Zapraszamy na kanał Biblioteki Ossus na YouTube!


Kalamarianie

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przeglądasz kanoniczną wersję tego artykułu.
Przejdź do legendarnej wersji tego artykułu.


Anakin dodopracowania.png
Życie wydaje się prostsze, kiedy coś naprawiasz.

Ten artykuł wymaga dopracowania.


Prosimy, dopracuj go pod względem języka i formy, korzystając z zaleceń edycyjnych. W tym artykule należy: rozpisać listę źródeł komiksowych.

Kalamarianie infobox.png
Kalamarianie
Planeta macierzysta: Kalamar
Język: Basic
Kolor skóry:
  • Pomarańczowa
  • Żółta
  • Szara
  • Biała
Cechy charakterystyczne: Istoty wodno-lądowe
Zdolności: Pływanie




Kalamarianie byli rasą rozumną pochodzącą z Kalamara potrafiącą przeżyć zarówno w wodzie jak i na lądzie.

Charakterystyka

Kalamarianie byli pacyfistycznie nastawieni, co było cechą charakteryzującą ich rasę. Bardzo szanowali życie. Pomimo tego potrafili walczyć i nie wahali się tego robić, gdy zachodziła taka potrzeba. Pochodzili z wodnej planety Kalamar, lecz nie byli jedynym rdzennym gatunkiem z tego globu - drugim byli bojowo nastawieni Quarrenowie, lecz pomimo tych różnic obie rasy potrafiły żyć we wzajemnej zgodzie. Ponieważ Kalamarianie pochodzili ze świata pokrytego w 100% oceanami, byli przystosowani do życia w wodzie, lecz potrafili oddychać również poza nią. Czyniło ich to istotami wodno-lądowymi i właściwie dla przedstawicieli tej rasy nie robiło wielkiej różnicy czy przebywali pod wodą czy na powietrzu. Kalamarianie byli inteligentną rasą i wielu jej przedstawicieli było dobrymi dowódcami wojennymi.[1] Kolor skóry Kalamarian zależał od miejsca Kalamara, z którego pochodzili - mieszkańcy okołorównikowych tropików byli pokryci ciepłymi kolorami jak pomarańczowy czy żółty, natomiast przedstawiciele z rejonów podbiegunowych mieli skórę w chłodnych kolorach jak szary czy biały. Ci drudzy cieszyli się opinią twardszych i bardziej zimnokrwistych od tych pierwszych, a także byli pragmatykami.[2]

Historia

Pomimo odmiennych osobowości, przez wieki Kalamarianie i Quarrenowie potrafili się darzyć wzajemnym szacunkiem, co pozwalało obu gatunkom posiadać wspólnego króla i jednoosobową reprezentację w Senacie.[1] Jednak w 20 BBY podczas wojen klonów został zamordowany dotychczasowy król Kalamara, Yos Kolina, będący Kalamarianinem. Zabójstwa dokonał separatysta Riff Tamson, gdyż Dooku liczył, że w ten sposób podzieli Kalamarian i Quarrenów i przekona tę drugą rasę do poparcia Konfederacji. Tak też się stało. Prawowitym następcą tronu był syn Koliny, Lee-Char. Jednakże ten Kalamarianin był jeszcze bardzo młody, co wywołało sprzeciw Quarrenów. Uważali oni, że nie poradzi on sobie w roli władcy i chcieli króla ze swojej rasy. Negocjacje zakończyły się fiaskiem i w wodach Kalamaru doszło do bitwy między popierającymi Republikę Kalamarianami i Quarrenami wspieranymi przez Separatystów.[3] Batalia zakończyła się zwycięstwem konfederatów, lecz Lee-Char w towarzystwie padawanki Jedi Ahsoki Tano zdołał uciec.[4] Separatyści zdradzili Quarrenów i wbrew obietnicy na tronie nie umieścili ich przedstawiciela lecz Karkarodona, Tamsona. Młody książę wykorzystał to, by przekonać dowodzącego Quarrenami senatora Nossora Ri do pojednania obu ras. Kalamarianie i Quarrenowie ramię w ramię i przy wsparciu sił Republiki pokonały konfederatów, a Lee-Char osobiście zabił Riffa Tamsona. Po bitwie młody Kalamarianin został koronowany na króla Kalamaru, a obie rasy znów żyły w zgodzie.[5]

Kalamariańska załoga Home One na czele z Gialem Ackbarem.

Po ustanowieniu Imperium, Kalamar znalazł się we władaniu galaktycznej monarchii. Kalamarianie nauczeni doświadczeniami wojen klonów przygotowali się na ewentualność kolejnej walki i wyposażyli budynki podwodnych miast planety w silniki jonowe, które w każdej chwili mogły wynieść te konstrukcje w przestrzeń kosmiczną. Gdy imperialna okupacja dała się mieszkańcom Kalamara we znaki, odlecieli oni ze swojej ojczyzny na pokładach tych zakamuflowanych statków do układu Telaris, gdzie byli bezpieczni od patroli Imperium. W tamtejszych bazach kosmicznych te okręty zostały przerobione na potężne krążowniki, które miały walczyć z gwiezdnymi niszczycielami i stać się trzonem floty Sojuszu Rebeliantów w nadchodzącej galaktycznej wojnie domowej.[2] Podczas tego konfliktu Kalamarianie byli jedną z ras najmocniej popierających Rebelię, a wielu ich przedstawicieli było admirałami armady Sojuszu. Podczas bitwy o Scarif był to Raddus, którego wysiłki umożliwiły rebeliantom zdobycie planów Gwiazdy Śmierci. Jednak jego okręt Profundity został schwytany przez Imperium.[6] Wtedy do gry wszedł inny kalamariański admirał - Gial Ackbar, który podczas wojen klonów służył w gwardii króla. Dowodził on flotą Rebelii przez resztę galaktycznej wojny domowej wliczając w to decydującą bitwę o Endor. Ackbar najpierw zaplanował atak na drugą Gwiazdę Śmierci, a podczas batalii poprowadził rebeliancką armadę, która uniknęła zniszczenia przez superbroń i zadała potężne straty flocie imperialnych.[7] Następnie Gial kontynuował walkę jako dowódca floty Nowej Republiki powołanej w miejsce Sojuszu.[8] Poprowadził armadę odrodzonej demokracji do ostatniej bitwy konfliktu,[9] a po jego zakończeniu udał się na emeryturę na Kalamar. Porzucił ją jednak po uporczywych namowach Leii Organy, by wesprzeć prowadzony przez nią Ruch Oporu w walce z Najwyższym Porządkiem - spadkobiercą Imperium.[10]

Przypisy

Źródła






Poczytaj o Gwiezdnych wojnach na Star Wars Extreme!