Co tam na Ossusie nowego? Czytaj na blogu!

Jabiim

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.

Życie wydaje się prostsze, kiedy coś naprawiasz.

Ten artykuł wymaga dopracowania.

Prosimy, dopracuj go pod względem języka i formy, korzystając z zaleceń edycyjnych i uwag zawartych w dyskusji.
W tym artykule należy: dodać grafiki, uzupełnić źródła

Jabiim

Astrografia
Region:	Zewnętrzne Rubieże
Układ:	System Jabiim
Gwiazda:	1
Geografia
Dominujący krajobraz:	pustynie, morza, rzeki
Społeczeństwo i inne
Języki:	basic
Struktura demograficzna:	ludzie

Jabiim to mały świat położony w Zewnętrznych Rubieżach, który znany jest z dwóch trzech bitew.

Spis treści

1 Historia
- 1.1 Wojny klonów
- 1.2 Galaktyczna wojna domowa
2 Źródła

Historia

Kilka tysięcy lat przed bitwą o Yavin planeta ta została zasiedlona w dużej części przez ludzkich osadników, co w późniejszych latach przyczyniło się do dominacji tej rasy na planecie. Sam fakt, iż planeta była położona w Zewnętrznych Rubieżach świadczył o niewielkim znaczeniu Jabiim pod względem militarnym jak i politycznym. Dlatego też z początku planeta miała być dla pierwszych kolonistów czymś w rodzaju nowego domu dla wszystkich istot, które uciekały od przeludnionych planet i drobnych konfliktów. Dodatkowym czynnikiem wpływającym na brak zainteresowania Jabiim był jej niesprzyjający klimat. Nieustające ulewy były przyczyną wielu kataklizmów, zaś ziemia od nadmiernych opadów zamieniała się w tereny bagienne. Nowi mieszkańcy planety byli zmuszani dostosować się do niesprzyjającego klimatu, korzystając z najnowszych technologii osuszania terenu. Największym utrudnieniem na tej planecie był różnego rodzaju transport naziemny jak i powietrzny - tereny pokryte błotem utrudniały poruszanie się pojazdów, zaś częste ulewy kwaśnego deszczu i silne pole elektrostatyczne przyczyniało się do prawie całkowitego braku transportu drogą powietrzną.

3 000 ABY Jabiim została przyłączona do Republiki. Miał to być przełom w historii planety. Republika zapewniała mieszkańcom lepszą ochronę i rozbudowę infrastruktury przemysłowej. Jednak sytuacja kolonistów nie uległa zmianie przez następne stulecia. Planeta borykała się z inwazją Trandoshan, lecz nic nie spowodowało takiego spustoszenia na planecie jak nieznany rodzaj wirusa dziesiątkujący populację Jabiim. Zdesperowani mieszkańcy starali się o pomoc od Republiki, której jednak nigdy nie otrzymali. Sceptycy uważali, że przyłączenie się do Republiki jako korzystne wyłącznie dla Republiki, która w ten sposób chciała poszerzać swoje granice.

Tuż przed rozpoczęciem wojen klonów niewielka społeczność Jabiim była oblegana przez piratów Lythian. Osamotniona w walce planeta wielokrotnie stawiała czoło przewyższającemu liczebnie wrogowi. Cenę jaką musieli zapłacić mieszkańcy była okrutna - wielu cywili zostało zabitych z rąk piratów, a ich domy splądrowane i zrównane z ziemią.

Wśród zabitych mieszkańców byli rodzice przywódcy politycznego Alto Stratusa. Po ataku piratów na Jabiim jego nieufność i wrogość w stosunku do Republiki i Zakonu Jedi nasiliła się jeszcze bardziej. Alto Stratus oskarżał ich przede wszystkim o bierność i bezmyślne przyglądanie się cierpieniom jego rodaków. W efekcie Stratus zgromadził liczne grono popleczników, którzy wspierali go w jego zamyśle odłączenia się od Republiki. W krótkim czasie wraz z dowodzącym przez niego Frontem Nacjonalistów dokonał przewrotu, odsuwając tym samym od władzy Lojalistów. Nękany wieloma tragediami lud Jabiim szybko dał się przekonać charyzmatycznemu przywódcy do poparcia Konfederacji Niezależnych Systemów.

Wojny klonów

Pomimo dołożenia wszelkich starań ze strony Korpusu Dyplomatycznego Alderaan, ostatecznie wszelkie ugody dyplomatyczne zostały odrzucone. Wraz z porażką alderaańskich dyplomatów Jabiim zerwał stosunki dyplomatyczne z Republiką. Separatystom dało to możliwość działań, które zakończyły się przeciągnięciem Jabiim na swoją stronę. Ze względu na bogate złoża minerałów znajdujące się pod skorupą planety, Jabiim była ważnym światem dla Separatystów. Lojaliści znaleźli się w dramatycznej sytuacji i szukali wsparcia w Republice, a wraz z przewrotem i powstaniem nowego rządu nasiliły się represje. Stratus zdołał wymordować liczną cześć Lojalistów, jednak niewielkim grupom udało się uciec. Ostatnim bastionem starej ideologii był kapitan Orliss Gillmunn, który dzielnie stawiał opór Separatystom. Republika postanowiła wspomóc kapitana Gillmunna wysyłając armię klonów pod dowództwem generałów Jedi. Wśród dowodzących byli tacy mistrzowie jak Obi-Wan Kenobi, Norcuna, Sirrus, Leska. Bitwa o Jabiim stała się idealnym placem doświadczalnym, na którym każda ze stron mogła przetestować nowe uzbrojenie.

Bitwa o Jabiim

Republika po raz pierwszy wprowadziła do walki maszyny kroczące: AT-AT i AT-ST. Natomiast Hrabia Dooku przysłał Stratusowi uzbrojenie i nowe wersje droidów bojowych. W trzydziestym dniu walk głównodowodzący kampanią mistrz Jedi Norcuna zginał wraz ze swoim oddziałem w pobliżu stolicy Jabiim, Choal. Tym samym dowództwo zostało przekazane najstarszej stopniem mistrzyni Leska. Aby zapobiec dalszemu rozlewu krwi, Leska postanowiła pojmać Stratusa niedaleko wybrzeża Razor i zakończyć tę bitwę.

Padawani po stracie swoich Mistrzów zostali odesłani do eskortowania konwoju z bronią. Pomimo tragicznej śmierci swoich opiekunów nie załamali się, a hartem ducha i wolą walki pokazali co oznacza bycie Jedi. Trzydziestego drugiego dnia, uczniowie pod dowództwem Anakina Skywalkera urządzili zasadzkę na oddział Separatystów i rozgromili ich doszczętnie.

Odpowiedz Stratusa na ten atak była szybka i trzydziestego czwartego dnia bitwy o Jabiim uderzył ze swoimi oddziałami. Mimo niesprzyjającej pogody i zaminowanego pola padawanom udało się wybrnąć z tej potyczki, jedynie Stratus i Anakin zostali ranni od eksplodującej miny. Następnego dnia generał Leska udało się pokonać siły wroga na wybrzeżu Razor, pomimo iż jej oddziały poniosły ciężkie straty.

Trzydziestego piątego dnia walk bohaterską śmiercią zginęła mistrzyni Leska - jej śmierć była wielką stratą, jako że była ona ostatnim z generałów dowodzących kampanią na Jabiim. Wtedy to Anakin Skywalker stał się najwyższym stopniem dowódcą. Tuż przed śmiercią Leska mogła dostrzec na tej planecie pierwsze promienie słońca od momentu wylądowania na Jabiim. Jednak z chwilą, gdy pogoda uległa poprawie hrabia Dooku rozkazał wysłać dodatkowe zastępy robotów zabójców. Bitwa powoli przechylała się na korzyść Separatystów, siły klonów i oddziały Gillmunna drastycznie stopniały do 10 000 ludzi. Rozpoczęła się ewakuacja klonów, jednak potrzebna była do tego kolejna poprawa pogody. Stacja Cobolt stała się ostatnią przeszkodą na drodze do strefy ewakuacyjnej. Sam Kanclerz Palpatine zadecydował, aby Anakin poprowadził operacje ewakuacji. Wszyscy padawani, którym udało się przeżyć postanowili, że ze względu na wszystko zostaną i będą bronić ostatniej linii obrony.

Trzydziestego dziewiątego dnia padawani wraz z garstką klonów stawili czoła przeważającej licznie wroga. Zaraz po zmasowanym ostrzale do ataku zostały wysłane roboty zabójcy i oddziały Nimbus. Mimo wycieńczenia i licznych ran odniesionych podczas potyczek z oddziałami Nimbus i Separatystami udało im się powstrzymać ostatnią falę natarcia na punkt ewakuacyjny kosztem własnego życia. Wraz z nimi zginał również Stratus, ścięty mieczem świetlnym z rąk padawanki Aubrie, która została zabita ostatnim strzałem z jego blastera.

Czterdziestego trzeciego dnia Anakinowi udało się przedrzeć do punktu ewakuacyjnego. Na miejscu okazało się, iż ewakuacja wszystkich była nie możliwa, a Palpatine nie zgodził się na przysłanie dodatkowego transportu wojsk. Ze względu na złą pogodę na powierzchnię Jabiim udało się przedrzeć zaledwie kilku pojazdom. Anakin jako jedyny Jedi, któremu udało się przeżyć musiał zadecydować pomiędzy klonami, a wojskiem kapitana Gillmunna. Ostatecznie opowiedział się po stronie ewakuacji klonów, zostawiając Lojalistów samych w walce z Nacjonalistami. W akcie gniewu kapitan Gillmunn uderzył Anakina, który nie kontrolując swoich emocji użył wobec niego Ciemnej Strony Mocy. Gillmunn poprzysiągł, że zapamięta tą zdradę, a w szczególności nazwisko Anakina Skywalkera, który dowodził ewakuacją wojsk.

Dwa dni później na planecie New Holstice Anakin oddał hołd przy pomniku wzniesionym ku czci wszystkim Jedi poległych na wojnie. Wśród nich znalazło się również imię jego mistrza, Obi Wana- Kenobiego, który zaginał na Jabiim (Kenobi został uznany za zmarłego, w rzeczywistości jednak został on schwytany przez Asajj Ventress i uwięziony na Rattatak).

Galaktyczna wojna domowa

Jednakże wojna na Jabiim nie wyłoniła zwycięzcy i walka pomiędzy poróżnionymi frakcjami trwała jeszcze długie lata. Zawieszenie broni i przerwanie bratobójczych walk zakończyło się dopiero w momencie zniszczenia pierwszej Gwiazdy Śmierci. W trakcie tego okresu planeta przechodziła kolejne drastyczne zmiany polityczne. Podczas okupacji Jabiim przez Imperium, klimat planety został całkowicie zniszczony, a nadmierne wydobycie minerałów i rudy z pod powierzchni planety doprowadziło do jej wyjałowienia. Rządy Jabiim całkowicie zostały zdominowane przez Nacjonalistów sprzymierzonych z okupantami. Lojaliści zwrócili się o pomoc do Rebelii, ta natomiast nie czekała długo z odpowiedzią. Mimo gniewu mieszkańców wywołaną obecnością Dyplomatycznego Sojuszu Leii Organy oraz Luke’a Skywalkera strony doszły do porozumienia. Jednak Lojaliści zostali w końcu pokonani, a przywódca Nacjonalistów, Thorne Kraym, rozprawił się brutalnie ze swoimi przeciwnikami sprzedając ich Imperium w zamian za suwerenność Jabiim. Jednak Lord Vader nie miał zamiaru dotrzymywać słowa - wbrew temu co obiecał Nacjonalistom - i rozkazał bombardowanie orbitalne. Jednym z powodów, dla którego wydał ten rozkaz były prawdopodobnie przykre wspomnienia sprzed 20 lat, które utkwiły mu w pamięci. Populacja planety została zdziesiątkowana, a ci mieszkańcy, którym udało się przetrwać zostali zniewoleni.