Przeciworbitalne działo jonowe V-150 Planet Defender
|
|
| Przeciworbitalne działo jonowe V-150 Planet Defender |
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Producent: | Kuat Drive Yards[1] |
| Model: | V-150[1] |
| Typ: | Ciężkie przeciworbitalne działo jonowe |
| Cena: | 978 900 kredytów[2] |
| Cechy charakterystyczne | |
| Zasięg: | |
| Właściciele | |
| Przynależność: | |
Przeciworbitalne działo jonowe V-150 Planet Defender było typem przeciworbitalnego działa jonowego używanego przez Sojusz dla Przywrócenia Republiki, a później przez Nową Republikę.
Charakterystyka
Działo tego typu używane było do obrony stanowisk naziemnych przed ostrzałem z okrętów znajdujących się na orbicie. Często używano go w połączeniu z planetarnymi polami ochronnymi. V-150 służyły wtedy do obrony, nim tarcze osiągały pełną moc. Mogło porazić gwiezdnego niszczyciela pojedynczym strzałem, ale podczas jego oddawania należało otworzyć blasteroodporne osłony działa. Jego optymalny zasięg wynosił 4000 km, a maksymalny 180 000 km.[1] Wystrzeliwane ładunki plazmowe po trafieniu w cel unieruchamiały uzbrojenie, tarcze i silniki, a w najgorszej sytuacji jedynie zakłócały systemy kontroli i napęd jonowy. Działo posiadało jednak kiepską szybkostrzelność, gdyż mogło generować jedynie 1 wystrzał na 6 sekund, przy czym wolno namierzało cel.[4]
Kula z działkiem wystająca ponad powierzchnię składała się z czujnika celownika, ruchomej permacytowej osłony, jonowego akceleratora akumulacyjnego, kanałów rozpraszających, konwertera energii i pokrywających wnętrze bębna durastalowych opasek kompresyjnych. Działo zasilane było przez rdzeń reaktora ze szpicą uziemienia, które łączyło się z górnym elementem przez złącze łuku elektrycznego. Pod poziomem gruntu znajdował się również elektroteleskop, system skanera dalekiego zasięgu i platformy repulsorowe utrzymujące działo ponad łożem. Na tej wysokości położona była platforma serwisowa.[4] V-150 wyposażono w niezależny generator zasilania umieszczony około 40 metrów pod nim.[1] Mógł on być zdalnie połączony z głównymi generatorami osłon placówki, którą miał osłaniać. Wbudowane były w niego komputery celownicze, wzmocnione wsporniki oraz obrotowe baterie kondensatora. Jego pracę nadzorowano na tej wysokości z wydrążonego tunelu dostępu, na wypadek, gdyby konieczne było interweniowanie. Pracy V-150 doglądano ze specjalnego pomieszczenia kontroli ognia i celowniczego.[4]
Historia
V-150 wchodziły w skład fortyfikacji rebelianckiej bazy na Hoth. Podczas bitwy użyto go przeciw flocie gwiezdnych niszczycieli. Jego ostrzał sparaliżował okręty z Eskadry Śmierci, co umożliwiło rebeliantom ucieczkę z planety.[3] Po ustanowieniu Nowej Republiki działa V-150 znalazły się na wyposażeniu sił lądowych odrodzonego demokratycznego rządu.[5]
Przypisy
Źródła
- Imperium kontratakuje (Pierwsze pojawienie)
- Battlefront (DICE)
- Battlefront II (DICE)
- Kompendium Star Wars (Pierwszy raz zidentyfikowane jako przeciworbitalne działo jonowe V-150 Planet Defender)
- Star Wars: Lokacje
- The Rebel Files
Ion Cannon w Databanku
