Megadroid

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Być może w archiwach są braki.

Ten artykuł wymaga poszerzenia.


Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych
Ten artykuł wymaga poszerzenia o: Bounty Hunters 42: The Secret Weapon.

Megadroid
Typ Droid bojowy[1]
Wysokość 4-krotnie wyższy od człowieka[1]
Kolor sensorów Czerwone[2]
Kolor obudowy Szara[2]
Uzbrojenie 2 podwójne ostrza[2]
Wyposażenie Plecak odrzutowy[3]
Przynależność Konfederacja Niezależnych Systemów[1]



Megadroid był ulepszonym modelem droidów bojowych Separatystów. Ich wprowadzenie na front było planowane w ramach Operacji Tytan, lecz mistrz Yoda i Anakin Skywalker zniszczyli ich fabrykę na Golathcie, czym uniemożliwili realizację planu.

Charakterystyka

Megadroid był typem droidów bojowych o znacznie lepszych właściwościach od standardowych modeli. Były 4-krotnie wyższe od człowieka.[1] Posiadały czerwone sensory i szary pancerz z najtwardszej durastali, dzięki czemu odporne były na działanie miecza świetlnego. Na ich uzbrojenie bojowe składały się dwa bliźniacze ostrza zamontowane na przedramionach. Były również wyposażone we wbudowany plecak odrzutowy. Były niezmiernie trudne do pokonania w walce nawet dla Jedi. Ich słabym punktem był właz umieszczony na plecach, który umożliwiał zniszczenie droida od środka.[3]

Historia

W czasie wojen klonów Separatyści rozpoczęli ich produkcję w ukrytej fabryce na Golathcie w ramach Operacji Tytan.[1] W roku 19 BBY mistrz Yoda i Anakin Skywalker odkryli i wysadzili fabrykę, lecz jeden z megadroidów przetrwał wybuch i zaatakował ich.[2] Yoda korzystając z jego włazu wszedł do środka konstrukcji, na co ten aktywował plecak odrzutowy i wyleciał na orbitę, gdzie Jedi skazany był na śmierć. Yoda zdołał jednak zniszczyć go od środka i wydostać się z niego, po czym przejął go myśliwiec Skywalkera. Wrak droida zabrany został przez techników Republiki Galaktycznej, którzy przystąpili do badań nad nim. Oszacowano, że niszcząc fabrykę Jedi wywołali dla Separatystów straty, których nadrobienie będzie kosztować ich kolejne 10 lat.[3]

Przypisy

Źródła