Co tam na Ossusie nowego? Czytaj na blogu!

Mitth'raw'nuruodo

Z Biblioteki Ossus, polskiej encyklopedii ''Gwiezdnych wojen''.

Nic o tym nie wiem. Muszę to potwierdzić...

UWAGA! Ten artykuł może zawierać informacje niezgodne ze źródłami lub stanem faktycznym.

Jeżeli dysponujesz odpowiednią wiedzą, prosimy, sprawdź go i popraw.
W tym artykule trzeba zweryfikować: patrz dyskusja artykułu

Mitth'raw'nuruodo

Data śmierci	9 ABY
Planeta pochodzenia	Csilla
Rasa	Chiss
Wzrost	1,80 cm
Kolor włosów	niebiesko-czarny
Kolor oczu	czerwony
Przynależność	Chissowie, Imperium, Imperium Ręki

Mitth'raw'nuruodo, lepiej znany pod swoim imieniem rdzeniowym Thrawn, był chissańskim oficerem i wielkim admirałem Imperium, jednym z najzdolniejszych strategów i taktyków w galaktyce.

Biografia

Wczesne lata

Thrawn urodził się jako syn Rodu Nuruodo, jednego z chissańskich Panujących Rodów. Prawda na temat jego pochodzenia jest jednak inna. Thrawn urodził się jako zwykły obywatel, jednak za swoje wojskowe zasługi został adoptowany przez Ósmy Ród Panujący, rodzinę Mitth, a nie Nuruodo.

Generalnie rzecz biorąc, podążał według standardowego modelu kariery wojskowej; jednak podczas, gdy większość Chissów wyrzekała się wpływów rodzinnych na rzecz służby militarnej, Mitth'raw'nuruodo skorzystał z przysługującego mu statusu wrodzonego w Ósmy Ród Panujący, który pozwalał na pełne zaadaptowanie się w jego Rodzie, tak, jak to zrobił jego starszy brat, syndyk Thrass. Jego kariera przebiegała nader pomyślnie; w 27 BBY Thrawn był najmłodszym komandorem Chissańskiej Ekspansywnej Floty Obronnej. Dowodził on Drugim Oddziałem Granicznym, operującym z planety Crustai, na obrzeżach Przestworzy Chissów. To tam powoli zaczął nabierać przekonania, że zasada niepodejmowania agresji, wyznawana przez Hierarchię Obrony, czyli dowództwo chissańskich sił zbrojnych, może okazać się niewystarczająca wobec zagrożeń takich, jak bezlitośni Vagaari.

W tym to okresie Thrawn interweniował w potyczkę pomiędzy statkami Hutta Proggi, a koreliańskim frachtowcem przemytniczym Łowcą Okazji Dubraka Qennto, na pokładzie którego znajdowała się jeszcze jego partnerka, Maris Ferasi, a także młody nawigator, Jorj Car'das. Potyczka zakończyła się sromotną porażką Hutta, a Korelianie przez kolejne kilka miesięcy byli gośćmi syndyka Mitth'raw'nuruodo na pokładzie jego okrętu flagowego, Wiosennego Jastrzębia, chociaż ich status był nie do końca określony i oscylował pomiędzy więźniami wojennymi a integratorami kulturowymi. W tym okresie między Thrawnem a Car'dasem wytworzyła się nić porozumienia, a nawet przyjaźni, zaś z Maris zaczęło go łączyć coś na kształt uczucia. Gdy zaś Drugi Oddział Graniczny podjął się ataku na okręty Vagaarich oblegające świat Geroonów, Ferasi ocaliła mu życie, został bowiem ranny. Atak przypuścił między innymi dlatego, żeby zdobyć generator studni grawitacyjnej, jaki był na wyposażeniu Vagaari; nie znał bowiem tej technologii i bardzo go ona fascynowała. Jego akcja zwróciła na niego jednak szczególną uwagę wyższych rangą Chissów, którzy już wcześniej nie akceptowali jego metod.

Gdy wydobrzał, wraz z całą swoją siłą (w liczbie dwunastu małych okrętów) poleciał sprawdzić doniesienia o pojawieniu się w okolicy niezidentyfikowanej grupy uderzeniowej; okazały się być nią okręty Federacji Handlowej, wysłane przez Dartha Sidiousa w celu zniszczenia Pozagalaktycznego Lotu - wyprawy międzygalaktycznej, na której pokładzie znajdowało się sześciu prominentnych mistrzów Jedi i dwunastu rycerzy. Mitth'raw'nuruodo pozostawił nietknięty tylko okręt flagowy, Zemstę Mroku, żeby przesłuchać dowódcę wyprawy. Ten zaś - Kinman Doriana - zdołał przekonać Thrawna, że Jedi nie mogą opuścić galaktyki, że stoją na drodze jej rozwoju, a poza tym technologia Pozagalaktycznego Lotu nie może wpaść w ręce najeźdźców z innej galaktyki, znanych jako Przybysze z Dali (będący w istocie Yuuzhan Vongami). Dopiero tej argumentacji Thrawn dał wiarę, albowiem jego rasa miała już styczność z Yuuzhanami i było jasne, że są realnym zagrożeniem. Mitth'raw'nuruodo zgodził się pomóc Sidiousowi.

Dzięki sprytnemu manewrowi Thrawnowi udało się zderzyć ze sobą Vagaarich i Pozagalaktyczny Lot, likwidując zagrożenie ze strony jednych, a także zabijając 50000 załogi drugich. Jednakże od tej chwili zaczęły się ciężkie dni dla młodego, niebieskoskórego dowódcy. Doktryna militarna Chissów zabraniała swym ludziom ataków prewencyjnych i Thrawn został oskarżony o złamanie zasad i morderstwo, gdyż pierwszy zaatakował wyprawę Jedi. Jednak Mitth'raw'nuruodo zdołał się wytłumaczyć i zachował swoją pozycję wśród rodaków, między innymi dzięki protekcji rozumiejącej jego pobudki admirał Al'alani. Palpatine usiłował przynajmniej jeszcze dwa razy przekonać Thrawna, by ten się do niego przyłączył, jednakże Mitth'raw'nuruodo za każdym razem odmawiał. Świadom jednak, że galaktyce może grozić wielkie niebezpieczeństwo, polecił Car'dasowi, by ten stworzył siatkę informacyjną obejmującą jak największe terytoria, którą przekazał na usługi Dartha Sidiousa.

Wygnanie

Od zniszczenia Pozagalaktycznego Lotu Chissowie uważnie przyglądali się karierze Thrawna i wychwycili kolejne jego przewinienie, gdy prawdopodobnie w okolicach 17 BBY zniszczył on wrogą fabrykę broni. Tym razem nie obyło się bez stosownej kary - został on pozbawiony stopnia wojskowego i wygnany na odległą planetę, znajdującą się przy granicy proklamowanego 2 lata wcześniej Imperium Galaktycznego. Tam Thrawn ponownie wykazał się swoimi nadzwyczajnymi umiejętnościami i przepędził siły tamtejszego prefekta, Mosha Barrisa. Nad planetą orbitował Gwiezdny Niszczyciel klasy Victory, którego dowódcą był kapitan Voss Parck. Wbrew zaleceniom przerażonego Barrisa, aby zbombardować planetę i zabić Thrawna, kapitan ten przyjął Chissa na pokład statku i zaczął nakłaniać do przyłączenia się do Imperium. Chociaż Thrawn początkowo się opierał, pragnąc tylko bronić swojego ludu, Parck zdołał go przekonać, że najlepiej to zrobi, mając za sobą całą machinę militarną Imperium Galaktycznego. Zasugerował nawet, że być może Imperator Palpatine wyśle go kiedyś z powrotem w Nieznane Rejony, gdzie będzie mógł on zaprowadzić pokój i ład, korzystając z zaplecza technologicznego Imperium. Thrawn w końcu wyraził zgodę i Parck zawiózł prosto na Coruscant. Palpatine zaś był bardzo zadowolony, że udało mu się pozyskać taktyka, dzięki któremu zniszczył Pozagalaktyczny Lot.

W służbie Imperium

Parcka czekał awans, po którym ten - zapominając o swej ksenofobii względem ras obcych - zaintrygowany Thrawnem przyjął go do sił Imperium i wysłał do elitarnej akademii na Caridzie. Pod okiem Parcka, który został jego mentorem, Thrawn skończył ją jako najlepszy student (prawdopodobnie w całej historii Akademii) i błyskawicznie zaczął piąć się coraz wyżej po szczeblach Marynarki Imperialnej. Thrawn został awansowany do rangi pułkownika, a kapitan Uwla Iillor został jego pierwszym bezpośrednim podkomendnym. Wtedy to objął dowodzenie niszczyciela klasy Imperial o nazwie Zemsta gdzie miał także pilnować zbyt ambitnego inkwizytora Jereca. Na krótko przed bitwą o Yavin Zemsta pod wodzą Thrawna dokonała pacyfikacji Sulonu; w tym czasie Thrawn posiadał już więcej odznaczeń niż oficerowie z dwukrotnie dłuższym stażem. Chociaż miał otwarty umysł i błyskawicznie chłonął kolejne nowinki techniczne, nadal polegał na metodach z okresu służby u Chissów, często też badając sztukę innych ras. Dziewięć miesięcy po bitwie o Yavin, nadal dowodząc Zemstą, Thrawn odwiedził S'krrr, gdzie znajdowały się sikadiańskie ogrody.

Thrawn został wkrótce awansowany do rangi wiceadmirała floty, a kilka miesięcy później do rangi admirała. Jego udział w galaktycznej wojnie domowej był znikomy albo zatuszowany; w każdym razie nie wiadomo, co robił przez kolejne półtora roku. Był natomiast architektem zwycięstwa Imperium w bitwie pod Derrą IV, które przygotowywał wspólnie z Darthem Vaderem. Nie stronił też od brania bezpośredniego udziału w niebezpiecznych sytuacjach, jeśli tylko uznał to za konieczne. W przebraniu łowcy nagród Jodo Kasta udał się w tajną misję na Korelię, dzięki której zebrał pewne istotne dla przebiegu potyczki nad Derrą IV informacje. Nie jest do końca wiadome, jakie wzajemne stosunki łączyły Thrawna z Vaderem, pewnym jest natomiast, że obaj mieli do siebie szacunek; wkrótce po bitwie pod Derrą Vader przekazał Thrawnowi dowodzenie nad komandosami Noghri.

Rok 3 ABY Thrawn spędził głównie na Coruscant, gdzie wszedł na salony i siłą rzeczy zaangażował się w politykę. Zaczął pojawiać się u boku Imperatora i Dartha Vadera, co stało się przyczyną konfliktu z rasistą i ksenofobem, wielkim admirałem Rufaanem Tigellinusem. Kiedy Thrawn został wprowadzony do Zakonu Sześciokątnego Kregu, elitarnego klubu bogatych i wpływowych ludzi z Coruscant, przez samego Imperatora, niechęć Tigellinusa przerodziło się w nienawiść. Chiss mimo wszystko stał się zaufanym dowódcą Imperatora, który umiejętnie wykorzystywał jego talenty i umiejętności. Nie przebiegało to jednak tak idealnie: Thrawn ośmielił się parokrotnie kwestionować rozkazy Palpatine'a. Gdy po raz pierwszy Thrawn nie zgodził się z Imperatorem co do sposobu przeprowadzenia operacji, został odsunięty od misji. Oficer, któremu ją powierzono, poniósł klęskę, stosując standardowe metody walki używane przez Imperium. Od tej chwili przynajmniej trzykrotnie Thrawn nie zgadzał się z Imperatorem, który nauczony doświadczeniem wysłuchiwał już rad admirała. Tigellinus jednak wykorzystywał "niesubordynację" Thrawna do dyskredytowania go w oczach Palpatine'a. Imperialni doradcy, z których wielu popierało Tigellinusa, przekonali Imperatora, by wygnał Thrawna z powrotem do Nieznanych Terytoriów.

Wielki admirał

Thrawn (po prawej) wraz z Vaderem, Palpatinem i Miltinem Takelem.

Mitth'raw'nuruodo dowodził już wtedy niewielką flotyllą gwiezdnych niszczycieli, z flagowym Szarym Wilkiem. W tym też okresie bardziej aktywnie zajął się walką w polu przeciwko Rebelii. Spacyfikował układ Pakuuni - obszar opanowany przez Sojusz Rebeliantów oraz piratów. W szeregu operacji zniszczył tam siły Rebelii i nadzorował budowę stacji kosmicznej NL-1, aby zapewnić lojalność układu. Istniały również pogłoski, że Thrawn asystował Vaderowi w działaniach przeciwko Księciu Xizorowi i Czarnemu Słońcu, a przynajmniej trzymał jego stronę w sytuacjach konfliktowych.

Na krótko przed bitwą o Endor Thrawn walczył przeciwko zbuntowanemu wielkiemu admirałowi Zaarinowi, ramię w ramię z Darthem Vaderem czy Maarekiem Stelem, pilotem, który służył pod nim już wcześniej. Błyskotliwy plan Thrawna i fakt, że odstępstwo Zaarina zwolniło miejsce sprawiły, że Imperator awansował go do rangi wielkiego admirała. Thrawn tym czasie nadzorował także projekt eksperymentalnego kutra rakietowego w Cygnus Spaceworks. Awans Mitth'raw'nuruodo do najwyższej rangi we Flocie był utrzymywany jednak w tajemnicy; po części przed wrogami Thrawna, a po części ze względu na fakt, iż jego służba Imperium nie była faktem publicznym. Wtedy też - wobec zbliżającego się i zaplanowanego przez Palpatine'a rozwiązania kwestii Rebelii nad Endorem - Imperator zezwolił Thrawnowi na podróż w Nieznane Terytoria, gdzie miał założyć on przyczółek Imperium, stanowiący zaplecze przeciwko przewidywanej (chociaż wciąż bardzo odległej) inwazji Yuuzhan Vongów. Oficjalnie Thrawn popadł w niełaskę (ku uciesze Tigellinusa) i został wysłany razem z Parckiem na "misję kartograficzną" na pokładzie niszczyciela Upomnienie. W czasie podróży Thrawn spacyfikował grupę piratów Ebruchi, czym zyskał lojalność dowódcy Upomnienia, kapitana Dagona Niriza. Nie jest do końca jasne, dlaczego z początku Thrawn występował przed swoimi podkomendnymi w randze admirała, ale zapewne wiązało się to z tajemnicą jego awansu, jaką chciał zachować przed swoimi wrogami.

Dokładne działania Thrawna w Nieznanych Regionach są bliżej nieznane, wydaje się jednak, że sporządził mapy i zlikwidował miejscowe zagrożenia. Ustanowił też placówkę dowodzenia znaną jako Wysoka Wieża na Nirauan, w której służyli również Chissowie. Stworzył także sieć sojuszy i kolonii, które miały rozwinąć się później w neoimperialną hegemonie zwaną Imperium Ręki. Wysoką pozycję w Imperium Ręki zajmował awansowany przez niego do rangi admirała Voss Parck, a także ściągnięty około 5 ABY baron Soontir Fel. Istnieje spore prawdopodobieństwo, że Thrawn zdołał wcześniej ściągnąć do Imperium Ręki jego żonę, Syal Fel.

Wiadomo też, że Ysanna Isard nakłaniała Thrawna do powrotu i podjęcia walki z Nową Republiką, jednak ten wolał pozostać w Nieznanych Regionach. Był jednak dzięki temu świadom sytuacji w znanej galaktyce, chociaż zagrożenie ze strony Przybyszów z Dali uznawał za kwestię priorytetową. Isard jednak ciągle spełniała jego żądania, jak na przykład zaspokojenie zapotrzebowania na nowe okręty; tak było między innymi z Nieubłaganym pod dowództwem majora Wortina.

Ostatnia kampania

Thrawn.

Ponad cztery lata po bitwie o Endor Thrawn powrócił do Imperium. Na swoją jednostkę flagową wybrał Chimerę, a swoim zastępcą i protegowanym mianował jej kapitana, Gilada Pellaeona. Po paśmie zwycięskich misji Rada Moffów oficjalnie przekazała mu kontrolę nad tyli wojskami Imperium, które jeszcze znajdowały się pod jej kontrolą. Jednym z jego pierwszych działań była próba odzyskania uważanego za zaginiony alderaańskiego obrazu Zmierzch Killików na aukcji na Tatooine. Obraz trafił ostatecznie do prywatnej kolekcji Thrawna.

Na początku kampanii, w 9 ABY, wielki admirał dysponował około jedną czwartą uprzednich sił Imperium; był też pierwszym wojskowym, który miał tytuł lorda i pełną władzę polityczną nad podległymi sobie rejonami. Nie do końca wiadomo, dlaczego moffowie się na to zgodzili, jednak najprawdopodobniej uznali, iż walka z nim jest bezcelowa. A Thrawn potrafił być stanowczy, jeśli sytuacja tego wymagała. I stwierdził, że najwyższa pora zrobić porządek z Rebelią.

Nie zaczął jednak od frontalnego ataku; wpierw przeanalizował wszelkie dostępne mu informacje, szukał czegoś, dzięki czemu mógłby uzyskać jak największą przewagę nad Nową Republiką, a także słabych punktów przeciwnika. Wpierw zdobył więc informacje (możliwe, że kontaktował się wtedy z Jorjem Car'dasem) o tajnym skarbcu Imperatora w Górze Tantiss na planecie Wayland, skąd zabrał trzy rzeczy. Były to: generator pola maskującego, szalony klon Jedi imieniem Joruus C'baoth, oraz pełen zestaw klonujących cylindrów Spaarti. Cylindry Spaarti wykorzystywał do klonowania elitarnych żołnierzy, dzięki którym zyskał niemal niewyczerpalne źródło zasobów ludzkich dla Floty Imperium. Aby przyspieszyć ten proces, korzystał z isalamirów, które ściągał z planety Myrkr. Wiadomo przynajmniej o trzech dawcach materiału genetycznego, którzy zostali sklonowani. Byli to kapral Terkuss jako wzór dla szturmowców, porucznik Creb jako wzór dla pilotów, oraz baron Soontir Fel, jako wzór dla specjalnych grup dywersyjnych, które Thrawn porozmieszczał po całej galaktyce. Sklonowano również majora Grodina Tierce'a, wyposażonego w imprint umysłu Thrawna, jednak ten eksperyment zakończył się niepowodzeniem; wielki admirał - świadom swojego braku kompetencji, jeśli chodzi o walkę bezpośrednią - chciał stworzyć geniusza strategii zdolnego do dowodzenia w polu, a dostał dobrego taktycznie szturmowca. Zaniechał więc dalszej produkcji klonów tej serii.

Joruus C'baoth był nieoceniony, jeśli chodziło o koordynację poszczególnych akcji militarnych i dzięki pomocy tego szalonego mistrza Jedi Thrawnowi udało się wygrać kilka ciężkich potyczek z Nową Republiką. C'baoth miał jednak swoją cenę: zażądał uczniów, których mógłby szkolić na podobnych sobie, a zatem Luke'a Skywalkera, Leii Organy Solo i jej nienarodzonych dzieci, a później także Mary Jade. Żeby spełnić jego żądania, Thrawn wysłał za nimi komandosów Noghri. Generator pola maskującego natomiast - chociaż posiadał swoje wady - również posłużył Thrawnowi do wykonania kilku zaskakujących manewrów.

Aby powiększyć swoją flotę, Thrawn zaatakował stocznie Sluis Van. Próbował ukraść najcenniejsze okręty, jednak został powstrzymany przez Hana Solo i Luke'a Skywalkera. Wkrótce potem wielki admirał, który szybko otrząsnął się po porażce, zadał potężny cios Nowej Republice, odnajdując słynną Flotę Katańską - armadę złożoną z 200 pancerników Rendili - i przejmując 179 z nich. Wykorzystał też wyposażone w generator pola niewidzialności asteroidy, by wprowadzić blokadę Coruscant.

Aby przygotować się na ewentualną porażkę, Thrawn wysłał jeden cylinder klonujący i kilkanaście isalamirów na Nirauan, aby stworzyć tam swojego klona. Nie wiedział o tym ani Fel, ani Parck. Cylinder zaś zaprogramował tak, żeby klon obudził się po dziesięciu latach, zaś przy każdej wizycie w Ręce Thrawna zerował zegar i mówił Parckowi, że gdyby dotarła do nich informacja o jego śmierci, to on tak czy inaczej powróci za dziesięć lat. Zarówno Parck, jak i Fel nauczyli się przez ten czas, że słowa Thrawna niemal zawsze się sprawdzają i ślepo wierzyli w te zapewnienia.

Thrawn zginął podczas bitwy o Bilbringi z ręki swojego ochroniarza rasy Noghri, Rukha, który dowiedział się o zatruwaniu Honoghra przez Imperium. Cały spisek przeciwko Noghrim odkryła Leia Organa Solo, po czym zdołała przekonać ich, żeby porzucili swoją służbę u Thrawna. Noghri zaś dodali od siebie, że zrobią to na jeden sygnał, przy okazji wyrządzając jak najwięcej zniszczeń i czyniąc maksymalną ilość szkód. W przypadku Ruhka oznaczało to zabicie Thrawna. Jego śmierć oznaczała klęskę w bitwie o Bilbringi, która z kolei zatrzymała całą kontrofensywę. Wkrótce nastąpił odwet ze strony Nowej Republiki, która szybko odbiła zajęte przez wielkiego admirała terytoria, wystawiając się jednak na atak odrodzonego Palpatine'a w 10 ABY.

Powrót Thrawna

Dziesięć lat po śmierci Thrawna, oszust imieniem Flim został zatrudniony przez Moffa Disrę (który paradoksalnie utrzymał swoją pozycję dzięki poparci Tigellinusa, nieżyjącego już wroga Thrawna), aby pomóc mu przejąć pełnię władzy w Imperium. Przebieraniec został zdemaskowany przed admirałem Pellaeonem przez Talona Karrde i Shadę D'ukal, dzięki informacjom, jakie otrzymali od Jorja Car'dasa o Flimie, Disrze i trzecim członku triumwiratu, którym okazał się nieudany eksperyment Thrawna, Grodin Tierce.

W tym samym czasie Mara Jade została zwabiona na Nirauan, a za nią dostał się tam Luke Skywalker, który przybył jej na pomoc po tym, jak ludzie Karrde'a stracili z nią kontakt. Admirał Parck, baron Fel i wielu Chissów spędziło dekadę na kontynuacji dzieła Thrawna w Nieznanych Regionach i pamiętając przepowiednię Thrawna, próbowali przekonać Marę by przyłączyła się do nich i pracowała dla Thrawna. Tak Skywalker, jak i Jade odmówili, po czym podjęli próbę ucieczki. Luke i Mara odkryli wtedy komorę klonującą i prawie dorosłego klona Thrawna, ciągle pozostającego w cylindrze klonującym. Razem (właściwie przez przypadek) zawalili ściany kompleksu i zalali urządzenia klonujące, niszcząc wszystko razem z klonem Thrawna. Dziesięć lat po faktycznej śmierci, kariera Mitth'raw'nuruodo zakończyła się definitywnie. Jednakże przez wydarzenia bitwy o Redutę w 22 ABY Mara Jade nabrała podejrzeń, iż może istnieć jeszcze inny klon Thrawna. Późniejsze wydarzenia w galaktyce zdawały się jednak obalać tę teorię; jest wielce mało prawdopodobne, by Thrawn nie ujawnił się w trakcie inwazji Yuuzhan Vongów, na którą się przez tyle lat przygotowywał i której odparcie było jego podstawowym priorytetem.