Co tam na Ossusie nowego? Czytaj na blogu!
Stinger
Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
| |
| Stinger |
|---|
| Pełna nazwa: | Zmodyfikowana surroniańska jednostka typu Conqueror |
| Producent: | Surronianie |
| Dane techniczne | |
|---|---|
| Długość: | 28 m |
| Silniki: | silniki jonowe Surronian A-2 (4), silniki jonowe Surronian A-2,50 (4), silniki hamujące (4) |
| Prędkość (atmosfera): | 1150 km/h |
| Hipernapęd: | Corellian Engineering Corporation H2-1 (zmodyfikowany), klasa 1 |
| System nawigacyjny: | komputer pokładowy Micro Thrust |
| Uzbrojenie: | działa jonowe (2), sprzężone działka laserowe w obrotowej wieżyczce (2), torpedy protonowe (6) |
| Osłony: | tak |
| Załoga: | pilot (1) |
| Pasażerowie: | 2 |
Stinger był zmodyfikowaną jednostką szturmową typu Conqueror i prywatnym środkiem transportu należącym do replikantki Guri, zabójcy służącemu przywódcy Czarnego Słońca księciu Xizorowi.
Spis treści |
Historia
Jednostka początkowo należała do floty Republiki i służyła jako środek transportu admirałowi Tarnese'owi Bleydowi. Oficer bardzo sobie chwalił szybkość i zwrotność statku. Po śmierci Bleyda przekazano go w tymczasowe użytkowanie nowemu admirałowi, Erelowi Kersosowi. Statek został użyty do ucieczki z Drongara przez zabójcę Czarnego Słońca Kairda - w ten sposób znalazł się w rękach tej organizacji przestępczej i ostatecznie trafił do Guri jako prezent od księcia Xizora. [1]
Konstrukcja
Statek miał kadłub kształtem przypominający ósemkę, o opływowych kształtach, przez co bardziej przypominał dzieło sztuki niż zwykłą maszynę. Wrażenia estetyczne nie zdominowały jednak funkcjonalności. Osiem silników jonowych zapewniało dużą prędkość zarówno w przestrzeni, jak i w atmosferze. Za pomocą komputera pokładowego pilot mógł kontrolować położenie każdej z dysz wylotowych – dawało to bardzo dobrą zwrotność, a poza tym uniknięto konieczności montowania silników manewrowych. Guri zamontowała także w środkowej części kadłuba cztery silniki hamujące. Ich umiejętne użycie ułatwiało sprawne lądowanie, a także mogło zaskoczyć ścigającego jednostkę wroga – gwałtowne wytracenie prędkości przez Stingera powodowało, że agresor z napastnika stawał się ofiarą, wystawioną na ostrzał z uzbrojenia pokładowego. To ostatnie składało się z dwóch dział jonowych zamontowanych po obu stronach kabiny, podwójnych działek laserowych w obrotowej wieżyczce (z możliwością obsługi z kabiny, ale z mniejszą celnością) oraz wyrzutni torped protonowych. Jednostka dysponowała hipernapędem klasy pierwszej.
Kabina umieszczona na dziobie miała miejsce dla trzech osób, choć do obsługi statku wystarczała jedna osoba. Tuż za kabiną znajdowała się kapsuła ratunkowa, a jeszcze bliżej rufy przedział ładunkowy. Był on jednak niewielki, gdyż służył przede wszystkim jako magazyn części zapasowych. Większością procedur związanych z przesyłaniem energii i działaniem systemów awaryjnych zawiadywał komputer pokładowy Micro Thrust – dzięki temu w razie trudnej sytuacji pilot mógł się skupić na walce bądź pilotażu.
Przeznaczenie
Stinger był osobistym środkiem transportu, toteż pełnił funkcje zależne od potrzeb. Szybkość i zwrotność oraz dobre uzbrojenie dawały przewagę nad przeciwnikiem w razie starcia – silniki dawały prędkość podświetlną umożliwiającą prześcignięcie nawet X-winga. Wysokiej klasy hipernapęd pozwalał na szybkie podróże po galaktyce, co było szczególnie ważne przy wykonywaniu pilnych zadań zleconych przez Czarnego Księcia. W razie konieczności statek mógł również transportować cenne towary i wykonywać zadania kurierskie. Ze swych zadań wywiązywał się doskonale i był znany na wielu planetach jako pojazd osobistej wysłanniczki Czarnego Słońca, co wzbudzało strach i szacunek.
