym mieli polecieć Jedi. Z tym też wiązała się ponownie znajomość Tarkina ze Sienarem, ponieważ to właśnie firma tego ostatniego w poprzednich latach programowała frachtowce tej serii, dlatego też Palpatine nakazał swojemu przyjacielowi zdobycie także i tych danych od Sienara.<ref name="CI">''[[Planeta życia]]''</ref>

Krótko po tej naradzie Wilhuff udał się na spotkanie ze Raithem, które odbyło się w jego zakładach budowlanych położonych w stolicy Republiki. Tarkin chciał zaproponować mu udział w wyprawie, jednak początkowo nie zdradzał jej szczegółów ani celów, proponując mu by jedynie z góry zgodził się lub odmówił udziału w operacji. Raith obiecał, że to przemyśli i da mu niedługo odpowiedź. Równocześnie przedstawił mu swój wczesny projekt [[Stacja kosmiczna|stacji bojowej]], stworzony by wywierać wrażenie na potencjalnych kontrahentach ze skłonnością do megalomanii. Projekt przedstawiał gigantyczną stację bojową o średnicy ok. 90 do 100 kilometrów, która miała by być silnie uzbrojona i służyć do obrony planety zamiast typowej dużej floty statków wojennych. Miała w pierwotnym zamyśle posiadać dodatkowe dwie mniejsze kule zasilające, znajdujące się u krańców przeciwnych wobec siebie biegunów stacji. Sam Sienar stwierdził żę w najbliższych latach projekt nie byłby możliwy do realizacji. Głównym powodem oprócz kosztów miał być fakt, że ówczesne badania nad hipermaterią uniemożliwiały zbudowanie odpowiednio dużego [[reaktor]]a zasilającego stację bojową. Przewidywał jednak, że w kolejnych latach uległoby to zmianie. Sam Tarkin był po prostu zachwycony tym ogromnym projektem. Na tak wczesnym etapie robienia planów stacji nie miał jeszcze konkretnych pomysłów nad jej finalnym zastosowaniem. Jednak już wtedy przewidywał, że będzie wstanie namówić ambitnego Kanclerza Palpatine'a do zainwestowania w to niezwykłe przedsięwzięcie w niedalekiej przyszłości.

Sienar nie spieszył się z udzieleniem odpowiedzi, a czasu było coraz mniej. Tarkin postanowił włamać się do zakładów swego przyjaciela, dając mu jednoznaczne ponaglenie do udziału w wyprawie. Wilhuff wynajął sobie do pomocy wywodzącego się z arystokratycznej rodziny najemnika z rasy [[Krwawi Rzeźbiarze|Krwawych Rzeźbiarzy]], [[Ke Daiv|Ke Daiv]], który miał mu pomóc w zastraszeniu inżyniera. Dostanie się do tajnego muzeum Sienara było o tyle ułatwione, że wcześniej udało mu się zdobyć kody od jednego z przekupionych pracowników. Przemknąwszy się niezauważenie - zaskoczyli go w czasie oględzin swojej kolekcji maszyn bojowych. Zdziwienie z powodu obecności Tarkina i jego potężnego ochroniarza było zupełne, co ułatwiło przekonanie przerażonego Sienara do udziału w wyprawie. Uległ tym bardziej, że Wilhuff powiedział mu, że zna prawdę o zatajeniu przed sobą informacji o posiadaniu przez Sienara sekotańskiego statku w jednym z hangarów na Coruscant. Tarkin czym prędzej wtajemniczył go w sposób jaki dzięki niemu będą mogli szpiegować statek Jedi podczas podróży.

W dniu wylotu z Coruscant Kenobiego i Skywalkera wszyscy trzej spotkali się w mieszkaniu Tarkina, znajdującym się w najwyższym wieżowcu Dzielnicy Senackiej. Racząc się swoim alderaańskim winem, senator z Eriadu snuł Sienarowi wizje świetlanej przyszłości ludzi w ciągu najbliższych lat. Zdradził, że ma nadzieję że dzięki sukcesowi misji zostanie na początek mianowany przez Palpatine'a gubernatorem sektora. Sienar mógłby liczyć w przyszłości na zlecenie całej serii mających powstać w przyszłości statków wojskowych. Na tej naradzie skończono też ustalać plany na najbliższe dni. Spodziewano się, że po dotarciu w okolice spodziewanej lokalizacji planety statek Jedi zostanie wykryty przez jeden z rozstawionych na ich drodze transponderów nadprzestrzennych. Po wykryciu Sienar miał wyruszyć w stronę planety na czele wydzielonej grupy bojowej Federacji Handlowej, nad którą zresztą miał objąć samodzielne dowództwo. Dla pewności, że wszystko pójdzie dobrze, przydzielił Raithowi asystenta, a raczej ochroniarza w osobie Ke Daiva. Sam Tarkin na początku nie mógł przyłączyć się do nich z racji dokańczania na Coruscant spraw związanych z wyprawą. Planował jednak przybyć najszybciej jak się da.

Na dzień przed odlotem komandor Sił Bezpieczeństwa Republiki postanowił zobaczyć osobiście wrak statku należącego do Sienara. Obaj udali się do prywatnego i ściślie strzeżonego hangaru, położonego w najniższych poziomach jednej z dzielnic planety-stolicy. Sam statek znajdował się w dość opłakanym stanie. Raith wyjaśnił Wilhuffowi wszystko, co wiedział o tym statku. Okazało się, że statek jest swego rodzaju formą organiczną wymieszaną z typowymi elementami używanymi standardowo do budowy statków. Statek "obumarł", ponieważ jego systemy zamierały kiedy zostawała zerwana więź z jego pierwotnym właścicielem. Z tego powodu postanowiono, że przed inwazją na planetę zostanie wysłany na nią Ke Daiv, który otrzymał nowe zadanie wykardzenia statku z powierzchni planety. Wszystko było już zapięte na ostatni guzik, tym bardziej, że w międzyczasie statek Jedi doleciał na Zonamę, dzięki czemu poznano dokładną lokalizację planety. Następnego dnia Tarkin odprowadził Sienara do [[Prom kosmiczny|wahadłowca]], którym mieli polecieć na niedalekie miejsce zbiórki floty uderzeniowej. W skład formacji wchodziły dowodzony przez kapitana [[Kett]]a [[Krążownik typu Lucrehulk|krążowniki typu Luchrehulk]] ''[[Admiral Korvin]]'', a także trzy mniejsze okręty eskorty. Sienar złorzeczył, że atak na nieznaną planetę może źle się skończyć, jednak Tarkin cały czas go uspokajał. Żegnając się, życzył przyjacielowi powodzenia w czasie zanim ponownie spotkają się już w systemie Zonamy Sekot.

W następnych dniach Tarkin kończył gromadzić zapasową flotę statków wojennych. Podobnie jak niegdyś jego wuj, z pomocą swoich stronników z Senatu zdołał wykroić niewielką, lecz sprawną flotyllę dwunastu statków wojennych. Chciał je posiadać na wypadek gdyby nie wypaliły działania Sienara. Podejrzewał też, że Sienar może zechcieć manipulować w ustalonym planie, lub wręcz zechce przywłaszczyć całe zasługi za zdobycie statków dla siebie z jego pominięciem. Zabezpieczył się na tą ewentualność gromadząc swoją flotyllę. Przed wyprawą wstawił też swoje oprogramowanie do wszystkich [[Myśliwiec kosmiczny|myśliwców]] i robotów znajdujących się na pokładzie. Po zakończeniu przygotowań udał się w miejsce zbiórki swojej floty, znajdujące się o dzień drogi od Zonamy Sekot. Tam otrzymał dziwną wiadomość od Sienara, według której Ke Daiv próbował go zabić, a sam odkrył lepszy sposób wykonania zadania i nie potrzebuje pomocy. Przeczuwając, że Raith zrobi coś głupiego, czym prędzej nakazał wyruszyć flocie. Na miejscu okazało się, że Sienar postanowił nie atakować i zdobyć sekotański statek po cichu. Namówił Ke Daiva do wylotu na planetę celem oficjalnego wykupu statku, co się nie powiodło. Na domiar złego Raith faktycznie starał się zmienić kod myśliwców. W wyniku sprzeczności rozkazów część zrobotyzowanych myśliwców przez przypadek ostrzelała powierzchnię planety, przez co utracono cały efekt zaskoczenia. Tarkin czym prędzej odebrał Sienarowi dowodzenie, po czym obaj udali się na okręt flagowy Wilhuffa - ''[[Kupiec Einema z Rubieży]]''.

Po połączeniu sił obu flot, Tarkin nakazał uderzenie w planetę, celem przejęcia nad nią kontroli. Z powierzchni wystartowały wtedy dziesiątki statków należących do obrońców planety. Dowódca wyprawy początkowo zignorował ten fakt, zostawiając zniszczenie statków mającym ogromną przewagę myśliwcom. Pomimo to początkowo bitwa szła całkowicie nie o myśli Tarkina, z racji tego, że piloci statków łatwo wymanewrowywali zrobotyzowane myśliwce, zadając im spore straty. W końcu jednak Tarkin odczuł ulgę widząc, że zaczynają one ulegać ich zdecydowanej przewadze. Niedługo potem [[sensor]]y wykryły na powierzchni planety całkowicie sprawny, sekotański statek, zabezpieczony przez Ke Daiva. Sienar i Tarkin czym prędzej udali się wahadłowcem na powierzchnię planety, chcąc go przechwycić i podarować osobiście Palpatinowi jako dowód sukcesu misji.

Po wylądowaniu okazało się, że Ke Daiv umarł w wyniku odniesionych wcześniej ran, natomiast pilotem statku był padawan Anakin Skywalker. Tarkin pamiętał, że z jakichś powodów Palpatine chciał by chłopcu nic się nie stało, tym bardziej, że umiał on pilotować sekotańską maszynę. Anakin został wzięty na zakładnika, natomiast statek udało się sprowadzić do hangaru ''Einema''. Korzystając z tego, że młody Jedi nie znał jego tożsamości, senator z Eriadu począł przesłuchiwać chłopca, nakazując mu zdradzenie szczegółów funkcjonowania statku. Nie trwało to długo, ponieważ na odsiecz Skywalkerowi przybył ''Kwiat Morza Gwiazd'', wraz z Obi-Wanem Kenobim. Jednocześnie czujniki wykryły, że koreliański frachtowiec wystrzelił silne ładunki wybuchowe, które wybuchną za kilka minut. Przerażeni tym faktem Tarkin i Sienar czym prędzej nakazali ewakuację statku dowodzenia, uciekając przy tym do [[Kapsuła ratunkowa|kapsuł ratunkowych]]. Przed jej wystrzeleniem Tarkin wysłał do reszty floty komunikat, nakazując za wszelką cenę zniszczyć wszystkie instalacje planetarne, a także sekotański statek. Udało się go uszkodzić na tyle, że nie nadawał się już potem do użytku. Wtedy też niespodziewanie częściowo żywa planeta zaczęła czym prędzej odlatywać z układu gwiezdnego. W wyniku chaosu, jaki wynikł z reakcji plazmy planetarnej, kilka okrętów z floty Tarkina uległo zagładzie.

Wyprawa zakończyła się niepowodzeniem, a żywa planeta uciekła do Nieznanych Terytoriów. Podłamani klęską wyprawy, Tarkin i Sienar powrócili na Coruscant, spodziewając się ciężkiej reprymendy ze strony Kanclerza i ich stronników w Senacie. Palpatine jednak nie ukarał obydwu swoich podwładnych. Prawdopodobnie pomimo utraty źródła szybkich statków był zadowolony z faktu, że nikt inny też nie posiądzie tej tajemnicy. Z racji tego, że Jedi nie znali tożsamości uczestników wyprawy, udział Tarkina i Sienara w tym nieudanym przedsięwźięciu na długo pozostał tajemnicą. Wilhuff przedstawił wtedy Kanclerzowi projekt stacji bojowej wielkości księżyca, stwierdzając przy tym, że to on był pomysłodawcą tej idei. Palpatine wykazał duże zainteresowanie projektem, spodziewając się że kiedyś taka stacja bojowa mogła by znaleźć dobre zastosowanie. Tarkin uzyskał przy okazji zezwolenie Kanclerza na uzurpowanie sobie pieczy nad przyszłym projektem. Sam Sienar bardzo chętnie pozbył się patronatu nad tym przedsięwzięciem, powracając do ulubionego zajęcia projektowania standardowych statków kosmicznych. Mimo to przez niemal dekadę Tarkin nie miał dostępu do wiedzy o postępach nad realizacją projektu. Z tego powodu przestał się nim interesować, myśląc że został zawieszony na dobre.<ref name="CI">''[[Planeta życia]]''</ref>

Niezmienne pozostawało jednak to, że na razie nie było możliwości zbudowania takiej stacji, a sam przedsięwzięcie należało mocno zmodyfikować. Tarkin nie zamierzał marnować czasu teraz, kiedy obiecujący projekt musiał na jakiś czas trafić do szuflady biurka Kanclerza. Przez kolejne kilka lat kontynuował swoją pracę, zarówno jako senator, funkcjonariusz RSB, jak i co oczywiste zaufany agent Palpatine'a. Sieć znajomości, jaką zbudował przez te wszystkie lata, tylko ułatwiała mu to zadanie, dzięki czemu zdobywał dużą wiedzę na temat polityki światów Republiki<ref name="TFUCG">''[[The Force Unleashed Campaign Guide]]''</ref><ref name="SWA2008">''[[Star Wars Annual 2008]]''</ref>. W okresie poprzedzającym wyuch [[Wojny klonów|wojen klonów]] Tarkin postanowił wystartować w wyborach na gubernatora Eriadu. Popularność jaką się cieszył w czasach kiedy był jeszcze namiestnikiem, a także wpływy rodziny ułatwiły mu osiągnięcie zwycięstwa i zdobycie stanowiska. Zdobywszy pełną władzę nad Eriadu, Tarkin zyskał doskonałą okazję do sprawdzenia w praktyce swoich idei, według których należało centralizować władzę nad planetami i systemami w rękach sprawnych i lojalnych wobec przywódcy państwa gubernatorów. Nowy gubernator nie zapomniał przy tym o swojej rodzinie, mianując co bardziej zdolnych krewnych na ważne stanowiska. Jedną z takich osób był jego brat, Gideon, który otrzymał posadę ministra bezpieczeństwa.

=== Wojny klonów ===
:'''Anakin Skywalker''': ''A więc rozumiem, że wątpi pan w [[Jedi|zakon Jedi]]?''
:'''Tarkin''': ''Uważam waszą taktykę za nieefektywną. [[Kodeks Jedi]] nie pozwala posunąć się wystarczająco daleko by zwyciężyć, zrobić wszystko aby wygrać. A w ogóle to dziwi mnie, czemu strażnicy pokoju walczą w tej [[Wojny klonów|wojnie]]. Mam nadzieję, że pana nie uraziłem?''
:'''Anakin Skywalker''': ''Nie, niestety uważam, że czasem nasze zasady nas ograniczają.''
:'''Tarkin''': ''Cóż, przynajmniej w czymś się zgadzamy.''<ref name="CW19">''[[Counterattack ]]''</ref>
==== Początek wojny ====
[[Plik:MlodyTarkin03.jpg|left|thumb|280px|[[Kapitan]] Tarkin w okresie [[Wojny klonów|wojen klonów]].]]
Tarkin nadal pełnił obowiązki gubernatora w roku [[22 BBY]], kiedy w wyniku [[Bitwa o Geonosis|bitwy o Geonosis]] wybuchły wojny klonów<ref name="GWAK">''[[Atak klonów]]''</ref>. W okresie poprzedzającym sam konflikt, Tarkin zdołał zachować jedność swojego świata, nawet pomimo tego, że na Zewnętrznych Rubieżach powszechne były ciągoty w kierunku rodzącego się [[Konfederacja Niezależnych Systemów|Ruchu Separatystów]], tak jak to miało miejsce np. ze znajdującym się w pobliżu Seswenny układem [[Sluis Van]], który dołączył do secesji<ref name="HN531.49">''[[HoloNet News Vol. 531 49]]''</ref>. Osiągano nawet spore sukcesy w zwalczaniu ruchu Separatystów na Eriadu, jak np. wtedy, kiedy agenci służby bezpieczeństwa przechwycili frachtowiec ''[[Tandleroff's Trove]]'', na pokładzie którego odkryto spory transport broni przemycanej dla Konfederacji, takiej jak np. groźne [[IG-227 Hailfire|czołgi IG-227]]. Służby Wilhuffa Tarkina odnosiły spore sukcesy także w innych dziedzinach zwalczania placówek separatystów na Eriadu<ref name="HN531.55">''[[HoloNet News Vol. 531 55]]''</ref>. Innym znamiennym przykładem było zaangażowanie Tarkina w uratowanie [[Shella Motti|Shelli Motti]], należącej do jednej z najbardziej wpływowych rodzin w systemie Seswenna. Dziewczyna została uprowadzona przez terrorystyczną grupę powiązaną z próbującym odbudować swoją dawną pozycję Frontem Mgławicy. Oprócz wykorzystania sił bezpieczeństwa, Tarkin zaangażował w poszukiwania wybranych łowców nagród, którzy po jakimś czasie odnaleźli uwięzioną Shellę w jednej z kryjówek Frontu<ref name="GATORW">''[[Geonosis and the Outer Rim Worlds]]''</ref>. W tym czasie jego syn, Garoche dołączył do [[Flota Republiki (wojny klonów)|floty]] Republiki, szybko przy tym awansując<ref name="DVLC">''[[Darth Vader and the Lost Command]]''</ref>.

W związku ze znalezieniem się w strefie działań wojennych, do sektora Seswenna zaczęły przybywać kolejne jednostki nowo utworzonej [[Wielka Armia Republiki|Wielkiej Armii Republiki]]. Pod rozkazy Tarkina oraz wyznaczonych dowódców wojskowych trafiły liczne okręty wojenne oraz oddziały [[Żołnierze-klony|żołnierzy klonów]]. Jak we wszystkich innych systemach Republiki, także i tutaj wzmogła się obecność rycerzy Jedi. Niedługo po wybuchu wojny do stolicy Eriadu przyleciała eskadra myśliwców [[Delta-7 Aethersprite]]. Na ich pokładach przybyło dwunastu Jedi, przewodzonych przez mistrza [[Hyris-Well Madorin|Hyris-Well Madorina]]. Przybysze mieli pełnić pełnić obowiązki doradców wojskowych, jak i generałów - Jedi, dowodzących na polu bitwy. Już krótko po przybyciu wspólnie ze sztabem Tarkina zajęli się opracowywaniem planów zabezpieczania kluczowego dla regionu [[Rimmański Szlak Handlowy|Rimmańskiego Szlaku Handlowego]]. Sama współpraca między nimi przebiegała w tym okresie bez zarzutu<ref name="HN531.56">''[[HoloNet News Vol. 531 56]]''</ref>. W wyniku tych działań Eriadu została uznana za świat twierdzę, kluczową dla trwania władzy Republiki w tym rejonie Galaktyki<ref name="TEA">''[[The Essential Atlas]]''</ref>.

W pewnym okresie trwania konfliktu Tarkin wstąpił ponownie do sił zbrojnych WAR. Nie wiadomo dokładnie, czy zgłosił się do tego sam, czy też wykonał polecenie wyższego dowództwa. W każdym razie otrzymał przydział do marynarki wojennej, na jakiś czas rezygnując z pełnienia obowiązków gubernatora Eriadu. Otrzymał stopień [[kapitan]]a, obejmując dowództwo nad jednym z nowych [[Gwiezdny Niszczyciel|Gwiezdnych Niszczycieli]] typu [[Gwiezdny Niszczyciel typu Venator|Venator]]. Po pewnym czasie Tarkin został przydzielony do służby pod rozkazami [[generał Jedi|generała Jedi]], [[Even Piell|Evena Piella]].

W trakcie wykonywania jednego z zadań odkryli nowy, dotychczas nieznany [[Szlak nadprzestrzenny|szlak nadprzestrzenny]], nazwany [[Szlak Nexus|szlakiem Nexus]]. W wyniku badań udało im się ustalić, że trasa ta prowadziła od kilku ważnych systemów Republiki Galaktycznej do kilku innych systemów Separatystów. Obaj zdawali sobie sprawę z tego, jak wielkie znaczenie strategiczne ma ten szlak dla obu stron konfliktu. Znając jego koordynaty, przy odpowiednim zgrupowaniu sił jedna ze stron byłaby wstanie przeprowadzić druzgocące uderzenie na ważne planety przeciwnika, być może nawet umożliwiając radykalną zmianę w toczonej wojnie. Zanim jednak zdołali przesłać te informacje na Coruscant, zostali [[Schwytanie generała Evena Piella|zaatakowani]] przez przeważające siły Separatystów, które uniemożliwiły niszczycielowi ucieczkę z pola bitwy i po zaciętej walce zdobyły go abordażem. Tarkin i Piell zdali sobie sprawę, że Separatyści nie mogą zdobyć informacji o trasie nadprzestrzennej, dlatego usunęli dane o niej z pamięci komputera statku. Liczyli jednak na to, że być może siły Republiki zdołają ich niedługo odbić, dlatego przedtem na szybko zapamiętali koordynaty. Dla większego zabezpieczenia, każdy z nich zapamiętał tylko po połowie informacji. W razie ujawnienia wiedzy przez jednego z nich, była by ona dla wrogów ciągle niekompletna bez pomocy drugiego. Wysłali wezwanie o pomoc na Coruscant, po czym po krótkiej walce na mostku zostali wzięci do niewoli przez oddział abordażowy Konfederacji.

==== Cytadela ====
:''Chciałbym aby więcej Jedi miało takie zdolności militarne jak pan, generale.''
:- Tarkin, rozmawiając z [[Anakin Skywalker|Anakinem Skywalkerem]]<ref name="CW20">''[[Citadel Rescue]]''</ref>.
Tarkin wraz z Piellem i kilku oficerami klonów został przetransportowany na planetę [[Lola Sayu]]. Tam mieściła się stara więzienna twierdza [[Cytadela]], będąca najlepszą tego typu placówką w rękach Separatystów. Więzienie było doskonale strzeżone i specjalnie przeznaczone do przetrzymywania w nim rycerzy Jedi, dlatego też uwięzieni musieli czekać na ewentualny ratunek z zewnątrz. Przez czas pobytu w więzieniu Separatyści prawdopodobnie nie domyślili się, że Tarkin może coś wiedzieć o szlaku Nexus, ponieważ ci skupili się na torturowaniu mistrza Piella. Ten jednak nie zdradził im swojej części planów.

Na szczęście dla uwięzionych, wywiad Republiki dowiedział się, dokąd wysłano jeńców. Utworzono ekipę ratunkową złożoną z należących do elitarnego [[501 Legion|501 Legionu]] [[ARC|komandosów]] klonów, dowodzoną przez Rycerzy Jedi, Obi-Wana Kenobiego i Anakina Skywalkera. Oddział zdołał przedrzeć się do wnętrza fortecy i wymknąć się pościgowi oddziałów strażniczych. W pierwszej kolejności odbito generała Piella, który akurat znajdował się w sali przesłuchań. Ten następnie wskazał miejsce gdzie przebywali jego uwięzieni towarzysze. Po dojściu tam i stoczeniu krótkiej walki z robotami wartowniczymi, Jedi zdołali uwolnić jeńców. Tarkin w pierwszej chwili ucieszył się na widok Piella, ponieważ nie spodziewał się, że ujrzy go jeszcze kiedyś żywego. Nieco spochmurniał kiedy zauważył, że osobami które go uwolniły byli Jedi których spotkał kilka lat wcześniej w bardziej dramatycznych okolicznościach. Jednak nawet jeżeli któryś z nich coś pamiętał, nie dał tego po sobie poznać, tak samo zresztą postąpił Tarkin. Ten bardzo szybko odzyskał rezon, zaczynając powątpiewać w możliwości ucieczki. Przypomniał że chociaż uwolnili ich z celi, to uruchomili też alarmy a w ich kierunku zmierzają już inne oddziały pilnujące fortecy. W tej sytuacji wykluczał wszelkie możliwości ucieczki. Kenobi zaproponował więc, żeby rozdzielili się na dwie grupy, które poprowadzi przynajmniej jeden Jedi i które dojdą różnymi ścieżkami na lądowisko. Wilhuff początkowo odrzucił ten pomysł, stwierdzając że lepiej będzie jak pójdą jedną grupą, która tym samym będzie posiadała większą siłę ognia. Przeważyło jednak zdanie Kenobiego i Piella, którzy zdecydowali o podzieleniu się na dwie grupy.

[[Plik:TarkinCW02.jpg|right|thumb|270px|Tarkin podczas pobytu na [[Cytadela|Cytadeli]].]]
Tarkin za radą Piella dołączył do drugiej grupy, prowadzonej przez Skywalkera i jego padawankę, [[Togrutanie|togrutankę]], [[Ahsoka Tano|Ahsokę Tano]]. Przez cały czas wycofywali się, śledzeni przez ścigające ich siły Separatystów. Korzystając ze zdobytych planów twierdzy, znaleźli cieńszą ścianę, za którą znajdowały się dawno zamknięte tunele fortecy. Przebili się przez nią, po czym pomaszerowali nimi, mając nadzieję na dojście okrężną drogą w kierunku lądowiska, na którym czekał ich transportowiec. Skywalker zaczął uważać, że wszystko pójdzie już zgodnie z planem, jednak Tarkin kwestionował to, zwracając uwagę na brak alternatywnego planu w razie natknięcia się na większe siły wroga. Skywalker podsumował tą wzajemną sprzeczkę tym, że to właśnie on wydostał Tarkina z celi<ref name="CW18">''[[The Citadel]]''</ref>. W trakcie dalszej wędrówki przez labirynt fortecy Tarkin zaczął z podziwem wypowiadać się o twórcach więzienia, które niemal pozbawione było słabych stron. Torgutańska padawanka zaczęła z oburzeniem wyrażać się o jego postawie, jednak Wilhuff skwitował jej zachowanie jedynie jako młodzieńczą krótkowzroczność. Chcąc jej jeszcze bardziej dogryźć, zaczął ubolewać nad tym, że ta placówka znajduje się w rękach Separatystów, a nie Republiki, która na pewno znalazła by dobre zastosowanie dla tego miejsca.

W pewnym momencie Anakin przeszedł na tyły grupy, chcąc sprawdzić czy nie podąża za nimi żaden pościg. Tarkinowi nie spodobało się to, że oddział jest teraz prowadzona przez nieletnią uczennicę Jedi. Towarzyszący mu klon-ARC, kapitan [[CC-7567|Rex]] próbował go uspokoić, mówiąc że służył już pod jej dowództwem. Niebawem okazało się, że to Wilhuff miał rację, kiedy padawanka doprowadziła ich do ślepego zaułku. W tym momencie zostali zaatakowani przez oddział droidów, jednak z pomocą Jedi i żołnierzy ARC udało się ich pokonać. Okazało się że ściana miała zgodnie z planem zostać wysadzona w powietrze i faktycznie zaraz potem wyruszono w dalszą drogę. W wyniku dalszej wędrówki wszyscy znaleźli się na powierzchni, u podnóża lądowiska. Tarkin i pozostali rozpoczęli wspinaczkę w górę, wdrapując się po drabinie znajdującej się wewnątrz jednego z szybów. Po dotarciu na szczyt, rozpoczęto przemieszczanie się przez kolejne rury paliwowe, które prowadziły w kierunku lądowiska. W trakcie tej wędrówki nawiązała się więź zrozumienia pomiędzy Tarkinem, a młodym Skywalkerem. Z racji tego, że obaj byli zwolennikami zdecydowanych działań i potępiali defetystyczne postawy Jedi, potrafili się doskonale zrozumieć.

Będąc już przy samym lądowisku, zdali sobie sprawę, że nie czeka na nim grupa Obi-Wana. Nie było nawet samego transportowca, za to teren był obstawiony przez droidy bojowe. Chociaż w okolicy mogło być ich dużo więcej wszyscy uznali, że nie można dłużej ukrywać się w mogącym łatwo wybuchnąć szybie paliwowym. Tarkin i pozostali jeńcy wycofywali się osłaniani przez kordon żołnierzy ARC, wraz z Jedi zamykającymi grupę. Zyskali trochę wytchnienia kiedy po oddaleniu zdetonowano granaty umieszczone w zbiornikach paliwa, a których to eksplozja unieszkodliwiła większość grupy pościgowej. Dowodzący oddziałem Skywalker zdecydował, że nie ma co czekać w tym miejscu i udano się na zapasowe lądowisko. Tam też faktycznie znajdowała się druga grupa, jednak była ona pod ciężkim ostrzałem z [[Działo laserowe|dział laserowych]]. Chociaż udało się je unieszkodliwić, to przy okazji tego został zniszczony transportowiec ewakuacyjny. W tej sytuacji nie pozostało nic innego, jak skomunikowanie się z dowództwem i poproszenie o jak najszybsze przysłanie pomocy<ref name="CW19">''[[Counterattack]]''</ref>.

[[Plik:TarkinCW03.jpg|left|thumb|280px|Kapitan Tarkin na [[Coruscant]].]]
Na odsiecz została wysłana silna grupa bojowa złożona z czterech niszczycieli typu Venator, dowodzonych przez mistrza [[Plo Koon]]a. Zgodnie z planem grupa uciekinierów miała zostać odebrana przez [[Low Altitude Assault Transport|kanonierki wojskowe]], które wylądują na jednej wysepce, znajdującej się pośrodku rzeki lawy. Grupa Tarkina czym prędzej wyruszyła w trudną i niebezpieczną drogę. Podczas pokonywania jednej z płaskich ścian z braku większej ilości sprzętu wspinaczkowego Tarkin musiał zjechać na dół, korzystając z pomocy Skywalkera, któremu wszedł na barana. Było to tym trudniejsze, że odbywało się to cały czas od ostrzałem kolejnych grup pościgowych. Podczas dalszej ucieczki grupa została ostrzelana przez latające niemal bezkarnie [[Jednoosobowa platforma latająca typu STAP|platformy typu STAP]]. Podczas jednego z takich ataków Tarkin omal nie zginął postrzelony, ocalał jednak dzięki jednemu z uwolnionych klonów, który osłonił go przed strzałem i zginął. Chwilę potem pomścił jego śmierć, zestrzeliwując z [[Karabin blasterowy|karabinu blasterowego]] swojego niedoszłego zabójcę. W międzyczasie zginął mistrz Piell, który zdołał na krótko przed śmiercią przekazać Ahsoce swoją wiedzę o szlaku Nexus. Tarkin i pozostali uczcili jego śmierć krótką chwilą ciszy, po czym dokonali jego pochówku Jedi, spalając jego ciało w rzece lawy.

Do ostatniego starcia doszło po dotarciu w pobliże lawy. Nie mając innego sposobu, uciekinierzy rozpięli liny wspinaczkowe wzdłuż rzeki lawy, po czym pod osłoną innych przesuwali się po niej na wyspę. Kiedy większość przekroczyła już tą przeszkodę, oddział STAP'ów dowodzony przez komendanta więzienia, [[Osi Sobeck|Osi Sobecka]] przeprowadził ostatni desperacki atak, zakończony zresztą niepowodzeniem. Sobeck wylądował na wysepce, a kiedy Tarkin próbował go rozbroić, ten nagłym atakiem wytrącił mu blaster. Separatysta chciał zabić Wilhuffa wrzucając go do rzeki lawy, ale został w ostatniej chwili powstrzymany przez padawankę Tano, która przebiła Sobecka mieczem. Niedługo potem pojawiły się kanonierki, które zabrały uciekinierów z wyspy, atakowanej przez zmasowane siły Separatystów. Następnie wylądowali na pokładzie jednego z Venatorów, który zabrał ich już bezpiecznie z systemu.

Po powrocie na Coruscant Tarkin i reszta ocalałych wylądowała na terenie Świątyni Jedi. Spotkali się tam z mistrzami [[Yoda|Yodą]] i [[Mace Windu|Mace'm Windu]], którzy zaproponowali przesłuchanie Tarkina i Ahsoki na temat ich wiedzy na temat szlaku Nexus. Tarkin jednak zdecydowanie odmówił przypominając, że jest zobowiązany przekazać te dane samemu kanclerzowi Palpatinowi. Padawanka tano z kolei odmówiła zeznań przed kanclerzem przypominając, że obiecała mistrzowi Piellowi przekazanie tych danych Radzie Jedi. Mistrz Yoda spotkał się później z Kanclerzem, uzgadniając kompromisowe rozwiązanie tej sprawy. Na krótko przed odlotem do biura Kanclerza Tarkin pożegnał się ze Skywalkerem, gratulując mu wykonania dobrej roboty w Cytadeli. Stwierdził przy tym że chciałby, aby więcej Jedi było tak uzdolnionych w sprawach wojskowych jak on. Obiecał przy tym pochwalić go podczas spotkania z Palpatinem. Tarkin i Skywalker nawet nie zdawali sobie jeszcze wtedy sprawy z tego, że to jest początek ich późniejszej, wieloletniej współpracy<ref name="CW20">''[[Citadel Rescue]]''</ref>.

==== Proces Ahsoki Tano ====
{{DoPoszerzenia|bardziej rozbudować}}
W nieokreślonym momencie trwania wojen klonów Anakin Skywalker ze swoją padawanką Ahsoką zostali wyznaczeni przez Radę Jedi do prowadzenia śledztwa w sprawie zamachu bombowego na Świątynię Jedi. Główna podejrzana poprosiła o spotkanie z Ahsoką, w czasie którego została zamordowana przy użyciu mocy. Podejrzenia spadły na Tano. Została umieszczona w republikańskim więzieniu, z którego szybko uciekła. Po jej złapaniu rozpoczął się proces, w którym Tarkin stanowił stronę oskarżającą. Powoływał się na niepodważalne dowody winy padawanki Skywalkera. Wkrótce jednak na procesie pojawił się mistrz oskarżonej, udowadniając, że jego uczennica jest niewinny. Proces Ahsoki został zakończony uniewinnieniem.<ref name="CW21">''[[The Wrong Jedi]]''</ref>.

==== Ostatnia faza wojny ====
:''Gra, w którą jesteśmy wplątani, toczy się o wysoką stawkę. Jak zapewne zauważyłeś, muszę jeszcze pokonać kilka stopni w hierarchii. Mam nadzieję, że w nagrodę zostanę gubernatorem prowincji, co da mi prawo kontrolowania wielu układów gwiezdnych.''
:- Tarkin w rozmowie z Raithem Sienarem.<ref name="CI"></ref>
W następnych miesiącach kariera Tarkina nabierała coraz większego rozpędu. W trakcie wojen klonów w ramach reform wojskowych zrezygnowano z przestarzałego systemu administracji, odziedziczonego jeszcze po Republikańskich Siłach Bezpieczeństwa. W miarę trwania konfliktu, w ramach zwiększania elastyczności [[Wielka Armia Republiki|sił zbrojnych]], powołano do życia [[Armia sektorowa|armie sektorowe]]. Każda z docelowo powołanych dwudziestu formacji miała skupiać wszystkie jednostki armii oraz floty, znajdujące się w danym regionie Republiki. Na czele każdej z tych armii na głównego dowódcę miał być powoływany gubernator, który posiadł wcześniej dostateczne doświadczenie wojskowe. Wilhuff Tarkin został wyznaczony przez Palpatine'a na dowódcę [[18 Armia Sektorowa|18 Armii Sektorowej]]. Formacja ta odpowiadała ochronę sporych połaci Republiki, położonych przede wszystkim w rejonach Rimmańskiego Szlaku Handlowego oraz [[Droga Hydiańska|Drogi Hydiańskiej]]. Armia otrzymała kryptonim "Nocny Młot", a jej główna siedziba znajdowała się na Eriadu.

Tarkin mógł wreszcie wprowadzić w życie swoje stare marzenie o sprawowaniu władzy przez mianowanych przez Kanclerza przedstawicieli. Pod jego dowództwem znalazły się wszystkie siły wojskowe w regionie, zarówno te złożone z jednostek żołnierzy-klonów jak i wspierających je formacji złożonych z ochotników i poborowych. Wszyscy dowódcy wojskowi, włącznie z generałami Jedi musieli respektować jego władzę jako najwyższego przedstawiciela Republiki w regionie. Jedyną osobą, przed którą odpowiadał, był Najwyższy Kanclerz i to bezpośrednio do jego [[Biuro Kanclerza|biura]] wysyłał raporty relacjonujące przebieg działań wojennych w swoim regionie<ref name="TEGW">''[[The Essential Guide to Warfare]]''</ref>.

W drugim roku wojny nastąpiła intensyfikacja działań wojennych w regionie<ref name="GATORW">''[[Geonosis and the Outer Rim Worlds]]''</ref><ref name="TNEC">''[[The New Essential Chronology]]''</ref>. W tym okresie Wilhuff wyznaczył swojego brata Gideona na dowódcę jednej z podlegających mu armii systemowych. Ta jak i inne jednostki armijne wzięła udział w serii bitew mających na celu zdobycie kluczowego dla sił Separatystów w tym regionie [[Układ Sullust|systemu Sullust]]. Walki były ciężkie, jednak z czasem siły Republiki zaczęły wygrywać w tej kampanii. Mimo to Konfederacja nie odpuszczała i co raz wysyłała posiłki mające zapobiec utracie systemu. W jednej z [[Druga bitwa o Sullust (wojny klonów)|bitew]] wojskom Separatystów udało się nawet zadać klęskę siłom dowodzonym przez Gideona. Jednak ostatecznie szła zaczęła w końcu przechylać się na stronę Republiki. W roku [[20 BBY]] wojskom dowodzonym przez Gideona i mistrzynię Jedi [[Rees Alrix]] udało się ostatecznie złamać wolę walki przeciwnika<ref name="YMS">''[[Yoda: Mroczne spotkanie]]''</ref>. Po wielu miesiącach walk Wilhuff mógł wreszcie zameldować Palpatine'owi o zdobyciu Sullust.

To zwycięstwo praktycznie przechyliło już sytuację w regionie na korzyść Republiki. Po zdobyciu układu siły Tarkina zwielokrotniły wysiłki mające na celu przejęcie Sluis Van. W tym czasie był to najważniejszy system Separatystów w regionie, a jego kluczowym punktem była główna planeta z jej dużymi [[Stocznia kosmiczna Sluis Van|stoczniami]]. Republice udało się przejąć kontrolę nad większą częścią systemu, jednak główna planeta została zamieniona w bardzo trudną do zdobycia fortecę. Nie mogąc pokonać obrońców, Tarkin zadowolił się całkowitą blokadą systemu, uniemożliwiającą Konfederacji korzystanie z jednej ze swoich największych stoczni wojskowych. Sama planeta pomimo serii [[Bitwa o Sluis Van (wojny klonów)|starć]] w regionie zdołała się utrzymać przez wiele kolejnych miesięcy, kapitulując dopiero pod koniec wojny<ref name="TNEC" />.

[[Plik:Wessex Tarkin Wessel.jpg|right|thumb|330px|Tarkin (pośrodku) na krótko przed końcem [[Wojny klonów|wojen klonów]].]]
W wyniku ostatnich wydarzeń popularność Tarkina w oczach opinii publicznej wzrosła. Bitwy o Sullust, Sluis Van jak i inne starcia w których dowodził gubernator Eriadu były uważane za wielkie zwycięstwa. Było to ułatwione dzięki szerokiej akcji propagandowej wspomaganej przez Wielkiego Kanclerza, który bardzo chętnie wspierał poczynania jednego ze swoich protegowanych<ref name="TEGW" />. Sami Separatyści zdawali sobie sprawę z jego znaczenia i podejmowali próby mające na celu ugodzenia Tarkina bądź jego rodziny. Jedną z takich akcji była próba uprowadzenia z Coruscant senator Shayli Paige Tarkin, dokonana przez [[Trandoshanie|trandoshańskiego]] [[Łowca nagród|łowcę nagród]]. Operacja ta nie powiodła się jednak dzięki skutecznej akcji ratunkowej przeprowadzonej przez [[Centralne Oddziały Bezpieczeństwa]]<ref name="OTFD">''[[Out Foxed]]''</ref>. Mniej więcej w tym okresie wojska podległe Tarkinowi odbiły z rąk Separatystów mało znaczącą planetę [[Omwat]]. Wśród mieszkańćów świeżo wyzwolonej planety znaleziono przedstawicieli rasy [[Omwati]]. Wielu z nich było znanych jako potencjalni inżynierowie bądź specjalistyczni robotnicy. Wilhuff uznał, że warto ich sobie zapamiętać, na wypadek gdyby mogli się przydać do udziału w jakimś większym projekcie<ref name="AA">''[[Alien Anthology]]''</ref>.

W ostatnich miesiącach wojen klonów miała miejsce [[Bitwa o Xagobah|bitwa]] na planecie [[Xagobah]]. W wyniku splotu zdarzeń z oblężonej przez siły Republiki planety zdołał uciec młodociany łowca nagród [[Boba Fett]]. Został jednak schwytany przez Anakina Skywalkera, który następnie przekazał chłopaka pod opiekę dobrze znanego już sobie Tarkina. [[Mandalorianie|Mandalorianin]] twierdził, że ma do przekazania nadzwyczajne wieść o dowódcy Separatystów, [[Hrabia|Hrabim]] [[Dooku]], którymi podzieli się jedynie z kanclerzem Palpatinem. Tarkin akurat udawał się wtedy z wizytą na Coruscant i objął pieczę nad łowcą nagród, którego eskortował aż do biura kanclerza. Ten jednak zdołał mu się wtedy wyrwać po czym spróbował się przedostać do [[Świątynia Jedi na Coruscant|Świątyni Jedi]] celem zabicia mistrza Jedi [[Mace Windu|Mace'a Windu]], który wcześniej zabił ojca Boby, [[Jango Fett|Jango Fetta]]. Próba ta się nie powiodła, Boba uciekł, a cała sprawa, jak i udział w niej Tarkina, miał być zatuszowany z rozkazu Palpatine'a<ref name="BFP">''[[Boba Fett: Pursuit]]''</ref>.

=== Imperium Galaktyczne ===
==== Punkt przełomu ====
:'''Palpatine''': ''Czym jest jedna planeta mniej lub więcej, kiedy ustanawia się ład w całej [[Galaktyka|galaktyce]].''
:'''Tarkin''': ''Będę starał się mieć to na uwadze, mój lordzie.''
:- Fragment rozmowy, dotyczącej zniszczeń powstałych w wyniku [[Druga bitwa o Kashyyyk (19 BBY)|podbicia]] planety [[Kashyyyk]].<ref name="CLNDV">''[[Czarny Lord: Narodziny Dartha Vadera]]''</ref>
[[Plik:Mlody Tarkin 2.jpg|left|thumb|160px|Wilhuff Tarkin.]]
Kilka dni po zwycięskiej [[Bitwa o Coruscant (19 BBY)|bitwie o Coruscant]] Senat Galaktyczny uchwalił na wniosek Palpatine'a dekret, który miał mieć bardzo duże znaczenie dla mającego lada moment powstać Imperium jak i samego Tarkina. Tym dokumentem był [[Dekret o zarządzaniu systemami]], który umożliwiał Kanclerzowi samodzielne mianowanie swoich urzędników bez zasięgania opinii senatu<ref name="ZSKA">[[Zemsta Sithów (książka)|''Zemsta Sithów'' (książka)]]</ref>. Od teraz władzę nad pojednyczym sektorem i należącymi do niego układami planetarnymi miał sprawować urzędnik tytułowany [[Moff]]em. Każdy z nich miał stanowić najwyższą władzę w swoim regionie. Wśród pierwszych osób, które otrzymały ten tytuł, znalazł się Tarkin<ref name="I84">''[[Insider 84|Republic HoloNet News Special Inaugural Edition 16:5:24]]''</ref>. Otrzymanym przez niego sektorem była Seswenna wraz z wchodzącą w jej skład rodzinną planetą Eriadu. Rzeczywisty zakres otrzymanej władzy był jednak dużo większy, ponieważ w dalszym ciągu pełnił obowiązki dowódcy 18 Armii Sektorowej, dzięki czemu był również zwierzchnikiem moffów działających we wchodzących w jej skład sektorach. Obszar, nad którym Tarkin miał sprawować władzę, miał być od teraz nazywany [[Wielka Seswenna|Wielką Seswenną]]<ref name="TEGW" />.

Zanim te zmiany zdołały w pełni wejść w życie nastąpiła seria wydarzeń który gwałtownie zmieniły sytuację w Galaktyce. Palpatine ogłosił Jedi wrogami państwa oraz równocześnie wydał [[Rozkaz 66]] nakazujący żołnierzom-klonom oraz innym formacjom wojskowym likwidację każdego członka Zakonu<ref name="SWIIIZS">''[[Zemsta Sithów]]''</ref>. Nie wiadomo wiele na temat roli Tarkina w tych wydarzeniach, ani nawet to czy przebywał wtedy na Eriadu. Rozkaz był wydawany bezpośrednio przez Kanclerza wszystkim dowódcom klonów, dlatego początkowo nie mógł koordynować poczynań podległych sobie żołnierzy. Większa część Jedi przebywających w pasie działania 18 Armii Sektorowej została wyeliminowana zaraz po wydaniu rozkazu lub nieco potem. Niektórym udawało się początkowo uciec, jak np. mistrzowi [[Tsui Choi|Tsui Choiowi]] oraz [[Bultar Swan]], którzy uniknęli [[Obława na Eriadu|obławy]] na Eriadu, zginęli jednak niedługo potem podczas [[Konklawe na Kessel|konklawe]] na [[Kessel]]<ref name="Purge">''[[Czystka]]''</ref>. Nieliczni, którzy zdołali przeżyć ukryli się, ulegając potem stopniowej eliminacji w wyniku rozpoczętej [[Czystka Jedi|Wielkiej Czystki]].

Niemal równocześnie z zagładą zakonu Jedi nastąpiło zupełne załamanie się oporu sił Separatystów, którzy po klęsce nad Coruscant kontrolowali już jedynie resztki swoich dawnych terytoriów. W rejonie działań wojsk Tarkina były to przede wszystkim systemy Sluis Van, [[Triton]] oraz Xagobah, które od kilku miesięcy były [[Oblężenia planet Zewnętrznych Rubieży|oblegane]] przez siły Wielkiej Armii Republiki<ref name="TEA" /><ref name="TEGW" />. W wyniku [[Pojedynek na Mustafarze|wydarzeń]] mających miejsce na planecie Mustafar wyłączona została armia drodiów bojowych na wszystkich światach i okrętach kontrolowanych przez Konfederację.<ref name="SWIIIZS" />. Nie mając już większych nadziei na kontynuowanie oporu większość Separatystów złożyła broń. Podobnie jak wszędzie indziej było w rejonie Wielkiej Seswenny, gdzie po zakończeniu głównych walk pozostały już tylko nieliczne i izolowane ogniska oporu nie akceptujące nowej władzy<ref name="TEA" /><ref name="TEGW" />.

Koniec wojen klonów, wraz z zagładą dwóch sił najbardziej zagrażających planom Palpatine'a, umożliwił mu z dawna przygotowywano przemianę skostniałej Republiki w [[Imperium Galaktyczne]]. Oznaczało to również, że można było powoli zacząć realizować wielkie projekty mające zmienić Galaktykę. W tych burzliwych dniach Kanclerz, teraz tytułujący się [[Imperator]]em wyjawił Tarkinowi prawdę o pozornie od dawna zapomnianym projekcie Sienara. Wilhuff był początkowo mocno zaskoczony, kiedy dowiedział że Palpatine nigdy nie zapomniał o tym projekcie, konsekwetnie wdrażając kolejne kroki mające na celu zrealizowanie gigantycznego projektu. Jeszcze podczas swojej pierwszej na kadencji na stanowisku Najwyższego Kanclerza skontaktował się z zaufanym naukowcem, [[Bevel Lemelisk|Bevelem Lemeliskiem]], któremu zlecił dalsze badania nad pierwotnym projektem Sienara. Ich głównym celem było zaprojektowanie odpowiednio dużego reaktora mającego zasilać stację bojową. Prace na projektem z czasem przeniosły się na planetę [[Geonosis]], gdzie z pomocą jej [[Geonosjanie|mieszkańców]] kontynuowano wczesne prace projektowe i konstrukcyjne. Trwały one nawet podczas wojen klonów, kiedy planeta była pod kontrolą Konfederacji<ref name="TEGW" />. W tym czasie, Palpatine, w ramach tajnego [[Projekt Hammertong|projektu Hammertong]], wydał rozkaz zaatakowania planety [[Mygeeto]]. Po zakończeniu walk wojska Wielkiej Armii zdobyły zapasy specjalnych kryształy, które miały w przyszłości posłużyć przy konstruowaniu [[Superlaser|dużego działa laserowego]]<ref name="SWBII">''[[Battlefront II]]''</ref>. Pod koniec konfliktu zbrojnego, Wielka Armia opanowała Geonosis wraz ze wszystkimi elementami budowanej przez Separatystów "broni ostatecznej"<ref name="TEGW" /><ref name="GŚK">[[Gwiazda Śmierci (książka)|''Gwiazda Śmierci'' (książka)]]</ref>.
[[Plik:Moff Tarkin.jpg|right|300px|thumb|Tarkin z [[Palpatine|Palpatinem]] i [[Anakin Skywalker|Vaderem]] obserwują budowę [[Gwiazda Śmierci|Gwiazdy Śmierci]].]]

Niedługo potem, Wilhuff mógł na własne oczy ujrzeć zakres prac nad projektem, kiedy udał się razem z Imperatorem do miejsca, gdzie była budowana orbitalna stacja bojowa. W podróży brał również udział zupełnie wcześniej nieznany Tarkinowi uczeń Palpatine'a, [[Darth Vader|Lord Vader]]<ref name="SWIIIZS"></ref>. Sam wygląd zakutej w ciemny pancerz tajemniczej postaci budził początkowo u Tarkina pewien rodzaj niepokoju, podobnie jak u większości obywateli nowego Imperium<ref name="GŚK"></ref>. Wszyscy trzej spotkali się na pokładzie gwiezdnego niszczyciela typu Venator, skąd mieli możliwość oglądania olbrzymiego projektu. Sama stacja, pomimo tego że znajdowała się dopiero w bardzo wczesnym etapie konstruowania, posiadała już niemal kompletny szkielet, podkreślający ogrom przyszłej konstrukcji<ref name="SWIIIZS"></ref>. Moff dowiedział się też o zmianach w dotychczasowym projekcie, takie jak np. niemal dwukrotnie powiększenie konstrukcji do średnicy około 160 kilometrów oraz planowane wbudowanie silnego działa laserowego, zdolnego niszczyć okręty wojskowe, a nawet całe planety. Wyraźnie dało się zauważyć, że z takim uzbrojeniem nowa stacja bojowa będzie co najmniej jednym z kluczowych elementów utrwalających władzę Imperatora nad większością Galaktyki. Tarkin w głębi duszy był niezadowolony z faktu, że władca przez lata ukrywał przed nim wiedzę o kontynuowaniu prac nad projektem, który sam od dawna uważał za martwy. Co ciekawe Palpatine rozmawiając ze swoim najbliższym otoczeniem lubił sugerować, że on był pierwotnym pomysłodawcą wielkiego projektu. Starał się jednak uszanować opinię swojego zwierzchnika, uznając ją za kaprys typowy dla wpływowych przywódców. Wątpliwości u moffa wzbudzała również przyjęta nazwa projektu - [[Gwiazda Śmierci]]. Uważał ją za nieco melodramatyczną, jednak uważał to za rzecz bez większego znaczenie, tym bardziej, że w miarę dobrze oddawała jej skalę. Dla Tarkina ważne było to, że w nim samym projekt wzbudzał wielki entuzjazm. Miało to dla niego tym większe znaczenie, ponieważ Imperator zdecydował się właśnie jemu powierzyć pieczę nad kierowaniem największym projektem budowlanym i wojskowym w historii Galaktyki<ref name="GŚK"></ref>.

Gdzieś w tym okresie Tarkin wziął udział w spotkaniu, które odbyło się w siedzibie Imperatora na Coruscant. Palpatine obiecał amnestię dla rycerza Jedi, [[Ferus Olin|Ferusa Olina]], jeżeli stawi się przed jego oblicze. W momencie przybycia renegata władcy Imperium towarzyszyli Tarkin oraz doradczyni [[Sly Moore]]. Palpatine zażądał by w ramach rekompensaty za swoje zbrodnie przeciw reżimowi dopomopógł Imperium rozwiązać problematyczną sytuację na planecie [[Samaria]]. Uczestniczący w spotkaniu Moff objaśnił Olinowi panujące aktualnie na planecie realia<ref name="TLOTJATW">''[[The Last of the Jedi: A Tangled Web]]''</ref>. Po wykonaniu tego zadania były Jedi został członkiem imperialnej [[Inkwizycja|Inkwizycji]] - organizacji odpowiadającej przede wszystkim za ściganie członków unicestwionego Zakonu Jedi. Chociaż odpowiadał tak jak inni przed Imperatorem, to jednak z czasem i za jego pozwoleniem wykonał dla Tarkina kilka ważnych zadań<ref name="TLOTJSW">''[[The Last of the Jedi: Secret Weapon]]''</ref>.

==== Współpraca z Mrocznym Lordem ====
:''A zatem, mój przyjacielu, właśnie zaczyna się nasza prawdziwa współpraca.''
:- Tarkin w trakcie drugiego spotkania z Lordem Vaderem.<ref name="CLNDV"></ref>
[[Plik:Mlody Tarkin.jpg|left|thumb|225px|[[Moff]] Tarkin w [[19 BBY]].]]
Już w pierwszych tygodniach istnienia Imperium Galaktycznego Tarkin zdołał utwierdzić swoją pozycję jednego z najważniejszych podwładnych Imperatora. Od początku pełnienia swojej funkcji chciał poświęcać jak najwięcej czasu powierzonemu sobie projektowi<ref name="GŚK"></ref>. Mimo to dużo więcej zajmowały mu standardowe obowiązki typowe dla moffa, zwłaszcza takiego, który pełnił władzę nad tak dużym obszarem, jak Wielka Seswenna. Początkowo najwięcej czasu musiał poświęcać procesowi przejmowania olbrzymich arsenałów pozostawionych po pokonanych Separatystach. W tym procesie najważniejsze było to, by owe uzbrojenie nie wpadło w ręce jakichkolwiek grup, które mogłyby w przyszłości stawić opór imperialnej władzy. Tak jak w innych sektorach również i tu zdarzały się mniejsze lub większe zaniedbania, jednak większą część sprzętu udało się zabezpieczyć. Kolejnym problemem dla moffów pokroju Tarkina było zwalczanie działalności grup przemytniczych jak i pirackich, które namnożyły się w okresie działań wojennych. Z rozkazu Imperatora kontynuowano poszukiwania co ważniejszych przywódców Konfederacji i ściąganie ich przed wymiar sprawiedliwości. Po proklamowaniu Imperium większość moffów z Wilhuffem na czele starała się przyspieszyć proces wymiany wielu co bardziej republikańsko nastawionych urzędników wyższych oraz średnich szczebli, zastępując ich osobami bardziej kompetentnymi z punktu widzenia nowej władzy<ref name="CLNDV"></ref>.

Te jak i również wiele innych obowiązków uniemożliwiało Tarkinowi pełne zaangażowanie w projekt budowy stacji bojowej. Sam Imperator doceniał jednak jego pracę, uważając go za wzorowy przykład dla pozostałych moffów jak i innych funkcjonariuszy Imperium. Z tego powodu był jak wielu innych nagradzany przez Imperatora różnymi formami wyróżnień, mających nagrodzić jego starania. Najbardziej wymownym tego przykładem było otrzymanie dowództwa nad pierwszym, dopiero co wprowadzonym do służby, niszczycielem typu [[Gwiezdny Niszczyciel typu Imperial-I|Imperial]] o nazwie ''[[Executrix]]''. Nowy [[okręt flagowy]] Tarkina wyróżniał się zarówno rozmiarami, opancerzeniem jak i siłą ognią, zdecydowanie przewyższając pod tymi względami inne okręty wchodzące w skład [[Marynarka Imperialna|Marynarki Imperialnej]]. Kiedy musiał udać się poza Eriadu, zwykle robił to lecąc swoim niszczycielem, będącym odpowiednim reprezentantem posiadanej przez niego władzy<ref name="CLNDV"></ref>.

Nawet znajdując czas na zajęcie się Gwiazdą Śmierci niewiele mógł początkowo zdziałać, ponieważ po prostu nie miał zbyt dużych możliwości. Monstrualny projekt wymagał olbrzymich nakładów pieniężnych, a te musiały pochodzić z oficjalnego budżetu Imperium, którego zasoby oprócz celów cywilnych musiały również pokryć rosnące nakłady na rozbudowę armii oraz floty. Od początku Imperator pilnował by nikt w Senacie oraz innych urzędach nie dowiedział się na co są przeznaczone gigantyczne sumy. Te jednak nie mogły początkowo pokrywać wyłącznie budowy samej stacji, ponieważ Tarkin oraz inni zaufani urzędnicy musieli dopiero stworzyć wyspecjalizowane placówki, w których realizacja projektu przebiegałaby sprawniej oraz przy zachowaniu większej tajemnicy. Wiele elementów stacji bojowej nie było jeszcze zaprojektowanych, a grupa wyspecjalizowanych naukowców oraz inżynierów nie została jeszcze w pełni wyselekcjonowana. Zanosiło się też na to, że dla zachowania większej tajemnicy będzie należało przemieścić budowaną stację w inne miejsce, kiedy tylko ta uzyska zdolność dokonania skoku w nadprzestrzeń. Te i jak i wiele innych problemów były prawdziwą zmorą dla Tarkina, powodując bardzo duże opóźnienia w opracowywanym harmonogramie budowy<ref name="CLNDV"></ref><ref name="TEA" /><ref name="TEGW" />.

Jednak największym problemem jaki stał przed Tarkinem na obecnym stadium projektu był brak siły roboczej. Jako że projekt chciano jak najdłużej zachować w tajemnicy należało unikać rekrutacji standardowych wykwalifikowanych robotników. Sami Geonosianie się sprawdzali w tej roli, jednak nie było ich dość by zaspokoić całą budową, poza tym nie nadawali się do wielu zadań takich jak np. praca w skafandrach kosmicznych<ref name="GŚK"></ref>. Tarkin zaczął szukać innej rasy, którą bez większej straty dla Galaktyki można by użyć masowo do pracy. Wybór w końcu padł na [[Wookiee]], zamieszkujących planetę [[Kashyyyk]]. Pomimo bycia prymitywną rasą, byli także pojętni i zarazem silni, co kwalifikowało ich do tego zadania. Planowano ich wykorzystać masowo w roli robotników przymusowych, co było tym łatwiejsze, że ówczesne imperialne prawodastwo potępiało jedynie niewolenie istot ludzkich, natomiast rasy takie jak Wookiee traktowano jako gatunki podrzędne. Mimo iż ich planeta znajdowała się w pasie działania [[12 Armia Sektorowa|12 Armii Sektorowej]], to jednak Tarkin miał otrzymać dowodzenie nad siłami gromadzącymi się do zaatakowania planety.

Imperator zażyczył sobie żeby zanim nastąpi planowany atak, nastąpiło kolejne spotkanie Tarkina z Vaderem. Okazało się że grupa zbiegłych rycerzy Jedi ukryła się pośród Wookiech, a do rozprawy z nimi najbardziej odpowiedni wydawał się Mroczny Lord. Palpatine miał też bardziej prozaiczne powody - chciał by jego nowy uczeń nie czujący się jeszcze pewnie w swej roli, odzyskał wiarę w swoje możliwości, prowadząc do boju żołnierzy, jak również eliminując kolejnych Jedi. Wilhuff nie czuł się jeszcze zbyt pewnie w jego obecności, tym bardziej że zaledwie dwa miesiące po proklamowaniu Imperium ranga Vadera była dla większości osób łącznie z nim samym trudna do zdefiniowania. Nie wiedział czy ma traktować go jako niższego rangą od siebie, czy też traktować jako najważniejszą osobę zaraz po Palpatinie. Tym nie mniej musiał uszanować wolę swojego władcy dlatego zgodził się spotkać z Vaderem. Uznał że będzie ono doskonałym sprawdzianem tego jak mają siebie traktować.

[[Plik:Vader ROTJ.jpg|right|thumb|235px|Darth Vader - nieocieniony pomocnik w wypełnianiu wielu zadań, a zarazem jeden z największych rywali Tarkina.]]
Spotkanie obydwu nastąpiło w przestrzeni kosmicznej, kiedy to należąca do Tarkina ''Executrix'' spotkała się z należącym do Vadera bliźniaczym niszczycielem ''[[Exactor]]''. Zdecydowano że to Mroczny Lord przyleci na pokład okrętu moffa. Tarkin od początku korzystał z okazji by próbować wywrzeć na Vaderze wrażenie, że to jego pozycja jest wyższa. Po wylądowaniu promu w hangarze nie wyszedł lordowi na spotkanie, wysyłając jedynie komitet powitalny w postaci paru oficerów, z dowodzącym okrętem, kapitanem [[Darcc]]em, na czele. Kiedy Vader wszedł do jego osobistego gabinetu, Tarkin czekał na niego, wyniośle siedząc za swoim biurkiem. Sama sytuacja była dosyć kłopotliwa, ponieważ Wilhuff nie wiedział czy lepiej wstać na powitanie gościa czy pozostać w fotelu. Wiedział że Vader woli stać, więc nietaktownie będzie zaproponować mu zajęcia miejsca w fotelu przed biurkiem. Na jego decyzję na pewno miała wpływ także świadomość, że wysłannik Imperatora mógłby go udusić, nie ruszając się od progu. W końcu znalazł idealny środek, decydując się wstać zza biurka i po czym podszedł do gościa, trzymając jednak ręce za plecami dziękując przy okazji, że zgodził się z nim spotkać. Przechodząc zwięźle do rzeczy, szybko wyjawił Vaderowi powód spotkania. Najpierw przedstawił dokładnie raport stwierdzający obecność grupy Jedi na należącej do Wookiech planecie. Powiedział że co prawda jego ludzie mieli wcześniej możliwość przechwycenia należącego do nich skradzionego transportowca, jednak nie zrobili tego na wyraźny rozkaz samego Imperatora. Wiedział że Vader równie dobrze byłby gotów sam na czele małego oddziału szturmowców - klonów wylądować na planecie i zabić Jedi. Z tego powodu dokładnie zrelacjonował przyczyny planowanej inwazji i jej wpływ na budowę Gwiazdy Śmierci. Po krótkiej rozmowie Vader zgodził się wziąć udział w zakrojonym na szeroką skalę ataku.

Kiedy potężna flota inwazyjna przybyła nad Kashyyyk to Tarkin został osobą, która koordynowała poczynania dowódców armii oraz marynarki. Z pokładu ''Executrix'' obserwował rozpoczynającą się [[Druga bitwa o Kashyyyk (19 BBY)|bitwę]], która od początku przybrała formę ciężkiego starcia lądowego. Niektórzy z oficerów sugerowali dokonanie masowego [[Bombardowanie orbitalne|bombardowania]] z okrętów znajdujących się na orbicie. Tarkin oraz Vader kategorycznie zabronili tego na tym etapie ataku, starając się wziąć jak najwięcej Wookiech, zezwolono jednak na użycie ciężkiego sprzętu przez jednostki lądowe. Pierwsze natarcia oddziałów Imperium zupełnie się załamały w wyniku zaciętej obrony stawianej przez walczących o przetrwanie Wookiech, jak również wspierających ich Jedi. Mimo to Tarkin i inni dowódcy floty wysyłali do boju coraz to nowe oddziały celem wsparcia tych walczących na ziemi, dzięki czemu mozolnie zaczynano zdobywać przewagę. Dodatkowo szalę na korzyść atakujących przechylił Lord Vader, który po pewnym czasie dołączył do bitwy. Oprócz wielu Wookiech zabił również trzech rycerzy Jedi, którzy stanęli mu na drodze. W końcu widząc powagę walk toczonych na ziemi wydano rozkaz by gwiezdne niszczyciele rozpoczęły ostrzał wybranych skupisk tubylców. Opór Wookiech zaczął się łamać i zaczęto masowo brać ich do niewoli. Dużo więcej uciekało dalej w gęsty las, jednak Tarkin nie czuł z tego powodu niezadowolenia ponieważ uważał, że ilość jeńców koniec końców zaspokoi bieżące zapotrzebowanie Imperium na siłę roboczą. Po zakończeniu walk okazało się, że rozmiary zwycięstwa przeszły najśmielsze oczekiwania Tarkina. Pomimo zaciętego oporu stawianego na ziemi do niewoli wzięto ponad dwieście tysięcy przedstawicieli rasy Wookie. Nakazał by schwytanych jeńców umieścić w obozach jenieckich położonych na [[Archipelag Wawaatt|Archipelagu Wawaatt]], skąd mieli być stopniowo transportowani do miejsc, na których było na nich zapotrzebowanie, z budową Gwiazdy Śmierci na czele. Koordynował tą procedurę z miejscowym gubernatorem, nie informując go jednak o tym dokąd trafi główna część jeńców. Pomimo traktowania Wookiech z niechęcią nie omieszkał pochwalić ich jako zajadłych wojowników.

Jednak najważniejszym doświadczeniem dla Tarkina, jak i innych członków sił zbrojnych, była styczność z Darthem Vaderem. Po raz pierwszy mieli okazję widzieć go jako najwyższego zwierzchnika, jak i też walczącego na polu bitwy. Tego co dokonywał nie dawało się ot tak zapomnieć. Wilhuff zauważył że u dowódców wojskowych Vader zaczął wzbudzać niepokój, po części wywołany tym, że nie mieli pojęcia kto kryje się pod maską. Jego samego dziwiło jak ktoś taki mógł osiągnąć najwyższą pozycję bezpośredniego łącznika między Imperatorem a siłami zbrojnymi. Niedługo po zakończeniu bitwy sporządził raport, który streścił Imperatorowi w trakcie połączenia holograficznego. Palpatine był bardzo zadowolony z postawy jaką zaprezentował na Kashyyyku jego uczeń. Nie omieszkał też pochwalić Tarkina za jego udział w wygranej bitwie. Przy okazji zwrócił mu uwagę, że powinien się obawiać Vadera, tym bardziej że ten może się okazać dla niego pomocny w przyszłości. Wizja że teraz wiele problemów będzie łatwiej rozwiązać zdecydowanie spodobała się Tarkinowi, który nie raz w przyszłości miał prosić Vadera o pomoc w niektórych sprawach.

Na początku tej znajomości Tarkin chciał się dowiedzieć kto właściwie jest ukryty pod czarnym kombinezonem. Nie różnił się przy tym od wielu innych przedstawicieli sił zbrojnych, w przeciwieństwie do nich miał jednak dużo większe możliwości dowiedzenia się tego. Pierwszym śladem były plotki jakie rozchodziły się od żołnierzy [[501 Legion]]u, biorących udział w niedawnym [[Szturm na Świątynię Jedi (19 BBY)|szturmie]] na Świątynię Jedi. Ze strzępów informacji wyłaniał się opis młodzieńca w ciemnym kapturze i z niebieskim mieczem świetlnym, prowadzącym żołnierzy do ataku<ref name="CLNDV"></ref>. Następnie, korzystając z tajnych akt i wyciągów innych rozmów dowiedział się o kolejnych [[Pojedynek na Mustafarze|wydarzeniach]] mających miejsce na planecie [[Mustafar]]. Z nich wynikało że jej powierzchni zginął znany mu dobrze Anakin Skywalker, którego ciała jednak nigdy nie odnaleziono. Równocześnie dowiedział się, że niedługo potem planetę odwiedzał Palpatine, a kilka dni później po raz pierwszy na Coruscant pojawił się w towarzystwie nieznanego nikomu wcześniej Lorda Vadera. Chociaż domyślał się prawdy i prawidłowo łączył obie osoby, to jednak nigdy nie zdobył pełnej pewności. Miał przy tym dość zdrowego rozsądku by nie pytać o to wprost ani Imperatora, ani tym bardziej Vadera. Najważniejsze było dla niego jedynie to, że od teraz będzie musiał traktować Mrocznego Lorda jako równego sobie, co nie raz miało doprowadzać w przyszłości między nimi do pewnych tarć w walce o względy Imperatora. Mimo to publicznie traktowali siebie nawzajem z szacunkiem, a ich współpraca miała być bardzo owocna i pożyteczna dla obydwu na przestrzeni wielu kolejnych lat<ref name="GŚK"></ref>.

==== Rodzinna tragedia ====
:''Jeden z moich Gwiezdnych Niszczycieli wszedł do systemu kilka tygodni temu, ścigając powstańców i po prostu zniknął. Statek jest pod dowództwem tego człowieka... Admirała Garoche'a Tarkina... Mojego syna.''
:— Wilhuff Tarkin do Dartha Vadera<ref name="DVLC">''[[Darth Vader and the Lost Command]]''</ref><ref>''One of my Star Destroyers entered the system several weeks ago to hunt insurgents and simply vanished. The vessel is under command of this man... Admirale Garoche Tarkin... My son.''</ref>
Syn Tarkina, Garoche kontynuował służbę w [[Marynarka Imperialna|Marynarce]], rozpoczętą jeszcze podczas wojen klonów. Dzięki swoim wcześniejszym dokonaniom oraz wiążących się z ojcem koneksjom został już w młodym wieku admirałem. Został przydzielony do sił podlegających władzy ojca. Już wtedy młody człowiek zdradzał oznaki niezgadzania się z poglądami ojca jak i poczynaniami Imperium, któremu służył. Nie odważył się jednak z nim tym podzielić i niedługo potem otrzymał też do wykonania ważne zadanie. Jego celem było udanie się do znajdującego się na krańcach Imperium [[Układ Atoa|układzie Atoa]], w [[Mgławica Ducha|Mgławicy Ducha]], który zgodnie z wolą Wilhuffa należało zbadać i ewentualnie podbić. Początkowo misja szła bez większych trudności, jednak po jakimś czasie na jego drodze stanęła najwyższą kapłanką planety, [[Saro]], która wybłagała na Garoche'u ułaskawienie jej skazanych ziomków. Po pewnym czasie admirał zakochał się z wzajemnością w młodej dziewczynie. Zdecydował się wtedy porzucić służbę dla Imperium, w które nie wierzył i które uważał za złą organizację. Wiedział jednak, że nie będzie mógł bez problemów z tym zerwać, dlatego postanowił się ukryć wraz z Sarą, z którą zaczął planować przejęcie władzy nad układem Atoa.

Tarkin nie miał najmniejszego pojęcia, co się działo z jego zaginionym synem. Nie znał dokładnej lokalizacji jego przebywania, a wszelki kontakt z nim się urwał, jak podejrzewał z powodu tego, że tamtejsza przestrzeń znajdowała się w rejonie trudno dostępnych [[Mgławica|mgławic gwiezdnych]]. Bardzo martwił się o los swojego potomka, dlatego też kiedy inne środki zawiodły zdecydował się poprosić Imperatora o pomoc w poszukiwaniach. Ten zdecydował się wysłać do tego zadania Vadera. Moff nie był zbyt zadowolony z tego powodu, ponieważ Mroczny Lord dopiero co zawiódł podczas wykonywania przez siebie misji na [[Otavon XII|Otavonie XII]]. Vader dowiedział się o misji osobiście z ust Tarkina, który wtedy przebywał z wizytą w [[Centrum Imperialne|Centrum Imperialnym]]. Moff nie omieszkał wypomnieć lordowi jego porażkę, w wyniku której dopuścił do zniszczenia fabryki [[All Terrain|machin kroczących]] typu [[All Terrain Armored Transport|AT-AT]]. Zarzucał, że w dalszym ciągu stawia wyżej pościg za zbiegłymi Jedi, w zamian dostając odpowiedź od Mrocznego Lorda, że nie powinien ich lekceważyć. Na wniosek Tarkina do poszukiwań dołączony został dawny przyjaciel Garoche'a z akademii wojskowej, kapitan [[Shale]].

Poszukując syna Tarkina, Vader dał się wplątać w intrygę zastawioną przez kapłankę Sarę, która wciągnęła nieświadomego Lorda w eliminowanie swoich przeciwników politycznych z Atoa. W końcu dowiedział się całej prawdy o zdradzie Garoche'a, który ostatecznie razem z Sarą poniósł śmierć z ręki Lorda Sith. Palpatine oraz Vader zdecydowali się nie ujawniać prawdy o admirale, niechcąc załamać jednego z najwierniejszych sług Imperium. Wilhuff otrzymał informację, że syn został zamordowany przez mieszkańców podbitej planety. Informacja o śmierci była dla Tarkina druzgocąca, jednak w ostatecznym rozrachunku podziałała na niego stymulująco. Od tego czasu starał się jeszcze staranniej wypełniać rozkazy Imperatora, przy okazji eliminując z jeszcze więksżą pasją niż dotychczas wszelkich wrogów Imperium<ref name="DVLC"></ref>.

==== Wielki Moff ====
:''Należy rządzić za pomocą strachu, jaki wywołuje siła, nie zaś samą siłą. Jeżeli użyjemy naszej siły mądrze, będziemy w stanie podporządkować sobie tysiące światów, przykładowo karząc tylko kilka.''
:—Wilhuff Tarkin.<ref name="IMSBK">''[[Imperial Sourcebook]]''</ref><ref>''Rule through the fear of force rather than through force itself. If we use our strength wisely, we shall cow thousands of worlds with the example of a select few''</ref>
[[Plik:Tarkin EIII.jpg|left|thumb|240px|Moff Tarkin.]]
Mniej więcej w tym okresie napisał swoją znaną pracę pod tytułem ''[[Wizja Nowego Ładu]]''. Zbiorczy tekst zawierał większość spostrzeżeń Tarkina związanych z jego punktem widzenia na zmiany, które powinny zajść w nowo sformowanym państwie. Zajmował się w nim szeroką tematyką - związaną m. in. sprawami wojskowymi, cywilnymi czy sposobem traktowania ras niehumanoidalnych. Poglądy w dużej mierze zgadzały się z przekonaniami Imperatora, który chętnie stosował się do uwag Tarkina i jemu podobnych. Sama praca Wilhuffa stała się niedługo potem oficjalnym imperialnym dokumentem, kolportowanym w dużych ilościach przez organizacje rządowe, takie jak np. nowo utworzona [[COMPNOR|Komisja Utrzymania Nowego Ładu]]<ref name="RES"></ref>.

Ta praca była jednak jedynie wstępem do napisania dużo ważniejszego dokumentu. Zdecydował się zebrać swoje pomysły w całość w jednym dokumencie, adresując go do wglądu samemu Palpatine'owi. Pismo to było znaczącym rozwinięciem ogólnych idei sformułowanych nieco wcześniej w ''Wizji Nowego Ładu''. Zwracał w nim uwagę na liczne lokalne konflikty, które zaczynały ewoluować z niewielkich zamieszek w poważniejsze, burzące spokój w systemach podlegających władzy Imperium. Przypominał również o dotychczasowym biernym oporze stawianym przez część prominentych senatorów niechcących pogodzić się z istnieniem nowego reżimu. Nie ukrywał, że nie podobają mu się ograniczenia stawianie Moffom z powodu umniejszania ich władzy do własnych systemów. Za przykład podawał m. in. grupy piratów, bądź bardziej zorganizowanych buntowników, którzy w razie ucieczki z systemu potrafili sobie zakpić z pogoni, która nie mogła ich ścigać na terytorium podległym władzy innego moffa. Często, kiedy już udawało się załatwić formalności związane z przekroczeniem granicy jurysdykcji, ścigane statki dawały radę uciec pościgowi . Samo panowanie nad zagrożonymi regionami było póki co utrudnione z powodu niedostatecznej liczby sił [[Marynarka Imperialna|Marynarki]] i [[Armia Imperialna|Armii]]. Powszechnie przewidywano, że odpowiedni rozmiar sił zbrojnych zostanie osiągnięty najwcześniej za kilka lat.

Tarkin nie ukrywał, że brak reform w tej sprawie na dłuższą metę będzie działał paraliżującą na sposób funkcjonowania Imperium, z czasem nawet zagrażając jego istnieniu. Dlatego też zaproponował serię zmian, które miały zapewnić stabilizację przy wprowadzaniu w życie idei Nowego Ładu. Jedną z nich było stworzenie na bazie istniejących armii sektorowych, [[Nadsektory|nadsektorów]]. W opinii Tarkina miały w sobie zawierać systemy, w których ruchy terrorystyczne znajdowały się w powijakach, bądź też te w których buntownicze nastroje zdążyły się już rozrosnąć do znacznych rozmiarów, grożąc wylaniem się na sąsiednie terytoria. Owe nadsektory powinny być założone tak, by nie opierały się na dawnych granicach terytorialnych ustanowionych w nieistniejącej już Republice. W razie konieczności udzielenia pomocy wojska z danych nadsektorów powinny mieć prawo dowolnego przekraczania tych dawnych granic administracyjnych. Miałoby to ułatwić niszczenie w zarodku jakichkolwiek form oporu. W opinii Moffa władzę nad tymi jednostkami administracyjnymi powinny objąć osoby mające władzę większą od tej jaką posiadali dowódcy armii sektorowych w okresie wojen klonów. Osoby obdarzone tą władzą powinny składać raport bezpośrednio Imperatorowi, a nie tak jak teraz przesyłać je przez Biuro przywódcy, co częściowo spowalniało reakcję na ewentualne sytuacje wymagające szybkiego działania.

Tarkin zalecał również demontaż aktualnie istniejącej sieci [[Holonet]]. Wszystkie przekaźniki powinny być rozłożone, a następnie ponownie zmontowane tak, by możliwość niekontrolowanego przekazywania informacji zagrażających bezpieczeństwu państwa została ograniczona. W pełni działające nadajniki winny znaleźć się przede wszystkim w posiadaniu wojska jak np. na okrętach flagowych poszczególnych flot. Tak działająca sieć informacyjna w zamierzeniu Wilhuffa miała ułatwić komunikację pomiędzy siłami zbrojnymi, które od teraz jeszcze szybciej reagowałyby na zaistniałe zagrożenie.

To właśnie przy tej okazji Tarkin użył zdania, które z czasem miało stać się powszechnie znane: ''Należy rządzić za pomocą strachu, jaki wywołuje siła, nie zaś samą siłą''. Uważał sam widok Gwiezdnego Niszczyciela nad planetą może dużo lepiej zaimponować miejscowej ludności niż jego użycie. W jego opinii wygląd ogromnej machiny bojowej wraz z wyobrażeniem mniejszego pojazdu jaki można mu przeciwstawić, może być dobrym przykładem zmniejszającym szansę wybuchu zamieszek. Wiązał przy tym oczywiście nadzieje z mającą zostać ukończoną w dalekiej przyszłości Gwiazdą Śmierci jako ucieleśnieniem swojej wizji odbierania wiary potencjalnym wichrzycielom w możliwość skutecznego stawienia oporu Imperium.

[[Plik:Tarkin hlologram.jpg|right|thumb|200px|Wielki Moff Imperium.]]
Nie każdy pomysł Moffa spodobał się władcy. Jednym z nich była propozycja by całkowicie zlikwidować senat, uzyskując już całkowicie pełną niezależność w mianowaniu regionalnych gubernatorów. Palpatine nie był przekonany na tyle by tak gwałtownie zrywać z ostatnią większą pozostałością po starym systemie. Mimo to wiele z pomysłów, które zaproponował Tarkin, zdecydowanie spodobało się Palpatine'owi i zdecydował się wcielić je w życie. Wprowadzenie proponowanych przez Moffa z Eriadu dekretów utwierdziło jego pozycję jako czołowej osobistości państwa imperialnego. Zbiór poglądów Tarkina stał się oficjalną [[Doktryna Tarkina|doktryną]], nazwaną na jego cześć.

Najważniejszą zmianą było dokonane w roku [[18 BBY]] zreformowanie aktualnie istniejących dwudziestu armii sektorowych do poziomu nadsektorów. Wielka Seswenna, będąca główną domeną Tarkina została powiększona, od teraz nazywając się [[Nadsektor Zewnętrzny|Nadsektorem Zewnętrznym]]. Mimo to realna władza Tarkina była jeszcze większa, ponieważ wraz z wejściem w życie odpowiedniego dekretu objął władzę zwierzchną nad całymi Zewnętrznymi Rubieżami, będącymi oficjalnie najdalszym miejscem sięgania władzy Imperium. Chociaż bezpośrednią władzę nad znajdującymi się tam nadsektorami pełnili inni moffowie, to jednak Tarkin był dla nich bezpośrednim zwierzchnikiem. Podkreśleniem wyjątkowej pozycji jaką w Imperium cieszył się Wilhuff, było nadanie mu przez Imperatora tytułu [[Wielki Moff|Wielkiego Moffa]], tytułu którego nie nadano w Galaktyce od bardzo dawna. Chociaż z czasem otrzymało go również dziewiętnastu innych dowódców nadsektorów, to jednak Tarkin pozostawał najważniejszym spośród nich. Tak też wyglądało to w oczach obywateli Imperium, dla których autor czołowej imperialnej doktryny był przedstawiany jako wzorowy przykład do naśladowania.<ref name="IMSBK"></ref><ref name="TEA" /><ref name="TEGW" />

==== Stłumienie puczu ====
:''Sugeruje pan przejęcie kontroli nad Coruscant?''
:''To oczywiste. Jako jedyny Wielki Moff Imperium, jest moim obowiązkiem pilnowanie spraw państwa do czasu wyzdrowienia Imperatora.''
:— Wielki Moff Tarkin w rozmowie z jednym z generałów.<ref>- ''You mean to charge of Coruscant?'' - ''Of course. As the Empire's only Grand Moff, it's my duty to maitain order until Emperor recovers.''</ref><ref name="DVAGP">''[[Darth Vader and the Ghost Prison]]''</ref>
Względnie spokojny czas pierwszego roku istnienia Imperium zakończył się poważnym kryzysem, który miał stać się próbą zarówno dla młodego państwa jak i jego kadry przywódczej z Wielkim Moffem Tarkinem na czele. Związane to było z przygotowaniem zamachu stanu przez małą grupę oficerów, ściśle związanych z szanowanym bohaterem wojen klonów, generałem [[Gentis]]em. Oficer ów uznał, że obecnie prowadzone kampanie wojenne w różnych częściach Imperium mogły być rzekomo zapobierzone przez Imperatora, który w opinii generała był żądnym krwi i nienasyconym władzy tyranem. Czuł też niechęć do samego Tarkina, jednak dokładne powody nie są znane. Możliwe, że po prostu uważał go za zagrożenie dla swoich planów z powodu swojej lojalności wobec władcy Imperium. Gentis planował docelowo pozbyć się Tarkina jednak za główne zagrożenie uważał Palpatine'a i jego ucznia, Vadera.

Pod przykrywką przygotowań do puczu generał zaproponował przeprowadzenie próbnego, przyspieszonego kursu dla aktualnych kandydatów na oficerów, których szkolenie zamiast standardowych kilku lat miałoby się zakończyć po kilku miesiącach. Przy tej okazji Gentis zdołał w tajemnicy zebrać sposród kandydatów z sześciu [[Akademia Imperialna|Akademii Imperialnych]] setki post-republikańskich puczystów, fanatycznie oddanych chołubionemu przez nich oficerowi. Zachowywano jednak pozory i zarówno zamachowców jak i niewtajemniczonych, lojalnych wobec Imperium kandydatów, wliczono w listę osób przedstawionych wyższym dowódcom wojskowym do przydziału do ich jednostek. Co oczywiste, także Tarkin zdecydował się przejrzeć listę kandydatów i wybrać sobie tych, których uzna za najbardziej obiecujących oficerów. Pośród osób, które wzbudziły szczególny podziw Wielkiego Moffa był młody kadet [[Laurita Tohm]], mocno okaleczony przez Separatystów podczas niedawnej wojny. Tarkin zdecydował się dołączyć chłopaka do swojej floty widząc w nim, jak i innych, świetnych oficerów.

Wcześniej jednak wszyscy kadeci mieli zostać zaprezentowani Imperatorowi w trakcie uroczystości państwowych mających miejsce w Centrum Imperialnym. Było to zgodne z planem zamachu przygotowanego przez Gentisa. W noc po uroczystościach setki puczystów przystąpiły do [[Pierwszy pucz antyimperialny (18 BBY)|ataku]], burząc dotąd niczym nieskalany spokój stolicy. W kluczowych miejscach ważnych dla komunikacji sił zbrojnych wybuchły bomby, paraliżując możliwość reakcji większości sił imperialnych. Kluczowy atak nastąpił w obrębie [[Pałac Imperialny|Pałacu Imperialnego]], który stał się celem głównych sił buntowników. Natarcie jednak załamało się w wyniku odparcia go przez podległe Vaderowi oddziały szturmowców. Jednak inne walki miały też miejsce w pałacu, kiedy to puczyści rozpuścili w pobliżu sali tronowej [[Gaz bojowy Aorth-6|gaz bojowy]], raniąc samego Palpatine'a. Władcę zdołano ewakuować głównie dzięki pomocy Vadera, Moffa [[Trachta|Trachty]] oraz porucznika Tohma. Nie będąc póki co pewnymi kto jest kim w dziejącym się zamachu stanu, zdecydowali się w tajemnicy zabrać Imperatora z planety i czekać aż odzyska siły. Korzystając z ich zaginięcia oraz powstałego chaosu, Gentis aresztował dowodzących ochroną Pałacu oficerów, w ich miejsce wstawiając lojalnych wobec siebie ludzi. Większość sił zbrojnych stacjonujących w stolicy, jak również jej mieszkańców, nie zdawało sobie sprawy z tego co się naprawdę stało w Pałacu.

Tarkin, jak również inni dowódcy wojskowi, początkowo nic nie wiedział o tym, co się wydarzyło w stolicy. Nastąpiło to głównie dzięki temu, że Gentis nakazał czym prędzej zablokować komunikację pomiędzy stolicą, a resztą Imperium. W kolejnych dniach zaczęły docierać powoli oficjalne komunikaty o nieudanej próbie zamachu w stolicy. Po jakimś czasie Tarkin i inni dowódcy nadsektorów skontaktowali się z Gentisem za pomocą przekazu holograficznego. Generał starał się grać na zwłokę twierdząc, że zdołał niedopuścić do zamachu stanu, aresztowawszy większość zamachowców. Twierdził przy tym, że jest najwyższym rangą oficerem który pozostał "lojalny" wobec Imperium i to z tego powodu on chwilowo objął dowodzenie na planecie. Tarkin stał się mimowolnie przedstawicielem innych wojskowych oczekujących wyjaśnień o aktualnej sytuacji. Na początku zwrócił uwagę na fakt, że chociaż pucz został rzekomo stłumiony, to jednak nadal komunikacja z planetą była ograniczona. Dostał w zamian wymijającą odpowiedź, że jest to spowodowane chęcią uniknięcia sytuacji, w której niedobitki zdrajców ogłoszą potencjalnym sojusznikom poza planetą zwycięstwo puczu. Następnie, Wilhuff zapytał o to, co się aktualnie dzieje z Imperatorem i jego uczniem, na co dostał odpowiedź, że Palpatine przebywa w szpitalu a Vader, wraz z dowodzącym [[1 armia sektorowa|1 nadsektorem]], Moffem Trachtą, zaginął bez wieści w nocy kiedy przeprowadzono pucz. Zarządał od Gentisa by poinformował go o tym jak się odnajdą, ponieważ zechce poznać ich wersję zdarzeń. Oznajmił przy tym uczestnikom rozmowy, że jak najszybciej przybędzie do Centrum Imperialnego, zbywając przy tym wyjaśnienia generała, że wszystko jest już pod kontrolą. Uznał, że skoro jest jedynym Wielkim Moffem to jego obowiązkiem jest pilnowanie losów państwa do czasu gdy Imperator wróci do zdrowia.

[[Plik:Tarkin pucz 18 BBY.jpg|left|thumb|250px|Tarkin na krótko aresztowany podczas puczu w Centrum Imperialnym.]]
Tarkin niedługo potem udał się z wizytą do stolicy. Nie wiadomo czy zdawał sobie sprawę z tego co się naprawdę dzieje na miejscu. Sam Gentis planował aresztowanie Tarkina i jego świty natychmiast po ich wylądowaniu w Centrum Imperialnym. Generał rozważał docelowe dokonanie egzekucji na Wielkim Moffie, oskarżając go oficjalnie o współudział w zamachu stanu mającym na celu zabicie Imperatora. Nie chciał jednak początkowo się go pozbywać, ponieważ przeglądając tajne archiwa należące do Imperatora odkrył fakty potwierdzające plotki o budowie Gwiazdy Śmierci. Generał chciał mieć pewność, że uzyska dostęp do stacji bojowej, dzięki temu upewniając się, że po ewentualym ukończeniu nie wpadnie ona w niepowołane ręce. Planował przesłuchać w tej sprawie Wielkiego Moffa chcąc uzyskać od niego wszystko, co wie o prowadzonym przez niego projekcie. Sam udział Tarkina w rzekomym spisku miał uwiarygodnić w oczach opinii publicznej "czyste" intencje Gentisa kiedy zostałby po stwierdzeniu rzekomej śmierci Palpatine'a oficjalnie uznany za nowego przywódcę państwa.

W ostatecznym rozrachunku Tarkin nie doleciał od razu na Coruscant, ponieważ lord Vader szykując odzyskanie Pałacu zdecydował się ostrzec Wielkiego Moffa. Z pomocą swoich podwładnych wyliczył jedno z miejsc, w których okręt z Tarkinem na pokładzie musiał dokonać postoju w skokach między siedzibą moffa, a stolicą. Wraz z Vaderem w spotkaniu wziął również udział moff Trachta oraz sam Palpatine, dochodzący już do siebie po ranach zadanych mu przez zamachowców. Wszyscy zdecydowali, że wspólnie udadzą się na spotkanie z puczystami. Po przybyciu na orbitę planety, zgodnie z pierwotnym planem, Tarkin miał wylądować w Pałacu Imperialnym, gdzie miał się spotkać z przywódcami buntu. W środku jego promu typu Lambda oprócz standardowej załogi znaleźli się również Imperator, Vader, Trachta, porucznik Tohm oraz kilku byłych więźniów placówki więziennej [[Pryzma]], zwolnionych w celu pomocy w stłumieniu puczu.

Wielki moff jak gdyby nigdy nic wyszedł na spotkanie Gentisowi w towarzystwie niewielkiej eskorty szturmowców-klonów. Wszyscy zostali błyskawicznie rozbrojeni przez kadetów lojalnych wobec zdradzieckiego generała. Tarkin doskonale grał rolę zaskoczonego tym faktem, odwracając uwagę od odsieczy czekającej wewnątrz promu na odpowiednią chwilę. Przez ten czas zdążył jeszcze zakpić z Gentisa i jego zamachu wymierzonego w Imperium. Generał z kolei oskarżał Tarkina i jemu podobnych o rzekome szafowanie życiem jego byłych kadetów, ponoszących straty w toczonych przez Imperium działaniach wojennych. Farsa nie trwała już długo ponieważ Imperator wraz z lojalistami przystąpił do brutalnej rozprawy ze zgromadzonymi puczystami. Po krótkiej walce wszyscy zdrajcy ponieśli śmierć, a z resztą nich rozprawiły się oddziały 501 legionu, zaalarmowane o tym kto naprawdę dokonał zamachu. W wyniku tych zdarzeń śmierć poniosła większość więźniów Pryzmy oraz obiecujący porucznik Tohm. Tarkin natomiast wyszedł z tych wydarzeń cało i po przywróceniu porządku w stolicy mógł wrócić do swoich obowiązków, spokojny o to, że Imperium jest znowu bezpieczne.<ref name="DVAGP"></ref>

==== Pierwsze etapy budowy ====
Chociaż w realizację projektu Gwiazdy Śmierci angażowano stopniowo coraz więcej środków, budowa przebiegała bardzo powoli. Wynikało to po części z tego, że Imperator jak i sam Tarkin pragnęli zachować istnienie projektu w jak największej tajemnicy. Dodatkowym problemem stawali się członkowie Imperialnego Senatu, z których część starała się w dalszym ciągu dochowywać wierność ideałom Republiki. Chociaż Senat był zmarginalizowany, to jednak starano się zachować wszelkie formalności związane z możliwością oskarżenia o zawłaszczanie sum pieniężnych na tajny projekt. W tym celu Palpatine starał się przy okazji dokonowyanych podbojów zawłaszczać bogactwa pokonanych światów. Znaczącą rolę przy tym wykonywały formacje zbrojne podległe Tarkinowi. Mimo to ciężko było zachować istnienie projketu w całkowitej tajemnicy. Jednak nawet jeśli trafił się ktoś na tyle ciekawy by dowiedzieć się na co przeznaczane są pieniądze z budżetu, nie potrafił przedrzeć się przez gąszcz biurokratycznych procedur i często sprzecznych ze sobą przepisów, stanowiących dziedzictwo administracji Republiki.<ref name="TNEC"></ref>

Chociaż wtedy nie istniał jeszcze jeden, spójny ośrodek związany z budową kluczowych elementów stacji, to jednak prace projektowe prowadzono na kilku planetach takich jak np. [[Bellassa]],[[Gorno]], [[Kromus]] czy [[Varn]]<ref name="TEA"></ref>. W tym okresie Tarkin zaczął powoli zbierać kolejnych inżynierów, którzy mieli okazać się pomocni przy tworzeniu głównego uzbrojenia Gwiazdy Śmierci. Jedną z takich osób był [[Tol Sivron]], spotkany podczas wizyty na planecie [[Ryloth]], związanej z zapewnianiem nowej stacji zaopatrzenia w paliwo. Wielki Moff, po zapoznaniu się z jego życiorysem uznał, że [[Twi'lekowie|Twi'lek]] jest zdolną osobą, w dodatku wzbudzającą zaufanie. Z racji tego, że w wyniku wcześniejszych wydarzeń był w swojej ojczyźnie traktowany jak wyrzutek, zgodził się przyłączyć do projektu. Tarkin z czasem awansował go do roli jednego z głównych inżynierów kierujących pracami nad projektem<ref name="WPJ">''[[W poszukiwaniu Jedi]]''</ref>. W tym czasie Tarkin prowadził już szeroką współpracę z głównym inżynierem Gwiazdy Śmierci, Bevelem Lemeliskiem<ref name="MCK">[[Miecz Ciemności (książka)|''Miecz Ciemności'' (książka)]]</ref><ref name="IPPPGW">''[[Ilustrowany przewodnik po postaciach Gwiezdnych wojen]]''</ref>.

Niedostatki w sile roboczej, opóźnienia w opracowaniu niezbędnych technologii i inne ważne kwestie sprawiały, że mało kto z osób ówcześnie zangażowanych w budowę faktycznie wierzył, że projekt budowy Gwiazdy Śmierci kiedykolwiek zostanie ukończony. Dodatkowym problemem był fakt zmienianaia miejsca postoju nieukończonego szkieletu. Szybko uznano, że planeta Geonosis nie gwarantuje zachowania projketu w tajemnicy. Pierwszą lokacją, w którą przemieszczono stację po zbudowaniu silników manewrowych był sektor Seswenna. Tarkin jednak uważał, że położenie miejsca budowy w pobliżu często uczęszczanego ojczystego systemu Eriadu nie gwarantuje bezpieczeństwa. Z tego powodu zdecydowano się przenieść stację bojową do sektora [[Patriim]]. Częste przemieszczanie stacji wiązało się też z koniecznością przesuwania zarówno personelu budowlanego jak i ośrodków budowlanych zaagażowanych w projekt co dodatkowo opóźniało budowę<ref name="TEA"></ref>. Mimo to Tarkin nie ustawał w pracach mających na celu zrealizowanie ogromnego projektu. W jego opinii ukończona Gwiazda Śmierci miała stać się głównym narzędziem utrwalającym pokój w Galaktyce znajdującej się pod panowaniem Imperium.<ref name="GŚK"></ref>

==== Pokój Imperialny ====
:''Jedynie dzięki sile wprowadzimy porządek. Niewydolne niestandardowe procedury, bariery handlowe, ograniczenia wywołane różnicami kulturowymi i regionalnymi interesami...wszystkie zostaną zmiecione. Dzięki sile nastanie porządek.''
:- Wielki Moff Tarkin w trakcie jednej ze swoich przemów.<ref name="BDBR">''[[Biggs Darklighter: Bohater Rebelii]]''</ref>
[[Plik:Tarkin EIIIver2.jpg|right|thumb|230px|Wilhuff Tarkin.]]
Jeszcze w tym samym roku miał miejsce poważny incydent na na położonej w rejonie [[Kolonie|Kolonii]] planecie [[Ghorman]]. Na położonej w sektorze [[Sern]] planecie zgromadziły się ogromne rzesz demonstrantów, pierwotnie zgromadzonych tu z powodu protestu przeciwko wprowadzeniu nowego podatku. Jednak sytuacja z czasem się zaogniła i została przez to wymuszona interwencja sił zbrojnych celem rozpędzenia manifestantów. Dotychczas nie są znane szczegóły dotyczące rzeczywistego przebiegu zdarzeń. Wiadomo jedynie, że w kulminacyjnym momencie zamieszek dowodzony przez Tarkina okręt wylądował pośród tłumu protestujących. Chociaż udało się ostatecznie zaprowadzić porządek, to jednak w momencie samego lądowania dziesiątki osób uczestniczących w zamieszkach zginęło nie zdążywszy uciec z głównego placu. Nie wiadomo czy te straty w ludziach były przypadkowe, czy też były zamierzonym działaniem samego Tarkina. Po stłumieniu rozruchów zarówno Wielki Moff jak i członkowie załogi jego okrętu otrzymali oficjalną pochwałę przysłaną przez samego Imperatora za okazanie zdecydowanej postawy. Niezależnie od faktycznego rozwoju zdarzeń, [[Stłumienie zamieszek na Ghormanie|incydent]] został skrzętnie wykorzystany przez wrogów Nowego Ładu, którzy zaczęli posługiwać się nim jako czołowym przykładem mającym dowodzić rzekomej tyranii Imperium. Pomimo prób rozpowszechniania takich opinii pozycja Wielkiego Moffa z Eriadu pozostała niezachwiana.<ref name="IPPCGW">''[[Ilustrowany przewodnik po chronologii Gwiezdnych wojen]]''</ref><ref name="TEA"></ref>

W okresie lat 19 - [[17 BBY]] w rejonie Rubieży miała miejsce seria [[Odzyskiwanie Rubieży|kampanii wojennych]] mających na celu utrwalenie władzy Imperium w tych rejonach Galaktyki. Palpatine za wszelką cenę chciał wyeliminować zarzewia buntów z tych regionów Galaktyki, dlatego do tego celu wyznaczył Tarkina. Chociaż Wielki Moff przez sporą część czasu nie brał udziału w tych walkach, to jednak musiał je przynajmniej częściowo koordynować będąc najwyższym dostojnikiem Imperium na obszarze całych Rubieży. W momencie zreformowania nadsektorów praktycznie zakończone była już [[Ofensywa w systemie Ciutric|kampania]] w rejonie [[Ciutric]]a, jak również [[Powstanie Sy Myrthiana|powstanie]] kierowane przez byłego Separatystę, [[Sy Myrthian]]a. W okresie po reformach głównie walki odbywały się w regionach [[Kampania Listehol|Listehol]], [[Kampania Nooli|Nooli]], jak również [[kampania w południowych regionach]]. Operacje te miały na celu przede wszystkim zniszczyć zarzewia ewentualnych rebelii dokańczając eliminowanie pozostałości po siłach sprzyjających niegdyś Konfederacji. W walkach, które się wtedy rozgrywały, swoją sławę wykuwało wielu świetnych, wyznaczonych przez Tarkina, oficerów, takich jak np. admirałowie [[Bannidge Holt]],[[Terrinald Screed]] czy też generał [[Hurst Romodi]]. Uzyskując wszelką niezbędną pomoc o jaką prosił Tarkin wraz z podległymi sobie siłami zdołał w końcu na wiele lat wyplenić realne zagrożenie z tych rejonów Imperium. Państwowa propaganda bardzo chętnie korzystała z sukcesów sił zbrojnych, tworząc liczne materiały wychwalające poczynania Tarkina jak i jego podwładnych. To jeszcze dodatkowo wzmacniało pozycję Wielkiego Moffa pośród przywódców Imperium.<ref name="TEGW" />

Przez kolejne lata dużą część czasu zgodnie ze swoimi obowiązkami poświęcał sprawom związanym z bezpieczeństwem Odległych Rubieży. Z tego powdu dużo czasu spędzał na Eriadu. Często jednak udawał się też do innych systemów osobiście doglądając spraw podległych sobie terytoriów. Z tego powodu spędzał mało czasu w Centrum Imperialnym, a mimo to pozostawał niezwykle wpływową osobą na dworze Imperatora. Pozycja ta nieuległa zachwianiu nawet wtedy, kiedy po jakimś czasie przestał być jedynym Wielkim Moffem, a tytuł ten uzyskało również dziewiętnastu innych dowódców nadsektorów. Kilku z nich chociaż mieli ten sam tytuł nawet mu podlegało z racji tego że pełnił obowiązki zarządcy Wielkiego Moffa Nadsektora Zewnętrznego<ref name="TEA" /><ref name="TEGW" />. Pomimo istnienia licznej grupy wpływowych osób próbujących zdobywać wpływy u Palpatine'a to Tarkin był tym, który w powszechnym widzenia postronnych zachowywał opinię drugiej osoby w Imperium.<ref name="IMSBK"></ref>

Niezależnie od pełnionych obowiązków Tarkin starał się zachowywać wiedzę o tym co się dzieje na dworze Imperatora. Z tego powodu zaprzyjaźnił się z kilkoma członkami imperialnego [[Wewnętrzny Krąg Władzy|Wewnętrznego Kręgu Władzy]], na czele z takimi ministrami jak [[Janus Greejatus]] czy [[Rodin Hlian Verpalion]]<ref name="DSTECO">''[[Death Star Technical Companion]]''</ref><ref name="DATK">''[[Databank]]''</ref><ref name="MITLI">''[[Mission to Lianna]]''</ref>. Oprócz tego utrzymywał kontakty z nieco mniej znacznymi urzędnikami pełniącymi obowiązki w stolicy Imperium. Niezmiennie ważnym poplecznikiem był również sam Lord Vader. Chociaż obaj nieraz ze sobą konkurowali w walce o względy Imperatora, to jednak w dalszym ciągu zachowywali ze sobą poprawne stosunki, nieraz sobie pomagając<ref name="IPPPGW"></ref>. Dobrym tego przykładem była dokonana w roku 18 BBY druga już [[Druga bitwa o Kashyyyk (Era Imperium)|inwazja]] planety Kashyyyk. W wyniku tego starcia ponownie utrwalono władzę Imperium nad planetą, a Tarkin otrzymał kolejną porcję robotników przymusowych, którzy mieli być zatrudnieni m. in. przy budowie Gwiazdy Śmierci<ref name="TFU">''[[The Force Unleashed]]''</ref>. Ciekawym faktem pozostaje również to, że obaj należeli do nielicznych osób, które znały listę osób będących [[Ręka Imperatora|Rękami Imperatora]]. Tym samym za jego zezwoleniem mogli sporadycznie wykorzystywać najbardziej tajnych agentów Palpatine'a przy realizacji zleconych przez siebie misji. <ref name="JVSTEGTTF">''[[Jedi vs. Sith: The Essential Guide to the Force]]''</ref>

[[Plik:Wielki Moff Tarkin 01.jpg|left|thumb|240px|Wielki Moff Tarkin.]]
Tarkin starał się dobierać pod swoje skrzydła zdolnych oraz ambitnych ludzi, którym mógł zaufać, że podołają na wyznaczonych im stanowiskach. Jedną z takich osób był admirał [[Sander Delvardus]], który z pomocą Wielkiego Moffa został dowódcy floty broniącej sektor Seswenna<ref name="TEA"></ref>. Kolejnymi takimi osobami byli m.in [[Merillion Tarko]] oraz [[Ariss Lyjan]], którzy z jego pomocą otrzymali tytuły Moffów<ref name="TFU2">''[[The Force Unleashed II]]''</ref><ref name="WHOSAV">''[[Wretched Hives of Scum and Villainy]]''</ref>. Kolejną osobą, która zrobiła pod nim karierę był [[Tion (człowiek|Tion]].<ref name="SWAJ3">''[[Star Wars Adventure Journal 3]]''</ref>

W pewnym okresie czasu Imperator uznał, że miszkańcy planety [[Mon Calamari]] zaczynają powoli stanowić zagrożenie dla Imperium. Chociaż obie strony prowadziły ze sobą negocjacje mające na celu znalezienie złotego środka nie dało to jednak rezultatu. Z tego powodu nakazał by Tarkin objął dowodzenie nad siłami zbrojnymi mającymi [[Pierwsza bitwa o Mon Calamari (Czas Imperium)|zaatakować]] ojczystą planetę [[Kalarmianie|Kalarmian]]. Wielki Moff oprócz spacyfikowania planety chciał sprawdzić stan zaawansowania technologicznego mieszkańców planety. Pierwsze starcia pomiędzy obiema stronami miały w miarę wyrównany przebieg, jednak Wielki Moff był przygotowany na taką ewentualność. Chcąc uniknąć dłuższego oblężenia, wysłał wcześniej zwerbowany oddział złożony głównie z [[Quarrenowie|Quarreńskich]] sabotażystów, którzy po pewnym czasie wysadzili generatory pól siłowych chroniące główne miasta planety. Dzięki temu posunięciu imperialne siły zbrojne dużo szybciej zakończyły walkę z wrogimi siłami. W trakcie końcowych walk zniszczeniu uległy trzy kalarmiańskie miasta, stocznie zostały przystosowane do produkcji imperialnych okrętów, a spośród mieszkańców świata wybrano zakładników.

Po jakimś czasie Tarkin otrzymał od jednego ze swoich oficerów swego rodzaju "podarunek" - swojego dotychczasowego kalarmiańskiego służącego. Owym osobnikiem był niedawny admirał kalarmiańskiej floty, [[Gial Ackbar]]. Tarkin pomimo swojej niechęci do Kalarmian zainteresował się niezwykłym oficerem, który początkowo stawiał opór jego siłom zbrojnym. Dzięki tej kilkuletniej znajomości obaj nawzajem poznali wiele słabych i silnych stron swoich ras. Uczynił go swoim osobistym służącym, czsami pozwalając mu pilotować swoje osobiste pojazdy, a nawet pozwalając mu milcząco uczestniczyć w niektórych naradach ze swoimi podwładnymi.<ref name="IPPPGW"></ref><ref name="TNEGTC"></ref><ref name="MCK"></ref>

Sporadycznie zdarzały się sytuacje w których Tarkin pełnił rolę przedstawiciela Imperium, odwiaedzając niepewne światy. Podczas jednej z takich misji odwiedził planetę Aldeeran, której przywódca, senator [[Bail Organa]] był podejrzewany o aktywne sprzyjanie ośrodkom stawiającym opór imperialnej władzy. Spotkanie między obydwoma dygnitarzami nastąpiło w reprezenacyjnym [[Pałac Królewski na Aldeeranie|Pałacu królewskim]] w stolicy planety. Chociaż obaj starali się zachowywać do siebie z kurtuazją, dawało się wyczuć skrywaną wzajemną niechęć. Tarkin podejrzewał Organę o wzniecanie buntowniczych nastrojów, Organa natomiast uważał Tarkina za ucieleśnienie wszystkich rzeczy, którymi gardził w Nowym Ładzie. W trakcie spotkania przez przypadek Wilhuff natknął się na córkę Baila, [[Księżniczka|księżniczkę]] [[Leia Organa Solo|Leię Organę]]. Wicekról Alderaana powiedział, że ma nadzieję że za jakiś czas młoda dziewczyna zastąpi go w Imperialnym Senacie jako jego nowa członiki. Tarkin zachowywał się uprzejmie w stosunku do niej, jednak przy okazji wytknął na jej temat parę uszczypliwości. Kiedy wizyta się zakończyła Tarkin udał się do swojego pojazdu repulsorowego celem udania się na lądowisko. Opuszczając pałac niespodziewanie oberwał wypełnionym wodą balonem. Chociaż domyślał się jaka osoba mogła być na tyle bezczelna by to zrobić, to jednak zachował zimną krew nie chcąc okazać publicznie swojego zdenerwowania.<ref name="TPLD">''[[The Princess Leia Diaries]]''</ref>

W roku [[5 BBY]] na rodzinę Wielkiego Moffa spadła nowa tragedia. Młodszy brat Wilhuffa, Gideon będący wtedy admirałem, zginął podczas tłumienia [[Bunt na Erhynradd|buntu]] na planecie [[Erhynradd]]. Brat osierocił po swojej śmierci córkę, wtedy jeszcze niepełnoletnią [[Rivoche Tarkin|Rivoche]]. Tarkin zdecydował się bezpośrednio zaopiekować młodą dziewczyną, adoptując ją<ref name="TNEGTC" />. Od początku starał się zapanować nad młodą kobietą, zmuszając ją do zmiany swojego hulaszczego trybu życia. Najbardziej znamiennym tego przykładem było odesłanie od niej jej najbliższej przyjaciółki wraz z rodziną, wysłanymi na inną planetę. Wszystkie poczynania Tarkina, choć mogły wydawać się surowe, miały na celu polepszenie się swojej bratanicy. Ostatecznie się to udało, a młoda kobieta jakiś czas potem rozpoczęła naukę w dobrze sytuowanej [[Akademia na Clar|Akademii]] na planecie [[Clar]], gdzie zdobywała naukę niezbędną dla osoby będącej krewną jednego z najważniejszych przedstawicieli władzy państwowej<ref name="CIRO">''[[Cracken's Rebel Operatives]]''</ref>.

==== Sprawy prywatne ====
:''Przypomniałem sobie, że mieliśmy jeszcze parę spraw do omówienia.''
:''W zaciszu pańskiej kwatery?''
:''Otóż to.''
:— Tarkin w rozmowie z Natasi Daalą.<ref name="GŚK"></ref>
W bliżej nieznanym okresie czasu Tarkin zakończył swój pierwszy związek małżeński. Nie wiadomo w jaki sposób to nastąpiło i co było powodem jak np. śmierć lub rozwód. Pozostaje pewne, że z czasem postanowił się ponownie ożenić i tym razem chciał by przy okazji mógł dodatkowo wzmocnić swoją pozycję. Wybór padł na należącą do [[Rodzina Motti|Rodu Motti]] [[Thalassa Tarkin|Thalassę]]. Głównym powodem doboru wybranki był fakt, że pochodząca z [[Phelarion]]u rodzina była drugą po Tarkinach najbardziej wpływową rodziną w sektorze Seswenna, a Wilhuff uznał, że lepiej mieć ich po swojej stronie. Przedstawiciele rodu zgodzili się na to i para pobrała się. Małżeństwo pomiędzy obojgiem było bardziej formalnością niż konsumowanym związkiem. Wilhuff nie czuł za bardzo więzi ze swoją żoną. Małżonka Wielkiego Moffa większość czasu spędzała z dala od męża, pozostając w rodzinnej posiadłości na Phelarionie. Co wydaje się znamienne z racji ich nikłej więzi, Thalassa głęboko podziwiała Tarkina, dbając o jego dobre imię, pomimo braku uczucia z jego strony.<ref name="IPPPGW"></ref><ref name="TNEGTC"></ref><ref name="PLIS">''[[Princess Leia, Imperial Servant]]''</ref>

Ten pozorny afront okazywany ze strony Tarkina, nie miał jednak wpływu na kontakty między nim a rodziną Motti, gdyż szły obe nadzwyczaj dobrze. Oba czołowe imperialne rody pogłębiały wzajemną współpracę już od wielu lat. Jednym z przedstawicieli rodziny na którego Wielki Moff zwrócił uwagę był [[Conan Antonio Motti]]. Młody człowiek był obiecującym oficerem i jeszcze przed trzydziestką zdołał uzyskać stopień admirała floty. Tarkin cenił sobie Conana i z czasem zdecydował się uczynić go jednym ze swoich bezpośrednich podwładnych<ref name="GŚK"></ref>.

[[Plik:Natasi Daala.jpg|right|thumb|180px|[[Natasi Daala]] - oficer [[Marynarka Imperialna|Marynarki Imperialnej]] oraz kochanka Tarkina.]]
W pewnym okresie czasu Tarkin przybył z wizytą do położonej na [[Carida|Caridzie]] prestiżowej [[Akademia wojskowa na Caridzie|Akademii wojskowej]]. W trakcie pobytu w Akademii z zainteresowaniem przeczytał anonimową pracę na temat taktyki marynarki wojennej napisaną przez jednego z byłych kadetów. Niektóre z zawartych w pracy pomysłów zaczęło być już używanych z powodzeniem w siłach zbrojnych, których dowództwo uznało je za skuteczne i przy tym opłacalne. Ów wojskowy starał się o anonimowość, jednak Tarkin zdecydował się dowiedzieć kto był autorem innowacyjnego dokumentu. Z niemałym zdziwieniem dowiedział się, że tą osobą był nie jak się spodziewał mężczyzna, a kobieta, [[Natasi Daala]]. Okazało się, że kobieta była zmuszona napisać pracę w tajemnicy, ponieważ była tam dyskryminowana przez swoich zwierzchników ze względu na swoją płeć. Niejeden kandydat na oficera zdobywał stanowisko dużo szybciej od niej i to pomimo tego, że miał mniejsze osiągnięcia na przedmiotach niż ona. Praktycznie wszystkie przedmioty w akademii wojskowej ukończyła ze stopniem celującym, a mimo to zamiast otrzymać przydział do floty, nadal przebywała na Caridzie, pełniąc niewdzięczną rolę oficera kasynowego.<ref name="WPJ"></ref>

Tarkin widział w młodej kobiecie wielki potencjał na świetnego oficera floty. W przeciwieństwie do części wyższych dowódców nie zaliczał się do tych, którzy byli równie negatywnie nastawieni do kobiet służących w siłach zbrojnych. Zdecydował się skorzystać ze swoich wpływów i przekonał oficerów zarządzających akademią do przydzielenia Daali do dużo bardziej praktycznej roli na jednym z okrętów wojennych. Jak przewidywał młoda kobieta doskonale spisywała się ze swoich obowiązków kiedy już dało jej się szansę wykazania się. Po jakimś czasie zdecydował się przydzielić ją do służby w swoim sztabie. Zdarzało się, że Natasi wraz z Tarkinem udawała się na obloty Odległych Rubieży na pokładzie jednego z Gwiezdnych Niszczycieli. Dzięki służbie pod jego rozkazami zdobywała doświadczenie jako oficer floty.<ref name="MCK"></ref>

W czasie służby w sztabie między Wilhuffem a Natasi wywiązało się wzajemne uczucie daleko wykraczające poza standardowe formalne relacje między młodszym oficerem a jego zwierzchnikiem. Obydwoje zostali kochankami, a swój nieformalny związek starali się ukrywać przed całą resztą. Wielki Moff podziwiał w kobiecie cechy, które uważał za wspólne ze swoimi takie jak chłodny, analityczny umysł, odwagę i upór, a przede wszystkim dążenie do doskonałości. Ona z kolei podziwiała ponad dwa razy starszego od siebie mężczyznę za charyzmę oraz podziw jaki wzbudzał w podwładnych<ref name="WPJ"></ref>. W kontakcie z młodą kobietą odczuwał więź oraz głębokie uczucie, które trudno mu było odnaleźć w praktycznie jedynie formalnym związku z Thalassą<ref name="PLIS"></ref>. Zrozumiałe wydaje się też, że jego fascynacja Daalą była także wzmagana przez posiadaną przez nią urodę powodującą, że stawała się w jego oczach jeszcze bardziej atrakcyjna. Rozumiał jednak, że nieformalna relacja jaką miał z dużo młodszą od siebie kobietą będzie co najmniej źle postrzegana przez otoczenie. W tym okresie nie mógł pozwolić na formalne zerwanie związku z obecną żoną, co zrujnowałoby relację z rodem Motti. Z tego powodu przynajmniej na najbliższe lata zdecydowali się zachować swój związek w tajemnicy<ref name="WPJ"></ref>. Jego relacja z Daalą chociaż skrywana doprowadzała jednak do złośliwych plotek rozpowszechnianych przez podlegających mu wojskowych. Za plecami plotkowano, że Daala zawdzięcza służbę pod rozkazami Tarkina jedynie temu, że miałaby z nim chodzić do łóżka. Wielki Moff zdołał w końcu przyłapać pewnego porucznika, będącego jednym z tych, którzy rozsiewali złośliwe plotki. Kiedy przykładnie ukarał go za to na oczach swoich podwładnych nikt więcej nie ośmielił się już zarzucić młodej pani oficer braku zdolności wojskowych.<ref name="MCK"></ref>

Tarkin zdecydował się dopomóc w karierze Daali, stopniowo doprowadzając do jej kolejnych awansów na szczeblu floty. W żadnym wypadku nie można jednak powiedzieć, że było to wyłączną zasługą ich bliskich relacji. Tarkin uważał, że nawet bez jego pomocy prędzej czy później zdobyłaby wyższe stopnie wojskowe, po drodze zyskując sobie opinię świetnej oficer Marynarki. Mimo iż jej awanse przebiegały nieco szybciej niż by to nastąpiło bez jego pomocy, to jednak uważał, że to nie powinno przeszkadzać. W jego opinii nie ustępowała większości swoich kolegów służących w siłach zbrojnych<ref name="GŚK"></ref>.

=== Dowódca Gwiazdy Śmierci ===
==== Zaawansowana budowa ====
:''Mógłbym wam dużo powiedzieć o sile. Ale to nie jest odpowiednia chwila. Powiem tylko że Imperium jest bliskie posiadania siły dotąd niespotykanej [...]. Wspomnicie moje słowa, nigdy więcej obywatel tej Galaktyki nie spojrzy już tak samo na wschód księżyca. Spojrzy na księżyc... jeśli to będzie księżyc... i przypomni sobie, że Imperium mocno dzierży władzę.''
:- Wielki Moff Tarkin w trakcie przemowy wygłoszonej w jednej z akademii wojskowych.<ref name="BDBR">''[[Biggs Darklighter: Bohater Rebelii]]''</ref>
[[Plik:Tarkin Lemelisk.jpg|left|thumb|260px|Tarkin w towarzystwie inżyniera [[Bevel Lemelisk|Bevela Lemeliska]].]]
Przez kolejne lata projekt Gwiazdy Śmierci sprawiał wiele trudności przy jego realizacji. Pomimo postępującej budowy wiele systemów kluczowych dla istnienia budowanej stacji sprawiało poważne problemy, a nie raz nie były jeszcze zaprojektowane. Pomimo prób utrzymania projektu w ścisłej tajemnicy co rusz w różnych placówkach związanych z budową zdarzały się akty sabotażu. Zdarzały się próby ucieczki więźniów zaangażowanych w realizację projektu i choć zazwyczaj udawało im się zapobiec, stale groziły ujawnieniem różnych informacji związanych z projektem. Co bardziej aktywni politycy opozycji w senacie co trochę próbowali poznać prawdę dotyczącą wielkiego projektu utrzymywanego stale w ścisłej tajemnicy. Mimo to budowa, która w pierwszych latach szła niezwykle ślamazarnie wreszcie zaczynała nabierać nieco szybszego tempa. Bardzo pomocne okazało się w tym przeniesienie budowy stacji do położonego na odludziu układu [[Układ Horuz|Horuz]]. Gwiazda Śmierci od tego czasu, aż do osiągnięcia gotowości bojowej, miała orbitować nad planetą [[Despayre]]. Na planecie położona było jedna z najcięższych placówek więziennych, do której zsyłani byli szczególnie niebezpieczni kryminaliści. Tarkin zdecydował, że pewna część więźniów zostanie zaangażowana w projekt budowy. Mieli przy tym wspomagać istną armię złożoną z dziesiątków tysięcy robotników, zarówno tych wykwalifikowanych, jak i robotników przymusowych, z przedstawicielami rasy Wookiee na czele. Osobisty projket Tarkina, chociaż wciąż daleki od ukończenia zaczynał wreszcie nabierać swoich docelowych kształtów.<ref name="GŚK"></ref>

Od początku realizacji projektu Tarkin chciał znaleźć wydzieloną placówkę, w której rozwiązywano by najważniejsze problemy pojawiające się przy okazji budowy. W jego zamierzeniu placówka powinna się znaleźć w dużo bardziej odosobnionym miejscu niż Despayre, czy inne placówki wspomagające projekt. Przeglądając dane z archiwów odkrył informację o rzekomym istnieniu specyficznego miejsca położonego niedaleko [[Kessel]]. Wynikało z tego się, że pośrodku zbiorowisk groźnych [[Czarna dziura|czarnych dziur]] znajdowała się spora, bezpieczna przestrzeń nazywana [[Otchłań|Otchłanią]]. Obszar ten nie został dotąd zbadany, jednak Tarkin chciał potwierdzić istnienie tego miejsca. W trakcie wytyczania bezpiecznej drogi do do owej oazy kilku imperialnych zwiadowców poświęciło swoje życie. Ostatecznie została wytyczona skomplikowana i charakteryzująca się licznymi zakrętami trasa do owego miejsca. Po jej wytyczeniu okazało się że trud włożony w poszukiwania nie poszedł na marne. Otchłań rzeczywiście była stabilnym punktem, gdzie siły przyciągania śmiercionośnych czarnych dziur nawzajem się znosiły. Tarkin uznał to miejsce za naturalną fortecę, które umożliwi realizowania najbardziej skomplikowanych projektów związanych z budową stacji bojowej.<ref name="IPPCGW"></ref>

Kiedy już droga została wytyczona, Wielki Moff nakazał rozpoczęcie budowy kompleksu tajnych laboratoriów. Tarkin dostał wolną rękę w doborze materiałów i ludzi niezbędnych do zbudowania kompleksu. Znamienne jest to, że oprócz samego Tarkina i osób bezpośrednio mających stacjonować w kompleksie jedyną ważniejszą osobą, która wiedziała o istnieniu placówki był sam Imperator. W celu stworzenia kompleksu dokonano karkołomnej operacji, mającej na celu przetransportowanie do Otchłani za pomocą automatów kilka niedużych asteroid, które po dotarciu na miejsce miały był połączone ze sobą za pomocą rurociągów i chodników. Na ich powierzchni wzniesiono rozbudowane kompleksy, składające się na laboratoria, magazyny i poziomy mieszkalne. Nowo zbudowany kompleks badawczy otrzymał nazwę [[Laboratorium Otchłani]]. Tarkin chciał by tajemnica istnienia ważnej placówki przez najbliższe lata pozostała tajemnicą. Z tego powodu podjął trudną decyzję dotyczącą personelu budowlanego, który pomagał budować laboratorium. Po zakończeniu prac budowniczowie wsiedli na pokład swojego statku, myśląc, że wrócą do domów. Tarkina nakazał jednak przeprogramować ich [[komputer nawigacyjny]], wpisując do pamięci współrzędne błędnego kursu. Z tego powodu pracownicy, zamiast opuścić Otchłań zginęli kiedy ich statek wleciał w jedną z czarnych dziur. W ten sposób tajemnica Laboratorium Otchłani została zachowana na długi okres czasu<ref name="WPJ"></ref>.

Kolejnym krokiem było skompletowanie zespołów badawczych mających pracować w Otchłani. Tarkin chciał, by w ich skład wchodzili najlepsi naukowcy i specjaliści, jakich znała Galaktyka. Część z nich została zwerbowana lub namówiona, inna część z kolei została porwana i przymuszona do pracy. Większości zaś oświadczono, że pozostaną w Otchłani przez wiele lat. Ze względów bezpieczeństwa postanowiono sfałszować dokumenty i raporty, aby każdy poszukujący informacji na ich temat sądził, że zginęli podczas służby. Do grona najwcześniej zwerbowanych pracowników wliczał się oczywiście Bevel Lemelisk, który od czasów Republiki pełnił obowiązki głównego inżyniera. Inną znamienną postacią był [[Umak Leth]], będący głównym projektantem systemów uzbrojenia. Na zarządcę zespołu naukowców został mianowany, znany już Tarkinowi, Tol Sivron. Oprócz tego w zespole znajdowała się też kilkoro innych naukowców<ref name="WPJ"></ref><ref name="IPPCGW"></ref>. Lemelisk oraz Leth zaliczali się do nielicznych, którzy sporadycznie opuszczali Laboratorium. Sam Tarkin kilkukrotnie odwiedzał laboratorium doglądając postępu prac. Oprócz tego zaangażowane były inne zespoły naukowe, pracujące na kilku innych planetach, w tym też oczywiście nad Despayre, gdzie budowano stację bojową. Członkowie tych zespołów nie wiedzieli jednak nic o istnieniu głównego laboratorium.<ref name="TJAS">''[[The Jedi Academy Sourcebook]]''</ref><ref name="TEA"></ref>

Stopniowo kompletując główny zespół badawczy mający pracować w placówce Tarkin przypomniał sobie o znanej mu od czasu wojen klonów humanoidalnej rasie Omwati. Pamiętał, że wielu przedstawicieli tej rasy miało potencjał na świetnych inżynierów mogących z powodzeniem wykonywać co bardziej skomplikowane zagadnienia. Zdecydował, że wyłoni z nich spośród nich jedną osobę, która dołączy do zespołu mającego rozpocząć pracę w instalacji. Nakazał przeprowadzić selekcję pośród mieszkańców planety starając się wybrać spośród nich najzdolniejszych uczniów. Ostatecznie wybrano dziesięcioro nastoletnich osobników wywodzących się z dziesięciu prymitywnych wiosek. Wszyscy zostali zabrani na stację kosmiczną orbitującą nad Omwatem, a następnie zaangażowani w dwuletni program, podczas którego musieli rozwiązywać coraz bardziej skomplikowane projekty z inżynierią<ref name="WPJ"></ref>. Na głównego nadzorcę realizowanego projektu naukowego Tarkin wyznaczył doktora [[Ohran Keldor|Ohrana Keldora]]. Wyżej wymieniony człowiek od jakiegoś czasu był już zaangażowany w projekt Gwiazdy Śmierci poprzez m.in wcześniejsze zrekrutowanie dla potrzeb projketu grupy naukowców rasy [[Mrlssi]]<ref name="DZJE">''[[Dzieci Jedi]]''</ref><ref name="NEJAC2">''[[Agenci chaosu II: Zmierzch Jedi]]''</ref>.
[[Plik:DS1 under construction.jpg|right|thumb|280px|Szkielet Gwiazdy Śmierci w zaawansowanym stadium budowy.]]
Tarkin przeprowadził badania, z których wynikało, że owe dzieci poddane odpowiednim i
długotrwałym ćwiczeniom, są zdolne nauczyć się niezwykłych rzeczy. Okazało się jednak że ich specyficzne mózgi są bardzo wrażliwe i przy dłuższym i stresującym wysiłku mogą się załamać. Wielki Moff rozumiał ogromne pożytki płynące z Omwatów, dlatego zdecydował się ograniczyć liczbę docelowych naukowców, wybierając tych, którzy okażą się najbardziej odporni psychicznie. Zdecydowano się przy tym wyłonić kandydatów nieco brutalny sposób. Pogroził młodym uczniom, że jeżeli kiedykolwiek zawiądą przy wykonywaniu jakiegoś zadania, to wtedu orbitujący nad planetą Gwiezdny Niszczyciel typu [[Gwiezdny Niszczyciel typu Victory|Victory]] [[Bombardowanie orbitalne|ostrzela]] domostwa wchodzące w skład miejscowości, z której wywodził się dany osobnik. Przez kolejne dwa lata wyselekcjonowani Omwatanie doskonalili swoją wiedzę poprzez niemal niekończące się pasmo nauki i egzaminów. Tarkin kilkakrotnie odwiedzał instalację, osobiście doglądając postępy uczniów chłonących szerokę wiedzę w dziedzinie techniki, rozwiązując zadania opracowane wcześniej na najlepszych imperialnych uczelniach. Po dwóch latach okazało się, że tylko jedna Omwatanka o imieniu [[Qwi Xux]] dotrwała do końca rozwiązując wszystkie zlecone jej zadania. Zadowolony z efektu Tarkin zabrał uzdolnioną dziewczynę do Laboratorium Otchłani, gdzie stała się jednym z najwybitniejszych naukowców wchodzących w skład dowodzonego przez Sivrona zespołu badawczego.<ref name="WPJ"></ref>

Niedługo po zakończeniu budowy zespół naukowy na rozkaz Tarkina skupił się na aktualnie głównej bolączce projektu - superlaserze. Wielki Moff obawiał się użycia na głównej stacji bojowej reaktora, który mógłby źle zadziałać i doprowadzić w skrajnym przypadku nawet do jej zagłady. W tym celu zlecił zbudowanie [[Prototyp Gwiazdy Śmierci|prototypu]]. W wyniku prac budowlanych czynionych przede wszystkim przez robotników przymusowych rasy Wookie powstał szkielet stacji bojowej, mający około 120 kilometrów średnicy. Większość kosntruckji opierała się na wspornikach i wręgach tworzących kulistą konstrukcję. Prototyp nie posiadał stanowisk bojowych, pomieszczeń mieszkalnych czy samego hipernapędu. Szkielet wyposażono jedyne w podstawowe elementy jak mostek dowodzenia, obudowę reaktora czy też sam laser bojowy, posiadający jednak jedynie tylko małą część mocy jaką przewidywano użyć przy docelowym superlaserze<ref name="IPPSOIPGW">''[[Ilustrowany przewodnik po statkach, okrętach i pojazdach Gwiezdnych wojen]]''</ref>. Próby pracy reaktora i działa laserowego okazały się w pełni satysfakcjonujące - wszystko działało tak jak trzeba.<ref name="IPPCGW"></ref><ref name="TEA"></ref>

Ostatnią ważną rzeczą związaną z istnieniem Laboratorium była kwestia jego zabezpieczenia. Mimo izolacji Laboratorium od świata zewnętrznego, zawsze istniało ryzyko że do Otchłani zdoła wlecieć jakiś przypadkowy okręt, nie mówiąc już o wrogiej flocie wojennej chcącej zniszczyć placówkę. Z tego powodu Tarkin dostał od Imperatora zezwolenie na skompletowanie niewielkiej, acz potężnej armady okrętów, które przez najbliższe kilka lat będą ochraniać ośrodek. Do tego celu wyznaczono budowane aktualnie w należących do [[Kuat Drive Yards]] [[Gwiezdne stocznie planety Kuat|stoczniach]] cztery Gwiezdne Niszczyciele typu Imperial - ''[[Basilisk (Gwiezdny Niszczyciel)|Basilisk]]'', ''[[Gordon]]'', ''[[Hydra]]'' oraz ''[[Manticore]]''. Zdecydował się też skompletowanie specjalistyczne załogi, które łątwiej byłoby przetrwać kilka lat na kompletnym odludziu. Praktycznie wszyscy członkowie od najniższych rangą po dowódców zostali wybrani spośród całych sił zbrojnych poprzez dobór takich osób jak jedynacy, kawalerowie i inni osobnicy pozbawieni kontaktu z bliskimi. Wszyscy kandydaci po wyrażeniu zgody na udział w nieznanym im projekcie dołączali do przyszłych załóg okrętów, które po wejściu do służby udawały się do Otchłani.

Szukając dowódcy flotylli Niszczycieli Tarkin starał się znaleźć osobę, która zarówno byłaby kompetentna jak i budziła by jego pełne zaufanie. Ostatecznie wybór padł na jego ukochaną Daalę, która w owym czasie z pomocą Wilhuffa stała się już pełnoprawnym admirałem. Chociaż cenił umiejętności wojskowe Natasi, to jednak rozumiał, że konserwatywne siły zbrojne nie są jeszcze gotowe na pierwszą kobietę w stopniu admirała. Z tego powodu awans miał na razie pozostać w tajemnicy przed opinią publiczną, a sama Daala miała pełnić obowiązki dowódcy grupy bojowej ochraniającej Laboratorium. Tarkin zapoznał młodą kobietę ze szczegółami zadania, którego miała się podjąć podczas odbytej z nią wizyty na Kuat. Dokonując oblotu stoczni, Wilhuff pokazał jej znajdujące się niemal na ukończeniu cztery Niszczyciele oznajmiając, że należą teraz do niej. Na flagowy okręt Daali została wyznaczona ''Gorgon'', na pokładzie której Daala udała się do wyznaczonej przez Tarkina placówki.<ref name="WPJ"></ref>

Komunikacja z osobami pracującymi w Laboratorium była znacząco ograniczona. Tarkin zakazał komunikowania się ze światem zewnętrznym. Jedyne informacje, które opuszczały Otchłań to boje z zaszyfrowanymi informacjami o przebiegu badań, które jednak ulegały zniszczeniu po ich wysłaniu. Ostatecznie oprócz Wilhuffa wiedzę o położeniu Laboratorium posiadał jedynie sam Imperator<ref name="WPJ"></ref>. Jedyny aktywny kanał umożliwiający komunikację z Daalą znajdował się w posiadaniu samego Tarkina, starał się jednak korzystać z niego jak najrzadziej<ref name="GŚK"></ref>. Kiedy główne prace nad Gwiazdą Śmierci przeniosły się do układu Horuz, Wielki Moff nakazał kontynuować pracę nad nowymi broniami, które w razie pomyślnych badań mogłyby okazać się przydatne dla Imperium. W efekcie tych prac opracowano kilka broni, z których w przyszłości najbardziej znane miały okazać się Niszczyciele Światów. Podczas ostatniej wizyty w Laboratorium Tarkin przemówił do zgromadzonych wokół naukowców. Powiedział, że chociaż stworzenie silniejszej broni od Gwiazdy Śmierci może wydawać się niemożliwe to powinni jednak spróbować tego dokonać w najbliższych kilku latach. Przed odlotem spotkał się jeszcze raz z Daalą przypominając jej o doniosłości dokonywanych tu prac. Stwierdził wprost, że naukowcy których ona ochrania są "kluczem do potęgi Imperium".<ref name="WPJ"></ref>.

Opuszczając Otchłań Tarkin zabrał ze sobą dwóch inżynierów - Lemeliska oraz Letha. Oprócz zajmowania się innymi projektami na rozkaz Wielkiego Moffa kontynuowali oni prace mające poprawiać projekt budowanej stacji bojowej. W ich wyniku przyszła stacja zyskiwała stale na swoich systemach bojowych czy samej funkcjonalności<ref name="DSTECO">''[[Death Star Technical Companion]]''</ref>. Znamienne jednak jest to, że mimo wszystko większość detalicznych prac była dokonywana przez zespoły bezpośrednio zaangażowane w budowę stacji nad Despayre. Do tego celu Wielki Moff zwerbował całą plejadę specjalistów, zarówno tych którzy zgłosili się na ochotnika, jak i więźniów, którzy w ramach anulowania kary pomagali budować stację bojową<ref name="GŚK"></ref>. Zapewnił również stały dopływ siły roboczej, na którą składali się zarówno wykwalifikowani robotnicy, jak również robotnicy przymusowi okazyjnie sprowadzani z planet podbitych przez Imperium jak np. Kashyyyk. Co jakiś czas zdarzało się że pośród zatrudnionych pracowników trafiali się różnej maści sabotażyści, próbujący powstrzymać realizację projketu, który miał spoić Galaktykę pod panowaniem Imperium. Zadawane straty dawały się jednak szybko usunąć, a schwytanych sprawców Tarkin nakazywał przykładnie ukarać poprzez dokonywane na nich egzekucje.
[[Plik:Tarkin Mostek X-wing.jpg|left|thumb|290px|Na mostku dowodzenia budowanej stacji bojowej.]]
Oprócz powracających aktów sabotażu, budowę nawiedzały również liczne usterki lub okazyjne braki dostatecznej ilości części, typowe dla tak gigantycznego projektu budowalnego. Powodowało to pewne opóźnienia w harmonogramie prac, co spowodowało, że Palpatine przy jakiejś okazji stracił cierpliwość. Z tego powodu wysłał Tarkinowi pomoc jakiej specjalnie nie wyczekiwał - Lorda Vadera. Kiedy ten przybył na stację, Wilhuff wraz ze swoim sztabem zgotował mu imponujące powitanie, typowe przy gościu tej rangi. Zarówno obecny wtedy Lemelisk jak i część oficerów nie spodziewała się powodów jego wizyty, jednak Tarkin dobrze znający już twarde metody działania Vadera wiedział, że może się po nim spodziewać wszystkiego. Mroczny Lord Imperium oznajmił, że przybył tu z wizytą by umotywować osoby zaangażowane w budowie do większych wysiłków. W obecności Tarkina i jego wstrząśniętych oficerów dokonał publicznej egzekucji kilku wybranych nadzorców, odpowiadających za pracę wykonywaną przez najmniej wydajne ekipy. Następnie ku konsternacji wszystkich wokół nakazał umieścić ich ciała w doskonale widocznych miejscach na stacji bojowej. Tarkin chociaż był lekko skonsternowany tym pokazem, to jednak odnotował potem z zadowoleniem, że prace na stacji bojowej zaczęły być wykonywane z niemal dwukrotną szybkością.<ref name="MCK"></ref>

Tworząc stację bojową Tarkin starał się dobierać do niej możliwie jak najlepszy dostępny personel zarówno wojskowy jak i cywilny. Sami wojskowi nierzadko chętnie korzystali z propozycji zatrudnienia na stacji, która była dla nich często bardziej prestiżowa od służby w Imperialnym Centrum czy też na mających zostać wprowadzonych w najbliższych latach do służby pierwszych [[Gwiezdny Niszczyciel typu Super|Gwiezdnych Superniszczycielach]]. Co prawda zwykle kandydatom nie ujawniano prawdy o istnieniu projektu, jednak wieloletnie plotki o budowaniu przez Marynarkę czegoś wielkiego robiły swoje. W wypadku tych drugich zachowywano się niezwykle hojnie, ponieważ propozycję zatrudnienia do pracy wysyłano często osobom, które w różnych przykrych okolicznościach straciły swoją dotychczasową pracę i z tego powodu chętnie korzystały z oferty pracy. Tarkin osobiście wybrał kilku swoich podwładnych, którzy mieli pełnić funkcje dowódcze na Gwieździe Śmierci. Na dowódcę jednostek Marynarki wybrał dobrze już sobie znanego krewniaka swojej obecnej małżonki, admirała Mottiego. Młody oficer okazał się doskonałym nabytkiem, ponieważ niedługo po objęciu stanowiska zaczął wykazywać się największą energią spośród dowódców ciągle budowanej stacji bojowej. Imperialną Armią natomiast miał reprezentować generał [[Cassio Tagge]], będący członkiem wpływowej [[Ród Tagge|rodziny]] oraz osobą szanowaną przez Palpatine'a. Jego zastępcą został inny generał, [[Moradmin Bast]], który był również przyjacielem tego pierwszego. Co jakiś czas dochodziło do spięć pomiędzy Mottim oraz Tagge'm, spowodowanych skomplikowanym systemem dowodzenia: chociaż Gwiazda Śmierci była projektem Marynarki, to jednak Tagge jako zwierzchnik personelu wojskowego formalnie pełnił funkcję wyższą od Mottiego. Kilkakrotnie zdarzało się, że spory między nieprzepadającymi za sobą oficerami musiał rozstrzygać sam Tarkin.<ref name="GŚK"></ref>.

Oprócz tego na stacji bojowej funkcje dowódcze pełniło dwóch zasłużonych oficerów - [[pułkownik]] [[Wullf Yularen]] oraz generał Hurst Romodi. Yularen był weteranem wojen klonów, a aktualnie oficerem Imperialnego Departamentu Bezpieczeństwa. Dzięki swojej nieposzlakowanej opinii oraz znajomości z Imperatorem otrzymał stanowisko dowódcy służb bezpieczeństwa na stacji bojowej. Romodi był natomiast zasłużonym weteranem owianym chwałą po wczesno - imperialnych kampaniach związanych z odzyskiwaniem Rubieży. Z tych czasów znał dobrze Wilhuff, który zaproponował swojemu staremu przyjacielowi, obecnie zasiadającemu w Imperialnym Senacie, powrót do sił zbrojnych w swoim dawnym stopniu. Pod jego komendą generał pełnił prestiżowe stanowisko kierownika stacji bojowej, co powodowało, że był teoretycznie zastępcą Tarkina.<ref name="TEGW" />

Tarkin korzystał ze wszelkich możliwości, które mogły ułatwić realizację projektu. W sprytny sposób ułatwiono realizację dostarczania części surowców niezbędnych przy budowie stacji. Cały układ Horuz zawierał ogromne ilości materiałów przydatnych przy realizacji tego celu. Starano się wykorzystać wszystko co się dało - od standardowych surowców, aż po całe asteroidy czy komety, które chwytano i pieczołowicie przerabiano na materiały wykorzystywane przy budowie. Wokół planety zgromadzono liczne frachtowce oraz tankowce, które przebudowano na ogromne fabryki, które przerabiały dostarczane materiały budowlane, bądź też tworzone je w nich od podstaw. Wiele dziesiątków tysięcy osób pracowało na samej stacji, jak i w przestrzeni wokół niej starając się realizować harmonogram prac. Wielki Moff zadbał również o bezpieczeństwo projektu, utrzymując wokół Despayre silny kordon ochronny złożony z floty Gwiezdnych Niszczycieli, jak i innych okrętów pomocniczych. Co jakiś czas przylatywał do systemu Horuza doglądać stopnia realizacji projektu. Podróże odbywał najczęściej na pokładzie swojego obecnego okrętu flagowego, niszczyciela ''[[Havelon]]''<ref name="GŚK"></ref>. Znane są jednak przypadki jak przylatywał jedynie na pokładzie swojego osobistego promu typu Lambda.<ref name="MCK"></ref>

Projekt Gwiazdy Śmierci, który rozpoczął się jeszcze podczas wojen klonów, po prawie dwóch dekadach zaczynał wreszcie nabierać swojego ostatecznego kształtu. Po wielu latach przepełnionych frustracją, falstartami, administracyjnych procedur i politycznych przepychanek nic już nie przerywało sprawnego tempa prac budowlanych. Tarkin zdawał sobie sprawę z tego, że po zbudowaniu stacji i objęciu nad nią dowodzenia stanie się teoretycznie najpotężniejszą osobą w Galaktyce. W żadnym wypadku nie miał jednak ambicji obalenia Imperatora, którego uważał za najbardziej kompetentną osobę mogącą sprawować władzę nad Imperium. Wątpił przy tym żeby Palpatine nie miał wyjścia na taką ewentualność i nie pomyślałby o jakimś tajnym mechanizmie uniemożliwiającym użycie stacji wbrew swojej woli. Dla Tarkina to nie było istotne ponieważ dla niego liczyło się tylko to, że nowa stacja bojowa stanie się głównym czynnikiem wspierającym imperialne siły zbrojne w ramach działania jego doktryny. Tak jak wiele innych osób zaangażowanych w projekt wierzył w to, że dzięki tej broni będzie można na długo zapobiec straszliwym konfliktom zbrojnym niszczącym Galaktykę i zaprowadzić w niej od dawna upragniony pokój.<ref name="GŚK"></ref>

==== Galaktyczna wojna domowa ====
[[Plik:Tarkin za biurkiem.jpg|right|thumb|270px|Wielki Moff Tarkin.]]
W roku [[2 BBY]]
Przez wiele lat swojego istnienia, Imperium Palpatine'a zajmowało się zwalczaniem [[Niewolnictwo|niewolnictwa]], [[Piraci|piractwa]] czy terroryzmu. Obalało despotów jak i również zwalczało zbrojne organizacje będące pozostałościami po Separatystach. Jednak znajdowali się i tacy, którzy nie chcieli się pogodzić z tymi faktami i żądali powrotu do czasów, kiedy istniała Republika<ref name="TEGW" />. Ostatecznie działania ruchów separatystycznych ziściły się kiedy senatorowie Organa, [[Mon Mothma]] oraz [[Garm Bel Iblis]] podpisali w tajemnicy [[Traktat Koreliański]], w myśl którego dotychczasowe grupy pirackie oraz terrorystyczne połączyły się tak zwany [[Sojusz dla przywrócenia Republiki]]. Jego przywódcy, pożądając klęski Nowego Ładu i powrotu Republiki gotowi byli rozpętać [[Galaktyczna wojna domowa|konflikt]], który miał ostatecznie przerodzić się w najstraszniejszą wojnę w dziejach Galaktyki.<ref name="TFU">''[[The Force Unleashed]]''</ref>

Z racji swojej rangi Tarkin od początku należał do osób, które zdawały sobie sprawę z zaistniałego zagrożenia. Mimo to zaliczał się do wielu wojskowych, którzy początkowo lekceważyli to zagrożenie uznając, że siły zbrojne dadzą radę likwidować ogniska buntu<ref name="DSTECO"></ref>. Chociaż sojusz buntowników zaczął odnosić pierwsze sukcesy wojskowe, to jednak miały one zwykle charakter lokalny i nie były w stanie szczególnie dotkliwie zaszkodzić państwu Palpatine'a, równolegle odnoszącemu zwycięstwa nad Rebeliantami. Wielki Moff domyślał się, że wśród ich dowódców trafiają się dobrzy oficerowie, którzy nierzadko swoją edukację zdobyli w siłach zbrojnych Imperium. Uważał jednak, że nawet jeśli Rebelia się wzmoży, to ukończona Gwiazda Śmierci zatrwoży wroga, odbierając sens bardziej zorganizowanej walce. Jednak stacja bojowa nadal nie była ukończona i należało kontynuować walkę za pomocą nieco bardziej konwencjonalnych metod.<ref name="GŚK"></ref><ref name="HOTES">''[[Heir to the Empire Sourcebook]]''</ref>

Początkowo Tarkin, jak i inni doświadczeni wojskowi, uważał, że do stłumienia buntu wystarczy odnajdować i niszczyć poszczególne bazy wroga, eliminując tym samym ich zaplecze zaopatrzeniowe. Sposób ten przypominał taktykę używaną w czasach wojen klonów i wydawałoby się, że powinien przynieść pożądany skutek również i teraz<ref name="TEA"></ref>. Tak się jednak nie działo ponieważ struktury rebelianckie okazywały się nierzadko bardzo elastyczne. Dlatego chociaż siłom imperialnym udawało się zniszczyć bardzo wiele mniejszych lub większych baz wojskowych, to jednak rzadko kiedy doprowadzało to do zupełnego złamania kręgosłupa lokalnym siłom buntowników. Dodatkowo Rebelianci potrafili znajdować słabsze punkty w obronie Imperium, doprowadzając co jakiś czas do dziesiątkowania garnizonów, konwojów czy nawet wielkich okrętów wojennych<ref name="TEGW" />. W pewnym okresie buntownicy zagrozili nawet bezpieczeństwu Gwiazdy Śmierci. W roku [[2 BBY]] były [[Mroczny Jedi]], [[Galen Marek]] włamał się na budowaną stację bojową kiedy ta była odwiedzana przez Imperatora oraz Lorda Vadera. Obaj, chociaż poranieni, przeżyli, natomiast stacja doznała pewnych uszkodzeń w wyniku wywołanego wtedy [[Bitwa na Gwieździe Śmierci|buntu]] części pracujących tam Wookiech. Podległe Tarkinowi siły pokonały powstańców, a poniesione wtedy uszkodzenia stacji zostały stopniowo naprawione.<ref name="TFU"></ref>

Dowódcy Rebelii potrafili wywoływać powstania na dziesiątkach planet, których potem nie byli w stanie obronić w momencie kiedy przybywała odsiecz i dokonywała brutalnej rozprawy z powstańcami<ref name="TEGW" />. Tarkin, jako zwierzchnik sił zbrojnych wchodzących w skład Armii Nadsektora Zewnętrznego, uczestniczył w niektórych z takich starć. Jedna z nich miała miejsce na planecie [[Atravis]], kiedy to po wycofaniu się stamtąd rebeliantów podległe mu siły brutalnie stłumiły opór powstańców.<ref name="DZJE">''[[Dzieci Jedi]]''</ref>

Imperialny Wielki Moff był od początku traktowany przez Rebeliantów jako jeden z jego czołowych wrogów na równi z samym Imperatorem. Przywódcy buntu bardzo chętnie korzystali z bogatego zbioru mów Tarkina jak i jego Doktryny w taki sposób by brzmiały jeszcze bardziej złowrogo i bardziej zachęcały do dołączania do ich sił. Od początku te robili starania mające na celu wyeliminowanie jego osoby. Podczas jednej z akcji Sojuszu zaatakowany został osobisty prom Tarkina, ''[[Illirium]]''. Atak był jednak źle skoordynowany i został dosyć łatwo odparty przez znajdujące się w pobliżu eskadry myśliwców [[TIE]] oraz załogę niszczyciela ''[[Allecto]]''.<ref name="XWVETF">''[[X-Wing vs. TIE Fighter]]''</ref>

W tym okresie Tarkin otrzymał informację, że na placu budowy stacji bojowej zaczęło brakować części surowców niezbędnych przy ostatecznym ukończeniu projektu. Po analizie uznał, że planetą ,na której będzie najlepiej zdobyć niezbędne materiały, jest Geonosis. Zachodziły pewne podejrzenia, że układ ten, tak jak w czasach Republiki, zaczął spiskować przeciw władzy, związując się z Rebeliantami. Z tego powodu Wielki Moff zaczął gromadzić niezbędną flotę i armię do przeprowadzenia uderzenia. Przy tej okazji poprosił Imperatora o przydzielenie do tego zadania Lorda Vadera, który akurat wtedy skończył [[Bitwa o Ilum (Galaktyczna wojna domowa)|niszczenie]] grup pirackich działających na [[Ilum]]. Mroczny Lord początkowo nie chciał porzucać swoich zadań, zmienił jednak zdanie kiedy Tarkin zakomunikował że to Palpatine poprosił go o wypełnianie swoich poleceń. Ostatecznie połączone siły zbrojne Rebelii oraz Geonosian zostały pokonane w wyniku rozegranej [[Bitwa o Geonosis (Galaktyczna wojna domowa)|bitwy]]. Do budowy Gwiazdy Śmierci zostały przekazane zarówno surowce jak i część siły roboczej zamieszkującej planetę. Tarkin stwierdził wtedy, że rozprawa z Geonosjanami powinna być dobrym przykładem na to co spotyka tych który wspierają bunt.

[[Plik:Tarkin Motti.jpg|left|thumb|330px|Tarkin oraz admirał Motti.]]
W okresie trwania wojny domowej wzmogła się również aktywność Rebeliantów na planecie Kashyyyk. Buntownicy próbowali wzniecić powstanie Wookiech, stopniowo atakując kolejne kolonie karne oraz garnizony rozmieszczone na planecie. Tarkin otrzymał rozkaz od samego Palpatine'a, nakazujący brutalną rozprawę z powstańcami działającymi na Kashyyyku. Ostatecznie podległe mu oddziały [[Bitwa o Kashyyyk (Galaktyczna wojna domowa|pokonały]] Rebeliantów, a przy tej okazji część schwytanych Wookiech odesłano do budowy Gwiazdy Śmierci. Wielki Moff zapewnił Imperatora, że z ich pomocą budowa Gwiazdy Śmierci będzie przebiegała jeszcze sprawniej. Zmartwienie u Tarkina budziły raporty, opisujące udział w walkach po stronie Wookiech byłego imperialnego oficera, [[Han Solo|Hana Solo]]. W swoim mniemaniu nie mógł zrozumieć, jak były oficer imperialnych sił zbrojnych mógł ryzykować życiem by ratować przedstawicieli prymitywnej rasy.

Jakiś czas później Imperator poprosił Tarkina oraz Vadera do przybycia na [[Carida|Caridę]], celem odwiedzenia tamtejszej [[Akademia wojskowa na Carida|Akademii wojskowej]]. Obaj dostojnicy mieli na żywo ocenić próbę bojową nowej wersji popularnej imperialnej [[All Terrain|machiny kroczącej]] typu [[All Terrain Armored Transport|AT-AT]], używanej już od czasu wojen klonów. Tarkin zgodnie z wolą Imperatora udał się tam, jednak sceptycznie uważał, że nowa wersja pojazdu nie będzie konieczna kiedy z pomocą Gwiazdy Śmierci oraz Floty uda się zdławić Sojusz Rebeliantów. Pokazu możliwości pojazdu dokonał doświadczony imperialny oficer wojsk lądowych, [[Maximilian Veers]], który prowadził prototyp pojazdu. Pokaz oglądał sam Imperator, łączący się z Caridą za pomocą przekazu holograficznego. Był bardzo zadowolony, tym bardziej, że maszyna dowiodła swoich możliwości podczas niespodziewanej [[Potyczka na Caridzie|potyczki]], mającej miejsce kiedy opancerzony oddział Rebeliantów próbował bezskutecznie zniszczyć maszynę. Tarkin nawet wtedy pozostawał sceptyczny, ponieważ uważał, że w czasach kiedy Gwiazda Śmierci będzie już używana taki pojazd będzie zbyteczny. Palpatine jednak zachowywał więcej optymizmu od Tarkina, ponieważ uznał pojazd za bardzo przydatny i nakazał rozpoczęcie produkcji nowej wersji.

Po zakończeniu [[Pierwsza bitwa o Jabiim (Galaktyczna wojna domowa)|walk]] na planecie [[Jabiim]] z tamtejszych archiwów uzyskano informacje, dowodzące o przejściu Moffa [[Kalast]]a na stronę Rebelii. Siły Imperium próbowały [[Bitwa o Atzerii (Galaktyczna wojna domowa)|przechwycić]] zdradzieckiego moffa, jednak ten zdołał uciec na pokładzie swojego Gwiezdnego Niszczyciela, obsadzonego przez rebelianckiego załogę. Tarkin jak i inni przywódcy Imperium wiedział, że nie można pozwolić sobie na sytuacje, w której okręt tych rozmiarów znalazł się w arsenale Rebelii. Z tego powodu wydzielił ze swoich sił jedne z pierwszych krążowników typu [[Krążownik typu Immobilizer]], wyposażonych w studnie grawitacyjne, uniemożliwiające ucieczkę okrętu w nadprzestrzeń. W końcu siłom Imperium udało się obezwładnić niszczyciel, a sam Kalast został przekazany do Centrum Imperialnego, gdzie dokonano na nim egzekucji.<ref name="EAW">''[[Empire at War]]''</ref>

W tym okresie kilku funkcjonariuszy skupionych wokół Wielkiego Moffa Trachty spróbowało dokonać [[Drugi pucz antyimperialny (1 BBY)|puczu]] mającego na celu przejęcie władzy nad Imperium. Za główne zagrożenie dla swoich planów uważali, oprócz Palpatine'a oraz Vadera, również Tarkina, których to docelowo chcieli się pozbyć w późniejszym terminie. Pierwszy etap zamachu dotyczył planowanego przez Imperatora ponownego wyjazdu na Gwiazdę Śmierci. Po planowanym przylocie na miejsce Imperator planował dokonać oględzin w towarzystwie Wielkiego Moffa. Zamachowcy zdołali podłożyć na należącym do Imperatora promie typu Lambda ładunki wybuchowe, które przemycili pod przykrywką w skrzynce z wytrawnymi alkoholami. Bomba wybuchła zanim na miejsce przybył pasażer, ponieważ ten zdołał wyczuć zagrożenie. Ostatecznie niedługo potem uczestnicy puczu zostali co do jednego zabici dzięki działaniom [[Gwardia Imperialna|Gwardii Imperialnej]], Vadera oraz samego Palpatine'a. Mimo to wizyta Imperatora na budowanej przez Tarkina stacji bojowej została odłożona na czas nieokreślony.<ref name="SWEBL">''[[Zdrada (komiksy)|Zdrada]]''</ref>

W okresie trwania wojny doszło do zdrady Imperium, dokonanej tam gdzie nikt by się nie spodziewał - w samej rodzinie Tarkina. Rivoche Tarkina w miarę dorastania zaczęła w tajemnicy kwestionować idee Nowego Ładu jak i poczynania swojego wuja. Nasiona buntu zostały na dobre zasiane podczas jej nauki w Akademii, kiedy poznała kilku innych studentów sprzeciwiających się polityce Imperatora. Za sprawą takich osób jak np. jej znajomy [[Voren Na'al]], młoda dziewczyna zdecydowała się szpiegować na rzecz Sojuszu, stając się z czasem jedną z najwyżej postawionych w hierarchi Imperium agentek rebelianckiego [[Wywiad Sojuszu Rebeliantów|wywiadu]]. Chociaż przekazała wtedy Rebeliantom kilka ważnych informacji, to jednak dalej szanowała wuja za to, że ją przygarnął po śmierci ojca i nie przekazywała informacji związanych z jej rodziną. Sam Wielki Moff nie miał pojęcia o zdradzie dokonanej przez swoją siostrzenicę.<ref name="CIRO"></ref>

W trakcie trwania wojny Tarkin w dalszym ciągu kontynuował rutynowe wizyty w Akademiach wojskowych, uświetniając kolejnym rocznikom rozpoczęcie ich służby w Imperium. Coraz częściej w przemowach nawiązywał do konieczności rozprawy z rodzącym się Sojuszem Rebeliantów, jak również sugerował, że wkrótce Imperium otrzyma "broń ostateczną", która zapewni Galaktyce pokój oraz porządek<ref name="BDBR"></ref>. Podczas jednej z takich wizyt wziął udział w przyjęciu, odbywającym się w [[Akademia wojskowa na Prefsbelt IV|Akademii wojskowej]] na [[Prefsbelt IV]]. Porozmawiał wtedy z jednym z tamtejszych wykładowców, asem myśliwskim [[Soontir Fel|Soontirem Felem]]. Tarkin już kiedyś, kiedy tamten był obiecującym kadetem powiedział o nim, że spodziewa się po nim wielkich czynów. Nie pomylił się i zaproponował wtedy Felowi, że chętnie wziąłby go do służby w swojej osobistej flocie. Sam oficer wyraził radość na myśl o tym, jednak niedługo potem doszło do incydentu, kiedy to dwóch kolegów Fela z jego rocznika dołączyło do Rebelii, wykradnąwszy przy okazji [[Fregata|fregatę]] ''[[Rand Eclipic]]''. Tarkin podobnie jak dowództwo Akademii rozumiał, że Fel nie odpowiada za to co zrobili tamci dwaj, jednak w tej sytuacji anulował przeniesienie Fela do swojej floty.<ref name="XWRS25MOBF">''[[X-wing Rogue Squadron 25: The Making of Baron Fel]]''</ref>

Niezależnie od trwających działań wojennych Tarkin kontynuował swoje dotychczasowe poczynania. Kilka wojskowych ośrodków naukowych kontynuowało badania nad zleconymi przez niego projektami wojskowymi, mogącymi być użytecznymi w walce z Sojuszem Rebeliantów<ref name="SWM18RSTTR">''[[Star Wars Missions 18: Rogue Squadron to the Rescue]]''</ref>. Kontynuował też sporadycznie wykonywanie misji dyplomatycznych na światach kluczowych dla bezpieczeństwa Imperium. Podczas ponownej wizyty na Aldeeranie, Wielki Moff wziął udział w przyjęciu zorganizowanym przez Baila Organę. Spotkał też wtedy ponownie Leię Organę, która od niedawna zasiadała w Imperialnym Senacie jako reprezentantka Alderaana. Przyjął od niej przeprosiny za incydent jaki odbył się podczas jego poprzedniej wizyty. Nie minęło jednak wiele czasu kiedy idąc przez pałac królewski na mundur Tarkina spadł ponownie balon z wodą. Chociaż nie widział kto to zrobił, to jednak nie mógł mieć większych wątpliwości. Zachował jednak twarz i nie dał po sobie poznać zdenerwowania. Żegnając się z Bailem Organą podziękował za gościnę, na koniec stwierdzając, że bardzo chętnie wkrótce powróci na Aldeeran.<ref name="TPLD"></ref>

Rebelianckie zagrożenie dało o sobie ponownie znać, kiedy to razem z Mottim oraz Lemeliskiem odwiedzał służbowo swoją rodzinną planetę Eriadu. Po zakończeniu wizyty wraz z inżynierem wsiadł na pokład osobistego promu typu Lambda, ''[[Epsilon 5]]'', wtedy pilotowanego przez jego służącego, Ackbara celem udania się do systemu Horuz. Podczas tego lotu zachowywano niezbędne środki ostrożności, włącznie z równoczesnym startem kilku innych bliźniaczych promów. Okazało się, że o wylocie dowiedział się Sojusz Rebeliantów, który wysłał mieszaną [[Eskadra|eskadrę]] [[T-65 X-wing|X-wingów]] i [[BTL-S3 Y-wing|Y-wingów]] z zadaniem [[Atak na prom Tarkina|zestrzelenia]] statku Wielkiego Moffa. Tarkin rozkazał rozpocząć Kalarmianinowi uniki, ten jednak zatrzymał statek i wyłączył generatory pól ochronnych pozostawiając statek bez jakiejkolwiek ochrony. W wyniku precyzyjnego ostrzału z myśliwców statek stracił zdolność poruszania się. Wtedy służący oznajmił Tarkinowi, że to on odpowiada za ten atak i że teraz zapłaci on za okupację Mon Calamari. Wilhuff zachował przytomność umysłu i wraz z Bevelem udał się do kapsuły ratunkowej, którą obydwaj opuścili statek, zanim Rebelianci wdarli się pokład w ramach abordażu. Natychmiast po wyleceniu wcisnął sygnał alarmowy, nakazujący wszelkim imperialnym jednostkom przyjść im na ratunek.

Szczęśliwie na czas zdążył przybyć dowodzony przez Mottiego Gwiezdny Niszczyciel, który wraz z atakującymi myśliwcami [[TIE]] odpędził wrogie myśliwce od wirującej w przestrzeni kapsuły. Obaj zostali zabrani na pokład Niszczyciela, skąd następnie udali się do jednostki medycznej. Tarkin przez jakiś czas po ataku leczył kilka drobnych zwichnięć oraz oparzeń doznanych w trakcie ataku. Okazało się, że Kalarmianin faktycznie był od jakiegoś czasu szpiegiem buntowników i to on pomógł im zorganizować nieudany zamach terrorystyczny. Jakiś czas potem potwierdziło się, że przed ucieczką buntownicy zdołali uratować zamachowca, zabierając go ze sobą. Dzięki jego pomocy rebeliancki wywiad poznał kilka tajemnic Wielkiego Moffa m. in. potwierdzając fakt istnienia budowanej Gwiazdy Śmierci. Tarkin początkowo nie mógł się nadziwić, że dał się przechytrzyć istocie, którą uważał za lojalnego służącego.<ref name="MCK"></ref><ref name="XW">''[[X-Wing]]''</ref>

==== Ostatnie przygotowania ====
:''Sojusz Rebeliantów nie dowie się, co ich trafiło.''
:''Och będą wiedzieli, moja droga. Wszyscy będą widzieli. Oto właśnie chodzi.''
:— Wielki Moff Tarkin w rozmowie z admirał Daalą.<ref name="GŚK"></ref>
[[Plik:Tarkin.jpg|right|thumb|280px|Wilhuff Tarkin.]]
Budowana od ponad dwóch dekad stacja bojowa zaczynała być coraz bliższa ukończeniu. W miarę zbliżania się budowy ku końcowi Tarkin starał się więcej czasu na doglądanie jej osobiście z pokładu niszczyciela ''Havelon''. Podczas jednej z takich wizyt miał miejsce poważny incydent, kiedy to wypełniony tlenem tankowiec eksplodował w trakcie dokowania na jednym z lądowisk stacji bojowej. W wyniku eksplozji cały hangar uległ takim zniszczeniom, że nadawał się już tylko do zburzenia i zbudowania od podstaw. Kiedy Tarkin nabrał pewności, że ekipy ratunkowe przystąpiły do akcji, udał się swoim promem na dokonanie oględzin uszkodzeń. Jeszcze w trakcie lotu otrzymał wstępny raport służb bezpieczeństwa sugerujący podłożenie bomby w ładowniach statku. Tarkin był tym bardziej niezadowolony z tego aktu sabotażu, ponieważ miał świadomość że Imperator niedawno powiedział mu o mającej niedługo nastąpić nowej inspekcji dokonanej przez Vadera. Zlecił przeprowadzenie śledztwa, w wyniku którego wydzielono kilka osób, które mogły odpowiadać za celowe lub nie sprowadzenie bomby na pokład zniszczonego tankowca. Następnie kiedy wstępnie wyniki śledztwa zostały przygotowane postanowił uzbroić się w cierpliwość, oczekując w wyniku ostatnich zdarzeń niezbyt przyjemnie zapowiadającej się wizyty ucznia Imperatora.

Tarkin postanowił się skontaktować z Vaderem zaraz po tym kiedy jego Gwiezdny Niszczyciel ''[[Devastator]]'' zjawił się w systemie Horuz. Czym prędzej poinformował piewszego lorda Imperium o ostatnich wydarzeniach, prosząc go o pomoc w przesłuchiwaniu podejrzanych. Wielki Moff przyjął Vadera na pokładzie swojego okrętu flagowego, po czym w towarzystwie jego i członków swojego sztabu udali się na stację bojową. Tarkin oprowadzał lorda po stacji bojowej, jednak zanim zdąrzyli zakończyć oględziny, Vader zażyczył sobie przyspieszenia spotkania z więźniami. Najpierw w towarzystwie Tarkina i jego ludzi przesłuchał porucznika odpowiadającego za warty pilnujące tankowca podczas jego postoju na Despayre. Pechowy oficer chociaż nie brał udziału w spisku, został jednak zabity dla przykładu, ponieważ zaniedbał obowiązków ochrony. Przesłuchania zostały przerwane na jeden dzień, ponieważ Vader powiedział, że chce by inni więźniowie wraz z resztą personelu nabrali strachu na myśl o spotkaniu z nim. Tarkin zaproponował lordowi kwaterę na stacji bojowej jednak tamten zdecydowanie odmówił ku zdenerwowaniu Wilhuffa. Chociaż śledztwo było kontynuowane, to jednak nie udało się odnaleźć sprawców ataku na tankowiec. Ostatecznie przed swoim wyjazdem Vader zabił jeszcze kilka osób odpowiedzialnych za niezabezpieczenie tankowca. Tarkin denerwował się na myśl o pozornie przesadnie okrutnych metodach działania Mrocznego Lorda. Musiał jednak ponownie przyznać, że po jego odlocie prace znów nabrały tempa, a każdy wojskowy bądź cywil jeszcze bardziej przykładał się do swoich obowiązków, chcąc uniknąć gniewu Vadera.<ref name="GŚK"></ref>

[[Plik:Death Star ANH.jpg|left|thumb|280px|"Największa potęga we wszechświecie".]]
Przez długi czas jaki minął od czasu wizyty Tarkina w Laboratorium Otchłani rosła jego chęć ponownego spotkania Daali. Rozważył wszystkie za i przeciw i ostatecznie uznał, że nic się nie stanie jeżeli na kilka tygodni opuści ona swoją placówkę. Skontaktował się z nią przez osobisty komunikator i pod oficjalnym pretekstem wydania jej nowych dyrektyw zaprosił ją do swojej placówki. Oboje ucieszyli się na myśl o swoim ponownym spotkaniu. Po swoim przybyciu na stację gdzie została przyjęta z całym wojskowym ceremoniałem otrzymała kwaterę zaraz obok mieszkania Wilhuffa. Dzięki jego decyzji mieli ze sobą łatwiejszy kontakt w czasie kiedy na stacji oficjalnie panowała noc.

Sytuacja z sabotażami skomplikowała się do tego stopnia, że Rebeliantom udało się wysadzić w powietrze stacjonujący nad Despayre Gwiezdny Niszczyciel ''[[Undauntable]]'' admirała [[Jaim Helaw|Jaima Helava]]. Nie minęło dużo czasu kiedy Tarkin w towarzystwie Daali spotkał się z admirałem Mottim, który miał tyle szczęścia, że zaledwie godzinę wcześniej odwiedzał pokład feralnego okrętu i zdążył go opuścić. Conan podkreślał, że nie ma zielonego pojęcia, co się stało na pokładzie niszczyciela. Powiedział, że mógł to być wypadek, jednak obaj w to nie wierzyli, tym bardziej, że admirał Helaw był bardzo sumiennym oficerem, który nie dopuściłby do czegoś takiego. Chociaż wszystko wskazywało na sabotaż, to jednak Tarkin nie chciał oficjalnie tego ogłaszać, chcąc uniknąć kolejnej już trudnej inspekcji Lorda Vadera. Zasugerował, by przynajmniej na razie oficjalnie uznać za powód eksplozji przypadkowy wybuch reaktora. Chociaż Motti, podobnie jak Tarkin, lubił poległego admirała i wiedział, że fakt zaniedbania bezpieczeństwa reaktora nadszarpnie mu wzorową opinię, to jednak rozumiał, że wymagało tego bezpieczeństwo stacji bojowej. Następnie Tarkin zarządził ciche śledztwo, w którym oprócz służb bezpieczeństwa aktywnie uczestniczyła również Daala. Ostatecznie śledztwo ustaliło, że bomba o silnym ładunku wybuchowym eksplodowała w jednej ze skrzyń z amunicją, przysłanych niedawno przez jeden z frachtowców. Zdawano sobie sprawę, że taka skrzynia mogła być równie dobrze przysłana na stację bojową gdyby priorytety wymagały przysłania jej wcześniej. Tarkin zarządził z tego powodu skrajne zaostrzenie systemów bezpieczeństwa na stacji i pobliskich okrętach przy odbieraniu tego typu dostaw w przyszłości.

==== Despayre ====
:''Strach zagwarantuje skuteczność lokalnych władz. Strach przed stacją bojową.''
:- Tarkin, omawiając rozwiązanie senatu przed swoimi oficerami.<ref name="GWNN"></ref>
Chociaż budowa stacji bojowej zdawała się iść doskonale to jednak Tarkin miał coraz mniej powodów do zadowolenia. Głównym z nich były raporty z [[Imperialny garnizon na Danucie|garnizonu]] na [[Danuta|Danucie]], w których meldowano o zdobyciu planów Gwiazdy Śmierci z tamtejszego komputera. Sama informacja była o tyle znacząca, że wedle wiedzy Tarkina planów stacji nie umieszczano w takich mało znaczących miejscach. Wielki Moff podejrzewał różne sytuacje, wedle których ktoś mógł przesłać plany stacji na tamten posterunek. Paradoksalnie z późniejszego śledztwa wynikło, że ta akcja nie była sukcesem rebelianckiego wywiadu, a "jedynie" efektem przesłania ich tam przez szefa biblioteki na stacji bojowej, [[Atour Riten|Atour Riten'a]], który marzył o tym by kiedyś napisać z pomocą planów książkę o wojnie domowej. Niezależnie od pobudek Rebelianci zdołali zdobyć plany i przekazać je dalej.

Tarkin doskonale rozumiał ryzyko jakie niosło się ze zdobyciem planów przez buntowników. Chociaż uważał, że po ukończeniu stacja będzie niezniszczalna to jednak nie chciał ryzykować, że powstańcy znajdą jakiś słaby punkt nieznany dla projektantów. Pomimo swojej niechęci do tego postanowił poprosić o pomoc Lorda Vadera. Po uzyskaniu połączenia lord z lekkim rozbawieniem oznajmił, że doskonale o tym wie od swoich agentów i już poszukuje planów. Tarkin zdenerwował się na myśl o tym, że lord ma lepszych informatorów, jednak w tej sytuacji był mu wdzięczny za pośpiech.

Obawy Tarkina ziściły się już następnego dnia, kiedy to na obrzeżach Despayre z nadprzestrzeni wyskoczył rebeliancki krążownik typu [[Krążownik typu Lucrehulk|Luckrehulk]]. Z pokładu transportowca wypuszczono dwie fale składające się razem z pięciuset X-wingów zmierzające do [[Bitwa o Despayre|zaatakowania]] stacji bojowej. Początkowo Gwiezdne Niszczyciele ruszyły przechwycić transportowiec, natomiast setki myśliwców TIE wraz z tysiącem z pokłady Gwiazdy Śmierci ruszyły w celu przechwycenia myśliwców. W tym momencie Tarkin przypomniał sobie, że superlaser osiągnął już 4 % swojej docelowej mocy niezbędnej do pełnego strzału, a obsługa działa nie miała już większych trudności z jego obsługą. Ku początkowemu zdziwieniu Mottiego i reszty dowódców nakazał zatrzymać niszczyciele oraz myśliwce, po chwili jednak z zadowoleniem zrozumieli na co się zanosi. Po przygotowaniach udało się wystrzelić wiązkę lasera w kierunku transportowca, oddalonego od stacji o dwa tysiące kilometrów. Po chwili Tarkin mógł z zadowoleniem stwierdzić że wielki okręt o średnicy trzech kilometrów wyparował w mgnieniu oka. Po dokonaniu udanej próby lasera nakazał myśliwcom wznowić atak na X-wingi. Bitwa z nimi zamieniła się w istną masakrę, kiedy to kolejne maszyny rebelianckie ginęły podczas desperackiej szarży na stację bojową. Ostatecznie przy niewielkich stratach własnych piloci TIE zdołali zniszczyć wszystkie pięćset maszyn wroga.

[[Plik:GS - Mostek dowodzenia.jpg|right|thumb|320px|Wilhuff Tarkin z generałem [[Moradmin Bast|Bastem]] na mostku dowodzenia Gwiazdy Śmierci.]]
Radość z odniesionego zwycięstwa zmąciła informacja dotycząca tego, że atak myśliwców zaskoczył odlatujący akurat wtedy prom admirał Daali. Podczas ataku na jej statek kobieta została ranna w wyniku trafienia odłamkiem w głowę. Natychmiast sprowadzono ją z powrotem na stację bojową gdzie zajęli się nią najlepsi dostępni chirurdzy. Po zakończeniu operacji Tarkin odwiedził kobietę, jednak lekarze poinformowali go, że jest nieprzytomna, chociaż jej stan jest stabilny. Dowiedział się, że w wyniku trafienia w głowę może nie pamiętać tego co robiła w ostatnich miesiącach. Tarkin podziękował medykom za dobrze wykonaną robotę. Następnie przemyślał co należy zrobić, ponieważ Daala nie powinna była się tu znaleźć, a teraz dodatkowo została ranna w starciu z Rebeliantami. Kiedy tylko doszła do siebie odesłał ją statkiem do Otchłani prosząc ją o zachowanie w tajemnicy tego wydarzenia. Miał nadzieję, że ponownie się z nią spotka już w spokojniejszych okolicznościach.

Jeszcze zaraz po bitwie nakazał przemieścić stację bojową. Wiedział, że teraz skoro wróg zna jej położenie należy się spodziewać kolejnego, jeszcze silniejszego ataku sił Sojuszu. Ponieważ Motti odradzał na razie testowanie hipernapędu, dlatego też nakazał przemieścić ją na drugą stronę planety. Obawiając się obecności szpiegów nakazał przekazać nowe koordynaty jedynie dowódcom niszczycieli i ich nawigatorom, mając nadzieję na zachowanie tego faktu w tajemnicy. W jego opinii dowódcy ewentualnej floty rebelianckiej nie byli by wstanie sobie wyobrazić, że nakazano by uruchomić silniki kolosa tylko po to by przetoczył się na drugą stronę planety. Na szczęście jednak nic takiego nie nastąpiło i budowa stacji bojowej przebiegała w spokoju.

W tych dniach laser Gwiazdy Śmierci osiągnął zdolność strzału o sile 33 % przy możliwości ładowania go co 1-2 godziny. Inni dowódcy zgodzili się, że warto już teraz przeprowadzić taką próbę. Tarkin jakiś czas wcześniej kontaktował się z Imperatorem<ref name="GŚK"></ref>. Bezpośrednio od niego wiedział, że ma pełne prawo zademonstrować potęgę stacji w wybrany przez siebie sposób<ref name="EAW"></ref>. Po przemyśleniu sprawy wybrał cel - znajdującą się pod nimi więzienną planetę Despayre. Tarkin uznał, że konieczna jest próba przetestowania działa i to może być najlepszy, dostępny teraz cel. Niektórzy jak admirał Motti odradzali tego, obawiając się reperkusji politycznych. Tarkin uspokoił ich przypominając, że ma pełne poparcie Palpatine'a. Przypomniał, że jedynymi mieszkańcami planety są tysiące szumowin osadzonych nieprzypadkowo w jednym z najcięższych więzień w Galaktyce. Uznał, że nikt nie będzie tęsknił za tą menażerią morderców.

Po zakończeniu ewakuacji personelu więziennego i innych członków imperialnego garnizonu Wielki Moff nakazał przeprowadzenie strzału z lasera o 1/3 swojej docelowej mocy. Pierwszy strzał unicestwił wszelkie życie na powierzchni planety. Potężna siła wprawiła planetę w ogromne trzęsienia ziemi, a także wypaliła oceany oraz resztę fauny. Tarkin wraz ze swoim sztabem obserwował z niemym podziwem rozgrywający się przed nimi spektakl. Po następnej godzinie oddano drugi strzał, który doprowadził już do wysadzenia jądra planety i kolejnych odkształceń osłabionej struktury. Trzeci strzał dokonał już dzieła, rozbijając planetę na setki tysięcy części, które obijały się o stację bojową. Dla Tarkina i innych było już wiadome, że główna broń Gwiazdy Śmierci działa już bez zarzutu.

[[Plik:Wilhuff Tarkin.jpg|left|thumb|330px|Wielki Moff Imperium.]]
Niedługo potem Tarkin zwołał konferencję, na którą zaproszono wszystkich wyższych dowódców wojskowych i służb bezpieczeństwa dowodzących stacją bojową. Wcześniej jednak przyjął na pokładzie Lorda Vadera, który przyleciał na stację po tym jak [[Przechwycenie Tantive IV|przechwycił]] nad [[Tatooine]] rebeliancką korwetę ''[[Tantive IV]]'', przewożącą plany stacji bojowej. Plany co prawda jeszcze nie zostały odzyskane, jednak lord powiedział Wilhuffowi, że niedługo będą w ich rękach. Przywiózł też ze sobą dobrze już znaną Tarkinowi księżniczkę Leię Organę, która okazała się jedną z czołowych agentek Sojuszu. Spodziewano się, że młoda pani senator zna lokalizację najważniejszej bazy Rebelii i zamierzał niedługo ją przesłuchać. Tarkin otrzymał też doniosłą informację - Palpatine rozwiązał w końcu zbyteczny Imperialny Senat, przekazując ostatecznie już pełnię władzy lokalnym gubernatorom oraz Moffom.

Obaj dostojnicy udali się na już trwającą naradę. Tam w najlepsze trwała już kłótnia między generałem Tagge, a admirałem Mottim. Generał ostrzegał, że Rebelianci są groźni i nie należy ich lekceważyć, Motti z kolei niemal pysznił się potęgą stacji bojowej. Wchodzący Tarkin wszedł im w zdanie, oznajmiając oficerom radosne nowiny, związane z likwidacją "ostatniego przeżytku po Starej Republice". Wyraził powszechną nadzieję, że teraz ich stacja bojowa zagwarantuje stabilny spokój w Imperium. Generał Tagge wyraził wtedy obawę o bezpieczeństwo planów, jednak Vader uspokoił obecnych, że niedługo wrócą one w ich ręce. Wszedł im w słowo Motti, który wyraził chęć zademonstrowania galaktyce potęgi stacji. Vader skarcił Mottiego za przesadną pychę, jednak admirał niepodziewanie podjął wyzwanie wykpiwając przywiązanie Vadera do Mocy. Ten rozwścieczony postanowił dać Mottiemu nauczkę, [[Duszenie Mocą|dusząc]] go za pomocą Mocy. Tarkin w końcu zainterweniował żądając by Vader zakończył prezentację swojej siły na co ten, usatysfakcjonowany pokazem, się zgodził odpuszczając admirałowi. Tarkin podkreślił, że takie sprzeczki w niczym nie pomagają. Wyraził nadzieję, że unicestwienie kluczowej bazy Rebelii doprowadzi do zastraszenia reszty wrogów i dużo szybszego zakończenia wojny.<ref name="GWNN"></ref><ref name="GŚK"></ref>

==== Alderaan ====
:'''Tarkin''': ''Może przekona [[Leia Organa|ją]] alternatywna forma perswazji.''
:'''Darth Vader''': ''Co masz na myśli?''
:'''Tarkin''': ''Proponuję demonstrację potęgi [[Gwiazda Śmierci|stacji]].<ref name="GWNN">''[[Nowa nadzieja]]''</ref>
Niedługo po zakończeniu zebrania Vader wraz z przydzielonymi żołnierzami i robotem przysłuchującym typu [[Robot przesłuchujący typu IG-O|IG-O]] przystąpił do przesłuchiwania księżniczki Leii. Jednak ta nawet po długim i brutalnym przesłuchaniu nie chciała zdradzić miejsca, w którym znajdowała się kluczowa baza Rebeliantów. Opór młodej kobiety wyjątkowo irytował Tarkina, nie mogącego pogodzić się z tym, że pozornie drobna bariera staje przeciwko wielkim planom. Kiedy Tarkin wraz z Vaderem, Tagge'm oraz Mottim rozmyślał co uczynić w takiej sytuacji przysłano meldunek, który potwierdzał funkcjonalność najważniejszych elementów stacji jak i osiągnięcie pełnej mocy przez działo laserowe. W tym momencie przyszedł mu do głowy pewien pomysł - zaszantażowanie księżniczki poprzez zagrożenie zniszczeniem jej ojczystej planety - Alderaana. Nie jest pewne czy miała być to jedynie forma zdecydowanej perswazji, czy też już wtedy zdecydował się unicestwić całą planetę. Chociaż formalnie był to świat neutralny, to jednak od początku istnienia Imperium jej przywódcy wraz z wieloma jej przedstawicielami, jak Bail Organa, od dawna podkopywali ład i porządek ustanowiony w Galaktyce przez Palpatine'a. Wiadomo że zaraz po otrzymaniu informacji wydał rozkaz udania się do [[Układ Alderaan|systemu]], w którym znajdowała się planeta Aldeeran. Wielki Moff wiedział, że niektórzy z jego z podwładnych jak np. generał Tagge nadal mają wątpliwości co do sposobu użycia stacji dlatego zdecydował się rozwiać ich wątpliwości. Przypomniał, że jeszcze niedawno w trakcie rozmowy z Imperatorem ten zapewnił go, że dostaje wolną rękę w wyborze sposobu jej użycia. Ostatecznym potwierdzeniem było to, że Vader jako wysłannik Imperatora nie miał obiekcji do decyzji podjętej przez Tarkina.

[[Plik:Urocza az do konca.jpg|right|thumb|380px|Tarkin w towarzystwie schwytanej księżniczki Leii Organy.]]
Lot przez nadprzestrzeń minął stosunku szybko po części dzięki solidnym systemom napędowym stacji. Znacząco też przyczynił się do tego rozkaz Tarkina, który nakazał by oczyszczono trasy na drodze między stacją, a Aldeeranem<ref name="GWNN"></ref><ref name="GŚK"></ref>. Nie obyło się bez incydentów, kiedy to przy wchodzeniu do systemu siły imperialne zostały zaatakowane przez stacjonującą w tym regionie flotę rebeliancką. Grupa składała się z kilku krążowników i wielu mniejszych statków, które po stosunkowo krótkiej walce zostały zniszczone bądź przepędzone przez towarzyszącą imperialną flotę. Obecność w systemie Alderaana okrętów wojennych Sojuszu utwierdziła Tarkina w przekonaniu, że Alderaan ma niewiele wspólnego z neutralnym światem jak starały się głosić to jego władze.<ref name="EAW">''[[Empire at War]]''</ref>

Jeszcze przed przybyciem do systemu Tarkin poprosił Vadera o przyprowadzenie księżniczki Leii na mostek dowodzenia. Ta zjawiła się krótko po tym jak Motti zameldował mu o przybyciu do systemu. Jak się okazało tortury faktycznie jej nie złamały, ponieważ ta zaraz po przyprowadzeniu na mostek zaczęła z wyższością szydzić z Tarkina. Ten jednak nie stracił wigoru, pobłażliwie wyrażając się o jej niewesołej sytuacji. Ta jednak dalej szydziła z wielkiego moffa, który omawiał możliwości stacji, dzięki której, jak wierzył, Imperator będzie mógł zakończyć tą wojnę. Wilhuff postawił jej wyraźne ultimatum - albo poda miejsce położenia tajnej bazy, albo pełna moc lasera zostanie przetestowana na jej ojczystej planecie. Nie dawał przy tym ani na chwilę odetchnąć zupełnie zszokowanej tym ultimatum księżniczce. Ta w końcu nie widząc już innej możliwości, podała mu informację, że kluczowa [[Baza Sojuszu Rebeliantów na Dantooine|baza]] znajduje się na [[Dantooine]]. Zadowolony z jej odpowiedzi Tarkin zdecydował się jednak ostatecznie spełnić swoją groźbę i zniszczyć jej rodzinną planetę. Spowodowane było to części tym, że Dantooine znajdowała się za daleko i lepiej było przydzielić zadania zniszczenia bazy stacjonującym bliżej jednostkom floty. Po części jednak uważał, że unicestwienie dużo lepiej znanej planety będzie skuteczniejszą demonstracją siły Imperium. W ciągu nieco więcej niż jednej minuty od wydania rozkazu Aldeeran trafiony laserem uległ zupełnemu [[Zniszczenie Aldeerana|zniszczeniu]], wraz ze wszystkim co było żywe na planecie.

Jeszcze przez jakiś czas potem stacja bojowa pozostawała w systemie, natomiast znajdujące się najbliżej jednostki floty wyruszyły na Dantooine. Te jednak nic nie znalazły nic ponad pozostałości niedawnej bazy Sojuszu, najwyraźniej już ewakuowanej jakiś czas wcześniej. Jeden z wyższych rangą oficerów, [[Cass]] osobiście przekazał tą informację Tarkinowi kiedy ten wraz z Vaderem przebywał w pomieszczeniu konferencyjnym. Wielki moff był po prostu wściekły, kiedy zdał sobie sprawę, że sam okazał się zbyt ufny i dał się wykiwać młodej kobiecie. W chwili wściekłości nakazał natychmiast zgładzić księżniczkę, Vader jednak zdołał mu to wyperswadować przypominając, że jeszcze może się przydać.

Sprawa sama rozwiązała kiedy to za pomocą [[Emiter promienia ściągającego|promienia ściągającego]] ściągnięto na pokład koreliański frachtowiec ''[[Millenium Falcon]]''. Służby bezpieczeństwa zameldowały Tarkinowi, że to ten sam frachtowiec, który uciekł niedawno z obławy w [[Mos Esiley]] na [[Tatooine]]. Wraz z Vaderem doszedł do wspólnego wniosku - frachtowiec zapewne przewoził skradzione plany stacji bojowej, które pierwotnie miały zostać przekazane Sojuszowi Rebeliantów na Aldeeranie. Vader przystąpił do oględzin statku, jednak nie znaleziono na nim pasażerów, dobrze ukrytych w jednym ze schowków. Wyczuł jednak obecność swojego dawnego mistrza, Obi-Wana Kenobiego. Czym prędzej powrócił do sali konferencyjnej poinformować o tym Tarkina, który z niedowierzaniem przyjął tą informacją, ponieważ uważał, że tamten nie żyje już od lat. W tym momencie Wilhuff otrzymał meldunek o odbiciu księżniczki z [[Blok więzienny AA-23|bloku więziennego]]. Zdawszy sobie sprawę, że możliwi buntownicy panoszą się po jego stacji bojowej nakazał czym prędzej podniesienie alarmu. Ostatecznie uwierzył, że Kenobi może być pośród zuchwałych pasażerów statku. Vader powiedział mu, że osobiście rozprawi się ze swoim dawnym mistrzem na co ten nie protestował<ref name="GWNN"></ref><ref name="GŚK"></ref>. Zaraz potem wpadł na pomysł zabezpieczenia się na wypadek mało prawdopodobnej ucieczki pasażerów ''Millenium Falcona'' ze stacji. Rozkazał Mottiemu by ten czym prędzej wysłał na pokład statku ekipę techników z zadaniem zamontowania nadajnika umożliwiającego śledzenie statku<ref name="SWSR">[[Star Wars (słuchowisko radiowe)|''Star Wars'' (słuchowisko radiowe)]]</ref>.
[[Plik:Tarkin i Vader.jpg|left|thumb|290px|Tarkin z Vaderem na pokładzie pierwszej Gwiazdy Śmierci.]]
Ostatecznie jednak w wyniku wielu zbiegów zdarzeń załodze frachtowca udało się uciec. Tarkin widząc szansę, że być może dostarczą plany stacji do głównej bazy wroga nakazał wysłać tylko niewielką grupę pościgową myśliwców TIE dla upozorowania pościgu. W trakcie tego Tarkin dowiedział się o zabiciu Kenobiego przez Vadera podczas [[Pojedynek na Gwieździe Śmierci|pojedynku]] mającego miejsce w hangarze. Czym prędzej odtworzył nagranie, z niemała fascynacją obserwując pojedynek między obydwoma. Nie mógł się nadziwić, że pozornie słaby starzec tak długo opierał się w walce człowiekowi, który przez ostatnie dwadzieścia lat wyeliminował wielu członków upadłego Zakonu. A już w prawdziwe zdumienie wprawił go fakt, że ciało zabitego Kenobiego dosłownie wyparowało chwilę potem. Krótko potem przybył do niego Vader z potwierdzeniem, że frachtowiec skoczył w nadprzestrzeń. Wielki moff wyraził przy tym nadzieję, że nadajnik jest dobrze zamontowany i doprowadzi ich do bazy Sojuszu. Chociaż wiedział, że podejmuje ryzyko umożliwiając wrogom poznanie planów stacji, to jednak nie wierzył, że znajdą tam jakikolwiek słaby punkt mogący poważnie zaszkodzić stacji. Wątpił zresztą by plany stacji przetrwały zniszczenie świata, na którym by się znalazły.<ref name="GWNN"></ref><ref name="GŚK"></ref>

==== Bitwa o Yavin ====
{{SeeMain|bitwa o Yavin}}
:''Ewakuować się? W momencie naszego triumfu? Chyba przeceniacie ich szanse.''
:- Tarkin, reagując na propozycję [[generał]]a [[Moradmin Bast|Moradmina Basta]], by na czas ataku opuścić stację<ref name="GWNN">''[[Nowa nadzieja]]''</ref>.
[[Plik:Tarkin Bast.jpg|right|thumb|360px|Tarkin rozmawia z generałem Bastem w trakcie [[Bitwa o Yavin|bitwy o Yavin]].]]
Stacja bojowa wskoczyła w nadprzestrzeń podążając za wytyczoną trasą ''Millennium Falcona''. Tarkin został wtedy poinformowany o miejscu, do którego podążył frachtowiec. Był to [[Układ Yavin|układ Yavin]], a sama baza wroga znajdowała się przypuszczalnie na czwartym [[Yavin 4|księżycu]]]. Natychmiast przystąpiono do wchodzenia na orbitę planety. Tarkin w rozmowie z Vaderem z zadowoleniem stwierdził, że są o krok od ziszczenia Sojuszu i ma nadzieję, że zadowoli to Imperatora. O dziwo ten jednak wyraził obawę, że nastąpi to jeśli stacja wykona zadanie, jednak Tarkin nie miał wątpliwości, że się to powiedzie. Choć na razie nie było to wiadome, wróg zdołał naprędce znaleźć słaby punkt w postaci maleńkiego, źle osłoniętego zapasowego szybu wentylacyjnego, który pomagał w odprowadzaniu promieniowania z reaktora. Chociaż trafienie w niego byłoby trudne, to jednak szczęśliwy strzał mógł by nawet doprowadzić do eksplozji reaktora i ewentualnej zagłady stacji bojowej<ref name="GWNN"></ref><ref name="GŚK"></ref>.

Następnie obaj udali się na mostek dowodzenia, gdzie udzielało się już zadowolenie ze spodziewanego zwycięstwa. Motti nawet zawczasu pogratulował Tarkinowi spodziewanej wiktorii. Przy okazji ponownie podkreślił swojemu zwierzchnikowi, że powinien wykorzystać to do spróbowania namówienia Imperatora celem zwiększenia swojej i tak już ogromnej władzy. Tarkin skwitował to jedynie tym, że ewentualnie rozważy to po odniesieniu zwycięstwa<ref name="SWSR"/>. W miarę jak stacja wtaczała się do systemu coraz bardziej rosła jego duma związana ze swego rodzaju zwieńczeniem swojej wieloletniej pracy. Lord Vader pozwolił sobie nawet na uwagę, że dzień w którym zginął Kenobi i zostanie zdławiona Rebelia będzie zapamiętany na długo, co jeszcze bardziej poprawiło humor Wilhuffa. Dobrego samopoczucia nie były w stanie zepsuć nawet informacje o nadlatujących siłach Sojuszu, które w ostatecznym rozrachunku składały się zaledwie z 32 myśliwców typu X-wing i Y-wing. Kiedy został zapytany czy wysłać przeciwko nim myśliwce TIE zdecydowanie odmówił. Skrajna słabość sił obronnych Sojuszu w połączeniu z wiarą Tarkina w niezniszczalność stacji doprowadziła do podjęcia przez niego w ostatecznym rozrachunku tragicznej w skutkach decyzji. Uznał, że podczas niedawnej bitwy nad Despayre załogi dział nie dostały szansy na wykazanie się, dlatego myśliwce nie dostały teraz rozkazu startu. Vader nie polemizował z nim, jednak uznał za stosowne by wyruszyć do boju na czele własnej [[Eskadra Czarnych|eskadry myśliwców]]. Okazało się, że ciężkie działa turbolaserowe nawet w zmasowanej liczbie nie nadążały w walce z myśliwcami Rebelii. Pierwsze poważne straty zostały zadane dopiero przez [[TIE Advanced x1|myśliwiec]] Vadera i jego pilotów.<ref name="GWNN"></ref><ref name="GŚK"></ref>

[[Plik:Tarkin Yavin.jpg|left|thumb|300px|W ostatnich chwilach swojego życia.]]
W trakcie ataku wielki moff wraz z Mottim i resztą sztabu zastanawiał się co Rebelianci próbują osiągnąć swoim atakiem. Początkowo zgadzał się z Conanem, że nic nie jest realnie zaszkodzić stacji bojowej<ref name="SWSR"/>. W pewnym momencie jednak generał Bast wraz z grupą techników przeanalizował plany fragmentu stacji na odcinku, na którym skupiały się myśliwce buntowników. Odkryli istnienie źle zabezpieczonego szybu i chociaż szanse trafienia były nikłe, to jednak zagrożenie pozostawało realne. Bast uznał za stosowne poinformować Tarkina o tym fakcie, sugerując opuszczenie stacji osobistym promem do czasu odparcia ataku myśliwców. Chociaż wielki moff był coraz bardziej zdenerwowany przebiegiem starcia, to jednak sugestię Basta uznał za grubą przesadę. Był już tylko o krok od zwycięskiego zakończenia starcia i uważał że wyglądałoby to nieciekawie gdyby pokazał, że uległ panice. W ostatnich chwilach życia czuł pewność zwycięstwa i dobrze spełnionego zadania. Jednak zanim stacja zdążyła wystrzelić w kierunku księżyca, w szyb trafił strzał dokonany przez pilotującego jednego z X-wingów [[Luke Skywalker|Luke'a Skywalkera]]. Tarkin zginął w eksplozji stacji, wraz z praktycznie całym znajdującym się na niej personelem.<ref name="GWNN"></ref><ref name="GŚK"></ref>

=== Dziedzictwo ===
Niespodziewana śmierć jednego z czołowych przywódców Imperium wraz z zagładą Gwiazdy Śmierci była zupełnym szokiem. Zniszczenie stacji bojowej doprowadziło do zwiększenia popularności Sojuszu Rebeliantów pośród mieszkańców Galaktyki. Zagrożenie być może nie wzrosłoby tak znacząco, gdyby nie łączyło się z zagładą uznawanego za względnie neutralny Aldeeran. W połączeniu z zagładą broni, która miała definitywnie zniszczyć bunt, doprowadziło to do fatalnych rezultatów dla Imperium. Z tego powodu imperialne środki przekazu informacji próbowały przykryć prawdę o tych wydarzeniach. Początkowo informowano, że planeta została zniszczona w wyniku wypadku z bronią, którą budował rząd planety. Tarkin natomiast wraz z kilkoma ważniejszymi oficerami, miał zginąć w katastrofie promu kosmicznego, mającej miejsce podczas rzekomej wizyty w [[Stocznia na Tallaan|stoczniach orbitalnych]] nad planetą [[Tallaan]]. W relacji medialnej opisywano Tarkina jako oddanego oraz wybitnego dostojnika Imperium.<ref name="SWAJ 3">[[Star Wars Adventure Journal 3]]</ref>

Na niekorzyść tej wersji zdarzeń zaczęły szybko działać różne czynniki, jak np. nagrania przedstawiające zniszczenie planety oraz relacje osób które przebywały wtedy w systemie, bądź też zdołały w porę opuścić planetę. Wywiad rebeliantów szybko zajął się chwytliwym tematem i zaczął okrężnymi kanałami rozprowadzać dowody potwierdzające te wydarzenia. Koła rządowe Imperium pod wpływem tych informacji, zaczęły zmieniać swoją wersję zdarzeń, tworząc przynajmniej dwie. W jednej z nich informowano, że co prawda Gwiazda Śmierci należała do Imperium, jednak zniszczenie Aldeeran miało być konieczne z racji odkrycia informacji o produkowaniu tam przez rebeliantów broni masowego rażenia.<ref name="SWAJ 4">[[Star Wars Adventure Journal 4]]</ref> Przez pewien czas Imperator oficjalnie oskarżał Rebeliantów o wykradnięcie przez nich Gwiazdy Śmierci i zniszczenie planety celem zwalenia winy na Imperium.<ref name="SWXWTPA">[[X-wing Rogue Squadron: The Phantom Affair]]</ref> Pojawiały się nawet skrajnie absurdalne teorie o tym że Tarkin miał działać samowolnie, bądź był nawet zakamuflowanym szpiegem Rebeliantów, jednak takie teorie miały znikomy zasięg.<ref name="XW9ZEIS">[[X-wingi VIII: Zemsta Isard]]</ref> Zdementowano też później informacje, wedle których Tarkin miał zginąć w katastrofie nad Tallaan, stwierdzając wprost, że zginął zamordowany przez Rebeliantów.<ref name="SWXW1EŁ">[[X-wingi I: Eskadra Łotrów]]</ref> Wielokrotne zmienianie wersji zdarzeń dodatkowo podkopało zaufanie części ludności do władzy Imperium. Rebelianci bardzo chętnie wykorzystali to do promocji swojej sprawy. Śmierć Tarkina wraz ze wzrostem Rebelii, której nie udało się zniszczyć w zarodku przyczyniła się do znacznego wzmożenia, jednego z najkrwawszych konfliktów w dziejach Galaktyki.<ref name="TEA" /><ref name="TEGW" />

[[Plik:Ardus Kaine.jpg|left|thumb|200px|[[Ardus Kaine]], następca Tarkina na stanowisku Nadsektora Zewnętrznego.]]
Chociaż sprawa Aldeerana wywoływała pewne kontrowersje, to jednak Imperium nie skorzystało z okazji by zwalić całą winę na jednego ze swoich najwybitniejszych przedstawicieli. Na cześć wielkiego moffa nazwano wiele różnorodnych miejsc, nierzadko rozsianych po całym Imperium. Na jego cześć nazwano m.in [[Kieł Tarkina|bazę wojskową]], położoną w jednym z kluczowych miejsc Głębokiego Jądra<ref name="TNEC"></ref><ref name="NEJSP">[[Szlak przeznaczenia]]</ref>. Jedno z pasm górskich służących do szkolenia szturmowców w Akademii na Caridzie również przemianowano na jego część<ref name="CAHD">[[Carida: Heavy Duty]]</ref>. Na temat jego życia i śmierci napisano wyidealizowaną [[Agonia Tarkina|sztukę teatralną]], którą wystawiano m.in w Centrum Imperialnym<ref name="MJBTEH">[[Mara Jade: By the Emperor's Hand]]</ref>. Porty kosmiczne na [[Byss]] oraz Phelarionie również dostąpiły zaszczytu przemianowania nazwy<ref name="MRIM">[[Mroczne Imperium]]</ref><ref name="PLIS"></ref>. Pamięć po Tarkinie była bardzo silna w Imperium, a posiadanie jego cech charakteru bądź fizycznego podobieństwa, było traktowane jako duży atut<ref name="XW1ESŁO">[[X-wingi I: Eskadra Łotrów]]</ref>.

Jak to zwykle bywało w wypadku odejścia wielkich jednostek, także i po wielkim moffie z Eriadu pojawiła się próżnia, którą próbowało wypełnić wielu imperialnych dostojników bądź wojskowych - zarówno jego byłych zwolenników, jak i zaprzysięgłych wrogów. Główna spuścizna po Tarkinie, Nadsektor Zewnętrzny został przejęty przez awansowanego na wielkiego moffa [[Ardus Kaine|Ardusa Kaine'a]], będącego zdecydowanym zwolennikiem Doktryny Tarkina. Chociaż nadal pozostawał jednym z najważniejszych przywódców Nadsektorów, to jednak Kaine nigdy nie osiągnął pełni władzy jaką posiadł swego czasu Tarkin. Jakiś czas po feralnej [[Bitwa o Endor|bitwie o Endor]], Kaine widząc słabość obecnej władzy, wypowiedział posłuszeństwo Centrum Imperialnemu i został jednym z silniejszych, imperialnych lordów. Z pomocą swojego superniszczyciela ''[[Reaper]]'' utrzymywał władzę nad dużą częścią dawnego Nadsektora Zewnętrznego, nazywanego wtedy [[Sprzysiężenie Pentastar|Sprzysiężeniem Pentastar]]. Zbuntowany lord zginął dopiero w roku [[11 ABY]], natomiast [[12 ABY|rok później]] jego terytorium powróciło do [[Resztki Imperum|Imperium]], zjednoczonego wtedy pod przywództwem admirała [[Gilad Pellaeon|Gilada Pellaeona]]<ref name="SWAJ 3"></ref><ref name="TNEC"></ref>. Inny dawny protegowany Tarkina, admirał Delvardus po Endorze też został lordem i objął w posiadanie m. in. sektor Seswenna wraz z rodzinną planetą Tarkina, [[Eriadu]], która wpadła w ręce Nowej Republiki po klęsce [[Kampania Thrawna|kampanii]] [[Wielki admirał|wielkiego admirała]] [[Thrawn|Thrawna]]<ref name="TEA" />. Przede wszystkim zejście ze sceny Tarkina sprawiło, że Darth Vader nie miał już obok siebie nikogo równego swojej władzy. Przez kolejne lata już oficjalnie był najważniejszą osobą w hierarchii zaraz po Imperatorze.

[[Plik:Tarkin (stacja bojowa).jpg|right|thumb|215px|Stacja kosmiczna nazwana na cześć Tarkina.]]
Stosowanie zasad Doktryny Tarkina bynajmniej nie zmalało po Yavinie a wręcz wzmogło się. W wyniku zwiększania się aktywności Sojuszu Rebeliantów, siły zbrojne musiały coraz bardziej zdecydowanie i brutalnie postępować z z ogniskami buntu, roznoszącymi się po coraz większych połaciach Galaktyki. Znaczące zwycięstwa sił zbrojnych przeplatały się z dużymi klęskami zadawanymi nieraz przez buntowników. Palpatine nie chcąc czekać aż Rebelia zostanie wypleniona po wielu latach zdecydował się zbudować [[Druga Gwiazda Śmierci|drugą]] Gwiazdę Śmierci, która miała być większa i lepiej zabezpieczona od swojej poprzedniczki. Co ciekawe tym razem Imperator na dowódcę wyznaczył moffa [[Tiaan Jerjerrod|Jerjerroda]], kompetentnego oficera, jednak bez szczególnie wielkich ambicji jak to było w przypadku Tarkina. By zapobiec części błędów popełnionych przy poprzedniej stacji bojowej, zbudowano dużo mniejszą [[Tarkin (superbroń)|jednostkę]], na której na próbę zastosowana część techonologii użytych przy budowie Drugiej Gwiazdy Śmierci. Została ona nazwana na cześć Tarkina, celem uhonorowania dowodzenia przez niego, zniszczonej stacji bojowej. Owa stacja uległa zniszczeniu w wyniku rebelianckiego rajdu który zniszczył ją w roku [[3 ABY]]<ref name="TEGW"></ref>. [[4 ABY|Rok później]] niecierpliwiąc się, Imperator przygotował zasadzkę, w której miał nadzieję zniszczyć największą z rebelianckich flot. W wyniku splotu zdarzeń rozegrana bitwa o Endor skończyła się dużo bardziej katastrofalnie dla Imperium niż poprzednia zagłada stacji Tarkina nad Yavinem.<ref name="SW6POJE">[[Powrót Jedi]]</ref>

Ostatnia żona Tarkina pomimo swego rodzaju odtrącenia jakiego doznawała od męża, bardzo przeżywała śmierć szanowanego małżonka. Jako osoba wierna ideałom Nowego Ładu znacząco czciła pamięć po Wilhuffie, doprowadzając m. in. do nazwania na jego cześć portu kosmicznego oraz postawiła jego [[Pomnik Tarkina na Phelarionie|pomnik]] na rodzinnym Phelarionie. W pewnym okresie trwania galaktycznej wojny domowej była nawet o krok od schwytania znienawidzonej przez siebie Leii Organy<ref name="PLIS"></ref>. Siostrzenica Tarkina, Rivoche kontynuowała pracę dla rebelianckiego wywiadu nawet po śmierci swojego wuja. W roku [[2 ABY]] wyszła na jaw jej współpraca z wrogiem, została jednak na czas ewakuowana dzięki pomocy wywiadu Sojuszu<ref name="SWAJ12">[[Star Wars Adventure Journal 12]]</ref>. Ostatecznie dołączyła na dobre do Sojuszu i z czasem wyszła za swojego przyjaciela i dawnego współpracownika z wywiadu, oficera [[Voren Na'al|Vorena Na'al]] z którym miała kilkoro dzieci. Chociaż ostatecznie związała się z wrogami Imperium, to jednak nigdy nie wypowiedziała złego słowa o swoim zmarłym wuju.<ref name="CIRO"></ref>

[[Plik:Daala Tarkin.jpg|left|thumb|200px||Wiele z późniejszych poczynań admirał Daali miało swoje korzenie u jej mentora.]]
Kochanka Tarkina, admirał Daala dawała o sobie znać przez wiele dekad po śmierci swojego mentora. Przez 11 lat pilnowała Laboratorium Otchłani, nieświadoma faktu, że jej mentor zginął, a samo Imperium poniosło klęskę nad Endorem i stopniowo traciło inicjatywę, wycofując się po serii klęsk do północnych regionów Galaktyki. W międzyczasie w roku [[10 ABY]] na Kalamarze [[Bitwa o Mon Calamari (10 ABY)|użyto]] jednego z wynalazków zleconych do zaprojektowania przez Tarkina w Otchłani - potężnych Niszczycieli Światów<ref name="MRIM"></ref>. W roku [[11 ABY]] placówka została przypadkowo odkryta przez Hana Solo, od którego Daala dowiedziała się o przebiegu zdarzeń. Rozgoryczona po tych wieściach, wyruszyła do walki z Now Republiką, chcąc zadać jej jak największe straty<ref name="WPJ"></ref>. Chociaż zadała sporo zniszczeń, to jednak poniosła ostatecznie klęskę, tracąc trzy ze swoich czterech niszczycieli. Co ciekawe, do jej zagłady z ręki Nowej Republiki, walnie przyczynił się [[Pogromca Słońc]], którego budowę zlecił niegdyś Tarkin<ref name="UCIST">[[Uczeń ciemnej strony]]</ref><ref name="WŁMO">[[Władcy Mocy]]</ref>. Rok później znacząco pomogła Pelleonowi w zjednoczeniu Imperium pod jednym przywództwem<ref name="MCK"></ref>. Po wielu zawirowaniach, pod koniec [[Druga galaktyczna wojna domowa|drugiej galaktycznej wojny domowej]] została na kilka lat przywódczynią [[Sojusz Galaktyczny|Sojuszu Galaktycznego]]. Chociaż na ten czas oficjalnie zarzekała, że odcina się od pamięci po Tarkinie, to jednak prywatnie na zawsze pozostała mu oddana, skutecznie nawet tłumiąc Zakon Jedi kierowany przez człowieka, który bezpośrednio odpowiadał za śmierć Tarkina.<ref name="SOMIK">[[Sokół Millennium (książka)|''Sokół Millennium'' (książka)]]</ref>

Swego rodzaju najbardziej znaną spuścizną, która nie przysparzała laurów Tarkinowi był Kalarmianin Ackbar. Wielki moff zdecydowanie nie docenił zapału swojego służącego, który okazał się nadzwyczaj pojętnym uczniem czerpiącym wiedzę z taktyk stosowanych przez imperialne siły zbrojne. Kalarmianin po przekazaniu kilku sekretów Sojuszowi szybko awansował na głównego dowódcę sił zbrojnych Rebelii. Z czasem kalarmiański admirał zaczął być postrzegany jako jeden z największych dowódców Sojuszu Rebeliantów oraz późniejszej Nowej Republiki. Opinii tej nie potrafiły zmienić takie fakty jak to, że o mało co nie przegrał sromotnie bitwy o Endor, nie mówiąc już zupełnym nie radzeniu sobie w walce z wielkim admirałem Thrawnem. Można powiedzieć, że przesadne niedocenianie przez Tarkina ras niższych od ludzi srodze zemściło się później na Imperium.<ref name="MCK"></ref><ref name="TEGW" />

Niektóre ze społeczności doświadczone przez Tarkina bądź podległe mu siły zbrojne nawet długo po jego odejściu pałały do niego nieskrywaną niechęcią. Nienawiść do niego z oczywistych powodów najbardziej skrystalizowała się pośród osób wywodzących się z planety Aldeeran, co było dosyć zrozumiałe. Omwatowie, którzy pamiętali losy projektu badawczego Tarkina na ich rasie użyli jego nazwiska do określania w swoim języku słów "demon" bądź "rzeźnik".<ref name="TNEGTC" />

Pozytywna część pamięci o Tarkinie bez wątpienia zachowała się najbardziej na jego ojczystej planecie. Eriadu jak i cały sektor Seswenna zawdzięczały mu wiele zarówno za jego służbę w roli gubernatora, dowódcy armii z czasów wojen klonów oraz wielkiego moffa. Tarkin starał się dbać o rozwój planety, zwiększał jej bezpieczeństwo oraz prestiż wynikający po części dzięki jego działalności i samego rezydowania w tym miejscu. Po śmierci w bitwie o Yavin, zasmuceni mieszkańcy ufundowali m. in. imponujące [[Centrum konferencyjne imienia Tarkina|centrum konferencyjne]] nazwane na jego część. Nawet późniejsza klęska Imperium oraz okupacja Nowej Republiki nie potrafiła w znaczącym stopniu podkopać dobrej opinii jaką Tarkin zdobył sobie wśród mieszkańców układu. Bardzo długo po swojej śmierci pozostawał popularny zarówno pośród mieszkańców jak i wielu turystów, odwiedzających jego ojczyznę.<ref name="NEJOZ2">[[Ostrze zwycięstwa II: Odrodzenie]]</ref>

== Osobowość ==
[[Plik:Tarkin Clone Wars.jpg|left|thumb|250px||Stosunkowo jeszcze młody kapitan Tarkin w okresie wojen klonów.]]
Przez większość swojego życia był człowiekiem niezwykle pewnym siebie. Starał się kształtować rzeczywistość tak żeby układała się dokładnie po jego myśli. taki sposób bycia pasował do osoby, która im zachodziła dalej tym miała coraz większy wpływ na kształtowanie swojej wizji świata. Jednak cecha ta potrafiła zamienić się w słabość, ponieważ przez przesadną pewność siebie potrafił nie dopuścić myśli o tym, że cokolwiek może nie pójść po jego myśli. Bez wątpienia główne słabości Tarkina objawiły się z całą mocą podczas finałowej bitwy o Yavin. Kiedy już miał możliwość na czas wysłania eskadr myśliwców przeciwko kilku grupom wrogich jednostek, to jednak tego nie zrobił. Nie chciał nawet choćby przez chwilę dopuścić myśli, że małe jednostki mogą zagrozić potężnej stacji bojowej, o której uważał że wie wszystko. Kiedy był bardzo pewny siebie, potrafił zignorować nawet najbardziej dobre rady sugerowane mu przez choćby nawet najbardziej kompetentnych podwładnych.<ref name="CI"></ref><ref name="GWNN"></ref><ref name="GŚK"></ref>

Uczony doświadczeniami od początku nie przepadał za rasami nie-humanoidalnymi. Uważał, że ludzie jako najliczniejsza rasa Galaktyki, którzy od początku wpływali na jej losy są najbardziej odpowiedni do przewodzenia innym. Nie znaczy to, że nie cenił przydatnych cech członków innych ras. Wręcz przeciwnie, uważał że przedstawiciele poszczególnych ras powinni wykonywać to do czego są najlepiej przystosowani. Przede wszystkim był jednak zdania, że nie powinno to kolidować z potrzebami ludzi i dlatego tam gdzie byłoby to konieczne powinno się ograniczać wpływ obcych ras. Chociaż humanocentryzm nie był niczym nowym, to jednak dzięki skatalizowaniu się działań wielu wpływowych osób jak Tarkin czy Palpatine udało się stworzyć podwaliny pod Nowy Ład, w którym to ludzie zaczęli już oficjalnie odgrywać pierwsze skrzypce we wszystkich kluczowych dziedzinach życia. Czasami jednak pewność siebie z jaką Wilhuff traktował podrzędne rasy potrafiła się obrócić przeciwko niemu, bądź też całemu Imperium. Najlepszym przykładem było to jak niedoceniał pojętności swojego sługi Ackbara, który okazał się niezwykle utalentowanym uczniem, który niemal niezauważony przez swojego zwierzchnika skorzystał z okazji by jak najlepiej pojąć taktykę działania imperialnych sił zbrojnych.<ref name="CI"></ref><ref name="MCK"></ref><ref name="TNEGTC" />

[[Plik:Wielki Moff Tarkin 02.jpg|right|thumb|290px||Jako wielki moff.]]
Interesującą kwestią był jego stosunek wyrażany wobec użytkowników Mocy. Zdecydowanie nie przepadał za Zakonem Jedi, traktując go jako organizację mającą zbyt duży wpływ na sprawowanie władzy w Republice. Nie przepadał również za sposobem bycia Jedi i wyznawaną przez nich ideologią. Kodeks zakonu postrzegał jako nieefektywny, ponieważ nie pozwalał posunąć się wystarczająco daleko by odnieść zwycięstwo w walce. Szczególnie te sprzeczności objawiały się w czasie wojen klonów, kiedy to Tarkin musiał częściej spotykać się z Jedi. Nie mógł się nadziwić, że strażnicy pokoju walczą w tej wojnie. Pozostaje jednak faktem, że z niektórymi Jedi potrafił nawiązywać dobrą współpracę, jak np. Anakin Skywalker, z którym podzielał wiele poglądów w patrzeniu na świat. Jednak ci, którzy zdobywali zaufanie Wilhuffa nie byli wzorowymi Jedi z punktu widzenia kodeksu, toteż nie wpływało to na jego ewentualne polepszenie opinii w stosunku do reszty zakonu. Zagładę Jedi w wyniku czystki przyjął do wiadomości jako rzecz konieczną przy przebudowie Galaktyki na nową modłę. Im bardziej oddalał się w czasie od wojen klonów, z tym większym lekceważeniem odnosił się do dawnego zakonu, pamiętając go jedynie jako przebrzmiałą już "religię".<ref name="CI"></ref><ref name="GWNN"></ref>

Bardzo różnorodnie w ciągu długiego życia układały się jego relacje z rodziną. Wiele ze swoich wpływów zawdzięczał członkom swojej rodziny, którzy już wcześniej stworzyli mu dobry punkt startowy do dalszej kariery<ref name="TEGW" />. Nie zapominał o tym i nauczony tymi doświadczeniami, sam starał się pomagać członkom swojej rodziny w korzystaniu z jego osiągnięć i wynikających z nich wpływów oraz władzy. Po części robił to z więzów rodzinnych, ale dzięki temu też niczym ludzie niezrzeszeni, których promował, krewni stawali się jego dłużnikami, oddanymi mu i popierającymi jego poczynania. Ciężko cokolwiek powiedzieć o jego życiu uczuciowym, ponieważ nie zachowały się informacje o jego wczesnym życiu prywatnym/ Pewne jest jednak, że jego surowy sposób bycia sprawiał, że część jego najbliższych krewnych nie potrafiła w pełni zaakceptować ścieżki jaką sobie wybrał ich najznamienitszy członek rodziny. Losy jego jedynego znanego syna czy też siostrzenicy są tego dobitnym przykładem jak bardzo znaczące mogło mieć to skutki<ref name="DVLC"></ref><ref name="CIRO"></ref>. Swoje drugie małżeństwo traktował bardzo przedmiotowo i odbijało się to na słabych relacach w związku. Pomimo swojego sposobu bycia nadal wzbudzał jednak duży szacunek pośród członków swojej rodziny.<ref name="TNEGTC"></ref><ref name="PLIS">''[[Princess Leia, Imperial Servant]]''</ref>

[[Plik:Tarkin-portret.jpg|left|thumb|300px||Portret wielkiego moffa Imperium.]]
Na tle tego sposobu bycia jego związek z Natasi Daalą wydaje się być czymś zupełnie oderwanym od rzeczywistości. Mało kto by pomyślał, że uchodzący w późniejszych latach życia za chodzący wzór do naśladowania Wilhuff, może sobie jeszcze pozwolić na tak namiętny związek z dużo młodszą kobietą. Zdecydowanie pokazuje to, że surowe oblicze, które pokazywał na co dzień, było częścią prawdy o wielkim moffie z Eriadu. Jednym z oczywistych plusów jakie widział w Daali było to, że w jego opinii była niezwykle atrakcyjną osobą. W pierwszej kolejności jednak podziwiał jej ambicję, inteligencję oraz zdolność do podejmowania, tak jak on to robił, brutalnych działań. To wszystko złożyło się na to, że w pewien sposób doskonale pasowali do siebie. Sama Natasi nie była w tym związku tylko dlatego by wykorzystać wpływy starszego człowieka, ponieważ naprawdę podziwiała niezwykłą osobowość Wilhuffa. Jej ostateczny awans na admirała nie wynikał bynajmniej z powodu "kariery przez łóżko" jak to złośliwie za plecami mówili o swoim zwierzchniki wtajemniczeni podwładni. Tarkin naprawdę cenił jej zdolności taktyczne i uważał, że nawet bez jego pomocy w końcu daleko by zaszła w hierarchii wojskowej. Można powiedzieć, że jedynie przyspieszył ten fakt. Nie wiadomo czy gdyby zwyciężył nad Yavinem, to ujawniłby oficjalnie swój związek, ponieważ w tym okresie nie traktował jej jako docelowej towarzyszki życia. Inna sprawa, że była jedną z nielicznych kobiet, jakie naprawdę cenił za posiadane przez nią inteligencję. Mało kto potrafił spowodować w nim publicznie spontaniczny, serdeczny śmiech albo nawet był na tyle poufały by publicznie przy podwładnych nazywać go po imieniu. W nieformalnym związku z nią znajdował remedium na większość stresu, jaki dotykał go w trudnym latach galaktycznej wojny domowej i szeregu gier politycznych w jakie musiał być uwikłany z racji swojej pozycji.<ref name="GŚK"></ref><ref name="WPJ"></ref><ref name="MCK"></ref>

== Niekanoniczne pojawienia ==
:''Arogancki sukinsyn.''
:- Opinia Tarkina o lordzie Vaderze.<ref>[[Narodziny Gwiazdy Śmierci]].</ref>
[[Plik:Tarkin Rubio.jpg|right|thumb|210px|Wilhuff Tarkin.]]
*W komiksie ''[[Narodziny Gwiazdy Śmierci]]'' zostaje sparodiowana historia powstania stacji bojowej, jak i samego udziału w niej Tarkina. Historia zaczyna się od jego przylotu do Centrum Imperialnego na pokładzie promu klasy Lambda. Towarzyszą mu główni projektanci - Bevel Lemelisk i Tol Sivron. OD razu po wylądowaniu w Pałacu Imperialnym Tarkin i witający go lord Vader wykorzystywali każdą okazję by nadepnąć sobie na odcisk. Po wejściu do sali tronowej Wielki Moff zaczął się niezbyt skrycie podlizywać Palpatinowi. licząc na zaskarbienie sobie jego przychylności w finansowaniu projektu. Podczas spotkania Imperator ogólnie podzielał opinie konstruktorów, jednak czepiał się kilku faktów. Pierwszą uwagą była nazwa stacji, nazywana pierwotnie "Imperialną Orbitalną Stacją Bojową", która była dla niego niezbyt epicka. Wilhuff proponował "Zabójcę planet", jednak pomimo protestów Tarkina władca Imperium zaaprobował pomysł Vadera nazwania jej "Gwiazdą Śmierci", co go rozsierdziło z racji ich wzajemnej niechęci do siebie. W późniejszej części wyśmiewane są wszelkie motywy z filmów ''Nowa Nadzieja'' i ''Powrót Jedi'', takie jak np. łatwe wyłączanie promieni ściągających, brak barierek w sali obserwacyjnej przeznaczonej dla Palpatine'a, czy też wylot odprowadzający promieniowanie z reaktora stacji bojowej. Tarkin broni każdego z tych błędów projektowych, ostatecznie utwierdzając w tym przekonaniu samego Imperatora. Przy okazji Tarkin i Vader cały czas walczą przy tym o względu Imperatora, dokuczając sobie nawzajem słownie. Ostatecznie Vader nawet zdobywa się do chwilowego podduszenia Tarkina w trakcie popijania kawy, co w oczach innych wyglądało na zwykłe zakrztuszenie. Zadowolony z projektu Imperator mianuje Tarkina przyszłym dowódcą stacji bojowej. Wychodząc z sali Tarkin niechcący zapomina zabrać planów stacji bojowej, co wykorzystuje uczeń Palpatine'a, stwierdzając że jeżeli będzie zapominał tych planów, mogą niechcący wpaść w niepowołane ręce.
*W komiksie ''[[Star Wars Infinities: A New Hope]]'' zostaje przedstawiona wersja zdarzeń, w wyniku której Luke Skywalker nie zdołał zniszczyć Gwiazdy Śmierci. Torpeda protonowa utknęła w środku szybu, wyrządzając jedynie nieznaczne uszkodzenia. Tarkin natychmiast nakazał wystrzelenie lasera stacji w stronę księżcya Yavin IV. Jednak opóźniło się to o kilka minut z powodu uszkodzeń, jak wywołała torpeda w pobliżu reaktora i konieczności szybkich napraw. Kiedy już udało się strzelić, nastąpiła kolejna awaria, w wyniku której wystrzelona została wiązka o minimalnej mocy, co spowodowało jedynie "minimalne" zniszczenia na powierzchni. Wściekły Wielki Moff nakazał pospieszne dokonanie napraw. Jednocześnie też nakazał Vaderowi poprowadzenie eskadr myśliwców TIE w celu schwytania niedobitków z Yavina. Ostatecznie laser zniszczył planetę, a uciekinierzy zostali wyłapani. Księżniczka Leia i generał Dodonna zostali przywiezieni na Gwiazdę Śmierci, a sam Tarkin wykorzystał ponownie spotkanie z Leią do dodatkowego udręczania mieszkanki Alderaana. Zgodnie z przewidywaniami zagłada bazy na Yavinie IV i świadomość pozornej niezniszczalności Gwiazdy Śmierci szybko doprowadziła do zdławienia wszelkiej opozycji wobec władzy Imperium. Tym samym Tarkin nie tylko nie został ukarany przez Palpatine'a za samowolne zniszczenie Alderaana, ale wręcz nagrodzony stopniem admiralskim. Pięć lat później Tarkin dalej dowodził stacją bojową, ochraniającą Centrum Imperialne wraz z potężną flotą. W tym momencie na Gwiazdę Śmierci powrócił ''Sokół Millenium'', który został internowany. Jednak załoga została błyskawicznie zmanipulowana przez jednego z pasażerów, Mistrza Jedi Yodę. Korzystając z Mocy dostał się do kwatery Tarkina na mostku dowodzenia. Tarkin równie szybko jak inni uległ Mistrzowi Jedi. Pod jego wpływem przekazał kody rozpoznawcze załodze ''Sokoła'', lecących włamać się do siedziby Imperatora. Omamiony Tarkin nie protestował kiedy Yoda wraz z robotem R2-D2 przejmował kontrolę nad Gwiazdą Śmierci, która zniszczyła co najmniej kilka Gwiezdnych Niszczycieli. Po obezwładnieniu przez załogę lasera Yoda skierował stację bojową na powierzchnię Coruscant, zabijając tym samym siebie i Tarkina.
*W należącym do serii ''[[Tales]]'' komiksie ''[[Zdobycz]]'' Wilhuff Tarkin zwraca uwagę na poczynania przemytnika Hana Solo, od dłuższego czasu sprawiającego problemy dla Imperium. Tarkin w rozmowie z Vaderem proponuje, by wynająć do jego schwytania [[Łowcy nagród|łowcę nagród]] [[Boba Fett|Bobę Fetta]]. Lord Vader stwierdza wynajmowanie łowców na niegodne, na co Wielki Moff odpowiada, że w takim razie sam powinien go schwytać. Opowieść może by i mogła być uznana jako zgodna z historią uniwersum, gdyby nie to że w trakcie pościgu za przemytnikiem Vader i Fet staczają ze sobą pojedynek... na miecze świetlne.
*Zdarzały się też pojawienia dosyć epizodyczne, takie jak np. w komiksie ''[[Tag i Bink kopnęli w kalendarz 2]]'', gdzie Tarkin pojawiał się jedynie epizodycznie. Jego pojawienie się nie odbiegało od oryginału, jednak były parodiowane inne wydarzenia poboczne.
*Pojawił się też grze ''[[LEGO Star Wars II: The Original Trilogy]]'', gdzie jak wszyscy pozostali bohaterowie, został zrobiony z klocków Lego. W jednej ze scen zostaje pokazany w ostatnich sekundach życia, kiedy już wszyscy na mostku dowodzenia wiedzą, że stacja wybuchnie po trafieniu w główny reaktor. Kiedy wszyscy pozostali wpadają w ogromną panikę, Tarkin robi tylko zrezygnowaną minę, wyraźnie zwracając swój strapiony wzrok w kierunku gracza.

== Ciekawostki ==
*W ''[[Nowa nadzieja|Nowej nadziei]]'' w rolę Takina wcielił się brytyjski aktor [[Peter Cushing]]. Aktor ten był od kilku dekad znany z grania wielu ról czarnych charakterów, z których najbardziej dotąd znana była rola doktora Frankensteina. W jednym z wywiadów twórca ''Nowej Nadziei'', [[George Lucas]] potrzebował obok Dartha Vadera innej budzącej grozę postaci, która z kolei była by widoczna bez maski. Uważał Cushinga za stworzonego do tej roli i od początku zabiegał o jego udział w filmie. Był też jednym z nielicznych aktorów, obok grającego Obi-wana Kenobiego swojego krajana [[Alec Guinness|Aleca Guinness'a]], który był już ogólnie znany przed zagraniem w ''Gwiezdnych wojnach'', a nie dopiero po. Jednak podobnie jak Guinness, z perspektywy czasu został zapamiętany najbardziej z roli w tym filmie.
*W ''[[Zemsta Sithów|Zemście Sithów]]''w rolę młodszego o prawie 20 lat Tarkina wcielił się mało znany aktor [[Wayne Pygram]]. Został wynajęty do tej roli, ponieważ posiadał podobny wygląd do młodszego Petera Cushinga, mimo to nie obyło się bez długiej charakteryzacji, dzięki której uzyskał jeszcze wierniejszy wygląd.
*Wilhuff Tarkin pojawił się w serialu animowanym ''[[Wojny klonów (serial 3D)|The Clone Wars]]'', grając dużą rolę w trzyczęściowej trylogii ''Cytadela''. W tych odcinkach jego głosu użyczył aktor dubbingowy [[Stephen Stanton]]. W wywiadzie stwierdził, że wcielenie się w tą znaną w świecie ''Star Wars'' postać sprawiło mu radość. Na potrzeby gry w tym serialu nauczył się naśladować charakterystyczny akcent Petera Cushinga.
*Postać wielkiego moffa Tarkina pojawiała się także i w grach komputerowych. W grze ''[[Empire at War]]'' głosu użycza mu [[Paul Darrow]], natomiast w ''[[X-wing|X-wingu]]'' był to [[Nick Jameson]].
*Podobnie jak w przypadku większości postaci imperialnych pojawiających się w filmie, również imię Tarkina było długo nieznane. Oficjalne potwierdzenie że jest to Wilhuff nastąpiło dopiero w [[1994]] roku, kiedy to [[LucasArts]] wydało program ''[[Star Wars Screen Entertainment]]'' gdzie pojawiła się ta informacja.
*Pewne rozbieżności w [[Kanon|kanonie]] wywołuje kwestia daty przyjścia na świat Tarkina. Powszechnie przyjmuje się wersję podaną w wydanej w [[2000]] roku książce ''[[Planeta życia]]''. pada tam informacja z której wynika że Wilhuff ma około 35 lat, dlatego ogólnie pisze się o dacie [[64 BBY]]. Jednak kilka lat później w poświęconym Gwieździe Śmierci numerze serii ''[[Kultowe statki i pojazdy]]'' (W Polsce zostanie wydany jako [[Kultowe statki i pojazdy 11|numer 11]]) pada nowa data, o pięć lat późniejsza. Pismo to znane jest z dodawania nowych informacji o świecie ''Star Wars'', jak choćby to że to właśnie tam takie postacie jak ''[[Firmus Piett]]'' czy ''[[Maximilian Veers]]'' otrzymały swoje ostateczne, uznawane w [[kanon]]ie imiona. I chociaż [[Lucasfilm Ltd.|LucasFilm]] zezwolił na to wydawnictwo, powszechnie uważa się tą datę za błędną i używana jest ta starsza.
*Kolejne rozbieżności dotyczą daty awansu Tarkina na Wielkiego Moffa. ''[[Rebel Alliance Sourcebook]]'' po raz pierwszy opisuje go jako kapitana okrętu wojennego, który dostał to stanowisko w zamian za stłumienie zamieszek na Ghormanie. Potwierdza to wydany w 2000 ''[[Ilustrowany przewodnik po chronologii Gwiezdnych wojen]]'', który umiejscawia to wydarzenie tuż po powstaniu Imperium galaktycznego. Później uległo to jednak zmianie, ponieważ za fakt uznano, że Tarkin dostał tytuł moffa w ostatnich miesiącach istnienia Republiki Galaktycznej. Sam incydent z Ghormany jest jak dotąd słabo opisany, jednak ogólnie bez zmian przyjmuje się, że nastąpił on już po powstaniu Imperium, a także to że brał w nim udział Tarkin<ref name="REALSK">''[[Rebel Alliance Sourcebook]]''</ref><ref name="IPPCGW"></ref>.
*W książce ''[[Gwiazda Śmierci (książka)|Gwiazda Śmierci]]'' jak i kilku innych źródłach pada informacja jakoby Tarkin był jedyną osobą jaka posiadała tytuł Wielkiego Moffa. Jest to sprzeczne z z wieloma innymi źródłami które potwierdzają że co prawda był pierwszą osobą która otrzymała ten tytuł z ręki Imperatora, aczkolwiek nie jedyną.<ref name="TEA" /><ref name="TEGW" />
*Pewnych sprzeczności dostarczał wspomniany już serial ''The Clone Wars'', wraz z trylogią ''Cytadela''. Zostaje w nim pokazany Tarkin, który w tym okresie pełni obowiązki kapitana sił zbrojnych Republiki. Jednocześnie jest znane, że w okresie trwania konfliktu pełnił obowiązki gubernatora Eriadu. Mimo to na ten moment uznaje się że jedno nie wyklucza drugiego. Znane są zresztą podobne przypadki w historii jak np. przypadek jednego z czołowych przywódców III Rzeszy, Reinharda Heydricha, który pełniąc swoje obowiązki szefa SD i RSHA odbył podczas wojny kilka lotów bojowych.
*W [[1986]] roku LucasFilm zaplanował wydanie nowego projektu, zwanego ''[[The Epic Continues]]''. Miała być to historia dziejąca się w okresie po [[Bitwa o Endor|bitwie o Endor]] i śmierci Imperatora Palpatine'a. Co ciekawe, w tej alternatywnej wersji zdarzeń Wilhuff Tarkin w jakiś sposób uniknął śmierci w trakcie bitwy o Yavin. Korzystając ze śmierci Vadera i Palpatine'a, postanowił zawalczyć o zdobycie władzy nad pozbawionym przywództwa Imperium. Zdążąno też zaprojektować na tą okazję nową figurkę Wielkiego Moffa, zrobioną przez firmę [[Kenner]]. Jednak projekt został z czasem zawieszony i nie wiadomo, jak mogły potoczyć się losy Tarkina w wyniku opisanego tam splotu wydarzeń<ref name="SWG2">''[[Star Wars Galaxy 2]]''</ref><ref name="SWI120">''[[Insider 120]]''</ref>.
[[Plik:Tarkin Adam West.jpg|right|thumb|320px|Adam West z serialu ''Family Guy'' jako Wielki Moff Tarkin w odcinki ''Blue Harvest'' parodiującym ''Nową nadzieję''.]]
*We wrześniu [[2007]] roku w amerykańskiej telewizji FOX puszczono specjalny odcinek znanego i popularnego serialu animowanego ''Family Guy''. Odcinek nosił tytuł ''Blue Harvest'', i był pierwszą częścią trylogii parodiującej [[Stara Trylogia|Starą Trylogię]], w tym wypadku ''Nowa nadzieję''. Swoją rolę w serialu otrzymał też Wilhuff Tarkin, w którego wcielił się jeden z bohaterów serialu, znany w nim jako burmistrz miasteczka Quahog, Adam West. jednak w przeciwieństwie do pierwotnego występu Tarkina, tutaj bardzo odbiegał od oryginału. W rolę zuchwałego i zdolnego dowódcy Gwiazdy Śmierci wcielił się bohater, znany z ze swoich urojonych zachowań, w tym chorowania na schizofrenię. W momencie kiedy księżniczka Leia (Lois Griffin) prosi Tarkina o nie niszczenie Alderaanu, ten z brakiem pewnośći siebie pyta Lorda Vadera (Stewie Griffin), czy mogą to zrobić pomimo jej sprzeciwu. Natomiast w momencie kiedy załoga ''Sokoła Millenium'' odlatuje ze stacji bojowej, zabierają ze sobą wykradzioną przez siebie ulubioną kanapę Tarkina. Ten po zostaniu poinformowanym o tym fakcie przez Vadera bardzo to przeżywa.
*Był również parodiowany w jednym z odcinków serialu ''Robot Chickens'', gdzie Vader w rytmie skocznej muzyki dosłownie porwał Tarkina do tańca. W innym odcinki jest parodiowana scena w której Tarkin dowiaduje się od Leii Organy gdzie znajduje się rzekoma baza Sojuszu Rebeliantów. Kiedy księżniczka Leia ogłasza że to Dantooine, stojący obok Vader nie czekając na pozwolenie Wielkiego Moffa nakazuje załodze ostrzelać wspomnianą planetę. Pomimo szybkiego protestu Tarkina nie udało się temu zapobiec i planeta uległa zniszczeniu po strzale z superlasera. Protesty Tarkina zostały wyjaśnione tym że według twórców serialu na planecie miała się znajdować liksusowa willa Wilhuffa która uległa z tego powodu zniszczeniu. Ku radości Leii Tarkin nie zważając na otoczenie z wściekłością zaczął wyrzucać Lordowi nadpobudliwość i zapomnienie faktu że stosunkowo niedawno wraz z nim brał udział w imprezie mającej miejsce w dopiero co zniszczonej willi.
*Tarkin i luźna interpretacja jego losów są motywem przewodnim utworu polskiego wykonawcy Kazimierza Piotra Staszewskiego. Nosi on tytuł "Komandor Tarkin" a włączony został do wydanego w 2000 roku albumu ''Melassa''.

== Przypisy ==
{{Scroll box
|content=
{{Przypisy|2}}
}}

== Źródła ==
{{scroll box
|content=
{{grafiki|Wilhuffa Tarkina}}
*[[Darth Plagueis (książka)|''Darth Plagueis'' (książka)]] {{TWy}}
*''[[Darth Maul: Saboteur]]''
*''[[Maska kłamstw]]''
*''[[Planeta życia]]''
*''[[HoloNet News Vol. 531 49]]''
*''[[HoloNet News Vol. 531 55]]''
*''[[HoloNet News Vol. 531 56]]''
*''[[The Citadel]]''
*''[[Counterattack]]''
*''[[Citadel Rescue]]''
*''[[The Wrong Jedi]]''
*''[[Boba Fett: Pursuit]]''
*[[Zemsta Sithów (książka)|''Zemsta Sithów'' (książka)]]
*[[Revenge of the Sith (komiks)|''Revenge of the Sith'' (komiks)]]
*''[[Zemsta Sithów]]''
*''[[Czarny Lord: Narodziny Dartha Vadera]]''
*''[[Darth Vader and the Lost Command]]''
*''[[The Last of the Jedi: A Tangled Web]]
*''[[The Last of the Jedi: Secret Weapon]]''
*''[[Darth Vader and the Ghost Prison]]''
*''[[The Princess Leia Diaries]]''
*''[[Świt Rebelii]] {{TWy}}
*''[[X-wing Rogue Squadron 25: The Making of Baron Fel]]''
*''[[Force Commander]]''
*''[[Biggs Darklighter: Bohater Rebelii]]''
*''[[Star Wars Missions 18: Rogue Squadron to the Rescue]]''
*[[Gwiazda Śmierci (książka)|''Gwiazda Śmierci'' (książka)]]
*''[[X-Wing]]''
*''[[Empire at War]]''
*''[[Nowa nadzieja]]''
*''[[Nowa nadzieja (książka)|Nowa nadzieja]]'' (książka)
*''[[Star Wars (słuchowisko radiowe)]]''
*''[[Princess Leia, Imperial Servant]]'' (wspomniany)
*''[[Mara Jade: By the Emperor's Hand]]'' (wspomniany)
*''[[X-wingi I: Eskadra Łotrów]]'' (wspomniany)
*''[[X-wingi III: Pułapka Krytosa]]'' (wspomniany)
*''[[Mroczne Imperium]]'' (wspomniany)
*''[[W poszukiwaniu Jedi]]'' (wspomniany)
*''[[Uczeń ciemnej strony]]'' (wspomniany)
*''[[Władcy Mocy]]'' (wspomniany)
*''[[Dzieci Jedi]]'' (wspomniany)
*''[[Miecz Ciemności (książka)]]'' (wspomniany)
*''[[Agenci chaosu II: Zmierzch Jedi]]'' (wspomniany)
*''[[Ostrze zwycięstwa II: Odrodzenie]]'' (wspomniany)
*''[[Szlak przeznaczenia]]'' (wspomniany)
*''[[Sokół Millennium (książka)]]'' (wspomniany)
*''[[Databank]]''
*''[[Behind the Magic]]''
*''[[Ilustrowany przewodnik po postaciach Gwiezdnych wojen]]''
*''[[The New Essential Guide to Characters]]''
*''[[Ilustrowany przewodnik po chronologii Gwiezdnych wojen]]''
*''[[The New Essential Chronology]]''
*''[[Ilustrowany przewodnik po statkach, okrętach i pojazdach Gwiezdnych wojen]]''
*''[[The New Essential Guide to Vehicles and Vessels]]''
*''[[Empire at War: Forces of Corruption]]''
*''[[Star Wars Sourcebook]]''
*''[[Imperial Sourcebook]]''
*''[[Rebel Alliance Sourcebook]]''
*''[[Rebellion Era Sourcebook]]''
*''[[Rebellion Era Campaign Guide]]''
*''[[Death Star Technical Companion]]''
*''[[Cracken's Rebel Operatives]]''
*''[[Geonosis and the Outer Rim Worlds]]''
*''[[The Force Unleashed Campaign Guide]]''
*''[[Heir to the Empire Sourcebook]]''
*''[[Alien Anthology]]''
*''[[Star Wars Adventure Journal 3]]''
*''[[Star Wars Adventure Journal 4]]''
*''[[Star Wars Galaxy Series 4]]''
*''[[Carida: Heavy Duty]]''
*''[[Star Wars Annual 2008]]''
*''[[Wretched Hives of Scum and Villainy]]''
*''[[Kultowe statki i pojazdy]]''
*[[Nowa Nadzieja (album)|''Nowa Nadzieja'' (album)]]
*''[[Revenge of the Sith: The Visual Dictionary]]''
*''[[Gwiezdne wojny: Słownik obrazkowy]]''
*''[[The Complete Visual Dictionary]]''
*''[[Star Wars: Complete Cross-Sections]]''
*''[[Insider 84|Insider 84: Republic HoloNet News Special Inaugural Edition 16:5:24]]''
*''[[Insider 94|Insider 94: Tribute: Peter Cushing]]''
*''[[Insider 96|Insider 96: Set Piece: Death Star Conference Room]]''
*''[[Insider 113|Insider 113: Grand Moff Tarkin]]''
*''[[Insider 120]]''
*''[[Insider 125|Insider 125: Talking Tarkin!]]''
*''[[Star Wars Galaxy 2]]''
*''[[The Essential Atlas]]''
*''[[The Essential Guide to Warfare]]''

=== Niekanoniczne źródła ===
*''[[Narodziny Gwiazdy Śmierci]]''
*''[[Star Wars Infinities: A New Hope]]''
*''[[Zdobycz]]''
*''[[The Epic Continues]]''
*''[[Tag i Bink kopnęli w kalendarz 2]]''
*''[[LEGO Star Wars II: The Original Trilogy]]''
}}

[[Kategoria:Ludzie|Tarkin, Wilhuff]]
[[Kategoria:Mieszkańcy Eriadu|Tarkin, Wilhuff]]
[[Kategoria:Rodzina Tarkinów|Tarkin, Wilhuff]]
[[Kategoria:Republikanie|Tarkin, Wilhuff]]
[[Kategoria:Politycy|Tarkin, Wilhuff]]
[[Kategoria:Członkowie Departamentu Sprawiedliwości|Tarkin, Wilhuff]]
[[Kategoria:Członkowie Republikańskich Sił Bezpieczeństwa|Tarkin, Wilhuff]]
[[Kategoria:Moffowie|Tarkin, Wilhuff]]
[[Kategoria:Personel Gwiazdy Śmierci|Tarkin, Wilhuff]]

[[de:Wilhuff Tarkin]]
[[en:Wilhuff Tarkin]]
[[es:Wilhuff Tarkin]]
[[fr:Wilhuff Tarkin]]
[[it:Wilhuff Tarkin]]
[[nl:Wilhuff Tarkin]]
[[ru:Уилхафф Таркин]]