Co tam na Ossusie nowego? Czytaj na blogu!
Mandalor Nieposkromiony
Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.
Mandalor Nieposkromiony (w mando'a Te Kandosii Mand'alor) był jednym z ostatnich przywódców Mandalorian wywodzących się z rasy Taung, który sprawował władzę nad Klanami Mandaloriańskimi w czasie wielkiej wojny Sithów.
Spis treści |
Biografia
Konflikt z Krathami
- "To był wspaniały pojedynek, Ulicu Qel-Droma. Poddaję się. Moi wojownicy są twoi."[1][1]
- - Mandalor Nieposkromiony do Ulica Qel-Dromy
Wielka wojna Sithów
- "Mandalorianie to najlepsi wojownicy w galaktyce."[1][1]
- - Mandalor Nieposkromiony do Exara Kuna
Celem pierwszego ataku armii Qel-Dromy była republikańska stocznia na Foerost. Połączone siły Krathów i Mandalorian zdobyły tam ponad trzysta okrętów, które miały następnie posłużyć do podboju stolicy Republiki – Coruscant. W zaskakującym ataku oddziały dowodzone osobiście przez Mandalora Nieposkromionego zdołały się przedostać do republikańskiego centrum dowodzenia, w którym przechwyciły prototyp potężnej broni zwanej MX. Sytuacja na polu bitwy wydawała się opanowana, nieoczekiwanie jednak Mandalore otrzymał od przywódczyni Krathów, Aleemy Keto, wiadomość o śmierci Qel-Dromy i rozkaz odwrotu. Pomimo protestów, Mandalore został zmuszony wycofać wojska, wkrótce jednak, analizując nieudaną inwazję na Coruscant, odkrył że Keto oszukała go, zaś Mroczny Lord Sithów nadal żył.
Lojalny Qel-Dromie przywódca Mandalorian poinformował o jego pojmaniu Exara Kuna i przekonał drugiego z Mrocznych Lordów do wzięcia udziału w wyprawie na Coruscant, mającej na celu odbicie upadłego rycerza Jedi. Po jego uwolnieniu, będąc już na Yavinie 4, Mandalore wyjawił Ulicowi całą prawdę o jego kochance i pomógł mu opracować plan zemsty, który zakończył się unicestwieniem Aleemy Keto wraz z gromadą Cron.
Podczas gdy Qel-Droma razem z Exarem Kunem przygotowywali atak na Ossus, w którym wzięły udział jednostki Klanów, Mandalore Nieposkromiony poprowadził swoją armię do walki nad miastem Iziz na Onderonie. Początkowo Mandalorianie, pod osobistym dowództwem swojego wodza, walczyli na Bazyliszkach przeciwko Jeźdźcom Bestii kierowanym przez króla Orona Kirę jak równi z równymi, gdyż obrońcy miasta okazali się godnymi przeciwnikami. Wkrótce jednak nad planetą pojawiły się republikańskie krążowniki, które przechyliły szalę zwycięstwa na stronę Onderonian.
Śmierć na Dxunie
- "Kapitulacja to zdrada! My walczymy, my podbijamy – albo giniemy!"[1][1]
- - Mandalor Nieposkromiony do swoich wojowników
Republikanie poinformowali Mandalora, że Ulic Qel-Droma został pokonany i zażądali od niego złożenia broni. Mandalorianie odmówili i salwowali się ucieczką na księżyc Dxun, który w tym czasie posiadał wspólną atmosferę z planetą. Mandalor nie zdołał jednak zgubić wrogów i został zestrzelony nad dżunglą Dxun. Chociaż przeżył awaryjne lądowanie, to jednak wkrótce potem został zabity i pożarty przez lokalne drapieżniki, devourery. Pozostała po nim jedynie maska, która została po jakimś czasie odnaleziona przez jednego z Mandalorian. Wojownik założył maskę na twarz, po czym zgodnie z tradycją, już jako Mandalor Ostateczny, ogłosił się kolejnym przywódcą Klanów.


