Zapraszamy na kanał Discord Biblioteki Ossus.
Niech Moc będzie z Wami!


Myśliwiec TIE/ln

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


Obi Stub3.png
Być może w archiwach są braki.

Ten artykuł wymaga poszerzenia.


Prosimy, rozbuduj go, korzystając z zaleceń edycyjnych.

TIE ln.png
TIE Fighter
Podstawowe dane
Pełna nazwa: Myśliwiec TIE/ln
Producent: Sienar Fleet Systems
Model: TIE
Rodzaj: Myśliwiec kosmiczny
Specyfikacja techniczna
Długość: 7,24 m[1]
Wysokość: 8,82 m[1]
Szerokość: 6,7 m[2]
Silniki:
Przyspieszenie maksymalne: 4100 G[2]
Prędkość w atmosferze: 1200 km/h[2]
Prędkość w kosmosie: 100 MGLT[2]
Hipernapęd: Brak[2]
Uzbrojenie:
Osłony: Brak[2]
Różne
Załoga: Pilot[2]
Cena:
Rola: Myśliwiec przewagi kosmicznej[2]
Przynależność: Imperium Galaktyczne



Myśliwiec TIE/ln, zwany także myśliwcem TIE lub TIE Fighter, to podstawowa jednostka sił myśliwskich Imperium Galaktycznego opracowana i produkowana przez Sienar Fleet Systems.

Charakterystyka

Myśliwce TIE/ln, jak i większość późniejszych maszyn należących do tej serii, miały charakterystyczny kształt - kulisty kokpit umieszczone pomiędzy dwoma sześciokątnymi skrzydłami. Maszyny te miały 7,2 m długości, 8,8 m wysokości oraz 6,7 m szerokości. Sześciokątne skrzydła, każde podzielone na sześć części, z obu stron pokryte było panelami słonecznymi, które zapewniały zasilanie dla układów myśliwca.

Historia

Po przeistoczeniu Republiki w Imperium Galaktyczne, nowa władza potrzebowała nowy rodzaj uzbrojenia i wyposażenia zarówno armii jak i floty. Wilhuff Tarkin, jeden z czołowych dowódców Imperium, chcąc zdławić wszelki opór, zwrócił się do Raitha Sienara z Sienar Fleet Systems z poleceniem opracowania nowego typu myśliwca, który miał być tani w produkcji, szybki oraz zwinny. Dodatkowo, w celu ograniczenia szans na dezercję pilotów, maszyny te miały być zależne od swoich mobilnych baz, jakimi były gwiezdne niszczyciele oraz inne transportowce, zarówno pod względem dalekich podróży kosmicznych jak i dowodzenia. Dodatkowo maszyny te miały być pozbawione osłon, co miało ograniczyć niezależność pilotów, a także zmniejszyć koszta maszyny i wymusić na operatorach większe skupienie na misji. Po zatwierdzeniu pomysłu przez imperatora oraz doprecyzowaniu wymagań, Sienar opracował prototyp zdolny jedynie do lotów kosmicznych, jednocześnie przedstawiając dowództwu floty alternatywną, wzmocnioną wersję, która ukazała się lepsza na testach i ostatecznie stała myśliwcem TIE/ln.[2]

Gdy projekt myśliwca został ukończony, kolejnym wyzwaniem była jego masowa produkcja. W tym celu Sienar Fleet Systems nie szczędziło wydatków na badania i rozwój prototypowej linii produkcyjnej. Miała ona być w stanie przetwarzać surowe materiały, a także automatycznie wytwarzać, składać i testować komponenty maszyny. Dzięki temu Sienar mógł zapewnić gotowe do działań myśliwce od razu po opuszczeniu linii produkcyjnej, bez konieczności przeprowadzania lotów testowych oraz diagnostyki podukładów. Sama fabryka miała budowę modułową. Po zatwierdzeniu projektu przez Marynarkę Imperialną, SFS przekazało jej planu fabryk, które zaczęto stawiać na wielu światach oraz stacjach orbitalnych, w miejscach, gdzie zapewniony był dostęp do surowców. Do lokacji gdzie stanęły fabryki TIE można zaliczyć Korelię, Lothal oraz Fondor. Dokładna ilość wyprodukowanych myśliwców była tajna, jednak przekraczała ona 4,6 miliona sztuk. Wysoka niezawodność maszyn, związana z prostotą układów i systemów, spowodowała, iż jedynie pięć procent utraconych maszyn, według statystyk marynarki, powiązane było z ich zużyciem w czasie misji.[2]

Przez lata służby projekt był udoskonalany. Wykorzystywany w pierwszych rzutach silnik jonowy P-s3 został zamieniony wersją P-s4, która zapewniała mniejsze zużycie paliwa. Pierwotny projekt zakładał zasilanie dział laserowych tym samym reaktorem co silniki jonowe, co jednak wiązało się ze spadkiem manewrowości przy wydłużonym ostrzale. Z tego też powodu do maszyny został wkomponowany niezależny układ zasilający broń. Z czasem wymieniono również same działa laserowe z L-s1 na L-s7.2. Do czasów bitwy o Endor nowszy model był już standardem we wszystkich myśliwcach TIE/ln. [2]

Jako podstawowy myśliwiec Marynarki Imperialnej, TIE/ln brały dział w ogromnej ilości starć, zarówno małych jak i kluczowych.[2] W czasie galaktycznej wojny domowej uczestniczył zarówno w bitwie o Scarif[3], bitwie o Yavin 4[4], bitwie o Hoth[5], a także bitwie o Endor[6]. Uczestniczyły również w finalnej batalii konfliktu nad Scarif[7] Pomimo swojej liczebności przegrały wiele bitew z bardziej wytrzymałymi i o wiele lepiej uzbrojonymi myśliwcami rebeliantów. X-wingi czy A-wingi zadawały imperialnym pilotom poważne straty, a niejednokrotnie ich dziesiątkowały.

Przypisy

Źródła


TIE
[Pokaż/Ukryj]





Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!