Weź udział w konkursie i zgarnij fajne nagrody.
Uwaga! Konkurs został przedłużony.

Miecz świetlny Yody

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miecz Yody.png
Miecz świetlny Yody
Zniszczony 19 BBY, Coruscant
Specyfikacja techniczna
Typ Shoto
Kolor klingi Zielony
Kryształ skupiający Kyber
Historia i wykorzystanie
Twórca Yoda
Właściciele Yoda



Miecz świetlny Yody jest to broń świetlna skonstruowana przez Wielkiego Mistrza Yodę i używana przez niego, gdy należał do Zakonu Jedi.

Historia

Yoda skonstruował ten miecz świetlny w nieznanym okresie przynależności do Zakonu Jedi.

W 22 BBY miała miejsce bitwa o Geonosis, rozpoczynająca wojny klonów. W jej trakcie Yoda stanął do walki z hrabią Dooku, swoim byłym padawanem, po tym jak Obi-Wan Kenobi i Anakin Skywalker zostali przez niego pokonani. Pojedynek pozostał bez rozstrzygnięcia, choć Yoda dominował przez całą walkę.[1]

Podczas wojny, Yoda wielokrotnie wzniósł ten miecz w walce, służąc jako generał w Armii Republiki. Wziął też ze sobą broń, gdy udał się na Moraband, by nauczyć się od Qui-Gona jak zachować świadomość po śmierci.[2]

Gdy w 19 BBY został wydany rozkaz 66, Yoda udał się do Senatu, by powstrzymać Dartha Sidiousa przed zawładnięciem galaktyką. Pomimo wyrównanego pojedynku, Yoda ostatecznie przegrał i stracił swój miecz świetlny w czeluściach Senatu, na wygnanie udając się bez niego.[3] Niedługo później został odnaleziony i przekazany Masowi Ameddzie, który, podczas publicznej akcji niszczenia broni Jedi, wrzucił miecz Yody do kotła jako ostatni. Chwilę potem zawartość kotła została podpalona, co zniszczyło miecze i wywołało gwałtowną emisję energii, która zaskoczyła zebranych.[4]

Charakterystyka

W tym mieczu świetlnym jako kryształ skupiający został wykorzystany kyber. Ze względu na niski wzrost właściciela, miecz ten posiadał nieduży uchwyt pasujący do jego dłoni, który mierzył 15 centymetrów długości i 2,8 szerokości, oraz stosunkowo krótkie ostrze, przez co przypominał on miecze typu shoto. Klinga miała kolor zielony.[5]

Przypisy

Źródła